Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
14 yaşındaki oğlumun beni dinlememesi
Merhaba benim sorum 14 yaşında bir oğlum var ve son senesi oğlum beni asla dinlemiyor sakin bir şekilde anlatsam bile dışarı çıkmak istediğini söylüyor ve ben buna izin vermiyorum kendi kafasına göre çıkmaya çalışıyor ya da şu arkadaşınla görüşme veya konuşma dediğimde konuşuyor çünkü arkadaşı telefonda mesaj atarken küfürlü konuşmalar ve dersine engel oluyor benim oğlum asla hayır diyen biri değil kırmak istemiyor karşısındakini dershaneye gidiyor ama ben çıktığın gibi eve gel diyorum İstanbul gibi bir şehirde yaşıyoruz korkuyorum ister istemez bende bağırmak zorunda kalıyorum derslerine gelirsek kendi haline bırakıyorum üzerine gitmiyorum asla saat 9 10 oluyor akşam derslerini yapmaya başlıyor ya da telefon yanında ama ben istemiyorum yapmıyor bende bağırıyorum sürekli üzerine çok gidiyorum bu sürekli oluyor bağırmam üzerine gelme sıkıldım anne diyor babası geliyor o da aynı şekilde bağırıyor ben yetmemiş gibi sürekli salak mal senden birşey olmaz sen okumazsın kelimeleri kullanıyoruz kendini geliştir gibi çünkü tlf sadece elinde kendini ifade edemiyor ne yapacağını bilmiyor bu bizim suçumuz çünkü başka kimsenin değil ben ve eşim bu hale getirdik çok yalan konuşuyor ya da örnek vereyim banyoda neden aynaya su sıkarsın öyle değil mi veya kalemin kenarını kırma defter koparma gibi elleriyle
Gizli Kullanıcı
Beynimin içinde çok ses var
Çok yanlız hissediyorum kendimi erkek arkadaşımla yaşıyorum ama yinede her an bir sorun çıkacak ve beni bırakacak gibi hissettiriyor üzülünce tüm gün uyuyorum bedenim uykuya veriyor iş hayatında başarısızım mesleğim yok erkek arkadaşımdan ayrılmış olsam nereye gideceğimi bilmiyorum gidebilecek bir aile düzenim yok ailem yok yeni bir erkek arkadaş arayış içinde bulunmak düşüncesi bile yoruyor ve midemi bulandırıyor yeme bozukluğu başladı yemekler midemi bulandırıyor yiyemiyorum birbirimize iyi mi geliyoruz kötümü artık anlayamadım 2 gün önce aldatıldığımı öğrendim beynimin içinde binbir türlü sesler durmuyor yardımcı olun lütfen bana
Gizli KullanıcıGelecek Kaygısı ve sevgilimin maddiyatı
Ben çok fazla gelecek kaygısı yaşayan biriyim, özelde çalıştım fakat o parayla yaşanmayacağını gördüm kpss için çalışıyorum derece yaptım, atanamadım bunları sırf kendi özgürlüğüm için yaptım. Önceki sevgilimden de ben bu kadar çabalarken o baba parası yiyip oturduğu için ayrıldım. Şimdiki sevgilimle tanıştığımda onun işi iyiydi yeterliydi fakat sonra battı, her şey kötü gitti ben de işten çıkarıldım. İşe girdi fakat o işle hayat sürdürmesi bile zor annem de sürekli kendini düşün sen öyle yaşayamazsın diyor. İyiliğimi düşündüğünü biliyorum gelecek hayali kuramadığım biriyle olmak istemem ama çok seviyorum ve olmak istediğim kişi o. Mantıken bakınca aşk karın doyurmuyor çok örneğini gördüm. Ailem iyi gelirli onun ailesi yok, sevgilim dükkanda yatıyor kötü şartlarda ki ben öyle yaşamak istemiyorum o böyleyken nasıl ilerleyeceğiz bilmiyorum atanırsam bir hayat kurabilirim diye düşünüyorum Kötü olan da o ilkim bütün bunlar şu an sorun değilse bile bir süre sonra olacak. Elinden geleni yapıyor fakat ben de standartlarımla yaşamayı hak ediyorum. Bunları kontrol edememek beni çok yoruyor. Kötü biri gibi görülmek istemiyorum. Aptal aşık olacak yaşı geçtim 25yaşındayım, tüm ilişkilerimin sonu benim beklememe geliyor. Onla olup tüm bunları kabul etmek de zor bu uzun vadede yıpratıcı olur. O da farkında, üzülüyor. kpss'ye kadar bekleyeceğim bunu kaldıramam ve bekaret mevzusu da var. Maddiyatı iyi olan biri olsaydı diyorum keşke.
