Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yks destek yardım almadan çalışıyorum
Hataylı depremzede biriyim. Bazen hayatın bana geç kaldığını düşünüyorum. 21 yaşındayım ve üniversite sınavına son kez hazırlanıyorum. Bir yardım almadan çalışıyorum ama yapamayacağım, sanıyorum. Bazen olumsuz düşünceler beynimi yiyor ve kendimi her açıdan çok eksik hissediyorum. Bu durum için neler yapacağımı bilmiyorum kafam çok karışık ve birilerden yardım almaya ihtiyacım var ruh halim düzensiz gibi herşey karışık ve çıkmaz hissi
Gizli Kullanıcı
Gelecek kaygısıyla nasıl başa çıkabilirim
Ben ve babam ortak olarak çalışıyoruz. Babam muhasebeyle ve ihale işleriyle uğraşıyor; yani o iş alıyor, ben yönetiyorum, ama bizim işimiz sürekli bir şey değil. 12 ayda 6 ay çalışıyoruz, 6 ay çalışamıyoruz. Babamın herhangi bir malvarlığı da yok. Babam olmazsa ben iş alamam. Bunları geçelim, bunlar kolay öğrenilir. Biz çalışmadığımız 6 ay hiçbir şey kazanmıyoruz, dolayısıyla harcayamıyoruz da. Evin giderlerini bile karşılayamıyoruz benim şöyle bir fikrim var babamla anlaştık bu sefer çalışınca 3000000 tl verecek araba alacam kendime ben de şöyle düşündüm araba almak yerine bir dükkan açsam daha mantıklı çalışmadığımız 6 ay ordan para çıkarırız hem de araba alınca çalışmadığımız 6 ay arabalara benzin atamayacaz zaten ne anlamı varki işten dolayı bizde 4 tane araba var zaten ama hepsi şirketin hem bu konuda size danışmak istedim yani napmam lazım bu 6 ay için şimdi diyebilirsiniz bunu sen değil babanın düşünmesi lazım onun umrunda değil genç olan benim bana para lazım hem de artık küçük değilim bişeyler yapmam lazım bir de allah korusun allah gecinden versin babama bişey olursa ben nasıl hayatta kalacam bi mesleğim yok okul okumadım yani ne yapacam gelecekte babam olmazsa ben bir hiçim, hiçbirşey bilmiyorum
Gizli Kullanıcı10 yıldır sevdiğim birini unutmak için ne yapmam lazım
10 yıldır birini seviyorum başka kimseyi sevemiyorum unutamıyorum da denedim ama yapamıyorum. Son zamanlarda kapısına gittiğim için hakaret dolu mesajlar attı ve artık unutmak istiyorum bu mesajlardan sonra çok daha fazla düşünmeye başladım. Yatamıyorum, yemek yiyemiyorum, günümün neredeyse her saniyesinde onu düşünüyorum. Yazmıyorum, kapısından geçmiyorum, arkadaş çevremi değiştirdim sırf aklımdan geçmesin diye ama olmuyor bir şekil yine aklıma geliyor unutmam için ne yapmam lazım
Gizli KullanıcıErteleme sorunumu nasıl çözebilirim?
Kolay veya zor fark etmeden her işimi erteleyerek daha sonra yaparsam daha iyi olacağını düşündüğüm bir düşünce yapısı ile hareket ediyorum. Bu durum günlük işlerimi halledemediğim için beni çok zorluyor. Telefon aramalarını dönerken bile ertelediğimi fark ediyorum. Mesajları da aynı şekilde yanıtlamakta zorlanıyorum. Bazı mesajlar çok altlarda kalabiliyor ve sonra bu kişilere dönüş yapmayı unutuyorum. Bunun çözümü için ne yapabilirim?
Gizli KullanıcıAile baskısıyla kapanmak zorunda kaldım, açılmak istiyorum ne yapmalıyım?
