Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Nasıl özgüvenli olurum
Kendimi beğenemiyorum. Hiçbir şeye cesaretim yok. Biriyle tanışıp buluşmaya, yeni şeyler yapmaya yeltenemiyorum bile. Kalabalık ortamlar beni geriyor, herkes bana bakıyormuş gibi hislere kapılıyorum. Aynada kendime bakınca bir sürü kusur buluyorum kendimde, çevremden güzel olduğuma dair sözler alsam bile bu değişmiyor asla. Biriyle diyalog kuracağım zamanlar aklımdan geçenle dilimden dökülen cümleler kelimeler bir olmuyor asla. Cesaretim yok hiç bir şeye kendimi sevemiyorum
Gizli Kullanıcı
Merhaba takıntılarım var ve yenemıyorum
Takıntılarım var, yapmazsam kötü bir şey olacak gibi hissediyorum ve bu çok zorluyor, hayatımı mahvetti. El yıkama ya da akla bir düşünce gelince yapacağım şeyi yapamama gibi insanlardan sosyal hayatımdan uzaklaştım. Dokunamıyorum, daha kötü birçok şey. Mesela mesajları hemen siliyorum, biri dokununca elimi yıkıyorum, dokuz kere yıkamalıydım, yanlış sayı oldu, kötü hissediyorum, oluyor bir şey olacak gibi düşünüyorum. Çok kotu napcam bilmiyorum
Gizli KullanıcıPartnerime karşı intikam duygusu ?
Merhabalar, daha önce partnerimle ilgili bir soru sormuştum sizlere. Sonrasında 1 kez ayrıldık, sonra o tekrar geldi, barıştık. Fakat ne yaparsam yapayım, ondan intikam almak istiyorum. Onun beni oyaladığını ve sevmediğini düşünüyorum. 2,5 yıl oldu ve hâlâ bir adım atmıyor. Ben artık sözlerine inanmıyorum; kimsenin yaptığı davranışlara bakıyorum. Benim yaşadıklarımı o da yaşasın istiyorum. Yani bir süre sonra o beni çok isteyecek, geleceğinde ama ben onu istemeyeceğim, istesem de istemiyormuş gibi davranacağım. Çünkü bunu hak ediyor, ondan ayrılmak istiyorum ama nasıl yapacağım onu da bilmiyorum, çok severken. Aslında gerçekten çok mu seviyorum, yoksa takıntı mı yapıyorum, onu da bilmiyorum? Ve artık çocuk değilim, neyi isteyip istemediğimi bildiğim yaşlardayım ben de, partnerim de, ve bu yüzden beni istemediğini düşünüyorum. Sürekli evleneceğiz diyor, yok 2 ay sonra, yok şubatta, yok martta gidiyor da gidiyor. Napmam gerekiyor bilmiyorum ama ondan nefret ediyorum. Ara sıra onu yarı yolda bırakmak istiyorum!!!!
Gizli KullanıcıYemekle aramdaki ilişkiyi nasıl düzeltebilirim?
Merhaba, ben son zamanlarda yemekle ilgili ciddi sorunlar yaşıyorum ve bu konuda destek almak istiyorum. Şu an ideal kilomdayım fakat yaklaşık 3 yıl öncesine kadar olmam gerekenden fazlaydım. Çocukluğumdan beri normal yemekleri çok az yiyor, şeker ve çikolata gibi yiyecekleri çok tüketiyordum. Bu nedenle yemekle aram hep biraz karmaşık oldu ve bu durum zaman zaman beni ciddi şekilde etkiliyor. Şu anda da kilo almaktan aşırı korkuyorum ve yeme düzenime dikkat ediyorum; fakat dönem dönem özellikle paketli gıda ve şeker üzerine aşırı yeme atağı yaşıyorum ve eğer atak olmadan normal bir zamanda tatlı vs. yesem bile) sonrasında kendimi kusturmaya çalışıyorum. Normal zamanlarda bile tatlı veya paketli bir şey yediğimde aşırı panik ve stres yaşıyorum. Yediklerimi çıkaramadığımda, hatta çıkarabilsem bile büyük bir kaygı ve stres içinde oluyorum, ağlamaya başlıyorum ve kendimi çaresiz hissediyorum. Yaşıtlarım kaygılanmadan istediklerini yerken ben yediğim her şeyin kalorisini hesaplıyorum ve bu durum hayatımı oldukça etkiliyor. Günlük yaşamımda yemek ve tatlı seçimleri benim için sürekli stres ve panik kaynağı halini geldi,düşüncelerimin çoğu kilo hakkında oluyor. Yemekle aramdaki sağlıksız ilişkiyi düzeltmek, yeme davranışımı kontrol altına almak, panik ve kaygımı azaltmak istiyorum. Bu konuda destek, öneri ve yol gösterici bilgiler almak istiyorum. Yardımcı olursanız çok sevinirim. Teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıHamilelikten korkmamak için ne yapmam gerek
Merhaba ben beş yıllık evliyim çocuk istiyorum ama halimlelikten o kadar korkuyorum ki cesaret edemiyorum nişanlılık sürecinde bir depresyon atlattım çocuk getirme düşüncesi benim travmami tetikliyor, bana çok stresli kaygılı geliyor. Hamile kalırsam uykusuzluktan ve depresyon geçirmekten korkuyorum evliliğimin ilk yıllarında bu korku daha derinde gittikçe hafifliyor acaba birkaç yıl daha beklemek korkuyu bitirir mi? ne yapmam gerekiyor bana yardımcı olur musunuz.
