Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İlişki sorunu anlaşamama
merhaba uzun süreli bir ilişki icerisindeyim sevdigim kız beni üzüyor ve sürekli bir sorunları benim cıkarttıgımı benim sebebimden oldugunu ben egolu ve yüksekten bakan birisi oldugumu söylüyor ama onun kendi yaptıklarını görmüyor 2 defa güvenini yıpratı ona yapma dedigim bir şeyi yaptı ama mesela anlaştık konuştuk bir sorunu ben hoşlanmıyorum diyorum o da saygı duymuyor ama ben bu sürece kadar sürekli saygı duyan üzmeyen bir insan oldum ondan gördüğüm kötülükler eskiden de tartışıyorduk ama ben hic farkına varamadım böyle birisi oldugunun ben ayrılma kararı aldım kızgın ve kırgındım ben her tartışmada sürekli ilişkiyi toparlayan taraf oldum o ise özür bile dilemeyi bilmiyorken ben onu hep afettim, bu defa affetmedim son tartışmamızda onu sadece artık benden özür dilesin hatasının farkına varsın diye şunları söyledim ( İstediğini yapabilirsin artık hayatında seni ne yapıyorsun diye önemseyen birisi yok çünkü hatalıyım demen bir şeyi düzeltmiyor sadece ne kadar geç kaldığını gösteriyor sen daha bu ilişkinin ağırlığını taşıyamamışken o büyük egonla neleri umursayıp umursamayacağın artık benim meselem değil hatalarınla yaşayabilirsin ama artık o hataların içinde ben olmayacağım benim için sıradan bir yabancıdan farksızsın bu saaten sonra ne yapsan ancak kendine yaparsın) o da şunu söyledi İstediğimi yaparım ister yüzsüz olurum ister olmam bu seni ilgilendirmez tamam mı bu ilişkiyi yaşarken sence bunları düşünüyor muydum bunları umursuyor muydum da bundan sonra umursayacağım amacım degerimi anlar mı ya da bir gün bana böyle davrandığı icin pişman olur mu bana net cümleler ile yanıt verirseniz sevinirim şimdiden teşekkür ederim
Gizli Kullanıcı
parentification ve aile ile barışma
tekrardan merhabalar,ben 20 yasindayim, ve universiteye gidiyorum. ben 17 yasimdayken, bir kardesim dunyaya geldi. ve kendisi istenilen bir cocuk degildi. annem 17 sene sonra bir bebege bakmak istemesede yinede kardesimi dunyaya getirdi. o dogdugunda cok sey degisti. annem alisamadi, babamda oyle. abim zaten okula gidip geliyordu sadece. annemle babamin arasi pek iyi degildir. evliler ama gorucu usulu, ustelikte cok anlasamiyorlar ama ayrilmak biraz "tabu" gibi. kardesim dogduğunda ben lisede cocuk gelisimi okuyordum. ve onla surekli ilgileniyordum, yemek yapiyor ve camasirlari katliyordum. cok yalniz biri oldugumdan, disarida cikmazdim. zaten 4 senedir depresyonla mucadele etmis birisiyim. annem kardesim 6 aylikken ise basladi. saat 6 dan 12ya kadar (oglen). ben ise okuldan gelince, tatillerde ve hafta sonlarinda besik salliyordum. bunlarin olmasi gereken bir sey oldugunu soyluyordu annem "sen onun ablasisin". ben kendimi iyice izole ettim, herkesten. hic kimseyle konusmuyor geceleri ise odamda agliyordum. 2 sene oncesine kadar ailecek tatile gidince, onlarla surekli beraberdik. onlara o kadar ofkeli davraniyordum ki? anlamiyordum. gecen sene mesafe koydum terapi aliyorum, antidepresanda kullaniyorum. ama hala ara sira agliyor ve derin bir aci hissediyorum. cocukken cok yalniz birakildim annem hep dertlerini anlatir ama, ben hic. abimle kiyasladilar, notlarim kotuydu zorbaliga ugrardim. simdi ise onlari affedemiyorum. artik ofkeli degilim, ama aci hissediyorum.
