Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kardeşime nasıl davranmalıyım ?
27 yaşındayım. Kız kardeşim benden 6 yaş küçük. Onu çok seviyorum. Düzgün bir iletişimimiz olsun istiyorum ama güzel bir iletişim sürdüremiyoruz. Şu anda ben evliyim ve hamileyim. Kız kardeşim de üniversite okuyor. Üniversiteden döndüğünde zaman geçirmek için yanına gidiyorum. Birlikte ilk bir iki saat güzel geçiyor; sonrasında özensiz davranışlar, en ufak bir şeyde sinirlenip terslemeler. Saygısız davranışlar görüyorum kardeşimden. Bir süre sonra ben de karşılık veriyorum; bu nasıl bir konuşma tarzı diyorum, düzgün konuş diyorum. Karşılık verdiğimde iş çığırından çıkıyor ve artık büyük bir kavgaya dönüşüyor. Üstüme yürümeye başlıyor, sonrasında ben üzüldüğümde şimdide böyle ağlarsın işte deyip umursamaz bir tavır takınıyor. En son tekrar böyle bir durum yaşadıktan sonra şöyle geçmişe dönüp baktım ve son 2 yıldır hep aynı şeyler olmuş; bana karşı hep nezaketsiz davranmış, ben huyuna gitmeye çalışmışım, kardeşim demişim, barışmışım. Ama o tekrar aynılarını yapmış. Örneğin, ben güzel giyindiğimde bana çok iyi davranıyor, ama ben biraz halsiz olup kendime bakmadığımda veya moralim bozuk olduğunda çok saygısız davranmaya başlıyor. Şu an onu aramak hiç içimden gelmiyor. Uzun süredir çok nadiren arayıp kısa konuşup kapatıyorum. Çünkü aynı şeylerin olacağını biliyorum ama üzülüyorum da böyle olmasını istemem. Sonuçta kardeşiz; ona bazen çok ihtiyaç duyuyorum. Güzel bir iletişimimiz olsun isterdim. Ne yapmalıyım, ona nasıl davranmalıyım?
Gizli Kullanıcı
sosyal ortamlarda kusma korkusunu nasil yenebilirim
Ben kusarsam rezil olabileceğim yerlerde kusmaktan korkuyorum. Yaklaşık 2 yıl önce otobüsle bir yere giderken mide rahatsızlığımdan dolayı gerçekten midem bulandı, kusmamak için direndim ve kusmadım, ancak kusmamaya çalıştığım sürece yaşadığım stres ve panik ölümden beterdi. O günden sonra ne zaman sosyal bir ortamda bulunsam, boğazımda mide bulantısı gibi bir düğümlenme hissi yaşıyorum ve stres oluyorum. Bunu nasıl yeneceğimi gerçekten bilmiyorum. Gerçek bulantıyla benim yaşadığım kaygılı bulantı hissinin bir olmadığını yavaş yavaş anlamaya başladım. Bu beni az da olsa rahatlatıyor ama hâlâ dışarıda, otobüste, iş görüşmelerinde bu panik hâlini deneyimliyorum; örneğin ertesi gün bir yere görüşmeye gideceksem ve bir yolculuğa çıkacaksam, stres olmaya ve huzursuzluk yaşamaya başlıyorum; ya midem bulanırsa, ya kusarsam, kusmasam bile o panik hâlini yaşarsam diye endişe duyuyorum.
fergus41Kimsesizlik hissi nasıl geçer?
Hocam, 27 yaşındayım, bu yaşıma kadar hep çevremi memnun ederek geçirmişim, kendimi hep yok saymışım, hatta kullanılmışım bile. Son aylarda fark ettim bunu, beni kullanlarla, iyi niyetimi suistimal edenlerle aramı açtım, istemediğim şeylere hayır demeye başladım, bu süreçte yalnız kalma ihtiyacını çok hissettiğim için daha az sosyalleştim. Yalnız bunları yaparken fark ettim ki insanlar benden çok kolay vazgeçti, kimse "Sana ne oldu, neden böyle davranıyorsun?" diye sormadı, bazı çok sevdiğim insanlarla sebebini bilmediğiim bir şekilde aram açıldı, kimse ama kimse beni anlamaya çalışmadı, şu an hissettiğim tek his değersizlik hissi. Yakınlarım tarafından organize şekilde dışlanmışım gibi, kimse için o kadar da değerli değilmişim gibi hissediyorum. Ve bu his hiç geçmeyecek gibi geliyor. Sınav dönemindeyim, aklımı derslere vermekte zorlanıyorum. Ne yapabilirim?
