Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

27 yaşımda duygu hissetme yetimi kaybetmiş olmamın sebebi neler olabilir?

Merhaba hocam, 29 yaşındayım. çocukluğumdan beri hep asosyal biri oldum. Çocukluğumdan beri duygusal empati becerim de hep kısıtlı oldu. Başkasının sevinci bende genellikle sevinç uyandırmıyordu, başkasının üzüntüsü de bende genellikle üzüntü uyandırmadı, bazı istisnai olaylar hariç. Ama filmlerdeki karakterle duygusal empati kurabiliyordum. Gerçek hayatta duygusal empati becerim kısıtlı olsa da en azından duyarlıydım, hala da duyarlıyım. Ama insanlarla duygusal bağ kurabiliyordum. İnsanlara bağlanmak açısından yani. 26 yaşımdan itibaren annem dahil hiç kimseye duygusal bağ kuramıyorum. 27 yaşımdan itibaren karşı tarafın gülümsemesi durumunda o yüzündeki pozitif duygu bana geçip ben de gülümseme isteği uyandırmadı hiç, karşı tarafın anlattığı hiçbirsey bende gülümseme duygusu uyandırmıyor. Ayrıca 27 yaşımdan beri hiç sevinç hissetmedim. 28 yaşımdan beri de hiç üzüntü de hissetmedim. Şu an 29 yaşındayım. 15 yaşımdan 25 yaşıma kadar en büyük arzum romantik bir ilişki yaşamaktı ama 2 yıldır romantik bir ilişki yaşama isteği duymuyorum. Önceki 2 yıl sevinç,üzüntü ve duygusal bağ hissedemiyor olmaktan şikayetçiydim, ama son 1 yıldır sevinç, üzüntü ve duygusal bağ hissedememekten rahatsızlık bile duymuyorum, ki bunun sağlıklı bir tutum olmadığını kabul ediyorum. Film ve dizilerdeki olaylar karşısında samimi bir şekilde gülümseyebiliyorum, üzüntü de duyabiliyorum. Ama gerçek hayatta hiç yapamiyorum. depresyonum yok hiç psikotik bir nöbet de geçirmedim. Kendimde şizoid kişilik yapısı olabilir mi?

Kararsızlık ve ne hissettiğim bilmiyorum ne yapmalıyım?

Çoğu zaman emin olduğumda bile karar veremiyorum. Ne yapmak istediğimi, ne yapmam gerektiğini veya yapıp pişman olmaktan korkuyorum. Saçımı kestirmeye karar vermek bile aylarını alıyor bu ikili ilişkilerde bile böyle. Karşımdaki kişiyi gerçekten seviyor muyum yoksa yalnız kalmaktan mi korkuyorum bilmiyorum. Bir ortamda fikrimi belirttikten sonra pişman oluyorum. Gitmek mi kalmak mı istiyorum bilmiyorum. Bunu yaparsam geleceğimi nasıl etkileyecek korkum bunlarla nasıl baş edicem hic bilmiyorum. Aşırı stresim var günlük hayatta sürekli kafamda binlerce ihtimal ve hislerimi doğru ifade edemediğimi düşünüyorum

Kaygı

Yabancılaşma hissi

Merhaba bu hissi geçen sene de yine bu zamanlarda yaşamıştım çok garip bi şekilde evime aileme kendime yabancilasmistim bildiğim yerler bildiğim insanlari sanki tanımıyormuş gibi oldum birkaç hafta sürdü korkudan deliriyorum sanmıştım ama sonra üniversiteye geçince çok iyi geldi bana düzelmiştim şimdi yine son bir haftadır olmaya başladı bilmiyorum özellikle yazın evde kalınca mi oluyor diye düşünüyorum gecen sene çok zorlamisti internetten bakınca derealizasyon diye bir olaymış bu yine de içimi rahatlatmak için size danışmak istedim yine aynı hisler geliyor kendimi hissetmiyorum gibi oluyorum ya aileme karşı da öyle oluyor ki en çok bu etkiliyor bildiğim insanlar ya ailem tanıdıklarım nasıl böyle hissederim diye daha da korktum bu hisse elimden geldiğince takılmamaya çalışıyorum ama zorluyor geçen seneki kadar kötü olmasada yine etkiliyor bu hisle nasıl baş ederim yardımcı olursanız çok sevinirim çünkü deliricem diye korkuyorum teşekkür ederim.

Kontrol edemediğim duygular

4 yıllık evliyim ve eşimin ailesiyle problemlerimiz oldu ben ve kendi ailem eşimin ailesiyle görüşmüyoruz eşimle bir ayrılma süreci yaşadık ve tekrar barıştık ama eşimin ailesinin yaptığı haksızlıklardan , aileme verdiği beddualardan ve etrafa yaptığı dedikodulardan dolayı yoğun öfke ve nefret duyuyorum bu duyguların eşimle olan ilişkimize olumsuz yansımaması için ne yapmam lazım çünkü sürekli konu açılıyor ve birbirimizi kırıyoruz ister istemez ben de kırıcı konuşuyorum bu konuyu nasıl aşabiliriz eşimle barıştığımızdan bu yana bir yıl oldu hala konu açıldığında ben çok öfkeleniyorum ve kırıcı konuşuyorum geriliyoruz. Eşim hep birbirimize kaç kez söz verdik bu konuları açmayacağız diye ama bir şekilde açılıyor ve kavga ediyoruz eşimden soğuduğumu hissediyorum bazen eşimle barıştığıma pişman oluyorum

Yakın Erkek Arkadaşımın Bu İlgi Ve Davranışları Arkadaşlık Mı Yoksa Romantik Bir İstek Mi?