Gizli KullanıcıSuçluluk hissi
Öncellikle merhaba, ben 20 yasindaydim. psikolojik danismanlik okuyorum ve ilk senemdeyim. Belcikada dogdum, buyudum. genel olarak cocukken cok zorbaliga ugradim ve notlarim kotuydu. Zor bir cocukluk gecirdim. terapi goruyorum, antidepresan kullaniyorum. yetersizlik hissiyle surekli mucadele etmis biriyim. kaygi, depresyon ve stress cok yasiyorum. ozellikle okulda ve ailemde, dinimde, sucluluk duygusu cok baskin. ya iyi biri degilsem? ya basarisiz olursam? ya okulumu bitiremezsem? ya iyi bir musluman olamazsam? ya kotu bir evlatsam? gibi gibi. universitenin ilk doneminde derslerimden kotu notlar aldim baya. simdi ise hala mucadele ediyor ve birakmiyorum ama surekli tetikte hissediyorum. ya sinavlar iyi gecmezse? surekli bir sucluluk duygusu, bir tetikte olma hali. surekli hayat mucadelesi veriyormusum gibi geliyor. surekli kabus gordugumden, zinde bile uyanamiyorum. dersle ilgilenmedigimde bile "yapmadin iste, basarisizsin, aptalsin" diye dusunebiliyorum. psikologum disinda konusabilecegimde pek kimse yok aslinda. neden surekli tetikte, suclu ve basarisiz hissediyorum? neden huzurlu hissedemiyorum? bazen oyle kaygilaniyorum ki, cogu zaman nefes darligi yasiyorum. 3 hafta sonra yine sinavlarim var, cok kaygili hissediyorum.
havvanur20Evliliğimle ilgili nasıl ilerlemem gerektiğini bilmiyorum
konu kısaca şöyle: eşimin hesabında vize başvurusunda göstermek için annemden aldığımız bir miktar para var. Bu para kullanmak için değil sadece göstermek içindi. Anneme geri verelim dedim ihtiyacı olur söyleyemez diye. Konu buradan uzadı, borçlarımız var ani bir durum olursa elimizde kalsın para acelesi yoksa sonra verelim dedi eşim. Bende acelesi yok ama bir kısmını versek iyi olur dedim. Amcam hasta her an ölebilir o zaman memlekete gitmek gerecek yol vs çok masraf olacak dedi. Bende annende vardır fındık satıp kenara atmıştır dedim bize öyle bir zamanda borç verebilir öderiz sonra dedim çünkü annesi kendi bana söylemişti az çok kenara attığını. Buradan da konu uzadı ve bana söylediği son cümle şu oldu : “en çok neye üzülüyorum biliyor musun? Sevgiliyken ve evlenmeden önce klasik Türk kızı düşünce yapısına sahip olmadığını düşünüyordum vizyonlu olduğunu düşünüyordum. Kayınvalidenle problem yaşayamadığın için kendince sorun üretiyorsun. Aldığım evlilik kararını sorguluyorum. ” Bende sadece “bitti mi konuşman ?” Diye sordum bitti dedi ve salonda oyun oynuyor. Ben de şuan ne yapsam diye düşünüyorum. Evi terk edip bir süre ayrı kalalım mı desem ? Ya da bir geceliğine ablasına veya kuzenine mi gitsem? Kime gideceğimi kiminle konuşacağımı ne yapacağımı bilmiyorum. Bu evlilik devam etmeli mi onu bile bilmiyorum. Problemler çözülebiliyor evet bende bazen sert konuşabiliyorum ama hiçbir zaman karakterine birşey söylemiyorum yada hakaret etmiyorum. Kendisine veya ailesine asla hakaret içerici veya suçlayıcı bir tavır sergilemiyorum. O ise tam tersi, hakaret yok belki ama “aptal aptal düşüncelerin, aptal aptal tavırların “ vb cümleler kurabiliyor. Sinirlendiği zaman beni hep en hassas olduğum yerlerden vuruyor daha önce bunu yapmamasını konudan uzaklaşmamasını söyledim ama devam ediyor. Bu konuştuklarımızı ailem veya arkadaşımla paylaşmak istiyorum ama kendisi bizim aramızda olan şeylerin bu evde kalması gerektiğini kimsenin bilmemesi gerektiğini söylüyor. veya terapiste gidelim diyorum terapist benim ilişkimi bilemez hiçbir faydası yok ben gitmem diyor. Çözümsüz ve yalnız hissediyorum