Gizli Kullanıcıgecmisimden cok pismanım kendimden utanıyorum bunu nasıl duzeltebilirim
Geçmişte birçok kişiyle birçok şey yaşadım. O zamanlar bunları sorgulamıyordum ama şu an ben nasıl böyle şeyler yaptığımı sorguluyorum. Kendimi çok kötü hissetmeye başladım, aileme layık olmadığımı, hiçbir şey hak etmediğimi, değersiz olduğumu düşünmeye başladım. Yaşadığım şeylerden çok pişmanım. Keşke geriye dönebilsem. Bu düşünceler kafamdan çıkmıyor; sınava hazırlanıyorum ve bunu da etkiliyor. Bir gün önüme çıkar, ilerideki hayatımda diye çok korkuyorum. Asıl olay ise kendimi affedememem. Bunları nasıl yaptım, nasıl yaşadım diye kendimi yiyip bitiriyorum. Artık bu düşüncelerden kurtulmak istiyorum. Baska asıl zorlayan ise çok kişiyle olması. Nasıl yaptım, nasıl izin verdim bilmiyorum. O an sevgi hissetmek istemiştim sadece ama beni kullanmalarına izin verdim. Şu an düşününce de içinden çıkamıyorum.
Gizli KullanıcıAnnemle aramı nasıl düzeltirim?
Annemle olan ilişkim uzun zamandır sağlıklı değil; aslında geçmişte de çok iyi değildi ancak 2023 yılında yaşadığım bir olaydan sonra ciddi şekilde kötüleşti. O dönemde eski erkek arkadaşım, bana ait bazı özel fotoğraflarla beni tehdit etmeye başladı. Bu durum benim için oldukça travmatik ve zorlayıcıydı. Uzun süre kimseye söyleyemedim ancak sonunda dayanamayarak annemle paylaştım. Bu süreçte ondan destek görmeyi beklerken, tam tersine bana karşı bakış açısının değiştiğini hissettim. O günden beri annem bana karşı ciddi bir güvensizlik geliştirildi. Ne yaparsam yapayım bana inanmıyor ve davranışlarımı sürekli sorguluyor. Özellikle dış görünüşüm üzerinden sık sık eleştiri yapıyor; kilomla ilgili aşağılayıcı ve kırıcı yorumlarda bulunuyor. Giydiğim kıyafetler üzerinden beni “uygunsuz” ya da “dikkat çekmeye çalışan” biri gibi itham edebiliyor. Örneğin, odamda bir kıyafet denediğimde bile bunu başkalarına göstermek ya da fotoğrafını paylaşmak için yaptığımı düşünüp beni suçlayabiliyor. En zorlayıcı taraflardan biri de, yaşadığım o travmatik olayı sürekli tekrar gündeme getirmesi. Bu durum hem suçluluk hem de utanç duygularımı tetikliyor ve iyileşmemi zorlaştırıyor. Bu süreç beni duygusal olarak oldukça yordu. Sürekli eleştirilmek, suçlanmak ve anlaşılmadığımı hissetmek özgüvenimi ve psikolojik dayanıklılığımı olumsuz etkiliyor. Bu nedenle bu durumu daha sağlıklı bir şekilde nasıl yönetebileceğimi ve kendimi nasıl koruyabileceğimi öğrenmek istiyorum.
