Eğitim

Kalabalığa Karşı Konuşamama

Gizli Kullanıcı10 Temmuz 2024 17:19

Okulda edebiyat dersi için konuşma yapacakken veya bir şey anlatacaksam kalbim sıkışıyor nefes alma zorluğu çekiyorum. Bu sorunum yüzünden arkadaşlarım benimle hep dalga geçiyor ayriyetten ailemde üstüme çok fazla baskı uyguluyor bu konu da 'konuşmak zor değil' diyerekten. Sosyal hayatımı ise olumsuz etkiliyor. Kendimde de bu yüzden sürekli ağlama hissiyatı, mutsuzluk gibi duygular var. Hayatımı ise bu kötü yönde etkiliyor

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Sevgili danışan, 


İnsanların karşısında konuşma yaparken çoğu zaman gergin hissediyor olmanız, heyecanlanmanız anlaşılır bir duygudur. Konuşma yaparken normal bir düzeyde kaygılanmanız, kaygınızı kontrollü bir şekilde hissetmeniz faydalı bir durumdur. Böylelikle konuşmanız için gerekli özeni göstermenize yardımcı olur. Hata yapmanızı engelleyebilir. Ancak insanların önünce konuşma yaparken aşırı kaygılı olduğunuzda, kaygınızı kontrol edemediğiniz durumda problem olarak ele alabiliriz. 


İnsanların karşısında konuşma yaparken aşırı kaygılanma hali nefes darlığı, kalp sıkışması gibi fiziksel semptomlara neden olmuş görünüyor. Bu fiziksel semptomlarınız insanların karşısında konuşmanızdan ziyade konuşma yapmadan önceki düşüncelerinizde veya konuşma esnasındaki düşüncelerinizden kaynaklanıyor olabilir. 


Konuşma yaparken kaygılandığınız, gergin hissettiğiniz yani bu duygularınızı tetikleyen olumsuz düşüncelerden kaçınma ihtiyacı duyuyor olabilirsiniz. Kaçındıkça aslında daha çok rahatsız edici olduğunu farkında olmayabilirsiniz. Pembe fil egzersizini bu kaçınmanızı farkında olmanız için uygulayabilirsiniz.


•Gözlerinizi kapatarak pembe bir fil hayal etmenizi istiyorum. Dilediğiniz gibi hayal edebilirsiniz. 


Oldukça kolay bir şekilde hayal ettiniz değil mi?


•Şimdi tekrardan gözlerinizi kapatarak pembe fili düşünmemenizi istiyorum. Hiçbir şekilde hayal etmeyin, hissetmeyin. Pembe fil hariç her şeyi düşünebilirsiniz.


Bu sefer oldukça zorlayıcı bir deneyim oldu değil mi? Rahatsız edici hele geldi pembe fili düşünememek. 


Tıpkı bu deneyiminizde olduğu gibi insanların karşısında konuşma yaparken kaçındığınız olumsuz düşünceleriniz her o olayda size bu şekilde rahatsız edici hissettiriyor olabilir.


 İnsanların karşısında eskiden deneyimlediğiniz en eski anınızı gözden geçirerek başa çıkma becerilerinizi sorgulayabilirsiniz.


-Ne olmuştu? O an nasıl başa çıkmıştınız? 


Sonrasında güncel düşüncelerinizi gözden geçirebilirsiniz.


•Edebiyat dersi için konuşma yapmadan tam öncesinde ne düşünüyorsunuz? 


•Konuşurken o esnada ne düşünüyorsunuz?


•Konuştuktan sonra ne düşünüyorsunuz?


Düşüncelerinizi netleştirip tanımladığınızda gerçekçi o düşüncenizi destekleyen kanıtlarınız neler onlara göz atabilirsiniz.


•Konuşma yaparken saçmalayacağınızı düşündüren ne olabilir? 


•Saçmaladığınıza dair kanıtlarınız var mı? Varsa neler? 


Sevgili danışan, sürecinizin daha derinlemesine çözümlemek için psikoloğa başvurarak psikolojik destek alabilirsiniz. 


Sevgiler.


Klinik Psikolog Pınar Özdemir.

Cevaplanmış benzer sorular

Romantik İlişkiler

Sevgilimden Ayrılmalı mıyım?

