Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Her yerde dışlanmak
Merhaba, ben sürekli dışlanıyorum. O kadar dışlandım ki, görmezden gelindim ki ben artık bittim. Bunu yaşamayan hiç kimse anlayamaz. Artık kimseyle iletişim kuramıyorum, istemiyorum da. Düşünün, o kadar düşündüm ki bunu yaklaşık 7 yıldır bittim. Sizce bende bir sorun mu var, bunu demek hiç istemiyorum kendime ama yeter. Ben artık yeni bir ortama girince dışlanacağımı ezberledim. Şimdi bana siz öyle düşünüyorsunuz demeyin, çünkü bir insan olumsuz düşünür, ama bu kadar da olmaz. Psikologlara bile kafanızda kurduğunuz şeylerin sadece küçük bir kısmı gerçek olur diyorsunuz. Niye iyi bir şey yaşadığı için birisi. O yüzden ne yaşadığımı soruyorum size bi de bu yazdığım mesajda karışık mı yazıyorum yani karışık mı iletişim kuran biriyim sizce nasıl iletişimim
Gizli Kullanıcı
Kendimi ifade ederken ağlıyorum. Bununla nasıl başa çıkabillirim
Kendimi açıklamaya başlıyorum. Karşımdaki lafımı kesip konuşmam hakkında daha sözüm bitmeden kendi kafasındaki tutumu ben yapmışım gibi düşünüp bana cevap veriyor. Oysa bana soru sorulmuş ve ben cevaplacakken bunların olması ağlamama sebep oluyor, kendimi ifade edemiyorum, edemeyince de ağlayıp küçük düşüyorum. Bunu nasıl aşıcam her özel günüm mahvoluyor ve sorumlusu benmişim gibi davranılıyor napıcağımı şaşırdım artık ben anlamıyorum bunu
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşadigim olaylari,kişileri nasil unutucagim
Bir ilişkim oldu 3 ay surdu ayrilik yaşamiştik beni terk etmişti ben de sinirden gidip onunla oturdugumu bankta duşmaniyla oturmuştum o da bana ihanet ettin demişti halbuki ayriyken yapmiştim 1 ay sonra tekrar bariştik 3 ay surdu o da sonra ben suphe ediyorum ruyamda onunla otururken gordum seni dedi ver benden ayrildi unutamiyorum ayni okuldayiz nasi unutucam gormezden gelicem bilmiyorum çok şey yaşadik bir suru animiz oldu
Gizli KullanıcıBu arkadaşlık bana iyi gelmiyor
Bir arkadaşım var 2 yıldır arkadaşız. onun geçmişinde bazı sıkıntılar var eskiden intih@ra kalkışmış falan depresif bir dönemi olmuş ama üstünden yıllar geçmiş artık düzelmiş ve bunu ben de farkedebiliyorum. Şu an daha mutlu bir hayatı var ancak o çok sosyal ve hiperaktif bense asosyalim çok gezmeyi sevmem ve daha oturaklı biriyim ama o sürekli bana bişeyler yaptırmak için israr ediyor ne biliyim beni milletin içinde dans ettirmeye çalışıyor (karakterim buna engel oluyor herkesin içinde aşırı hareketler yapamıyorum) ya da gitmek istemediğim ve gidersem rahatsız olacağımı bildiğim yere zorla götürmeye çalışıyor ve ben bu durumdan çok sıkıldım artık. Karakterlerimizin birbirinden çok farklı olduğunu biliyorum bazı sohbeti sarmıyor bile ve davranışları bana fazla gelmeye başladı. En basitinden birşey anlatıyor asla komik değil ama kendisi katıla katıla gülüyor. Okul bittikten sonra acaba ilişkimi kessem mi diye düşünüyorum ama onun kalbini de kırmak istemiyorum çünkü iyi bir insan olduğunu biliyorum ve zamanında zaten çok zor şeyler yaşamış bunu da bildiğimden çekiniyorum biraz irtibatı kesmeye. Napsam bilemiyorum bu durum beni strese sokuyor bir de şöyle bişey var zaten fazla arkadaşım yok onunla iletişimi kesersem dışarı çıkıp gezemicem de yani ben de iyice içine kapanıcam. Off, kendimi mi düşündüm yoksa onu mu bilemedim?
