Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Öfke problemimi nasıl atlatırım
Sürekli sinirleniyorum birine veya bir şeye zarar vererek sakinleşmeye calisiyorum tabi pek işe yaramıyor ama saçma sapan seye sinirlenip ağlıyor ve sinirlendiğimde yaptığım şeyi görmüyor duymuyor hale geliyorum yoruluyorum bir şeye sinirlendiğimde tüm enerjimi ona veriyorum sinir enerjimi emiyor resmen bazen bir şeye sinirlenip içime atıyorum atıyorum ve en sonunda büyük bir patlama yaşıyorum öfke problemini nasıl atlatırım?
Ben onu seviyorum oda beni biliyorum ondan kopamıyorum ne yapacağım bilmiyorum
Ben kızdan ayrıldım ağladı yalvardı gitme bırakma dedi gitim dinlemedim 3 ay geçti tekrar yazdım pişmanım diye baktım dedi sözleneceğim, sözlendi 1 geçti nişan yaptı ne yaptım ettim vazgeçmedi ama şimdi birlikte konuşuyoruz gidip hatta yüz yüze görüştük beni çok seviyordu üniversite aşkımdı 2 yıl çıktık ben kaç kere ayrıldım afetti bu sefer affetmedi gidip nişanlandı en son veda ettik şimdi tekrar yazdı konuşuyoruz görüntülü bile arıyor ama kararından vazgeçmiyor bende bugün son sözlerimi diyeceğim sence dönmesini mi istiyim yoksa git mi ne diyim bilmiyorum
Dışlanmış hissi yaşamak
Slm, 4. ayda umre ziyaretimiz oldu kadin dünürümle, diyanet grubuyla Ben, onun oturdugu semtteki komsusu arkadaslariyla gittik. İçerinde kimseyi tanimayan benim dünürüm Bana sahip cikar diye o teklif etti gidelim diye bende çok sevindim yalniz olmam dünürüm var dedim. Amaaa hic oyle olmadi Ben kendimi dislanmis hissettim Bana sahip cikmadi, yardimci olmadi çok dislanmis yalniz oldum ki kendimi sadece ibadetle mesgul oldum kafaya takma bosver gormek yuk olmamak icin gayret ettim. Daha çok ben yardimci oldum Butun grup bunu Bana hissettirdi. dünürüme hep yardimci oldular ben yalniz ve kimsesiz gibi iyice duygulandim icime atip kendi kendime agladim Halen atlatamiyorum, 1ay oldu geleli Halen kendime gelemedim nasil atlaticam bilmiyorum çok canim incindi ve acidi geldim geleli hastayım.
Narsist ebeveynlerle büyüdüm şu an yetişkinim hayat benim için çok zor oluyor
Merhaba ben narsist anne ve babayla büyüdüm artı olarak ayrı olmaları çocukluk ve ergenlik sürecinde hayatı benim için 10x zorlaştırdı. Babam küçüklüğümden bu yana sürekli iğneleyerek ve aşağılayarak babalık yaptı neden böyle yapıyorsun dediğimde hep şu cümleyle geldi “yarın öbür gün bana çok dua edeceksin” bu durum yetişkinliğimde yetersizliğe depresyon ve ansiyeteye sebep oldu. Yetişkinliğimde de bana sürekli bu kadar özgüvensiz olma ne bu suçluluk duygusu diye söyleniyor gerçekten dayanamıyorum. Anneme gidip zor bir dönemimde sorunumu anlattığımda 1 cümlelik “aman geçer” diyerek hemen kendi sorunlarını anlatmaya başlıyor kendilerinin asla farkında değiller hem çocukluğum hem ergenliğim he yetişkinliğim mahvoldu ve bir yandan biz yaşlanıyoruz bize bakıcaksın baskıları başladı ben ne yapmam gerek bilmiyorum boşlukta asılı kalmış gibi hissediyorum .
Arkadaşlarım arasında 'psikolog' rolüne hapsoldum. Bu yükü ve beklentiyi nasıl dengeleyebilirim?