Benim 2 buçuk senelik bir ilişkim vardı ilk başta çok iyi birisiydi bana iyi davranırdı ama neredeyse bir yıl sonra bu davranışları birden değişmeye başladı gereksiz yere her şeyi kıskanıp tartışma çıkarıyordu ve neredeyse her gün tartışıyorduk zaman geçtikçe daha kötü olmaya başladı ve bana hakaret etmeye hatta şiddet içeren şeyler söylemeye başladı mesela örnek vermem gerekirse mesajına geç cevap versem veya sinir olduğu bir şey yapmış olsam o telefonu kafanda kırarım falan diyordu ve her zaman beni suçlardı ben o kadar gereksiz trip atan bir kız değilim diğer çevremdekilere göre çok anlayışlıyımdır ama o sürekli trip atıyordu, güvenilmeyecek hiçbir şey yapmadığım halde bana güvenmediğini inanmadığını yalancı olduğumu falan söylüyordu ve kendi siniri geçince hiçbir şey olmamış gibi konuşmaya devam etmeye başlıyordu tabi aramız iyiyse o yaptıklarının tamamen sinir yüzünden olduğunu sinirliyken söylediklerini önemsememem gerektiğini söylüyordu ama bana göre öyle değil asıl önemli olan sinirliyken nasıl davrandığıydı bunu ona söylediğim halde bana aynı şekilde davranmaya devam etti beni kaybetmekten korkmadı.Biz üniversitenin ilk yılında tanıştık ve o zamanlar benim sınıftan bir erkek kankam vardı sevgili olduğumuzda onunla iletişimi kesmiştim ama sonrasında o benim hesabımdan takipten çıkarmıştı arkadaşımı onun da 2 tane liseden beri konuştuğu kız arkadaşları vardı o da onları çıkarmıştı birkaç ay önce tartıştığımız bir dönemde o kızları tekrar takip etti ve onlarla konuşmaya başladı ben buna bişey demedim ama benim arkadaşımla konuşma düşüncesi bile onu kızdırıyordu. Hayatı boyunca herkese karşı iyi davranıp ayıp olmasın diye kız arkadaşına sevgilisi oldğunu ve onlarla ona göre konuşmasını bile söylemek için ayıp olacağını ona küseceklerini düşünüyordu, herkesi bu kadar önemseyip iyi davranıp sadece ve sadece bana gelince hakaret edip saygısız davranması anlayış göstermemesi beni çok üzüyordu ona bunu söylediğimde de o kızların benden daha iyi ve saygıya değer olduğunu benim hiçbir iyiliği hak etmediğimi bu tür saygısız davranışları hak ettiğimi söylüyordu bunları yaparak beni kaybedeceğini biliyordu ama beni kaybetmekten korkmadı.Bu sebeplerden dolayı bizim aramız biraz açılmıştı o da kurban bayramından bir hafta önce Azerbaycan'a ailesinin yanına gitti 2 haftalığına fazla konuşamıyorduk ve ben de zaten birkaç aydır her tartışmamızda ondan ayrılmak istiyordum çünkü psikolojik olarak çok zarar gördüm çok yıprandım kızlarla konuşurken onlar ayrılmamı söylediler ama ben durup dururken sorun çıkarıp kalbini kırmak istemedim üzüldüğüm için onun benden ayrılmasını istediğimi söyledim o gün akşam bana mesaj attı ve bu şekilde devam etmek istemediğini ayrılmak istediğini söyledi ben de her ne kadar bana yaptıklarına rağmen üzüldüm ama bunu kabul ettim çünkü bu ilişkinin bu şekilde devam etmeyeceğini ikimiz de biliyorduk o akşam bu şekilde konuşup ayrıldık ve ben onu takipten çıktım. 17 haziranda ayrılmıştık bir kaç gün konuşmadık 20 Haziran'da da buraya benim yaşadığım şehire gelmiş ve o akşam bana yazdı bu şehirde nefes alamadığını her şeyin her yerin beni hatırlattığını falan söyledi ve yaptıklarından dolayı çok üzgün olduğunu söyledi ve bir hata yaptım çok pişmanım dedi ama ne yaptığını söylemedi, ben onu affetmeyeceğimi söyledim kararımda nettim ve ayrıldıktan sonra kendime odaklanmaya iyi hissetmeye başlıyordum ama bu fazla uzun sürmedi geçen gün benimle yüz yüze konuşmak istediğini söyledi her ne kadar gitmek istemesem de ne konuşacağını merak ettim ve buluşmaya gittim. Ona yaptığı hatayı sorduğumda babasının onu bir kızla nişanlamak istediğini ama onun kabul etmeyip babasıyla tartışıp buraya geldiğini söyledi ama biz ayrıldıktan sonraki gün akrabalarının düğünündeyken üzüntüden fazla alkol aldığını ve beni unutturur diye o kızın numarasını alıp kızla konuşmaya başladığını söyledi ayrıca o kıza beni de anlatmış ona boşuna umut vermek istemediğini ve konuşmayı kesmek istediğini söylemiş ama kız ısrarla ona bağlandığını ayrılmak istemediğini falan söylüyor kız biraz sorunlu bir tip.Neyse işte o böyle bana anlattı hatasını anladığını benim değerimi anladığını ve beni istediğini söyledi ama ben ona istemediğimi söylesem bile ona umut vermiş gibi oldum şimdi benimle konuşmaya falan çalışıyor sürekli. Sonuç olarak ben ona bir şans daha vermeli miyim vermemeli miyim bilmiyorum belirsizlikten dolayı çok strese giriyorum çünkü birşeylerin net olmasını istiyorum,Eğer ona bir şans verirsem ve tekrar aynı şeyleri yaparsa ondan ayrılırım ve kafam rahat olur çünkü onun değişmeyeceğini bilirim ki onunla yüz yüze konuşana kadar öyleydim iyiydim.Eğer ona bir şans verirsem ve gerçekten değiştiyse daha iyi olduysa bana istediğim gibi davranırsa ama bu sefer de ben onu eskisi gibi sevemezsem ne yaparım bilmiyorum bu şekilde ayrılırsam vicdan azabı çekerim çünkü o kadar değişmiş benim için ama ben onu istemiyorum diye çok üzülürüm.Şu an ona karşı ne hissettiğimi tam olarak bilmiyorum onu gerçekten istiyor muyum eskisi gibi sevebilir miyim bilmiyorum bu belirsizlikler beni çok yoruyor ve bir sonuca ulaşmak istiyorum artık.