Gizli KullanıcıGüvensizlik ve sürekli bişeylerin ters gidiceğini düşünme
Sevgilimin beni aldattığını düşünüyorum ama emin değilim elimde bi kanıtım yok kafayı yemek üzereyim herşey üst üste geliyor gibi oluyor ve ben zihnimdeki düşüncelerimi durduramıyorum sürekli bi bunalma ve daralma hissi var ve bundan nefret ediyorum destek almam lazım kendi başıma işin içinden bir türlü çıkamıyorum her şey gözüne batıyor umarım yardımcı olursunuz bana ve ben iyi hissederim kendimi sağolun
Gizli KullanıcıHamileyim eşimin ailesiyle problemliyim üstümde aşırı derecede stres var bununla nasıl başa çıkabilirim
Çok stresli ve kaygılıyım çok bunaldım nasıl başa çıkıcam bilmiyorum eşimde uzakta hiçbir şeyden keyif almıyorum ailesinden de nefret ediyorum bana yaşattıkları yüzünden hamileliğimi zehir ettiler çocuğum da sıkıntılı bi süreçte genetik hastalığı olabilir şüpheleniyorlar doktora her gidişimde mutsuz ayrılıyorum eşim ailesini savunuyor bana karşı sürekli dolduruyolar onu kendi düzenim yok ailemle kalıyorum her şeye laf ediyolar eşimin onlarla konuşmasını istemiyorum
Gizli Kullanıcıhedefime olan inancımı güçlendirmek istiyorum
Merhaba ben üniversite sınavina hazırlanıyorum ve çok sevdiğim şeylerden biri çok net hedeflerim var ne istediğim hakkında o kadar düşünüp kafa yormusum ki net hedeflerim var Ankara da psikoloji okumak istiyorum ve gerçekten psikolojiye o kadar ilgim var ki bırakmam gerektiğini vazgeçmem gerektiğini söyleyen insanlar oluyor ama benim için sıradan bi meslekten fazlası ben çok travmatik bi çocukluk geçirdim sonra kendini sevmeyen özgüvensiz biriydim yaptığım yanlışların hakaretlerle karşılanmasına alışık olan bana şefkatle dokunup altındaki sebebini gösteren o bilim dalıydi anlasildigimi ilk defa bana psikoloji hissettirdi yanii kisaca hedefim psikoloji okumak bunun için çaba da sarfediyorum hatta etrafımdaki insanlar şaşırıyor bazen uykusundan asla taviz vermeyen ben ders çalışmak için uykularımı bölmeye başladım calisabilmek için kalkıp otobüsle kütüphaneye gidiyorum çalışmaya calisiyorum yanii ama sanki olmayacakmis gibi bi hiss var içimde ayni zamanda olacağına çok inanan ama inanmayan da var Ankara olmayacamis gibi hissediyorum bazen bunu nasıl asabilirim o inancımın direncini artırmak hissetmek istiyorum
Gizli KullanıcıDünyaya abimin gözünden bakıyorum
Merhaba benim çok sevdiğim bi abim var gerçekten en sevdiğim insan olabilir çok iyi anlaşıyoruz çok benziyoruz evet yollarımız aynı aslında yollarımız kesişiyor o da varoluşsal sancılarla kendini kendinden doğurdu bende öyleyim herşeyi sorgulamak duygularımı anlamlandırmaya calismak iyileştirmek yaklaşım şeklim onunkine göre daha yumuşak çünkü ben onun bastırılmış versiyonu gibiydim küçükken sinirlenmeme izin verilmemisti ama o çok sinirlenebilmis ve siniriyle herşeyi yapabilecek tipten ve onunla konuştuğumda gerçekten çok huzurlu hissediyorum kendi duygusal zekama uygun insanlarla iletişim kurmak aşırı mutlu ediyor beni eskiden daha farklıydı ilişkimiz ben ondan korkardım aynı zamanda toksikte biriydi ama şu an o korkuyu sevgiye güvene dönüştürdük rüyalarımin anlaminda bile güveni temsil eder çok muhteşem birşey hayatımdaki tüm şansım diye de söylerim ama şöyle birşey var ki birşey yaparken acaba o olsa nasıl davranırdı şu an diyerek verdiğim cevabı uygularım biriyle iletişim kurunca aynı onun gibi konuşurum tamam benzemem güzel de ben verdiğim kararın konustugum soyledigim sözlerin sadece bana ait olmasını istiyorum ne biliyim bişe yapacaksam bana nasıl tepki verir diye düşünür öyle yaparım bu beni rahatsız etmeye başladı artık çok iyi anlaşıyor olmam çok seviyor olmam böyle davranmam gerektiği anlamına gelmemeli yanii buna nasıl bi çözüm yolu bulabilirim
Gizli KullanıcıDepresyondan nasıl çıkabilirim? lütfen en net çözümü sunar mısınız.