Gizli Kullanıcıarkadaşsızlıktan evden çıkmamaya başladım
son 4 yıldır hiç real bir arkadaşım yok hepsi sanal kendi arkadaşlarımla hep kavga ettim haklı da oldum haksız da oldum fakat hep kötü taraf ben oldum hiç benim açımdan bakan biri olmadı. sosyal anksiyetem olduğu içinde ne tek başıma dışarı çıkıyorum ne yürürken önüme bakıyorum sadece sevgilimle buluşursam dışarı çıkıyorum. tek başıma bi şey yapmak bana korkunç geliyor yürürken kimsenin yüzüne bakamıyorum bile aslında güzelim de ama bu olaylardan dolayı kendimi çirkin göstermeye çalışıyorlar
Gizli KullanıcıNe yapmam lazım?
sevgilimle bazen aramıza soğukluk giriyor ve bende kafama çok takan bir insanım sevgilim iyi kötü yanımda yanımda oluyor fakat aramızda kavga olunca ya da soğukluk girince bazen ayrılmayı düşünüp ağlamaya başlıyorum ve sevgilim benim trip attığım zamanlar gece öyle uyumama izin veriyor hatta trip attığımı söyleyip gönlümü almasını 10’dan fazla söylemişimdir fakat hiç almadı ve çalışmadı da ben ne yapmalıyım artık geceleri böyle uyumak istemiyorum buluştuğumuz zaman hep öper sarılır ama telefonda olunca anlaşmamazlıklar oluyor ama hala onu seviyorum
Gizli KullanıcıUykusuzluk çekiyorum
uyuyamıyorum korkusu bende uykusuzluk yapar mı acaba kaygı içinde olduğum için mi uyuyamıyorum çok korkuyorum bu şekilde devam edecek diye. acaba devam eder mi böyle bir aydır böyleyim. artık gün içinde bile bu korku var içimde nasıl geçer? devam etmez dimi lütfen bana bu konuda yardımcı olur musun?artık tükenmiş durumdayım ben iyi değilim bana yardım et ne olur
Gizli KullanıcıÇok dışa dönük biriyim ama bir o kadar da yalnız hissediyorum
Direkt konuya girmek istiyorum. Sınıfımda neredeyse herkesle arkadaşım ama arkadaş grubum sadece 4 kişilik. Ayrıca çok sessiz bir grubuz ve ayrıldığım sevgilim diğer eski en yakın arkadaşımın da olduğu (hoşlandığı kız benimle onu kıskandı diye konuşmama kararı almıştım. ) kızlarla karışık olan grubunda kahkahalarla gülüyor. Bu da “benim yokluğumu hissetmiyorlar mı hiç?” Diye düşünmeme neden oluyor. Ama onlara gidip özür dilemek küstahça. Onları çok kıskanıyorum. Hep eksikmişim gibi geliyor. Sanki olmam gereken yer burası ama burayı rahat bulmuyormuşum gibi. Çok üzülüyorum ve onlar hayatı yaşarken ben burda küçülüyormuş gibi hissediyorum. Ayrıca bir soru sormak istiyorum izninizle. Psikologlar onlara gelen kişilerin ebeveynlerine çocuklarının ne anlattığını söylerler mi? Cevaplarsanız çok sevinirim!
Gizli Kullanıcıgecmisimi takiyorum ne yapmaliyim
lisede en uzunu 3 aylik 3-4 tane iliskim oldu. kimi 1 ay surdu, kimi 2 ay ve sanaldi( baskalariyla da flortlesen biriymis galiba iliskiden saymiyordu). İki tanesi 14-15 yaslarindaydi cok cocuksuydum mesela evlilik dusunecek bir yaş olmamaliydi ama bunlari su an 19 yasinda kafaya cok takiyorum. Kendimi duzeltmek icin terapi alacagim gerçekten takmali miyim? Unide biri beni yargilar diye korkuyorum hepsine asik oldugumu sanmistim kiminde ben ayrildim saygisizliklari yuzunden kiminde onlar yargilanma korkusu yasiyorum bunlari nasil anlatabilirim yeni tanistigim insanlara?
Gizli Kullanıcı