İki yıldır hayatımda olan erkek arkadaşımla son aylarda her şey değişti. Günde 10 saat çalışıp çok yorulsa, hatta kızgın veya kötü bir dönemden geçse bile her gün mutlaka ilk o arar, mesajlarıma anında döner. Telefonda birlikte uyumak ister, uykusuz kalma pahasına saatlerce beni dinler. Hiç umrumda olmayan, ilgisini çekmeyen bir konu olsa bile yine de beni dinler ve sorular sorarak konuşturur. Gün içinde ne yaptığımı, nereye gittiğimi hep merak eder. Hasta olduğumda arayıp sorar, uykumu ve sağlığımı çok önemser. Bana her zaman yardım etmeye çalışır, sorunlarıma akıl verir ve içimi rahatlatır. Kendisiyle ilgili şeyleri bana göstermekten, bir şeyler öğretmekten keyif alır. Beni kırdığını fark ettiğinde hemen durumu düzeltmeye çalışır. Her konuda aşırı meraklı, ilgili ve koruyucudur. Tartışmalarda tamamen o suçsuz olsa bile özür dileyip konuyu uzatmaz. En özel şeylerini bana anlatır. Aramızda büyük bir güven var; yanında kendimi güvende hissediyorum, ondan bana asla zarar gelmeyeceğini biliyorum. Çoğu zaman beni farklı yollardan etkilemeye çalıştığını hissediyorum. Çoğu yakın arkadaşımdan çok onunla konuşuyorum. Bu durum hayatımı olumsuz etkilemiyor, genel olarak mutluyum. Sadece her gün aradığı saatlerde aramadığında huzursuz, meraklı ve biraz üzgün olabiliyorum. Bu davranışlar arkadaşlık mı yoksa romantik bir istek mi? Beni gerçekten sevip sevmediğini nasıl anlayabilirim ve bu belirsizlikte ne yapmalıyım?

Aile

Ailemin özel hayatına şahitlik etmek sağlıklı mi?

Ben 20 yaşındayım. Bu yıl üniversiteye başladım ilk senem bitti. 5-6 yaşlarından beri anne babamın yatak odası ilişkisine şahit oluyorum. 1 kere yine 6 yasindayken basmiştım onları. Başlarda ne olduğunu ne yaptıklarını anlamiyordum ama büyüdükçe anlamaya başladım maalesef. Maalesef sadece yatak odasi da degil evin her yerinde yakınlasiyorlar. Kendimi evde guvende hissetmiyordum. Lise sonda sınava hazırlanırken gece ders çalışmak için biraz geç yatıyordum ama onların sesi yüzünden ders de çalışamıyordum. Okula sınavlara hep uykusuz gittim. İlk sene istediğim yer gelmeyince 1 sene daha kaldım çalıştım ve yine benzer şeyleri yaşadım. Sınav günümde bile uykusuzum çünkü yine gece onlar yüzünden uyuyamamistim doğru düzgün. Benim onlari fark ettiğimi biliyorlardı çünkü ben onlara sahit olunca biraz ters konuşuyordum her defasında bana seni de göreceğiz gibi şeyler diyorlardı. Onlardan kaçmak için istemediğim bir bölümü yazdım ve şu an bölümümü seviyorum ama aklımda hep acaba böyle olmasaydı şu an nerde ne yapıyor olurdum gibi bir düşünce var. Yaz tatilinde eve geldim yine aynı şekilde devam ediyorlar. Hâlâ fark edince sinir oluyorum uykum kaçıyor. 20 yaşındasın saçmalama normal demeyin lütfen. Cinselligin normal olduğunu biliyorum ama bunu çocuklarına belli etmek zorundalar mı. 2 tane kardeşim var ve en küçüğü onlarla ayni odada kalıyor. Yoruldum artık ne yapacağım bilemiyorum. Tiksiniyorum onlardan.

