Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Neden kendimden büyük erkeklerden hoşlanıyorum?
Merhaba 2002 doğumluyum yani 24 yaşındayım. bu zamana kadar çoğu erkek arkadaşlarım benden büyüktü önce 5 6 yaş farkı ile başladı sonra 9, 10 derken en fazla 15 yaş fark olan biriyle sevgili oldum. kendimden büyük erkeklerle olduğumda daha mutluyum onlarla ilişki yaşamak ve vakit geçirmek beni çok etkiliyor. yaşça küçük erkeklerle oturup sohbet ettiğimde bile sıkılıyorum sohbet sarmıyor ya da gelecek vadettiklerini hissetmiyorum. Zaman kaybı ve boşa çaba gibi geliyor. Büyük erkeklerle sevgili olmam yani bu durum anormal mi yoksa normal mi emin değilim. bu şekilde düşünüyor olmamın sebebi sizce ne olabilir bu eğer bir sorunsa, bu sorunu kendim nasıl çözebilirim.
Gizli Kullanıcı
Bu durumu ben mi aşamıyorum o mu ?
Merhaba daha öncede yazmıştım. Daha geçen hafta nişanlandım. Yaklaşık 5 aylık bir beraberliğim var. nişanlım iyi bir insan onunla pek çok konuda uyumluyuz. Ben muhafazakarım başörtülüyüm ama bana ilişkimizin ilk ayları daha önce başka bir kızla iki yıl önce cinsel bir birlikteliği olduğunu söyledi. Ayrılmak istedim o beni bırakmadı bir şekilde durumu aştığımızı sanıp nişanlandım. Yaklaşık 3 ay konu gündeme gelmedi. Ama geçenlerde benim bir esprim ona bu konuyu hatırlattı ve cinsel birlikteliği aklına geldiğindeki yüz ifadesi beni mahvetti. Günlerdir toparlanamıyorum. Seni seviyorum onu düşünmüyorum dediyse de sanki tekrar aynı döngüye girdim. Artık atlatamıyorum. Sonra aklımda yok ama sen böyle söyledikçe hayalime aklıma geliyor dedi bana toparlanamıyorum. Yıkıldım nikah tarihimiz her şey belli. O ben böyle bir şey yapmış olsam kabul etmeyeceğini söyledi. Şimdi ben onu nasıl kabul edeyim affedeyim. Aklında hala o kız varsa nasıl evleneyim. Kendimi regüle edemiyorum. Çok ağlıyorum. O pişman olduğunu günahını yüzüme vurduğunu buna üzüldüğünü yoksa kuzum bir hata olduğunu nefsine yenik düştüğünü söylüyor. Ne yapacağımı nasıl aşacağımı bilmiyorum . Ben aynısını yapsam asla kabul etmez. Ben nasıl edeyim ?
