Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Gecmişte yaşadığım şeyleri unutamıyorum çünkü hep tekrarlanıyorlar
Saat geç ancak ben uyuyamıyorum çünkü bu düşünceler aklımdan çıkmıyor. Benim saçlarım normal kızlarınkine göre kısa, küt saçın kısa hâli falan nasıl tanımlarım modelini bilmiyorum ancak kısa işte bu yüzden ortaokuldan beri görmediğim zorbalık, yaşamadığım aşşağılama kalmadı. Lisede bunlar azaldı çünkü tepki gösteriyordum ancak ortaokulda çok fazlaydı. Öğretmenlerim bile bana kendi cinsimden hoşlanıp hoşlanmadığımı sorardı. Kendi cinsinden hoşlanan insanları asla yargılamıyorum hatta destekliyorum da ancak ben karşı cinsten hoşlanıyorum yani hiç sevgilimin olmaması kendi cinsimden hoşlandığım anlamına gelmez diye düşünüyorum. Ortaokulda çok yakın olduğum bir kız arkadaşım vardı. Onu çok seviyordum gerçekten çok değer veriyordum. Okulda benim ondan hoşlandığım hakkında dedikodular yayılmıştı çok ağlamıştım çok zoruma gitmişti çünkü bu dedikoduyu yayan o arkadaşımdı. Ben ona rağmen onu affettiğimde daha ağır bir ithamda bulunmuştu ama onu söylemek istemiyorum. Bu olayı hâlâ unutamıyorum ve tek o da değil çoğu arkadaşım bana hep soruyordu kendi cinsinden mi hoşlanıyorsun diye annem bile sormuştu. Babam o dedikoduyu duyduğunda beni odama kitleyip ne olduğunun farkına var demişti. O dedikodu aileme bile gitmişti. Liseye geçtiğimde beni kimsenin tanımaması için dua ederek gitmiştim. Ancak herkes bana sen onun arkadaşı değil miydin diyip durmuştu. Yani senelerce peşimi bırakmadı o dedikodu. Ve hâlâ çevremde sırf benimle o eski arkadaşım hakkında dedikodu yapmak için konuşan insanlar var. Bunun dışında beni erkek sanıp bana çıkma teklifi eden kişilerde oldu ve bu da bana kendimi o kadar çirkin hissettiriyor ki biri bana güzelsin dediğinde veya iltifat ettiğinde bana acıdığı ya da üzüldüğü için söylediğini düşünüyorum. Bu algıyı kırmak için bir süre makyaj yaptım ama annem beni o kadar çok aşşağıladı ki sözleriyle yapmayı bıraktım aile ortamında bile güzel olmadığımı gözüme sokuyorlar bu da bana berbat hissettiriyor. Ailem özellikle annem bile beni tipim ile aşşağılarken çevremde bana güzelsin diyen bir iki insanın samimiyetine inanamıyorum. Lisedeki öğretmenim babamı okula çağırıp kızınıza kızlığı öğretin erkek gibi saçları var demişti. Bunu da unutamıyorum. Babam ben çok küçükken bizi bırakıp tıra gitmişti uzun sürüyordu gelmesi 5 6 ay ve gitmeden önce bana bundan sonra evin erkeği sensin onları sen koruyacaksın demişti bundan mıdır diye düşünüyorum hep çünkü annem ve köydeki diğer akrabalarımız bunu bana söyleyip duruyorlar. Gerçekten berbat hissettiğim dışında herhangi bir şey bilmiyorum. Sadece herkes bana saçlarını uzat diyip duruyor ama ben beni bu saçlarımla seven birini istiyorum. Olduğum kişiyi seven ama beni ailem bile bu halimle sevmiyorken başka biri bunu nasıl yapar bilmiyorum.