whossenaNE YAPMAM GEREKTİĞİNİ BİLMİYORUM
1,5 yıllık bir ilişkim var ve ilişkinin 2. ya da 3. cü ayında 1 hatalı ayrılık yaşadık ve barıştıktan sonra ayrı kaldığımız sürede 1 gecelik birisiyle yattığını telefonuna gelen bir mesajda öğrendim ve ayrıldım. Barışmak için çok çabaladı, yalvardı ben de affettim. İlişkimizde belirli bir dönem sürekli kavga ettik. Sonrasında bu durumları aştık. Şu anda 1,5 yıl oldu ve o olaydan sonra da herhangi bir yanlışı olmadı. Ben görmedim en azından, ama dün akşam onun telefonundan bir şeye bakıyorduk. Bir mesaj geldi, mesaja baktık; bir erkek arkadaşı kızla olan konuşmalarının ekran görüntüsünü almış atmış. Kız diyor: "Canım sıkıldı, görüşelim mi? Yanımda da bir arkadaşım var; sen de yanına birisini bul," diyor. O da, "Benim sevgilime bu mesajları atıp ne diyorsun?" diyor. Ben de sinirlendim ve erkek arkadaşımla kavga ettik. O da diyor ki, benim bir alakam yok, benim yapmadığım bir şeyden dolayı beni suçlama, diyor. Ben hala sinirliydim ve laf söylemeye devam ettim. Masadan kalktı, koltuğa oturdu. Saygısızsın, ben konuşurken karşımda bile oturmuyorsun, dedim. O da, sürekli bağırıyorsun, beni dinlemiyorsun, dedi. 1. 5 yıl oldu ailesiyle tanışmadım ilişkimizi saklamıyor çevresi biliyor sürekli dışarda beraberiz mekanlara gideriz instagramda biosuna ilişkisi olduğunu belirten emoji koydu ama şu an ben sevgisinden de geleceğe dair düşünceleri olduğundan da şüpheliyim ne yapmam gerektiğini bilmiyorum
Gizli KullanıcıSanırım aldatılıyorum?
Kız arkadaşımla güzel bir ilişkimiz var fakat sadece yüz yüze buluşmalarımızda mükemmeliz. Mesajlaşmalar da sanki aramızda dağlar var saatler sonra cevap vermeler tek ve soğuk cevaplar. . Birkaç kez sormama lazım aramızda sıkıntı olmadığını söyledi ama ben bu tarz belirsizliklere bilinmezliklere gelemiyorum. En son buluşmamızda ise telefonu çaldı abim dedi açmadı bende üstelemedim eve bıraktıktan sonra aradım meşguldü telefonu inanın içim içimi kemiriyor başkası var ise bunu nasıl itiraf ettirebilirim bu ilişki Bana zarar veriyor ama ben bitirirsem onun ekmeğine yağ sürmüş olurum onun itiraf etmesini istiyorum. Esasında hayatında da biraz karmaşıklıklar var takıntılı bir sapığı var ailesinin boşanma durumu var ben mi yanlış anlıyorum acaba bu durumlardan ötürü mü bana karşı soğuk yapıyor ama bir an önce öğrenip ya tamam ya devam demek istiyorum ruhen hiç iyi değilim
Gizli KullanıcıRuhsal yorgunluk ve bıkmışlık hissi
Merhaba 19 yaşında yks sınavına çalışan bir ögrenciyim ve psikolog olmak istiyorum ama psikolog olabilmek için kendimi iyileştirmem zihnimi güçlü tutmam lazım diye düşünüyorum ve bu anlattıgım durumlardan çok yoruldum ve hiç iyi hissetmiyorum çok daralıyorum ve nefesim kesiliyor bunları düşündükçe ruhsal yorgunluk yaşıyorum ve bunun belirtileri çogu bana uyuyuyor Beyhan budagın ruh yorgunluğunun 7 belirtisi videosun da ki tüm belirtilerin bana uyuduğunu fark ettim ve ne yapmalıyım bu durumları yenmek için diye buraya sormak istedim belirtiler şunlardır 1: Motivasyon eksikliği= Burda da özellikle söylemek istediğim şey eskiden zevk aldığım şeylerden artık zevk alamıyorum 2: Eksik hissetmek=Ne kadar çabalarsam çabalayım eksik hissediyorum ve hayata karşı çok kaygılı hissediyorum 3:Tolerans azalması 4:Amaçsızlik= Hayatın anlamı ne ki,ne için uğraşıyorum ki,bu kadar çabanın anlamı ne diye düşünüyorum 5: Dikkat dağınıklığı= Özellikle de ders çalışırken çok çabuk sıkılıyorum ve erteliyorum hayatımda ki çoğu yapmak istediğim şeyi erteliyorum ve sonradan çok pişman oluyorum 6: Aşırı kafaya takmak=her an kötü şeyler olucakmış gibi hissediyorum, kaygılı hissediyorum küçücük şeyleri bile haftalarca günlerce düşünüyorum çok ama çok kafaya takıyorum ve beynim artık çok yoruldu 7:Kalitesiz uyku:bazen ögle 4,5,6 suların da kalkıyorum bazen akşam 7,8 gibi kalkıyorum ve sabahın sekizine kadar uyumayıp sabah 9 gibi uykuya dalıp yazdığım öğle saatlerinde kalkıyorum normalde uyku düzenimi bu kadar kötü değildi 12. sinif bitince bu durum başladı ve kendimi çok halsiz bitkin ve günümün çoğu yatarak geçtiği için çok kötü hissediyorum Ruhsal yorgunlugu nasıl yenebilirim sınava hazırlanmaya çalışıyorum ama bu durumlarla yüzünden pek bir şey yapamıyorum bir de ders çalışma konusunda sormak istediğim bir şey var ders çalışmaya başlayınca her hangi Bir dersten konu anlatımı açınca 2-3 dakika bile zar zor izleyip çok çabuk sıkılıp kapatıyorum ve dikkatim dağılıyor ve sürekli erteliyorum ders çalışmayı ne yapabilirim.