Gizli KullanıcıHer yerde dışlanmak
Merhaba, ben sürekli dışlanıyorum. O kadar dışlandım ki, görmezden gelindim ki ben artık bittim. Bunu yaşamayan hiç kimse anlayamaz. Artık kimseyle iletişim kuramıyorum, istemiyorum da. Düşünün, o kadar düşündüm ki bunu yaklaşık 7 yıldır bittim. Sizce bende bir sorun mu var, bunu demek hiç istemiyorum kendime ama yeter. Ben artık yeni bir ortama girince dışlanacağımı ezberledim. Şimdi bana siz öyle düşünüyorsunuz demeyin, çünkü bir insan olumsuz düşünür, ama bu kadar da olmaz. Psikologlara bile kafanızda kurduğunuz şeylerin sadece küçük bir kısmı gerçek olur diyorsunuz. Niye iyi bir şey yaşadığı için birisi. O yüzden ne yaşadığımı soruyorum size bi de bu yazdığım mesajda karışık mı yazıyorum yani karışık mı iletişim kuran biriyim sizce nasıl iletişimim
Gizli KullanıcıKendimi ifade ederken ağlıyorum. Bununla nasıl başa çıkabillirim
Kendimi açıklamaya başlıyorum. Karşımdaki lafımı kesip konuşmam hakkında daha sözüm bitmeden kendi kafasındaki tutumu ben yapmışım gibi düşünüp bana cevap veriyor. Oysa bana soru sorulmuş ve ben cevaplacakken bunların olması ağlamama sebep oluyor, kendimi ifade edemiyorum, edemeyince de ağlayıp küçük düşüyorum. Bunu nasıl aşıcam her özel günüm mahvoluyor ve sorumlusu benmişim gibi davranılıyor napıcağımı şaşırdım artık ben anlamıyorum bunu
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşadigim olaylari,kişileri nasil unutucagim
Bir ilişkim oldu 3 ay surdu ayrilik yaşamiştik beni terk etmişti ben de sinirden gidip onunla oturdugumu bankta duşmaniyla oturmuştum o da bana ihanet ettin demişti halbuki ayriyken yapmiştim 1 ay sonra tekrar bariştik 3 ay surdu o da sonra ben suphe ediyorum ruyamda onunla otururken gordum seni dedi ver benden ayrildi unutamiyorum ayni okuldayiz nasi unutucam gormezden gelicem bilmiyorum çok şey yaşadik bir suru animiz oldu
Gizli KullanıcıBu arkadaşlık bana iyi gelmiyor
Bir arkadaşım var 2 yıldır arkadaşız. onun geçmişinde bazı sıkıntılar var eskiden intih@ra kalkışmış falan depresif bir dönemi olmuş ama üstünden yıllar geçmiş artık düzelmiş ve bunu ben de farkedebiliyorum. Şu an daha mutlu bir hayatı var ancak o çok sosyal ve hiperaktif bense asosyalim çok gezmeyi sevmem ve daha oturaklı biriyim ama o sürekli bana bişeyler yaptırmak için israr ediyor ne biliyim beni milletin içinde dans ettirmeye çalışıyor (karakterim buna engel oluyor herkesin içinde aşırı hareketler yapamıyorum) ya da gitmek istemediğim ve gidersem rahatsız olacağımı bildiğim yere zorla götürmeye çalışıyor ve ben bu durumdan çok sıkıldım artık. Karakterlerimizin birbirinden çok farklı olduğunu biliyorum bazı sohbeti sarmıyor bile ve davranışları bana fazla gelmeye başladı. En basitinden birşey anlatıyor asla komik değil ama kendisi katıla katıla gülüyor. Okul bittikten sonra acaba ilişkimi kessem mi diye düşünüyorum ama onun kalbini de kırmak istemiyorum çünkü iyi bir insan olduğunu biliyorum ve zamanında zaten çok zor şeyler yaşamış bunu da bildiğimden çekiniyorum biraz irtibatı kesmeye. Napsam bilemiyorum bu durum beni strese sokuyor bir de şöyle bişey var zaten fazla arkadaşım yok onunla iletişimi kesersem dışarı çıkıp gezemicem de yani ben de iyice içine kapanıcam. Off, kendimi mi düşündüm yoksa onu mu bilemedim?