Gizli Kullanıcı
Gelecek kaygısıyla nasıl baş ederim
Yeni bir ev tuttum kira günü yaklaşıyor erkek arkadaşımla birlikte yaşıyorum bütün yük onun üzerine kaldı bununla ilgili kaygı yaşıyorum sanki ilişkimizi etkiliyor işsiz kaldım yeni bir işe başlayacağım yarın ama bu gece mesela uyuyamıyorum çünkü gelecekle ilgili kaygılarım var sanki işsiz kalmamdan dolayı maddi sıkıntılar çekeceğim borçlarım bitmeyecek ayrılacağız tek kalacağım yalnız kalacağım şu anda da yalnızım zaten gurbetteyim ailemden uzağım iki tane çocuğum var ondan uzağım yani burada tek başıma kalıyorum
Gizli KullanıcıKendime nasıl iyi davranabilirim
Merhaba üç haftalık süren bir ilişkim var çok hızlı gelişti fakat ben evliliğe doğru gitmesini istiyorum erkek arkadaşım nişan atmış evlilikten korkuyor artık Ben onunla cinsel olarak da birlikte oldum. hata yaptım biliyorum çünkü erkekler birliktelikten sonra sonra kadına fazla değer vermiyorlar ondan soğuyorlar Ben çok pişmanım bu konuda Erkek arkadaşım herkese hediye alıyor fakat ben deyince unuttum diyor ben onu yönetemiyorum Özgüvensiz bir kadınım kendime saygım oldukça erkek arkadaşımı reddedemiyorum onun çoğu şeyine evet diyorum terk edilmekten korkuyorum
Gizli KullanıcıSevdiğim kız arkadaşıma karşı olan ailem
Merhabalar öncelikle kısa öz anlatmaya çalışacağım. Nişanlanmıştık 1 hafta sonra nişanlım ve annesi bize gelmişti ev bakacaktık bu zaman içerisinde günlerimiz iyi geçmedi 4 gün boyunca. Gitmeye karar verdiler ben ise otobüs terminaline bırakacaktım ısrarla annem gelmeyi istedi hayır gelmiyorsun deyince bağırmaya başladı hakaret küfür nişanlıma yüzüğü çıkar çık git evimden vb kelimeler kullandı evden kovdu annesiyle beraber. Nişanlımın annesi tam yüzüğü çıkarıyorken ben izin vermedim otobüs terminaline bırakıp yolculadıktan sonra eve geldim babam ve annem vardı bana ya ailen ya onlar diye bana şart koştular ben ise nişanlımı tercih etmistim Akşamda evden ayrılıp nişanlımın yanına gidip babasıyla konuştum ailem yok artık tek başına olarak düğün yapacam diyerek söyledim önce kabul etmedi ailen yoksa olmaz aileni al gel dedi biraz muhabet felan ettikten sonra kızına sordu istiyormusun diye oda beni istedi. Tek başıma kalmıştım ne ailem vardı ne akraba düğünü yaptık hiçbiri gelmedi. 3 sene sonra çocuğum oldu buna rağmen tık yok.
Gizli KullanıcıÖnceden ilişkim olduğu birisini sevip sevmediğimi nasıl anlayabilirim
Merhabala hocam, bir kaç gün önce bir kızla çıkıyordum ve kızla ayrılma sebebim ise boşluktaymis gibi hissetmem. Yani neredeyse hic bir seye hevesim yok ve bu da kız arkadaşımdan ayrilmama sebep oldu çünkü ona karşı bir şey hissedemiyordum. Ama şuan onu özlüyorum ve onu sevip sevmediğimi anlamak istiyorum. Cidden bu konuda net olmak istiyorum çünkü tekrardan ayrıldığımız da onun yıpranmasını istemiyorum.
Gizli KullanıcıHerkesi söylenenleri kafaya takmama ve açık sözlü olmayı başarmak için hangi adımları izlemeliyim?
Yapı olarak alıngan,kırılgan biriyim,karşımdaki kişinin bana ağzına geldiği gibi konuşması, üslubu,yargılayıcı yada eleştirel olması hiç hoşuma gitmiyor. Ve bende de hazır cevap verme yetisi pek yok,anında cevap vermek istiyorum , sonradan yapılanları günlerce düşünmek,kafamdaki kişiyle kavga etmek istemiyorum. O da öyle biri deyip takmayanlara özeniyorum açıkcası. Bu çoğunlukla akrabalarla yaşaniyor,Yurtdışına çıkıp uzakta yaşama isteğim hep var,bir videoda bunun kaçıngan iletişim oldugundan bahsediliyor ama bu düşüncesizlik de sureklilik arz ediyor, birine kizsan öbürü yapıyor, Toplum olarak egitimsiziz. Ama ben gene de nasıl başarabilirim takmamayi ve açık iletişimi ?
Gizli KullanıcıNişanlılık sürecindeki sıkıntıları nasıl yönetebiliriz?
