Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Defalarca aldatmak affedilir mi?
Defalarca aldatmak affedilir mi? 7 yıldır birlikteyiz 1 senedir nişanlıyız 1 senedir beklemediğim herşeyi gördüm defalarca söz verip yine aynı şeyleri yaşıyorum aylardır bir sorun yoktu fake hesap açıp başka insanların profillerine bakmış bugün gördüm daha hiç bildiğimi söylemedim ne yapmalıyım bilmiyorum hem cinsel videolara hem şehrimizdeki tüm kızlara bakmış defalarca gördüm uzun süredir birşey görmemiştim bugün telefonunda gördüm başka bir hesap açmıştı ne yapmalıyım
Gizli Kullanıcı
Kendimden büyük birine hislerim var
Kendisi benden yaşça büyük biri benim bu kişiye hislerim var ve yaklaşık 3 yıldır devam ediyor bazen özlüyorum bazen seviyorum bazen ise nefret ediyorum ama yine başa dönüp onu düşünüyorum onu istiyorum geçmiyor bu hisser ilk görüşte oldu bu hissler o günden beri de geçmek bilmedi ben bu durumdan hem kurtulmak hemde kurtulmamak istiyorum hem onla zor hem onsuz zor kıskanıyorum bana ait olmamasına rağmen kıskanıyorum sonra kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum ağlıyorum
Gizli Kullanıcıhayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor
Merhaba 3 sene önce bir ilişki yaşadım çok farklılıklar çok hatalar vardı beni başta yarabandı olarak kullandı. her seferinde uyum sağladım karşımdaki insan kendini hiç düzeltmedi. 1 sene sonra Sonra uzaktan şarkılar paylaşarak çok sevdiğini haykırmaya başladı ortak arkadaşlar aracalığıyla benim de paylaşılarımı ona gönderdiler. Ama ne bir dönüş ne bir açıklama vardı. Ben hayatıma devam ettim. Ama dönmediğim için beni başkasıyla oldu ondan dönmedi şeklinde suçlamaya başladı. Onu aradım ama doğru olan bu dedi. Hayatıma devam ettim. O da devam etti. Hatta o bu düşünceyle sürekli ortamlarda insanlarla tanışarak devam etti. Bense 3 senedir psikolojik olarak kendimi bu durumdan kurtarmaya uğraştım çabaladım olmadı. Şimdi beni suçlayarak bu yüzden dönmediğini dile getiren paylaşımlar yapıyor ama kendisinin yaptığı en ufak şey yok. Şarkılar üzerinden her şeyi dile getiriyor ama arayan bile bendim. Hakkımda böyle düşünmesin diye açıklama yapasım geliyor ama çok yorgunum. Benim üzgün olduğumu bildiği için de iyice üzerime oynuyor. Kendimi açıklamaktan yoruldum. Hiçbir zaman sorumluluk alıp gerçekten yanımda olmayan birisine artık kendimi açıklamak fedakarlıklar yapmak istemiyorum. Ama hayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor 30 yaşındayım. Resmen 3 senedir yaşadıklarımdan dolayı kendi kaygılarımdan dolayı aşamıyorum düzelir diye çabalamak istiyorum ama bunu yapan ben olmak istemiyorum artık. Yapmadığım için de suçluluk duyuyorum. Sıfırdan başlarsam yine olduğum yeri sevmezsemdiye
Gizli KullanıcıGeçmeyen ayrılık acısıyla baş etmek?
Bir dönem birbirimizi çok sevdiğimiz bir kız arkadaşım vardı. Onun bana ilgisiyle romantik ilişkiye başlamıştık. Benimle evlenmek bile istiyordu. Sonra bir gün hiçbir açıklama yapmadan beni terk etti. Birkaç gün öncesinde ben ilişki insanı değilim diye bu sinyali vermişti ama yine de nedenini anlayamadım. Bir de ailesinde ciddi sağlık sorunları olduğunu şuan ilişkiye odaklanamadigini söyledi. Ben ona hep destek olacağımı kötü gününde de onunla olmak istediğimi söyledim ama nafile. Artık iltifatlarimi bile sevmiyordu sevgi sözcüklerini çok kullaniyosun ben istemiyorum arıyorsun bunalıyorum dedi. Aylar sonra öğrendim ki bir sebep daha varmış. Ben üniversiteyi ilk kazandığımda Instagramdan takipci kasıyordum ama sonra Instagram hesabıma girmeyi bıraktım ara verdim. Kız bana Instagramimi sormuştu kullanmıyorum demiştim gerçekten de hesaba girmiyordum. Meğerse ben onunla tanışmadan önce bilmeden onun oda arkadaşına istek atmışım hesap açık olunca istek görünmüş. Soğuma sebeplerinden biri buymuş baştan beri biliyormuş. Sonrasında çok dil döktüm yalvardım geçenlerde özür dilerim ama ben aşk insanı değilim kısa sürede aşık olacağını da düşünmemiştim dedi. Arkasından ağladığıma inanamadı niye ağlıyorsun dedi ona yazdığım bir şiiri attım beğendi ama geri dönmedi. Doğum gününde hediye yolladım geri çevirdi. Şimdi halen fakültede görüyorum yüreğim burkuluyor. Napıyosun derslerin nasıl diyorum hiç yüzüme bakmadan tek kelimeyle gecistiriyor. Bense çöktüm bir yıl oldu unutamadım halen ağlıyorum geceleri duvarlar üstüme geliyor. Onunla kurduğumuz hayaller aklımdan çıkmıyor. Bazen 24 saat boyunca yemek yiyemiyorum haftalarca tırnaklarımı kesmeye bile üşeniyorum. Yürüyen ruh gibiyim. Kalbim paramparça. Alexander Graham Bell'in Alo dediği sevgilisinin ömür boyu geri dönmesini beklediği gibi hüzünlü bir ümit taşıyorum. Okul bittikten sonra farklı şehirlere gittiğimizde nasıl bir acı çekeceğimi hayal bile edemiyorum. Yaşlıyken bile olsa bir gün çıkıp gelmesini geri dönmesini temenni ediyorum. Sizce ayrılıkta kim hangi yönlerden kusurlu ve ben bu acıyla nasıl baş ederim?
