Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nişanlımla sürekli kavga ediyoruz
Merhaba bir süredir mutlu değilim 4 yıldır konuştuğum kişiyle nişanlandım ama birşeylerin düzgün gitmediğini artık eskisi kadar mutlu olamadığımı düşünüyorum evlilik arifesine girdik diye mi düşünmüştüm ama öyle bir şey değil biz sürekli çalışıyoruz fazla yan yana gelip vakit geçiremiyoruz eskiden çok eğlenirdik şimdi onu yabancı gibi görüyorum bu nişan süreçinde çok kavga ettik şimdi ayrılmak istiyorum kafam çok karışık oldu
Gizli Kullanıcı
Eşim bana karşı hiç ilgili değil
Evlendiğimizden beri kendimi kandırılmış hissediyorum vadettiği hiç bir şeyi yapmadı 1. 5 senelik evliyiz hamile olduğumdan beri ilgi sıfıra indi elimi tutmuyor yüzüğünü takmıyor sevgili olduğumuz dönemdeki gibi iltifat etmiyor dışarı bile çok nadir çıkıyoruz çıkarsak da baş başa değil sürekli birilerini çağırıyor eve geliyor elinde telefon saatlerce reels izliyor sadece cinsellik istediği zaman yaklaşıyor ve hiçbir süslü kelime bile kurmuyor cinsellik de ayda 1 oluyor zaten kendimi kullanılmış hissediyorum günlük hayatta benimle ilgilenmiyor ama konu cinselliğe gelince yanıma geliyor kandırılmış hissediyorum büyük bir hayal kırıklığı hissediyorum normal hayatta da benimle sevgiliykenki gibi ilgilensin istiyorum kaç defa söyledim ama onun için hiçbir şey ifade etmedi normalleştirdi ne yapabilirim ?
Gizli KullanıcıBatan bir gemideyim kendimi kurtarmak istiyorum
Bir ilişkim var; hayatımda ben var mıyım, yok muyum belli değil. 14 yıldır hayatımda, 3 yıldır sevgiliyiz ama beni hep sonlara attı. Suçum, günahım olmadı halde hep kaybeden ben oldum. En ufak şeyde bile artık yanımda yok ama kötü anında yanındaydım. Ama onun istediği zamanlarda yanımda olmamı izin verdi. Tek sorun, ailesi benimle görüşmesini istemiyor; bu zoruma gidiyor.
Gizli KullanıcıZihinsel karmaşıklık
Konuşacağım cümleleri önceden tekrarlama sürekli şarkı sözleri tekrarlama beynimin içi sanki ordan oraya gidiyormuş gibi sanki arka planda biri var o bana hadi yap hadi söyle gibi cümleler kuruyor komut gibi ben beynimi bıraksam sanki saçma sapan bir sürü kelime tekrarlıyor beynimin içi sanki rengarenk ip gibi ince iplikler hiç bişeye odaklanamıyorum konudan konuyo geçiyor aklımda biri var sürekli o benimle hissi
Gizli KullanıcıKafamdaki gevezelikler
İçimden sürekli konuşuyorum sürekli kafamda bişeyleri kuruyorum bişeyleri tartışıyorum benim bile olmayan şeyleri tartışıyorum uykuya dalmakta biraz da olsa güçlük çekiyorum ama bir kaç saat sonra tekrar uyanıyorum mide rahatsızlığı geçirdim mikrop vardi onun başlangıcında başladi bu durumlar vagus sinir sistemimi etkileniyor yada başka bir şeymi bilemiyorum yani daha önceden boyle bişey yoktu mide rahatsızlığı ile başladı bazı şeyler. . neden?
semirKendimi sevmiyorum ve beğenmiyorum
Ben kendimi oldum olası sevemedim lisede basladı bu, şu an 19 yaşında genç bir kızım ama burnumu beğenmiyorum, dişlerim yamuk ve bunları düzeltebilecek maddi imkanlarım yok. Diğer kızlar hep daha güzel geliyor, güzel olmadığım için sevilmediğimi düşünüyorum çünkü hep güzel olan tercih edilir gülerken utanıyorum, dişlerim yamuk diye insanlar abarttığımı düşünüyor ama hayır ben ne yaparsam yapayım kendimi sevemiyorum. Diğer insanlar diğer kızlar burnu, dişi güzel olanlar sanki benden üstünmüş gibi sokakta insanların yüzüne bakamıyorum, beni beğenmezler diye göz teması bile kuramıyorum. Ben kendimi olduğum gibi kabul edemiyorum ve kıskançlık başlıyor neden onlar güzel ben değilim hırçınlaşıyorum. Çözüm bulamıyorum beni anlamıyorlar. İnsan kendini sevmeden başkasını nasıl sevsin ki. Başkası onu nasıl sevsin. Ne yapacağımı bilemiyorum. İmkanım olsa estetik olurum ama imkanımda yok sıkıştım kaldım. Bu durum yüzünden 4 senedir depresyondayım.