Merhaba,Ben ortaokul 5. sınıftan beri başörtüsü kullanıyorum. 5–8 arasında yarı kapalıydım, ancak 9. sınıfa geçerken annemin ciddi baskı ve tehditleriyle tamamen kapandım. Annem din kültürü öğretmeni ve dini konulara çok bağlı. Günlük hayatı ibadetle geçiyor ve başörtüsüne büyük bir anlam yüklüyor. Açılmak istediğimi birkaç kez dile getirdim ama “Açılırsan annen olmam”, “Beni kaybedersin” gibi çok ağır sözlerle karşılaştım. 9. sınıfta beni okuldan almakla da tehdit etti. Şu an 12. sınıfım ve üniversite sınavına hazırlanıyorum. Aynı şeyleri tekrar yaşamak, eğitimimin yarıda kesilmesi ihtimali beni çok korkutuyor. Kendimi özgür hissetmiyorum. Başörtüsü benim için artık bir tercih değil, bir zorunluluk ve yük gibi. En yakın arkadaşlarımdan biri açıldı ve ona karşı özenme hissediyorum. Aynaya baktığımda özgüvenim düşüyor. Çoğu zaman isteksizce takıyorum. Önceden fotoğraf çekinmeyi çok severdim, şimdi ise doğru düzgün fotoğrafım bile yok. Makyaj yapmadan kendimi güzel hissetmiyorum. İçimde sürekli açılma isteği var. Bunu bastırmaya çalışıyorum ama her seferinde daha da büyüyor. Dinimden soğmak istemiyorum ama bu baskı beni uzaklaştırıyor. Ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıKendimde farkettigim kötü huylarım
Merhaba, ben uzun zamandır kendi kişisel gelişimine çok önem veren ve olmak istediği kişiye dönüşmek için çabalayan, travmalarını iyileştirmeye çalışan, şefkatle içindeki sese dokunan biriyim, ama kendimde fark ettiğim değiştirmek istediğim birkaç konu var. Birincisi, yalnız kalmaktan korkuyorum. Etrafımdaki insanlara sınır çizmekte zorlanmıyorum; hayatımdan çıkarmakta zorlanıyorum. Kendi içimde pazarlık yapıyorum: Bana bir saygısızlık yapmış ve hayatımda kalırsa bana zarar vermeye başlayacak, ama konuşmasam da bir köşede dursun istiyorum. Kendi başıma takılırken de biraz anksiyete yaşadığımı fark ediyorum. Konuşmalarımda falan özgüven eksikliği yaşadığımı görüyorum. Diğer bir konu ise, kendimi iyi, yeterli ve güçlü hissedebilmek için karşımdaki kişinin eksikliğini bulmaya çalışıyorum. Bir ortamda bana rakip olarak görülmüş bir insanın kötü özelliklerini, kötü yanlarını bulmaya çalışırım; onu ezmeye çalışırım, kendimi daha iyi hissedebilmek için. Halbuki yanlış bi bakış açısı farkındayım ve düzeltmek istiyorum altında yatan yine maalesef ki aileden kaynaklandığı travmalardan ötürü olduğunu düşünüyorum
Gizli Kullanıcı3,5 yillik iliski bitimi
Yas 44. 3,5, önce yurt dışına çıkmıştı; orada yaşayacaktı, beni beğendiğini söyledi. Gitmeden 15 günü beraber geçirmek istedi. istemedigimi soyledim ama kiramadimda gorustuk ardindan gittiArdından adaptasyon dönemini yalnız bırakmamamı istedi; yine aynısı oldu, ayrılmalarla falan 3,5 yıla gelindi, olmayacağını her seferinde ben söylüyordum ama bir tarafımda hep istiyordu. Kendimi toparladım, tmm yuva kuralım dedim; ben dönmeyenilirim, dedi . Bekleyeceğim, dedim. Hakkına giriyormuşum gibi oluyor, dedi. Kabul etmedi. İşin ilginç tarafı, geçmişte bunları kendisine ben söyleyip olmaz diyordum. Zor günlerimde hep yanımdaydı, ailemi tanıyordu, ailem de çok seviyordu. Hakka girme mevzusuyla bitirmek istediğini söyledi. Bir müddet böyle devam ettik ama ben de çok bağlandım. Sonunda ayrıldı. 