Merhababalar ben nisanliyim. Nisanlim ailesi bana gore ben yeterince normal davrandigim halde kendisi ailesi ile yeterince samimi olmadigimi mesafeli durdugumu ve aramizda ki bu mesafeyi duzeltmezsem benimle evlenmeyecegini soyluyor ne yapmam lazim bilmiyorum. Elimden gelenin fazlasini yapmama ragmen daha fazlasini istiyor. Bu durum surekli tartismaya yol aciyor. Yapisal olarak onun ailesine gore sanirim biraz soguk biriyim. Degismemi bekliyor ve bu durumda beni sevmedigini dusunmeye basladim
Gizli KullanıcıEşimin beni iş arkadaşımla aldattığını düşünüyorum
Eşimin beni iş arkadaşımla aldattığını düşünüyorum. Bir takım konuşma diyaloğunda bir evin anahtarı ve al bu anahtarı kendini savunabil konuşabil diye geçiyor bunu fark ettiğimde iş arkadaşıma eşimmiş gibi mesaj attım anahtarı benim bildiğimi söyledim iş arkadaşımda yuh ne zamandan biliyor diye cevap verdi sonraki mesajında onda bir şey yok unuttuğunu diyecem diyerek cevap verdi Bende ALLAH bilir daha ne biliyor yazdım hiç bir şey bilmiyor diyerek artık yazmaa uyu diyerek eşimi engelledi WhatsAppta şifreli mesajlar. Kendimi hiç iyi hissetmiyorum sürekli düşünce ve stres içindeyim
Gizli KullanıcıÖfke problemi anı patlamalar
2 yıldır anneyim oğluma herşeyin en iyisini yapmaya çalışırken tamamen çok kötü bir anne olduğumu şimdi anlıyorum. Yanlızım ihtiyaç harici dışarı çıkmam. Aniden kızdığım şey doğrultusunda oğluma patlıyorum. İstediğim gibi olmadığı için, bazen sebebi yokken eşimden nefret ediyorum hakaret ediyorum, her şey bir anda sebepsiz şekilde oluyor, geçmişte yaşanan olaylar sürekli aklımda düşünmekten uyuyamıyorum bazen. Neden yaptım? Neden bana bunu yaptı? Bunu nasıl yaptım? Nasıl devam ettim hayatıma? gibi. Kendimle başa çıkamıyorum. Depresyon vs gibi düşündüm ama destek almadım hiç bir şekilde eşimde zaten artık kendi halime bıraktı kavga dahi etmiyor çünkü anlamsız olduğunu biliyor ve sadece destek al diyor. Son 1 aydır bütün gün uyku hali olur ya sürekli o haldeyim gün içinde yaptıklarımı hatırlamıyorum net olarak sanki rüyada gibi geçiyor gün anlamadan bitiyor. Her şey hayal gibi geliyor. Yaptığım bir işi kaç kez yaptığımı karıştırıyorum bazen. Hipertansiyon hastasıyım nörolojik bir rahatsızlık mi bilmiyorum ama, buda beni korkutuyor. Uyku düzenim hiç bir zaman olmadı şimdide yok. Gece 3 sabah 11 aralığı diyebilirim. Ama yaşadığım sürekli geçmişte kalma neden yaptım bunu bana neden yaptılardan ziyade oğluma bağırmam, kızmam, onunda benim gibi dışarı çok çıkmaması, benim gibi özgüvensiz olması en korktuğum şey bunlar ne yapmam nereden başlamam gerektiğini de bilmiyorum.
mountainKorkularıma dalmalı mıyım , dalmamalı mıyım?
Merhabalar, 20 li yaşların ortasındayım , şu an çalışmıyorum. Geçmişte iki iş satış tecrübem oldu ve ikisinde de mobbing uğradım ve tek yaşadığım evden ayrılarak aile evine döndüm. Çevremde çok tanıdık olmadığı için hep kendim bulmaya çalıştım iş. Bilgisayar muhasebe fotoğrafçılık gibi belgeler alarak iş hayatımda olasılıkları arttırmak istedim. Fakat o süreçte bulamadım ailemin yanına döndüğümde ise sınav çalıştım. Sonuçlar tabii ki de referanssız olmadı. Geçmiş tecrübeden dolayı tekrar ailemden ayrılıp tek eve çıkmaya cesaret edemiyorum çünkü hiçbir işin garantisi yok. İşverenler mobbingler yaparak biri çıkar öteki gelir mantığında . Daha ağır örneğin Tekstil ve benzeri işlerde de dayanıklı olamayacağımı düşünüyorum bir üniversite mezunu olarak. Ama evde de canım çok sıkılıyor. İş bulursam merkeze gidip ev tutmam gerekiyor. Nasıl desem kapana kısılmış hissediyorum kendimi. Köyden bir işe gitsem servisle şu an fabrikalar durgun işçi alımı yok. Eylülde KPSS var ya onu bekleyip iş aramalıyım ya da hayatı daha fazla ertelemeyerek birden dalmalıyım . İş ve KPSS bir anda gitmeli kendi evime çıkarak. Aslında iki senedir evde olduğum için artık ruhum çok daralıyor ve farkındayım ruhu beslemenin yolu oyalanmak. Siz bu süreçte nasıl bir tavsiye verirdiniz çünkü ben yol göremiyorum. Hiçbir şey olmayınca tekrar olmayacak gibi hissediyorum. Aslında biraz da gerçekler biraz sınanıyor gibi hissediyorum.
Gizli Kullanıcı