Cinsellik

Kadınlarla Sorunlarım Var

Sokakta Kadın görür görmez koşuyorum görmemek için her dakika koşuyorum artık bakmamak için çabalıyorum ve Artık Canım Sıkılıyor Artık Ben de kafam rahat istiyorum Tabi Evlensem ondan değil sadece yabancı kadınlardan korkuyorum yani gidip hepsi gidiyorum yani aslında korku değil bakmamak istiyorum yabancı kadına işte o kadar işte Acaba Ne Yapacağım Bilmiyorum Yani Bu Korku Değil Günah oldu için artık hiç Görmemek istiyorum

yfs

Romantik İlişkiler

Bu süreci nasıl atlatabilirim

Bir süredir hoşlandığım birisi var fakat hiç bir sohbetimiz olmadı kendisiyle küçük bir ilçede yaşıyorum uzaktan gördüğüm ve çevreden duyduğum kadar kendisini tanıyorum. Önemli bir sınav var önümde ve bir ay kadar kısa bir zaman kaldı. Bir süredir çok fazla karşılaşmamaıştık sınavımında yaklaşması sebebi ile derslerime odaklanmıştım. Fakat bir yerde karşılaştığımızda hafifledi sandığım duygularım tekrarlıyor. Yoğun duygular besliyorum. Bu süreci nasıl atlatabilirim gerçekten bilmiyorum. Derlserimi de ihmal etmemeye çalışıyorum ama bazen canım öyle acıyorki dayanamayıp saatlerce ağladığım oluyor. Bu süreci nasıl atalayabilrim kendisine duygularımı açıklamaya da cesaret edemiyorum ne yapmam gerekiyor? Teşekkür ederim.

Romantik İlişkiler

3 Buçuk yıllık ilişkimde artık sevmiyor muyum?

Şuan 20 yaşındayım. Lise 9da ona aşık oldum. Ama o sürekli sıcak soğuk yapıyordu ve daha çok bağlandım. Yeri geldi ağladım vb. Fakat ciddi anlamda hiçbir karşılık almadım hep sınır vardı. 11. Sınıfın sonunda sevgili olduk. Ben körkütük aşıktım. Ama o bana ilk sene çok kötü davrandı. Ben bırakamadım. 1. Sene sonrasında ise benim aşkım sevgiye döndü. Onun o halleri son buldu. Yerini aşık bir erkek aldı. Bana çok iyi davranmaya başladı. Hiç üzmedi. Ben üniversiteye başladım o işe. Arada kıskançlıklar ve kavgalar oldu ama halloldu. 3 buçuk sene oldu. Şimdi staj görüyorum bir aydır. O hala aynı iş yerinde devam ediyor. Sorun şu ki bu bir aydır kafam çok karışık bir hal aldı. Bazı hareketleri, sözleri bana batmaya başladı. Sürekli tekrarlayan şeyler diyeyim. Kötü niyet yok şaka ama her gün aynı muhabbet olunca ve benden cevap bekleyince usanmaya başladım. Saçı kısayken gözüme hitap etmiyor. Benim istediğim şekilde uzunluğa geldiğinde ise hiçbir problem yok. Etrafımdaki insanlar onun çirkin olduğunu bana defalarca söyledi ve bir yerden sonra bazı zamanlar kafama takılıyor. Dün gece ona ara vermek istediğimi, kafamın karışık olduğunu söyledim. Kendimi toparladığımda gelicem dedim. Hala onunla geçmişte kurduğumuz evlilik, seyahat hayallerim var. Onu seviyorum bunu söyleyebiliyorum ama aslında sevmiyor olabilir miyim? Yardımcı olun. Neden bu haldeyim?

Aile

Uzun Süredir Ailemden Nefret Etmek

19 Yaşındayım Yıllardır Ailemi Sevmiyorum Nefret Ediyorum Sorumluluklarımı Yerine Getiren Birisiyim Dün Sadece 2 Saat Oyun Oynadım Diye Babam İş Yerine Getirdi Bağırdı Bana Şeytan Dedi Babam Ve Annem Sürekli Kavga Eder Birbirinin Arkasından İş Çevirir Sonra Birbirine Canım Der Gerçekten Tiksiniyorum Onlardan Yıllar Boyu Sorumluluklarımı Yerine Getirdim Bana Demedikleri Kalmadı Kardeşim Kuzenime Benim Yanımda Onu Sevmiyorum Dedi Ciddi Şekilde Bende Neden Dedim Şaka Dedi Sonra Ama Ciddiydi Bir Kaç Gün Önce Annem Seni Doğurduğuma Pişmanım Dedi Yıllardır Annemden Sözlü Fiziksel Şiddet Görüyorum Örneğin Çoçukken Fotoraflarda Engelli Gibi Durma Zihinsel Engelilere Benziyorsun Derdi Bana Vururdu Bu Yüzden Yıllardır Fotoraf Çekinmiyorum Nefret Ediyorum Kısaca Babamda Aynı Şekilde Eve Gelmez Benle Vakit Geçirmedi Hiç Ben Evdeyken Arkadaşlarıyla Gezmeye Giderdi Çoğu Kez Sonra Eve Gelince Kavga Çıkardı Annem Babam Kardeşim Başkalarına Karşı Kibar Bana Gelince Canavar Oluyorlar Onlarla Konuşmak İstemiyorum Nefret Ediyorum Onlardan Asla Affetmicem Onları Ben Sadece Sorumluluklarımı Yerine Getirip Sevdiğim Şeyi Yaptım Yanlızım Ve Kimsem Yok Kimseden Nefret Etmek İstemiyorum Ama Durum Böyle