Gizli Kullanıcıİnsanlarla o dengeyi sağlayamıyorum
Merhaba buna sebep ben miyim bilmiyorum. İlişki içerisinde olduğum bir arkadaş grubum vardı. Benim çok sessiz olmam bazı olaylarda ara bulucu olmaya çalışmam vs çok yanlış anlaşıldı ve benim iletişim bilmemem olarak yorumlandı. Ben ortamlarda kendisini çok öne atmayan savunmayan biriyim evet ama damarıma basıldığında çok şeyi de siler atarım. En yakın arkadaşım kendini çok özgüvenli diye ispat etmek için beni bir olayda öne attı ve ne yapacağımı şaşırdım özür diledim suçum bile yoktu. Onun tüm sırlarını bilmeme rağmen kimseye anlatmamıştım. Onlardan öğrendiklerini benim üzerimde demiyorlardı. İşlerini alttan alta yürütüyorlar seni konuşturup alacağını alıyorlar herkesle arasını iyi tutup olayları senin üzerine bırakıyorlar. Kendilerini her olaydan sıyırıyorlardı. Ben ilişki yaşadığımda kötü çok şey olmuştu bizim arkadaşlıklarımız bozulmasın diyerek hiç bir şeye karışmıyoruz diyip arkamdan konuşuyorlardı. olan bana oluyordu. Ben tahammülü bırakıp onlara onlar gibi cevap vermeye başladığımda kötü ilan edildim. O kız o kadar sinsi biriydi ki kendimi açıklayamıyordum her buluşmamızda benim onları sevmediğimi işte yaşanan şeyleri bilerek yaptığımı vs böyle işliyordu arkadaşımı kendimi açıklamaktan yoruldum en son tamamen çıkardım hayatımdan onları. Ben olduğum gibiydim böyle oluşum onlara sürekli bir çıkar çatışması var gibi yansıtılıyordu. Laf sokarak alttan alta işleyerek benim yaptıklarımı kendilerini daha üste çıkararak gösterip beni kötüleyerek dışladılar. Aynılarını yaptım onlara zorunda kaldım daha doğrusu.
Gizli KullanıcıEvliliğimdeki sorunlar
Merhabalar evliyim 15 yıl oldu bir konu var çözüme ulaşmıyor ve bizim evliliğimiz boyunca tek tartışmamız tek sorunumuz bu;Eşim ticaret ile uğraşır ve çok fazla Hanım müşterisi var konu içeriği işi ama bazen uzayan gereksiz konuşmalar oluyo aralarında ben çok rahatsız oluyorum çünkü daha önce bir müşterisi evli olmasına rağmen arkadaşlık teklif etmişti bundan mıdır bilmem bende kendimi güvende hissetmiyorum eşime seni kıskanıyorum müşteri ile olan diyalogları kısa tutar mısın veya daha net ve kısa cevaplar verir misin dediğimdeBen zaten para kazanma derdindeyim o müşteriyi bağlamam lazım tabikide konuşucamSen ruh hastasısın git tedavi ol bu benim işim beyinsizsin beynini değiştir kafanın içinde kuruyorsun diyor ve bende artık kendimi sorguluyorum kıskanmak suçmu hastalıklı mı daha önce o beni kıskandığını söylediğinde bu duygunun ne kadar can yaktığını bildiğim içinOna daha sevgi ve şefkat ile yaklaşıp kıskanılmak güzel bir duygu ama ben seni çok seviyorum diyip şirinliklerle onunla ilgilenmiştim peki neden benim aldığım karşılık hakaret aşağılanma duygularımın küçümsenmesi ve ben kendimi yalnız kimsesiz hissediyorum bu konuyu konuşabileceğim danışabileceğim hiçbir yakınım yok. Şimdiden teşekkür ediyorum
Gizli Kullanıcıbu hissi nasıl atlatırım
