Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilimle birlikte yaşamaya başladım ilişkimizi nasıl canlı tutabilirim
Erkek arkadaşımla birlikte yaşıyoruz zorlu süreçten geçiyoruz bende ruhsal olarak kötüyüm erkek arkadaşımda çok kötü 2 gün önce bir arkadaşlık uygulamasında kadınlarla mesajlarını gördüm bir çok kadınla ömür boyu mutlu olacağım birini arıyorum demiş bütün mesajlarında neden bu şekilde davrandığını anlamıyorum ne yapacağımı bilmiyorum lütfen yardımcı olur musunuz güvenim sarsıldı kırgınım özür diledim daha ne istiyorsun diyor süreklide zayıfla diyor ben zayıf görmek istiyorum seni diyor cinsellikte tıkanıyoruz diyor bir duvar var aşamıyoruz diyor 25 yaşındayım vücüdün 40 yaşındaki kadın gibi diyor
Gizli Kullanıcı
Hemen her şeye inanmamak, detayını doğrusunu bilmek, anlamak…
Merhabalar, Ben Selin 19 yaşındayım. 2 yıldır devam eden bir ilişkim var, fakat bu ilişkimden önce bu kişiyi tanıdığımda onun da sevgilisi vardı. Fakat devamlı bana yazıyordu, ve o kızı aldatıyordu. Bir süre sonra ben kıza anlatmaya karar verdim. Fakat kızın hesabından beni engelleyene kadar. O kız ile ayrıldıktan baya süre zarfından sonra benimle konuşmaya başladı. Ama onun bana karşı olan sevgisine karşı güvenim tam. Sadece tek sorun, ben kızın ailesine kadar stalk yapıyorum. Annesi olsun kardeşi olsun merak ediyorum sebepsizce. Acaba nasıl ilişkileri vardı deli gibi her gece düşünüyorum. Bu düşünce bana çok zarar veriyor ve etkiliyor bunun farkındayım. Geçmişe dönüyorum ama anlamsız yere. Ve bu düşünce artık beni çok yoruyor ilişkimede zarar vermeye başladı. Bir an önce uzaklaşmak istiyorum. Daha fazla yıpratıp, zarar vermeden teşekkür ederim şimdiden okuduğunuz için. 💖✨
slnEvliliğim bitmeli mi?
Ben 28 yaşında 2 çocuk annesiyim 2. Ye hamileyim 1. Olan da 1 yaşında iki tane çocuk çok zor. Eşim ailesiyle birlikte para kazanan biri hep bizi bi çıkıntı olarak gördüğünü düşünüyorum. Ben anneme yemeğe gitmiştim o günde yünebeni yalnız bıraktı kendi ailesini onların istediği bi yere götürdü. Ailesi çok dışarı çıkan insanlar olmadığı için ama ilk önce sözünü bana vermişti yemek sözünü o günde annemde yemek yokmuş ben bunu annemlere gitmeden biliyodum ama ona söyleyemedim çünkü söylersem yine beni göndermek istemicekti spnra gideriz diyicekti. Ama ben bunu sonra ona anlattım beni yalncılıkla suçladı yine ses çıkartmadım ama ben annemde bi kaç gün durmak istediğimi yazdığımda boşanma konusu açtı. Spnra bende daha önce yaptıklarını aileme açtım bana çok baskı kurduğunu ailesinin yanında pek gelmediğini hep çocuklarıma yalnız bakmak zorunda kaldığımı gelse bile günde anca 2 saat ilgilenebildiğini çünkü çok geç geliyodu. Olay tabiki artık büyüdü amahala 15 gün boyunca hiç gelmedi arasada gelmedi aileler girdi işin içine aslında bir şekilde be geldim eve ama bir türlü hala çözemiyoruz olayı her hafta gitmek istediğimi kabul etti ama hala be götüremem peşinde anneme güne gitmiştim bu olaylardan sonra o gün babası arayıp hesap sordu ne demek gittin diye ve kocam ona hiçbirşey demedi seninkiler bana dedi benimde babam söylüyor dedi. Ben artık yoruldum stresli bi hamilelik geçiryorum bebeğim gelişim olarak iyi değil doktor stres yapmamamı söylüyor ama kocam bunu bile umursamıyor. Şimdide ben senin ailene gitmiyorum git otobüsle diyor ama kendin de araba var onu almak istiyorum çocukla zor da olsa alıp gidicem anneme o kadar karışıkki herşey. patladım ama hala anlamak istemiyor. Ne yapmalıyım? Bi çıkmazdayım çocuklarımı babasız bırakmak istemiyorum yuvasız bırakmak istemiyorum.
Gizli KullanıcıKocam neden ağlamamdan ve yemek yemem den rahatsız oluyor?