Gizli KullanıcıYaşadıklarımdan sonra bambaşka birine dönüştüm
Merhaba ben çekingen içe kapanık biriydim hatta sevdiğim insanın yanında bile yemek yiyemeyen kimseyi üzmemek için uğraşan çok fedakarlık edersem affedersem sevilirim alttan alırsam sevilirim diye öğrenmişim sanırım şu an bunların çıkarımını yapabiliyorum. Hatta öyle ki kendimi savunmayı bile öğrenememişimki bana haksızlık yapıldığını bile anlamayan yapıldığında içe kapanan biriyim. Arkadaşlarım o dönem ilişki yaşarken bana kendini ezdirme derlerdi her şeye susar özür dilerdim. İçe dönüktüm. Erkek arkadaşım bana yalanlar söylüyordu beni yarabandı olarak kullanmıştı ona rağmen bu ilişkide kalmıştım. Ama bana sevdiğini de söylüyordu. Sonra öyle bir yerde terk edildim ki her şeyi doğru yapmıştım kendimce. o da kendinisavunsun ayrılsın derlerdi arkamdan. Kendi doğum günümde bile iki insanın arasını bulmak için kendimi ortaya atıp mahvetmişlerdi o günü. Sonra ben kötü olmuştum. Sürekli mutsuzsun denilerek terk edildim. 2 sene peşimdeydi ama pişman olup ben dönmeyince fedakarlık etmeyince sınır çizince onlar gibi karşılık verince beni tanıyamadılar. Benim sınırlarımı denediler. Baş edemeyince ne yapmaya çalışıyor başkası var kesin dediler. Sonunda patladım onlar gibi laf soktum oyun oynadım. Kötü insan ben oldum. Kendileri zamanında beni ezip geçmişti. Ben iyiye inanan fedakarlık edebilen sevebilen biriydim. Sürekli hakkını savunan şimdi yalnız kalmış kendimi bulamayan birine dönüştüm. Kime iyi olunur ki iyi olacağım insanı nasıl seçerim 30 yaşındayım arkadaş seçmeyi bile beceremedim. Hep ben yanlışımsanırım
Gizli KullanıcıSEVEREK AYRILDIK
Merhaba. Ben 2 yıldır aynı iş yerimde olan çocuğu seviyordum. O da beni seviyor. Lakin biz bir kere kahve içmek dışında adım atmadık sonra o ailevi sorunlarım var diyerek geri çekildi. Ben hayatıma onu unutmak için birilerini aldım ama başaramadım. O da beni unutamadı son 6 aydır hâlâ flörttük. Geçen hafta işten istifa etti. Gece bana yazdı söyledi şok oldum ve ona şu mesajı attım. “Kalbimde ve gönlümde yerin ayrı ve benim için çok değerlisin” Karşılık olarak “Sen de benim için aynısın Miraycım. Çok değerli ve kıymetlisin. Her ne kadar sana duygularımı belli ettiremesem de''. Biz o ayrılmadan 6 ayın içerisinde sürekli birlikte oturur kalkardık iş yerinde. Ben o hafta hep sordum ettim onu. Bir gün aramayınca triplendi. Bir gün buluştuk. Diğer gün aradım ama o bana arkadaşlarımlayım arayacağım dedi. Gecesi yazdı şu mesajı attı. Benim hem ailevi hem ruhsal hem psikolojik sıkıntılarım var geçmişten beridir bu devam ediyor bazen yeri geliyor farklı düşüncelere giriyorum yeri geliyor daha da farklı bir ruh haline giriyorum ben gerçekten milletin aradığı o erkek değilim kendime zarar veriyorum öyle ya da böyle bitsin yaptı tartıştık bir şeyler oldu kopamadık yine ne yapacağım ben yaaa babalarımız da iyi dosttu.
mirkam