20 günlük süreçte 2 defa görüştük; en son görüşmemizde ailesinin istemeyebileceğini, bu sebeple bitirdiğini ve pervasızca kendisine 4 ay zaman verdiğini ve ailesinin söylediği biriyle görüşeceğini söyledi. Benim de birileriyle görüşmemi söyledi. Vicdanin rahat olsun dedim ben kendimi hazir hissedince gorusurum dedim yine bi umit dedim sonra baska bir erkekle goruştukten sonra daha olmayacagini soyledim ama icimi dokemedim hep zor zamanimda yanimda olmasindan dolayi hem ailemin sevgisinden dolayi . ailemle gorusmeye devam edip etmeme konusunu bana birakti sen bilirsin dedim ama benim hakkimda hicbirsey sorma da soyleme de dedim gecmisim hatrina soyleyemediklerimi icime attim cunku 3,5 yilin 3 senesi olmayacak dememle gecmisti. Şu an boşlukta gibiyim. Ne yapmam gerekiyor
Gizli KullanıcıNasıl başa çıkabilirim?
Annemle asla anlaşamıyorum. O kadar bağım yokki evde yaptığı saçmalıkları görmeye tahammülüm yok. Hem ona bakmak zorundayım hem de nasıl bu kadar cahil olabilir diye düşünerek tetiklediği her durumda cinnet geçirecek gibi oluyorum. Temizlik hastası ve kendi evimde rahat edemiyorum. Yani elimde olsa 2 dakika yan yana olmam. Enerjim düşüyor sanki. Yanımda oldukça rahatsız oluyorum. Küçüklüğümle alakalı olduğunun farkındayım, bu saatten sonra değişmeyecekte ama ben de değişemiyorum yine değişmek katlanmak zorunda olan ben olmak istemiyorum artık.
Gizli KullanıcıAni değişimlerimi nasıl çözebilirim?
Ani değişimler yaşıyorum ve şunu fark ettim bu değişimler savunma mekanizması ile bağlantısı olabilir boşluk hissi ani sinirlenme gülme hepsi çok hızlı değişiyo. Duygularımda yani kişi savunma mekanizması olduğunu fark etse azalır mı çünkü fark etmiştim bir ara geçmişti ama şimdi yine başladı. Aslında güvende hissetmediğinde devreye girer savunma mekanizması değil mi? Farkına varmak istiyorum beynimin beni korumak için mekanizma oluşturduğunun. Kendimi izleyemeyeceğime göre nasıl öğrencem baktığımda beynimin beni koruduğunu?
Gizli KullanıcıBu tükenmişlik hissinden nasıl kurtulabilirim?
Memleketimden uzakta bir yerde yaşıyorum. şuan hamileyim ve burda hiç arkadaşım yok çok yalnız hissediyorum özellikle eşim işe gittikten sonra sürekli ağlıyorum. Arkadaş edinmeye çalıştım ama samimi ve güvenilir birilerini bulamadım üstelik üst katımda ev sahibim oturuyor ve onlardan da biraz rahatsızım çok dedikoducu ve samimiyetsizler, annem ve kardeşimde bana ters davranıyor ben de kendi içimde artık ailemi beni yalnız bıraktıkları için kızıyorum. Bu konu hakkında ücretsiz şekilde yardımcı olup danışabileceğim biri var mı e posta üzerinden daha detaylı anlatmak ve aklı başında bir danışmanlık arıyorum. Yardımcı olabilirseniz sizin için çok duacı olurum.
beyazcicek00