Gizli KullanıcıBunu nasıl aşabilirim
4 yıllık bir ilişkim var sevgilim bir mağazada satış danışmanı ve izin günü sadece hafta içi bende yeni mezun bir iç mimarım ama işe girdiğimde iznim hafta sonu olacak işe girmekten korkuyorum ya da onunla aynı şekilde çalışma şartları olan bir iş arıyorum 4 aydır boşum ve ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ona bu şekilde diyince abarttığımı en kötü akşam sadece görüşebileceğimizi söyledi ama ailemden dolayı akşam dışarıya çok rahat çıkamıyorum mide sorunlarım başladı çok fazla düşünmekten lütfen yardımcı olabilir misiniz lütfen
Gizli KullanıcıEsim aldatti
Eşim beni aldattı ve 7 ay boyunca geri donmedi, döndüğünde ise pişman olduğunu söyledi ve tekrar barıştık ama benim güvensizliğim duygularım berbat oldu ne benimle ilgileniyor ne de eskisi gibi sarılmıyor öpmüyor yatağa girince sadece zevk istiyor eskiden olduğu gibi sarılma koklama hiçbir şey yok konuşuyor gülüyor benle ama eskiden olduğu gibi bir tavrı yok fazla da üstüne gitmemeye çalışıyorum tekrar gider diye nasıl olacak ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıDuygularımı kaybettiğimi düşünüyorum
4 yıllık bir ilişkim var. Erkek arkadaşım çok iyi biri; aynı zamanda benim en iyi arkadaşım. Önceden sevgimi çok yoğun hissediyordum, sanki içimden taşıyordu. Ben genel olarak gergin biriyim; uzun süre kendimi boşlukta hissettiğim oluyor, çabuk sinirleniyorum, çok düşünüyorum ve her şeyi kafamda büyütüyorum. Duyguları çok yoğun yaşayan biriyim, mutluluğu da öyle. Ama son birkaç aydır duygularımı eskisi gibi hissedemiyorum. Ondan başkasını istemiyorum ama sevgimi önceki kadar güçlü hissetmiyorum sanki. Onunla birlikteyken çok iyi hissediyorum, sık sık görüşmek istiyorum. Ama sürekli kendimi sorguluyorum: “Neden içimde kelebekler uçuşmuyor?” diye. Bu durum sadece onunla ilgili de değil. Artık genel olarak mutluluğumu da hissedemiyorum. İş yerimi değiştirdikten sonra günlük hayatımda ciddi bir gerginlik oluştu; eski ortamım yok ve bu beni çok etkiledi. En çok korktuğum şey ise bu hislerin ilişkime zarar vermesi. Sürekli kendimi sorguluyorum: “Mükemmel biriyken neden eskisi gibi içim sevgiyle dolmuyor, neden deli gibi özlemiyorum?” diye.
Gizli KullanıcıÖzgüven problemi aşmak
Dediklerim belki çok karışık olacak. Çünkü şu an içim de böyle, yani karmakarışık. O yüzden olduğu gibi devam etmeyi düşünüyorum. Ben kendimi iyi hissetmiyorum. Daha doğrusu, kendimi mutlu hissetmiyorum, hiçbir yere ait hissetmiyorum. Çok dışarı çıkan biri değilim. Bazen çıkarım o zamanda çabuk eve gelmek istiyorum sıkılıyorum. Dışarısı bana güvensiz geliyor . Sanki ben bir balık misali sudan kuruya düşüyorum. 25 yaşım var ve bir işim bile yok. Çünkü çalışacak gücü kendimde bulamıyorum. Tembel değilim ama korkuyorum. Başarısız olma korkusu. Mükemmel olacağım diye diye hiçbir şey olamadım. En iyisi olsun diye bekledim, bekledim ve yaşım 25’e geldi. Ve kendimi birçok şeye geç kalmış gibi görüyorum. Herkes sanki bu hayatta yolunu bulmuş ama ben bulamıyorum. Şimdi diyebilirsiniz ki bir işe gir. Ama bana o kadar zor geliyor ki… Sanki yapamam diye korkuyorum, utanıyorum. Yani sıradan işlerde çalışmak bile—mesela satış danışmanı gibi—utanılacak bir şeymiş gibi geliyor. Çünkü etrafımdaki insanların çoğunun devlet işi var. Benim böyle acınası bir durumda olmam beni çok üzüyor. Kendimi çok küçümsüyorum. Mesela kiloluyum, stresten yiyorum. Tabii ki bunun dışında insülin direncimin olması, D vitaminimin çok düşük olması da kilo almama sebep oluyor. Ama bilmiyorum… Sanki herkes beni aşağı görüyormuş gibi geliyor. Sanki herkes bana gülüyor, “şişman”, “çirkin”, “hiçbir işe yaramaz” diyormuş gibi. Bu cümleleri kendime kurmak istemiyorum. Çünkü diyorlar ki bir şeyi ne kadar söylersen o kadar gerçek olur. Ama bu benim elimde değil ki. Dilimi susturabilirim ama içimi nasıl susturayım? Yani benim oturup derin derin konuşabileceğim biri yok. Öyle bir dostum yok. Ama ben herkese ulaşmışım. Herkesin hayatı yoğun, bu normal, kimseyi de suçlamıyorum. Ama birine 5-10 dakika ayırıp telefonda “nasılsın?” yazmak bence o kadar zor değil. Artık ben de yazmıyorum. Bunun dışında başarılı insanları da kıskanıyorum. Bu duygu beni kötü yapıyor. Bende ne eksikse onu kıskandığımı fark ettim. Ve biliyor musun, neredeyse artık her şeyi kıskanıyorum. Bu da demek oluyor ki hiçbir şeyim yok. “Olsun” diyorum ama bir şey yapamıyorum. Belki birine “şunu yap, bunu yap” demek kolaydır. Ama benim için çok büyük geliyor. Korkuyorum, korkularım var. Bu özgüvensizliği aşamıyorum. Artık… bilmiyorum, gerçekten zor.
Gizli Kullanıcı