ben babamın telefonunda başka bi kadınla mesajlarını gördüm annemi aldatıyordu ve anneme söyledim kavgalar oldu ama bir şekilde olay kapandı çünkü aldatmanın dozu anneme göre küçük bir olaydı ya da başka bir sebep bilmiyorum ama ben atlatamıyorum bu olay 2-3 sene önce yaşanmasına rağmen her üzgün oluşumda kendimi bu olaya ağlarken buluyorum herkes çok mutlu herkes unuttu ama benim aklımın bir köşesinde çıkaramıyorum çok yoruldum yalvarırım unutmam için yardımcı olun gerçekten çok yoruldum bazen kendime kızıyorum şu an babam iyi unutmamakla ona haksızlık mı ediyorum diye ama aşamıyorum
Gizli KullanıcıNasıl daha sosyal olabilirim
Dışarda arkadaş ortamında sessiz etiketinden kurtulmak istiyorum bilmiyorum belki beni bu konuda rahatsız eden şey gercekten öyle olmadığımı düşündüğüm için veya aile ortamında öyle olmadığım içindir sosyal ortamlarda bulunduğum zaman ise yeri geldiğinde konuşurum bu konuda düşünmelerin sebebi özgüvenim veya enerjimde olabilir özgüven konusunda ise orta derecede oldugumu düşünüyorum bilmiyorum sebebini ama bu konuda böyle görünmek istemiyorum artık bu sorunu nasıl çözebilirim neler yapabilirim
Gizli Kullanıcıkendimi üzen bir olayda neden fazla sinirleniyorum
genelde ilişkilerimde ani cevaplar verip sinirle hareket edebiliyorum,ben haklı olsam bile sinir yüzünden ilişkilerim bitme raddesine geliyor. Hayatımda üzücü hoşlanmadığım bişey olduğunda sinirlerime hakim olamıyorum ne kadar çabalasamda bi zaman sonra tekrar aynı oluyor. Bende istemiyorum boyle olmasını söyledikten sonra her şey daha zorlaşıyor zaten ama dediklerim yüzünden artık geçmiş oluyor. ne yapıcam bu durumda uzun uzun her şeyi ne yapmam gerektiğini açıklayın lutfen.
Gizli KullanıcıEşimin flört sitesine üyeliği
2022 yılında eşim ile severek evlendik evlendikten 10 ay sonra bir eskort sitesine girdiğini görmüştüm ve bunu konuşarak halletmiştik. Ya da ben halledilmiş sanıyorum bilemiyorum şuan karmakarışık duygular içerisindeyim. Bugün ise eşimin ben flört sitesine üye olduğunu gördüm. Cinsel veya duygusal olarak bir problemimiz yok. 1 çocuğumuz var ve bu siteye üyeliğini benim hamileliğimde hem de doğum günümden bir gün önce gerçekleştirmiş. Biraz daha araştırdığımda sitede aktif olarak bulunmadığını gördüm. Ama şuan bir çocuğumuz var bunu ben hamileyken yapmış olması beni çok üzdü. Hiçbir şey belli etmemeye çalışsam da bir anda hiç beklemediği anda hemde yüzüne direkt “…. Sitesine üyeliğini gördüm, sebebi nedir?” Diye sormak istitorum. Ama öncesinde buraya da bir danışmak istedim. Bu arada ilk defa eşimle uzun süre ayrı kaldık 1 aylık bir göreve gitmişti ve ben bebeğimle tek başımaydım. Bu göreve gittiğinde de telefonundan sürekli konulu videolu sitelere giriş yaptığını bir uygulama üzerinden de bu videoların olduğu kanallara üyeliğinin olduğunu yakaladım. Görevden de geleli daha 1 hafta oldu. Ne yapmalıyım bilmiyorum. 2. Defa böyle bir şeyi yakaladım ve bu sefer eskortdan daha ileri gidilmiş bence. Bilmiyorum Allahın hakkı 3 diyerek bir daha yaparsa direkt delillerimi toplayarak hukuka mı başvurmalıyım diye düşünüyorum. Konuşurken de onun tarafından manipüle olmak istemiyorum. Kendi ayaklarının üzerinde durabilen işi gücü olan bir insanım ama bir çocuk olunca bu sefer 2 değil 222 defa düşündüm ama düşüncelerin içerisinden çıkamadım.
Gizli Kullanıcı