Gizli KullanıcıHayattan zevk almama durumu ve sürekli ağlama isteği nasıl geçer
Her gün ağlıyorum,ne olursa oldun hiç mutlu değilim etrafımda hiç arkadaşım yok Sosyal birisi olmaya çalışıyorum olamıyorum. Çok yanlız hissediyorum. Etrafta kimsenin beni sevmediğini düşünüyorum. Artık bana zevk veren hiç bir şey kalmadı. Yaklaşık 2 aydır bu durumdayım ve geçmiyor belki sadece artıyor Bu yanlızlık hissi,ben çok mutsuzum. İçimden ağlamaktan başka hiç bir şey gelmiyor. Ne yapmalıyım nasıl geçicek bu durum
Gizli KullanıcıEşimle cinsel yaşantımda Cuckold eğilimindeyiz
Performans düşüklüğü sebebi ile bunu denedik şimdi ise hep tercih ettiğimiz bir şey oldu onun mutlu olduğu anlar bana çok güzel hissettiriyor şimdi daha çok izleyici konumundayım bunları paylaşabileceğim bir sırdaş arayışında idim ama malum herkesle konuşulamayacak şeyleri uygulamayı görünce denemek istedim insanın neler olup bittiğini paylaşma ihtiyacı oluyor çünkü bu ilk paylaşımım oluyor bu konu ile alakalı benim açımdan
Veyisboşa yaşıyormuş gibi hissediyorum
liseden mezun olduktan sonra çevremde ailem dışında kimse kalmadı. şimdi ise günlerim birbirini tekrarlıyor ve artık gerçekten boşa yaşadığımı hissediyorum kimseye bir faydam yok kendime bile. sınav senemde 4 duvar arasında evde kaldım sosyallesmeye calısırken bile yalnızım artık onu bile yapmak istemiyorum. çoğu arkadaşıma hiçbir kötülüğüm dokunmamasına rağmen hep kötülük gördüm onları hayatımdan cıkardım ama böylesi daha mı iyi bilmiyorum. kendimi çok bunalmış hissediyorum geçen sene ailemle ilgili sınandım şimdi ise sosyal hayatımla ilgili ve gerçekten yoruldum hiçbir şey yapmak istemiyorum
Gizli Kullanıcıİçimde hep huzursuzluk var
İçimden gelen ruhumda karnımda aniden gelen bir huzursuzluk var uzun süre geçmiyor ve ağlamak istiyorum bazen ağlamak bile iyi gelmiyor huzursuzluk beni içimi kafamı zihnimi yiyiyor resmen ve toparlayamıyorum karnımda midemde sanki birşey var çıkmak için uğraşıyor ama olmuyor ruhum nefesim kalbim daralıyor nasıl olacak çözümü ne kendimi nasıl daha iyi hissederim bunun sebebi nedir neden olur çünkü hayatımı çok etkiliyor.
Gizli KullanıcıDaha sakin tepkiler verebilmem için ne yapmam gerek?
Küçüklüğümden beri her olayda ön plana atıldım. Sürekli her şeyi benim halledebileceğim algısı oluştu. Herkesin her şeyine koşup her şeyi tek başıma halletmek beni psikolojik olarak çok yoruyor ve çok gergin bir insana dönüştürüyor. Tabi bunun yanında ailemin de çok sinirli olduğum dayatması var ve bu olaylara tepkimi ekstradan büyütüyor. Uzun zaman sonra bu algıyı fark ettim ama artık en ufak bir tartışmada bile sinirli damgası var olmaya başladı. Bu beni çok yıpratıyor. Kimseye yetemeyecek gibi hissediyorum. Aile olma ve kurma düşüncemi de elimden alıyor bu baskı. Her şeyde bu kadar sinirlenen bir insan nasıl anne olabilir diye düşünüyorum bazen. Törpülemeye çalışıyorum kendimi ama yetemiyorum.
Gizli KullanıcıKaygı ve kafamdaki olumsuz düşünceleri engel olamıyorum
Olmayan gerçekleşmeyen her konuda uyandığımdan uyuyayana kadar kaygılarım var. Kafamda düşünüyorum engel olmaya çalışamda olmuyor. Kaygılandığım konuya Çözüm bulsamda kaygım bitmiyor500. 000₺ borcum var evde az sesli makine ile çalışıyorum yanıma birisi taşındı sesten rahatsız olursa diye kaygılanıyorum. Ses izalasyonu yaptırırım diyorum ama yine kaygım bitmiyor. Senaryolar üretiyorum. Bu sadece kaygımdan biri. Ne yapmam lazım hayatım gidiyor. Her an birileri birşeyi diyecekmişgibi geliyor
Gizli Kullanıcı