Gizli KullanıcıZamansızlık + Zorunluluk + Nefret = Çıkmaz yol
7:00-19:00 arası hep okul-kurs ile doluyum. Lise dersleri beni streslendiriyor. Hafta sonu oyun oynamaya çalışıyorum , benim tek kaçış alanım, fakat ailemin işi olduğundan hiç belli olmuyor. Pansiyonda kişisel alanım düzgün yok. Güzel bir sosyal hayatım yok, yaşıtlarım benden çok farklı ve genellikle saygısız. 19:30-21:00 etütünü ödev için kullanıyorum, sonra erken uyumalıyım. Dersler artık daha sıkıcı geliyor. Normalde dersi dinlesem benim için yeter fakat artık bazı dersleri dinlemek, her şeyden daha zor ezber gereken terimler de var. Daha anlamadığım konulara da çalışmalıyım. Zamanım nerdeyse yok. Tabi bu beni streslendirdiğinden dersten de nefret ediyorum. Bu durum gerçekten beni çok streslendiriyor.
Gizli KullanıcıHer şeyi çok ve ince ayrıntısına kadar düşünüyorum.
Her şeyi en ince ayrıntısına kadar düşünüyorum. Örneğin attığım bir mesajın karşımdaki kişinin zihninde nasıl yankı uyandırdığını, mesajda kaba mı olduğumu ve beni nasıl anladığını sürekli merak ediyorum. Anladığı şekilde zihninde neler düşündüğünü de düşünmekten kendimi alamıyorum. Bunun dışında bir de kontrol etme ihtiyacı hissediyorum. Beni mutlu eden bir şeyi tekrar tekrar kontrol etme dürtüsü oluşuyor. Örneğin kız arkadaşımın fotoğrafına defalarca bakmak istiyorum. Bazen bakmazsam aramızdaki bağın zayıflayacağı, ona olan davranışlarımın değişeceği veya onu sevmediğim hissi oluşuyor. Aslında bunun gerçekle ilgisi olmadığını biliyorum ama yine de rahatsız edici bir his olarak içimde duruyor. Ayrıca yaptığım işleri mükemmel ve eksiksiz yapma isteğim var. Kız arkadaşım mesaj attığında kendimi sorumlu hissediyorum; vereceğim cevabı en doğru şekilde vermeliyim gibi bir baskı oluşuyor. Oysa doğal ve akışında bir sohbet kurmak istiyorum. Fakat bu düşünceler yüzünden çoğu zaman bunu gerçekleştiremiyorum. Yapacağım işlere de önceden beynim hazırlık yapma aşamasına giriyor.
Gizli KullanıcıSevgilimle birlikte yaşamaya başladım ilişkimizi nasıl canlı tutabilirim
Erkek arkadaşımla birlikte yaşıyoruz zorlu süreçten geçiyoruz bende ruhsal olarak kötüyüm erkek arkadaşımda çok kötü 2 gün önce bir arkadaşlık uygulamasında kadınlarla mesajlarını gördüm bir çok kadınla ömür boyu mutlu olacağım birini arıyorum demiş bütün mesajlarında neden bu şekilde davrandığını anlamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum lütfen yardımcı olur musunuz güvenim sarsıldı kırgınım özür diledim daha ne istiyorsun diyor süreklide zayıfla diyor ben zayıf görmek istiyorum seni diyor cinsellikte tıkanıyoruz diyor bir duvar var aşamıyoruz diyor 25 yaşındayım vücüdün 40 yaşındaki kadın gibi diyor
Gizli KullanıcıHemen her şeye inanmamak, detayını doğrusunu bilmek, anlamak…
Merhabalar, Ben Selin 19 yaşındayım. 2 yıldır devam eden bir ilişkim var, fakat bu ilişkimden önce bu kişiyi tanıdığımda onun da sevgilisi vardı. Fakat devamlı bana yazıyordu, ve o kızı aldatıyordu. Bir süre sonra ben kıza anlatmaya karar verdim. Fakat kızın hesabından beni engelleyene kadar. O kız ile ayrıldıktan baya süre zarfından sonra benimle konuşmaya başladı. Ama onun bana karşı olan sevgisine karşı güvenim tam. Sadece tek sorun, ben kızın ailesine kadar stalk yapıyorum. Annesi olsun kardeşi olsun merak ediyorum sebepsizce. Acaba nasıl ilişkileri vardı deli gibi her gece düşünüyorum. Bu düşünce bana çok zarar veriyor ve etkiliyor bunun farkındayım. Geçmişe dönüyorum ama anlamsız yere. Ve bu düşünce artık beni çok yoruyor ilişkimede zarar vermeye başladı. Bir an önce uzaklaşmak istiyorum. Daha fazla yıpratıp, zarar vermeden teşekkür ederim şimdiden okuduğunuz için. 💖✨
slnEvliliğim bitmeli mi?