Gizli KullanıcıGüvensizlik ve sürekli bişeylerin ters gidiceğini düşünme
Sevgilimin beni aldattığını düşünüyorum ama emin değilim elimde bi kanıtım yok kafayı yemek üzereyim herşey üst üste geliyor gibi oluyor ve ben zihnimdeki düşüncelerimi durduramıyorum sürekli bi bunalma ve daralma hissi var ve bundan nefret ediyorum destek almam lazım kendi başıma işin içinden bir türlü çıkamıyorum her şey gözüne batıyor umarım yardımcı olursunuz bana ve ben iyi hissederim kendimi sağolun
Gizli KullanıcıHamileyim eşimin ailesiyle problemliyim üstümde aşırı derecede stres var bununla nasıl başa çıkabilirim
Çok stresli ve kaygılıyım çok bunaldım nasıl başa çıkıcam bilmiyorum eşimde uzakta hiçbir şeyden keyif almıyorum ailesinden de nefret ediyorum bana yaşattıkları yüzünden hamileliğimi zehir ettiler çocuğum da sıkıntılı bi süreçte genetik hastalığı olabilir şüpheleniyorlar doktora her gidişimde mutsuz ayrılıyorum eşim ailesini savunuyor bana karşı sürekli dolduruyolar onu kendi düzenim yok ailemle kalıyorum her şeye laf ediyolar eşimin onlarla konuşmasını istemiyorum
Gizli Kullanıcıhedefime olan inancımı güçlendirmek istiyorum
Merhaba ben üniversite sınavina hazırlanıyorum ve çok sevdiğim şeylerden biri çok net hedeflerim var ne istediğim hakkında o kadar düşünüp kafa yormusum ki net hedeflerim var Ankara da psikoloji okumak istiyorum ve gerçekten psikolojiye o kadar ilgim var ki bırakmam gerektiğini vazgeçmem gerektiğini söyleyen insanlar oluyor ama benim için sıradan bi meslekten fazlası ben çok travmatik bi çocukluk geçirdim sonra kendini sevmeyen özgüvensiz biriydim yaptığım yanlışların hakaretlerle karşılanmasına alışık olan bana şefkatle dokunup altındaki sebebini gösteren o bilim dalıydi anlasildigimi ilk defa bana psikoloji hissettirdi yanii kisaca hedefim psikoloji okumak bunun için çaba da sarfediyorum hatta etrafımdaki insanlar şaşırıyor bazen uykusundan asla taviz vermeyen ben ders çalışmak için uykularımı bölmeye başladım calisabilmek için kalkıp otobüsle kütüphaneye gidiyorum çalışmaya calisiyorum yanii ama sanki olmayacakmis gibi bi hiss var içimde ayni zamanda olacağına çok inanan ama inanmayan da var Ankara olmayacamis gibi hissediyorum bazen bunu nasıl asabilirim o inancımın direncini artırmak hissetmek istiyorum
Gizli KullanıcıDünyaya abimin gözünden bakıyorum
Merhaba benim çok sevdiğim bi abim var gerçekten en sevdiğim insan olabilir çok iyi anlaşıyoruz çok benziyoruz evet yollarımız aynı aslında yollarımız kesişiyor o da varoluşsal sancılarla kendini kendinden doğurdu bende öyleyim herşeyi sorgulamak duygularımı anlamlandırmaya calismak iyileştirmek yaklaşım şeklim onunkine göre daha yumuşak çünkü ben onun bastırılmış versiyonu gibiydim küçükken sinirlenmeme izin verilmemisti ama o çok sinirlenebilmis ve siniriyle herşeyi yapabilecek tipten ve onunla konuştuğumda gerçekten çok huzurlu hissediyorum kendi duygusal zekama uygun insanlarla iletişim kurmak aşırı mutlu ediyor beni eskiden daha farklıydı ilişkimiz ben ondan korkardım aynı zamanda toksikte biriydi ama şu an o korkuyu sevgiye güvene dönüştürdük rüyalarımin anlaminda bile güveni temsil eder çok muhteşem birşey hayatımdaki tüm şansım diye de söylerim ama şöyle birşey var ki birşey yaparken acaba o olsa nasıl davranırdı şu an diyerek verdiğim cevabı uygularım biriyle iletişim kurunca aynı onun gibi konuşurum tamam benzemem güzel de ben verdiğim kararın konustugum soyledigim sözlerin sadece bana ait olmasını istiyorum ne biliyim bişe yapacaksam bana nasıl tepki verir diye düşünür öyle yaparım bu beni rahatsız etmeye başladı artık çok iyi anlaşıyor olmam çok seviyor olmam böyle davranmam gerektiği anlamına gelmemeli yanii buna nasıl bi çözüm yolu bulabilirim
Gizli Kullanıcı