Romantik İlişkiler

Kendi Kendime Nasıl İyi Gelebilirim?

Yaklaşık 2 ay önce sevgilimden ayrıldım. Ama normal bir şekilde konuşarak ayrılmadık. Bir kırtasiye işletiyordu. Bir gün boyunca bana önce montunu masaya değdirdiğim için bağırdı, sonra kapıda birini beklerken bir adamın içeriye bakması üzerine "Sen öyle bakarsan bakar tabi" dedi, sonrasında bir sonraki gün misafiri geleceği için her yeri temizledim o zaman da "Ne yaptın bu kadar saat" dedi ama daha neler yaptığımı görmemişti. Misafiri geleceği için artık sık görüşemeyeceğimizi söyledi. Ben de sarılmak istedim.Arkasını döndü "Böyle sarıl" dedi. Asla gönlümü almadı. Sonra beraber yürürken birilerini görüp yanımdan uzaklaştı. Gece geç saatlerdi. Bana bi yere kadar onunla yürüyüp sonra tekrar asfalt kenarından aynı yolu tekrar yürümemi teklif etti. Bana da saçma geldi.Dedim ki "Niye öyle yapalım, direkt yürüyelim sonra ayrılalım". Bunun üzerine trip attı. Kızdın mı dediğimde "Yok yok" dedi. Sonrasında ben biraz parkta ağladım. Odaya geçtiğimde olanları oda arkadaşlarıma anlattım. Beraber düşündük, ayrılmam gerektiğine karar verdik. Beni üç gün boyunca sadece çıkarı için aradı. İlk aradığında ona alacağım kulaklığı hatırlattı, ikinci de ise kırtasiye ile alakalı bi şey sordu. Diğer iki gün hiç aramadı. Sonra aradığında da ben umursamadım. Mesajlar atmaya başladı. Sinirleniyorum gibi...Bir sürü ses kaydı attı. Her yerden aramaya başladı. Ben de çok kötü hissettim. Ve her yerden engelledim. Sonrasında dükkanın anahtarı ben de olduğu arkadaşımla için iletişime geçti. O da yüz yüze konuşmak istediğini söyledi. Yarım saat boyunca beni kötülemiş. Diğer yarım saatte de benim arkadaşımın ilişkisi hakkında konuşmuş.Benim sevgilime güvenip anlattığım şeylerin hepsini arkadaşıma geri anlatmış. Ben ondan ayrıldım o bana döndü, libidosu çok yüksek ve durmadan sarılmak öpmek istiyor gibi... Çok güvendiğim bi insanın böyle yapması beni çok kırdı. 16 aydır beraberdik ve her şeyimi ona anlatıyordum. Artık ailemden dışında diğer insanlara güvenmekte zorlanıyorum. Bir şeyleri anlatırken filtreliyorum. Bir de benim ilk sevgilimdi. Bana aşık olan ilk insan...Ben normalde insanlara temasta çok zorlanırdım. Hatta bu ilişkimizin başında sıkıntı olmuştu. Ama ona o kadar güvenmiştim ki benim evim gibiydi. Yanında hiçbir şeyden çekinmiyordum. Ona sarılmayı çok özlüyorum ama yaptıkları aklıma geliyor. Bu istek o kadar yoğun ki... Nasıl geçirebilirim? Bu süreçte kendi kendime nasıl iyi gelebilirim? Hâlâ kendimi sorguluyorum ya hâlâ. Acaba yanlış mı yaptım diye. Kafamdaki sesleri nasıl susturabilirim? Cevabınız için şimdiden teşekkür ederim.