Esimden Aslinda cok menunum Ama,ben güzel bakimli bir kafinim. . Kocam da öyle. Bir cok yönümüz ayni. Ama merhamet Anlayisina gelince esmden bir canavar cikiyo. Ben bir Aksam cok üzülmüstüm. Zaten biliyorum huyunu ama bu sefer kimseyede derdimi anlatamayinca ona anlatimve agladim, cünki baya dolmustum. Kendisi gidib baska yerde aglamami söyledi. Teseli beklerken, konuyu baska konulara cekti. Ve bu malesef heb öyle. Cok kirlidim. Insan kocasina da derdini anlatamayacaksa bilmiyorum. Kendimi cok yari yolda birakilmis hisediyorum. Ne varki aglanacak o kadar deyip gecistiriyo. Malesef ben derdimi Esimle paylaşıyorum bu beni cok yipratiyo. Cokuklara da öyle . Düsünler aglasinlar hemen susturmaya kalkisiyor. Kendim kilolu bir insan degilim. Ama sürekli beni disgörünüsümü değişitirmeye calisiyor. Biraz tatli yiym insanlarin icinde hemen gözü benim üstümde hemen laf sokar. Agzima bir lokma ekmek atayim hemen bir yüzünde tiksinme ifadesi. Gayet kibar yiyorum iciyorum bunuda belirtmek isterim. Cünki cok sordum kendime bede mi hata diye. Bu böyle her yerde. Artik esimin yaninda yiyip icmeye korkar oldum. 1 tabak fazla isteyim hemen deliriyo. Neden benden tiksiniyor. Esimin bagzi yerlerde cidi psikolojik sorunlarin oldunu düsünüyorum. Sürekli diken üstündeyim.
Gizli KullanıcıZayıflayamıyorum, yeme alışkanlıklarımla, kendimle baş edemiyorum
zayıflamak istiyorum kendimi daha iyi hissetmek istiyorum 1 gün istikrarlı davam etmeye çalışıyorum öbür gün bişey oluyor ve ben bozuyorum birşeylerı ve bu durum benı geriletiyor. Şu an 78 kİloyum ve ben 65 olmak için resmen çabalıyorum hayatımda bir çok sorun var ve zayıflarsam hallolacak düşüncesindeyim nasıl baş edebilirim ben bu yeme alışkanlıklarımla? Yardım edin lütfen bana
Gizli KullanıcıSürekli bir şeyleri onaylama isteği takıntısını nasıl aşarım?
Ani ruh degisimlerim var ve bu yeni değil aynı döngü var ve sürekli onaylama isteği geliyo kendi kendime onu onaylamazsam rahat edemiyorum ve bu çok sık oluyo nasıl geçer işe başladım ve ani değişimlerimi kontrol etmeye calıstıkça artıyo kontrol etmezsem ruh hallerim değişiyo nasıl geçer İlac kullanıyorum ve etkisi normal ama kendime ait odam olmayınca daha da artıyo çözüm nedir?
Gizli KullanıcıKendimi çok isteksiz mutsuz ve çaresiz hissediyorum
Merhaba. Evliliğin bitti 2 yıl önce. Eski eşim istemişti ayrılmayı depresyona girmisti. Oğlum var ilkokula gidiyor. Ailemle yaşıyorum. Bu çok zor oluyor zaman zaman. Kendi evimin olma hissini özlüyorum çoğu zaman ama en çok mutlu hissetmeyi çok özledim. Biriyle tanıştım sevildim sandım maddi manevi sömürü yaptı ayrıldım. O da hayal kırıklığı oldu. Sevilmek istemekten çok yoruldum. Sanki içimden bişey gelmiyor gibi. Çalışıyorum ve işime asilmam lazım kafamı toplayıp huzurlu hissedemiyorum. Yine isimden olmaktan çok korkuyorum, oğlumu mutsuz etmekten mutsuz bı annesinin olduğunu düşünmesinden çok korkuyorum. Bir daha aile kuramamaktan sevilmemekten çok korkuyorum. Sevilme olayına niye bu kadar takintiliyim bilmiyorum. Güzel iki cümle duyunca niye çok etkileniyorum bilmiyorum. Ama artık hayatımda düzen kurmak mutlu hissetmek huzurlu olmak istiyorum. Sanki seçimlerim hep yanlismis gibi geliyor. Bu hayatta yalnız kalmak istemiyorum. Bugün yarın oğlum gidecek evet belki daha 30lu yaslardayim ama tekrar anne olmak istiyorum. Nasıl daha umutlu, geleceğe dair inançlı, huzurlu ve mutlu hissedebilirim?