Çevrem sorunlarını sürekli bana anlatıyor ancak verdiğim farkındalık odaklı tavsiyelere rağmen aynı döngüde kalmaları beni zihnen yoruyor. Empati kurarken karşımdakinin sorumluluğunu üstlenmekten kendimi alamıyorum. Yardımcı olma isteğimle kendi ruhsal enerjim arasındaki dengeyi nasıl kurabilirim? Dinleyici rolünden çıkıp sadece arkadaş kalabilmek için nasıl bir iletişim dili geliştirmeliyim? Kendi çözüm yöntemlerimi başkalarına dayatmadan, onların durağanlığı karşısında sakinliğimi koruyarak sınırlarımı belirlemek istiyorum. . Teşekkürler💗
çok kötüyüm
ben 5 yıllık evliyim mutluyum huzurluyum bı tane oğlum var ama eşimden yana hiç sıkıntı çekmezdim takı 1 hafta önceye kadar mesajlarını yakaladım eski sevgilisiyle konusmlarni yakaladim ve oda evli ama konuşuyorlar eşim inkar ediyor yok diyo konuşmuyorum diyo şifresini değiştirdi ve ben kendi gözümle gördüm konuştuğunu eşimden gizli karşı tarafla konuştum oda yok öyle bir şey dedi ağzıma geleni söyledim umarım bu daha olmaz ama affettim yine dayanamadım ama aklımdan çıkmıyor kafayı yemek üzereyim ne yapmam gerekiyor akıl verin bana lütfen
sürekli kötüyü düşünüyorum nasıl daha pozitif olabilirim
kötü düşüncelerden kurtulmak nasıl mümkün olabılır sürekli olmayan şeyleri kafamda kuruyorum ve stres yapıyorum bundan nasıl kurtulabılırım mutlu ve huzurlu olsamda hep ya bi sağlık sıkıntım olacak ya da bır şey olacak gıbı düşünüyorum gergin akşama kadar tetikteyim bu durum nasıl düzelebilir her şeyi denedim ama çözüm olmuyor nefes egzersizi dışarı çıkmak her şey takviyede kullanıyorum terapi mi almalıyım ?
Herşeyi kafaya takmak
herşeyi çok fazla kafaya takıyorum sanırım biri niye öyle dedi niye böyle yaptı ne demek istedi bugün bana neden soğuk davrandı acaba biri benim için kötü bişey mi dedi niye onlarla samimi de bana uzak gibi niye sürekli laf sokar gibi bu genelde işte şefle oluyor aslında bizim şefle dışarıda da iletişimimiz var ama bazen bana zoru var gibi geliyor
İyi hissedemiyorum
Kendimi her zaman yorgun hissediyorum ama mental olarak hayata karşı bağlı hissetmiyorum kendini yeme bozukluğuyla uğraşıyorum kendimi beğenmiyorum hayatımda hep stres var kaygı endişe bi türlü bunlardan kurtulamıyorum birşey yapma isteği gelmiyo hep geçmişi düşünüyorum kafamda senaryolar kuruyorum geçmişi deşip hep bir şeylerden pişman oluyorum ailemle kavga edip duruyorum dersleri saldım çünkü LGS stresini kaldıramadım çok çalışmama rağmen istediğim yere varamadım ve istemediğim bi okula gidiyorum gelecekle ilgili plan yapma hevesim kayboluyo telefondan kalkamıyorum ve hep mutsuz hissediyorum psikolojik olarak çökmüş gibi hissediyorum kendi bedenimi sevmiyorum ağlayıp durmaktan nefret ediyorum kilomdan dolayı dışarı çıkmak bile istemiyorum kendime yeni kıyafetler almaktan çekiniyorum sürekli masturbasyon çekip duruyorum ve bunun doğru mu yanlış mı olduğunu da bilmiyorum
Sosyal ortamda hep rahatsız hissediyorum.
Sosyal ortamlarda çok çabuk geriliyorum insanların bakışlarından rahatsız oluyorum ben sosyal anksiyete tarzı bir şeyim olabilir diye düşündüm çünkü yani insanların karşısında asla konuşamam panik olurum kalp atışım hızlanır elim ayağım titriyor falan ne yapıcam bilmiyorum. .bunun psikolojik rahatsızlık olduğunu hissediyorum ama kımseye kanıtlayamıyorum hepsi genelde çok utangaçsın ondandır diyor ama bilmiyorlarki ben samimi olduğum insanların yanında böyle değilim sâdece toplum içinde böyleyim.