Merhaba, 19 yaşındayım ve hayatım tam anlamıyla psikolojik baskıyla, okulda yaşadığım zorbalıklarla, aile içi maddi sıkıntılarla, arkadaşlar arası anlaşmazlıklarla geçti ve hala geçiyor. b12, halsizlik, demir eksikliği, disleksi (öğrenme güçlüğü) vs vs. İlkokulda sınıf hocam tarafından yediğim dayaklar, ortaokulda matematik hocam tarafından yaşadığım zorbalıklar, lisede erkekler tarafından yaşadığım şiddetler, kız arkadaşlarım tarafından kabul görememe. . İlkokulda yakalamaca oynarken arkadaşımın beni yakalamaya çalışırken benim yaptığım bir sakarlıkla merdivenden düşmem ve başımı yarmam ardından ameliyat sürecim. Okul tatili sürecindeyken evimizin arka tarafında bulunan otopark kısmında mahalledekilerle oynarken yine merdivenden düşerek alnımın ortasını yarmam ve sonrasında buz tutup geçirmemiz. . Aile içi yaşanılan kavgalar ve geçimsizlikler. . 5 kardeşiz ve hepsi şuan Ankara'da kiralık bir evde yaşamaya çalışıyor ve abimin de yakın zamanda askerliği başlıyor. Ama ben hala hicbir sey yapamıyorum ve ne yapacagımı bilmiyorum aslında adım atmak ve kendim icin bir seyler yapmak istiyorum ama cevremden gelen olumsuz düsünceler ve susmak bilmeyen ceneler dogrultusunda geri vazgeciyorum cünkü o kadar sert konusmalar geciyor ki evimde yatmama sebep olacak kadar yorgun düsüyorum. Ve isteksizligim günden güne artmakta hatta b12 fazlasıyla düsük bakmayın bunları yazdıgıma hatırlamaya calısıyorum ama gercekten cocuklugumla ilgili ve hatta ilkokul-ortaokul hicbir sey hatırlamıyorum sadece yasadıgım kötü seyleri aklıma kazıyıp unutmamak icin tutmaya calisiyorum ve aslinda hata yapıyorum farkindayım ama aklımdan silinmiyor. Bölüm olarak Radyo Televizyon ve Sinema'nın Senarist'lik bölümünü istiyorum kararlastirmadan daha önce bölüm olarak ne istedigimi bilmiyordum ama hikaye yazabildigimi bildigim icin ve senaryo üretmeye yatkın oldugum icin bunu sectim ama 12 yildir bir kitap yuzu acip da calismadigim icin nasıl bir calısma yöntemi kurup calisabilirim onu bile yapamiyorum. Mesela bir hikaye yazarken 5-7 dk anca ayırıyorum vaktimi cunku bir anda üsenmeye basliyor hemen defteri kapatiyorum. bir seye odaklanirken kafam bir anda bulaniyor ve düsüncelere boguluyorum ordan da cikamiyorum. . bir ise girip calısmam lazım ama iş tecrübem olmadigi icin örnegin a101e girmem lazım ama nasıl bir calısma yöntemi oluyor bilmedigim icin geri vazgeciyorum. Yani tam anlamıyla beni yöneten üsengeclik, halsizlik vs vs bunlar oldugu icin adım atamıyorum ve artı olarak 2023de yasadıgım deprem sonucunda oldukca şok gecirmis ve yasadigim deprem sonrasinda olusan unutkanligin halsizligin vs vs daha cok büyümesi ve dısarıya cıkmama baskı uygulayıp izin vermeyen bir babayla yapamıyor olmam cok yoruyor beni. Lütfen bana bir fikir sunun ya da en net cözümü söyleyin. .
edikliebraNe yapabilirim
Merhaba ben kaygı bozukluğu yaşıyorum. Bu durum okulda yalnız kalmam ve başarısız olmamla başladı ve her gün okula giderken mide bulantısı kusma refleksi yaşamama neden oldu. Daha sonra stres veren ve bir şeylere başlama sonlandırma terk edilme aklınıza gelebilecek her stres kaygı anında bunu yaşıyorum. Çevremdeki arkadaşlarımla paylaştığımda beni anlamak yerine yargıladılar. İyice içime kapandım. Çünkü onlara çok basit gelmişti yaşadıklarım. Dalga konusu bile oldu hayatımdan çıkardım. Bu daha sonra beni depresyona sürükledi. Yalnızlaştım. Aslında korkum bu mu(yalnızlık) başarısızlık mı bilmiyorum. Reflü ve gastritte var ama kaygılı durumlarda daha çok mide bulantısı ve yanması yaşıyorum. Ben aslında insanlarla tanışırım sosyal olurum kendime güvenirim hatta işimde de öyleydim bu durumdan dolayı hayatım zorlaştı hayattan uzaklaştım. İşe başladığımda aynı şeyleri yaşarken işe nasıl devam edeceğimi bilemediğim için başlayamıyorum da. O mükemmel an gelmeyecek biliyorum. Ama uykusuz kalsam ertesi gün bu durumları yaşıyorum. Ya da bir olay olsa felaketleştirme ile bu durum sabahları ya da o olayı yaşarken hemen bulantı ve yanmaya çeviriyor. Panik atak değil yaşadığım. Bu konuda bana yardımcı olacak ücretsiz bir psikolog varsa çok mutlu olurum. Çünkü bazı şeylerin kökeninde halledince geçeceğine inanıyorum. Yoksa ben tüm her şeye rağmen yine de devam eden biriyim Sadece bu kaygı durumu beni alıkoyuyor.
Gizli Kullanıcı