Gizli KullanıcıHayatta tutunmak istiyorum ne yapmalıyım
Merhaba, öncelikle 8 yıllık evliyim. Eşimle sürekli tartışma içerisindeyiz. Herşeye bağırıyor sesini yükseltiyor ben sakin konuşunca sinirleniyor. Boşanmak istiyorum ama buna cesaretim yok ailem sürekli insanlar ne der diye söyleniyor. Eşimle hiç bir ortak noktamız yok yaptığım hiçbirşey onu memnun etmiyor. Evi temizlesem sanki ne yapıyorsun hem çalışıyorum hem evle ilgilenmeye çalışıyorum. İstediği gibi dışarı çıkıyor arkadaşlarıyla ben yapmak istesem piskolojik baskı yapıyor. Kendimi onun yanında kadın gibi hissetmiyorum ilişkide girdiğimizde bile ben ne isterim önemsemiyor beni ilişkiye girmekten soğuttu. Arkadaşlarımın yanına gitsem nerdesin diye arıyor birde nereye gittiğimi söylediğim halde insanların yanında telefonu açarken çekiniyorum utanıyorum. Bazen çok utanıyorum ama insanlara o kadar çok imreniyorum ki. Bazen çocuklaşsam saçma salak hareketler yapma diyor. Ne yapmam gerek artık gücüm kalmadı. Ben evlenmeden önce özgür kendini bilen bir kadındım. Artık öyle olmadığımı biliyorum. Kendimi beceriksiz hiçbir işe yaramayan biri olarak görüyorum. Evlilik duygusal olarak birbirine değer vermektir ama bana değer vermediğini biliyorum. Birde başkaların kocaları muhabbeti dönüyor onlar bak karılarına nasıl davranıyor ben öyle miyim. Benim gibi birini bulamazsın. Kendini bulunmaz sanıyor sansın inanın ki sorunum o değil eşimden korkuyorum
Gizli KullanıcıMerhaba, daha iyi anlamak için öğrenme sistemimi bir türlü kuramıyorum bunu nasıl aşarım
Ben yks öğrencisiyim ve sistemli bir şekilde çalışamıyorum bazen konular birbirine giriyor,Ya da bir konuyu çalıştığımda diğerini unutmuş oluyorum aslında açık konuşmak gerekirse kendimde o potansiyeli görüyorum ama bunu uygulamada sorun çıkıyor. Örneğin bir konu çalışıyorum 4-5 gün sonra unutuyorum veya denemede karşıma geliyor yapamıyorum stresimin arttığını hissediyorum ve denemeden sonra bir boşvermişlik hissi oluşuyor. Böyle olunca olağan şeyleri yapma isteğimde gidiyor yani yaşamıma da yansıyor. Bunu nasıl kolaylaştırabilirim size danışmak istedim. Şimdiden teşekkürler
Orhanminsanların kız erkek fark etmez beni beğenmesini bana değer vermesini istiyorum
Kafamın içinde sanki karşımda biri varmış onunla sohbet ediyormuşum o beni dinliyor gibi bir işi mesela yapıp başarılı olunca kendimi fazla övüyorum böyle biraz abartılı düşünceler geçiyor kafamdan yapamayınca tam tersi moral bozukluğu aynı zamanda çok cinsel düşünüyorum gece uyumakta zorlanıyorum sabah uyanırkende cinsel düşünüyorum örnek yanımda benden hariç iki kişi olsun onların kendi arasında konuşması gülmesi beni değersiz hissettiriyor insanları kapı arkasından dinliyorum benim hakkımda neler düşündüklerini merak ediyorum mastırbasyon bırakmak istiyorum fakat bu beni çok zorluyorlar 1 hafta sonra tekrar başlıyorum cinsel görüntülere bakmamaya çalışıyorum buda beni zorluyor acaba bunu bırakamamamın sebebi psikolojik rahatsızlıklar olabilirmi böyle bir sorunum varsada bilmiyorum şüpheleniyorum insanlara çabuk kırılıp kin güdüyorum unutkanlığım var belkide sürekli yaptığım birşeyi yapıp yapmadığımdan emin olamıyorum yapmamışım gibi geliyor çok düşünüyorum genelde olumsuz biraz tembellik var disiplinli yaşamak istiyorum bu gün yaptımı yarın yapmayabiliyorum basit işleri yapmak bazen bana zor geliyor yaptığım işleri gereğinden uzun süre de yapıyorum insanların kız erkek fark etmez beni beyenmesini bana değer vermesini istiyorum bunlarla ilgili hayaller kuruyorum utangaç özgüvensiz olduğum için fazla düşünceleri önemsedim için iletişimim zayıf gözler üzerimdeyken çok zorlanıyorum lise mezunuyum hangi mesleği yapçamı karar veremedim fabrika çok zorladı benimle alakası olmayan mesleklere ilgi duyabiliyorum önerilerinizi beklerim önceki sorularıma da bakabilirsiniz teşekkürler
Gizli Kullanıcı