Ben 28 yaşında 2 çocuk annesiyim 2. Ye hamileyim 1. Olan da 1 yaşında iki tane çocuk çok zor. Eşim ailesiyle birlikte para kazanan biri hep bizi bi çıkıntı olarak gördüğünü düşünüyorum. Ben anneme yemeğe gitmiştim o günde yünebeni yalnız bıraktı kendi ailesini onların istediği bi yere götürdü. Ailesi çok dışarı çıkan insanlar olmadığı için ama ilk önce sözünü bana vermişti yemek sözünü o günde annemde yemek yokmuş ben bunu annemlere gitmeden biliyodum ama ona söyleyemedim çünkü söylersem yine beni göndermek istemicekti spnra gideriz diyicekti. Ama ben bunu sonra ona anlattım beni yalncılıkla suçladı yine ses çıkartmadım ama ben annemde bi kaç gün durmak istediğimi yazdığımda boşanma konusu açtı. Spnra bende daha önce yaptıklarını aileme açtım bana çok baskı kurduğunu ailesinin yanında pek gelmediğini hep çocuklarıma yalnız bakmak zorunda kaldığımı gelse bile günde anca 2 saat ilgilenebildiğini çünkü çok geç geliyodu. Olay tabiki artık büyüdü amahala 15 gün boyunca hiç gelmedi arasada gelmedi aileler girdi işin içine aslında bir şekilde be geldim eve ama bir türlü hala çözemiyoruz olayı her hafta gitmek istediğimi kabul etti ama hala be götüremem peşinde anneme güne gitmiştim bu olaylardan sonra o gün babası arayıp hesap sordu ne demek gittin diye ve kocam ona hiçbirşey demedi seninkiler bana dedi benimde babam söylüyor dedi. Ben artık yoruldum stresli bi hamilelik geçiryorum bebeğim gelişim olarak iyi değil doktor stres yapmamamı söylüyor ama kocam bunu bile umursamıyor. Şimdide ben senin ailene gitmiyorum git otobüsle diyor ama kendin de araba var onu almak istiyorum çocukla zor da olsa alıp gidicem anneme o kadar karışıkki herşey. patladım ama hala anlamak istemiyor. Ne yapmalıyım? Bi çıkmazdayım çocuklarımı babasız bırakmak istemiyorum yuvasız bırakmak istemiyorum.
Gizli KullanıcıKocam neden ağlamamdan ve yemek yemem den rahatsız oluyor?
Esimden Aslinda cok menunum Ama,ben güzel bakimli bir kafinim. . Kocam da öyle. Bir cok yönümüz ayni. Ama merhamet Anlayisina gelince esmden bir canavar cikiyo. Ben bir Aksam cok üzülmüstüm. Zaten biliyorum huyunu ama bu sefer kimseyede derdimi anlatamayinca ona anlatimve agladim, cünki baya dolmustum. Kendisi gidib baska yerde aglamami söyledi. Teseli beklerken, konuyu baska konulara cekti. Ve bu malesef heb öyle. Cok kirlidim. Insan kocasina da derdini anlatamayacaksa bilmiyorum. Kendimi cok yari yolda birakilmis hisediyorum. Ne varki aglanacak o kadar deyip gecistiriyo. Malesef ben derdimi Esimle paylaşıyorum bu beni cok yipratiyo. Cokuklara da öyle . Düsünler aglasinlar hemen susturmaya kalkisiyor. Kendim kilolu bir insan degilim. Ama sürekli beni disgörünüsümü değişitirmeye calisiyor. Biraz tatli yiym insanlarin icinde hemen gözü benim üstümde hemen laf sokar. Agzima bir lokma ekmek atayim hemen bir yüzünde tiksinme ifadesi. Gayet kibar yiyorum iciyorum bunuda belirtmek isterim. Cünki cok sordum kendime bede mi hata diye. Bu böyle her yerde. Artik esimin yaninda yiyip icmeye korkar oldum. 1 tabak fazla isteyim hemen deliriyo. Neden benden tiksiniyor. Esimin bagzi yerlerde cidi psikolojik sorunlarin oldunu düsünüyorum. Sürekli diken üstündeyim.
Gizli KullanıcıZayıflayamıyorum, yeme alışkanlıklarımla, kendimle baş edemiyorum
zayıflamak istiyorum kendimi daha iyi hissetmek istiyorum 1 gün istikrarlı davam etmeye çalışıyorum öbür gün bişey oluyor ve ben bozuyorum birşeylerı ve bu durum benı geriletiyor. Şu an 78 kİloyum ve ben 65 olmak için resmen çabalıyorum hayatımda bir çok sorun var ve zayıflarsam hallolacak düşüncesindeyim nasıl baş edebilirim ben bu yeme alışkanlıklarımla? Yardım edin lütfen bana
Gizli Kullanıcı
