Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Retroaktif kıskançlık mı yapıyorum? Buna nasıl engel olabilirim?

Merhaba. Evliliğe giden bir ilişkim var. Dindar bir insanım karşımdakinin şu an ki yaşantısı da öyle. Aileler tanıştı nişan olacaktı ki bana geçmişteki bir ilişkisinde 2 yıl boyunca sevgili olduğu bir insanla düzenli cinsel ilişkisi olduğunu yani zina yaptığını söyledi. Hem islami çerçevede düşündüm bunu çünkü benim öyle bir ilişkim olmadı. Kaldıramıyorum, şok oldum sanki tüm hislerim kayboldu, bomboş içim sürekli ağlıyorum. Dini açıdan da beni rahatsız ediyor bu durum psikolojik açıdan da. Ama onu çok seviyorum ilişkimiz boyunca hiç yanlış bir hareketi olmadı bana karşı. Geçmişindeki yaşantısı kafamda o kızla bunu da yaşamıştır, bunu da yapmıştır bana ne kaldı? Çünkü ben ilk onunla yaşayacaktım her şeyi. Kafamın içinde görüntüler dönüyor sürekli. Evliliğimizdeki helal dairede ona heyecan vermem, yeterli olamam gibi bir sürü düşünceyi getiriyor. Fotoğraflarımıza onun yüzüne bakmak istemiyorum. Aşırı kaygı durumu ve çarpıntım başladı. Retroaktif bir kıskançlık mı bu acaba? Ne yapabilirim ? Teşekkürler.

Ayrıldık ben çok çaresizim lütfen yardım edin

Merhaba Öncelikle ben 10 aylık bir ilişkiden çıktım. bu 10 ay iiçerisinde kendisi ile cinsel olarak yakınlaştığım için onu unutabileceğimi düşünmüyorum ve kafayı yemek üzereyim kendimi cok kötü hissediyorum ve onu cok özlüyorum. severek ayrıldık cok ayrıl barışlı bir ilişkiydi en son bitirme kararı alındı ortak olarak. korkuyoruz tekrar baslamak icin ve bu yüzden tamamen konusmayı kesmeye karar verdik ama bu 10 ay icerisinde birbirimize aile olduk. birbirimizi cok seviyorduk. karsı tarafın bir kac hatası yüzünden benim psikolojim bozuldu. sürekli kafada kurmaya başladım ve soğuyup ayrılma istegi geliyordu o da hep cabalıyordu. en son o da yoruldugu icin bitirdik. su an onu basında büyük bir derdi varmıs ben ona tekrar olalım diye 3 kere söyledim 3ünde de güzel acıklamalar yapıp olmayacağını söyledi ve ben gerçekten çok çaresizim çok seviyorum çok özledim unutmak istesem nasıl unuturum bilmiyorum onunla yasadıklarımı kimse de yasamadım lütfen bana yardım edin gerçekten çok kötüyüm

Aile

Sinirliyken ağlama huyumu nasıl yenebilirim

ailemle tartıştığımda ağlıyorum bu ağlama huyumu yenemiyorum çok çabuk sinirleniyorum sakin kalamıyorum en ufak şeyde sinir oluyorum sakin kalmak istiyorum sinirlenmemek istiyorum sinirlendiğimde ağlamak istemiyorum olaylara tepki göstermemek istiyorum sinirden ellerim vücudum titriyor gözlerim doluyor titremem durmuyor ailem beni sinir hastası yaptı psikolojim bozuldu hiç bir cümlelerine katlanamıyorum hemen sinirleniyorum ağlıyorum titriyorum nefes alıp verişim bile değişti benim çok üzülüyorum

Psikoloji

Duygularımı kontrol edemiyorum.

Merhaba, duygularımı çok yoğun yaşıyorum ve kontrol etmekte fazlasıyla zorlanıyorum. Çok küçük şeylerden mutlu da olabiliyorum, çok küçük şeylerden mutsuz da olabiliyorum. . Kendimle barışık değilim ama bir gün özgüvenli, kendini seven ve beğenen bir kadın olmak çok istiyorum. 2 Yıllık bir ciddi iliskim var, erkek arkadaşımdan bile zaman zaman çok duygusal ve çok negatif oldugumu belirtiyor. Tabii ki her şeye üzülebilme durumumu tek bir kişiye yani erkek arkadaşıma üstüne yük bindiriyor gibi de olmak istemiyorum ama içimdeki bir his sürekli ona en ufak şeyi anlatmak istiyor. İçimdeki bir his sevildiğinden ve anlaşıldığından sürekli emin olmak istiyor sürekli anlayış görmek istiyor. . Ben bunu düzeltmek istiyorum artık derdim kimseye yük olmasın kendimi taşıyabilen ve duygularımı yöneten bir insan olmak istiyorum, bu konu hakkında ne yapabilirim bilmiyorum. Cok durduk yere de olabiliyor yani her şey normal ve bir anda üzgün hissediyorum? Neden yani ben dahi bilmiyorum. Günlük hayatımı çok etkiliyor, çok yoruldum kimse benimle uğraşsın kimseye yük olayım istemiyorum. Bu yolda ne yapacagımı da bilmiyorum

miera

Biriyle konuşmuştuk unutamadım ne yapacağım?

merhaba betül hocammmben 3 senedir sanaldan bir çocukla konuştum ve malesef bitti zaten hiç buluşmamıştık. benden epey küçüktü. . çok üzüldüm ama toksikleişmiştik zaten hani zaten geleceğimiz olamazdı evet. ama yine de iyi geliyordu onla bazen konuşmalarımız felan. . ama beni çok strese sokup kaygılandıryordu da sonumuz ne olur diyodum hep ve hüsranla sonuçlandı aslında böyle oalcağını az çok tahmin ediyordum ama işt e bi umut diye bekledim. ama değişmedi malesf. engelleştik 3 ay önce. . şuan birileriyle konulunca mesela görüldü felan atınca aşırı sinir oluyorum eskisi aklıma geliyor ve kestirip atıyorum hemen. sağlıklı bi iletişim kurulmuyor bu devirde hocam ne yazık ki. hem bi yanım birisiyle konuşmak istiyor diğer yanımsa daha hazır değilim diğerini tam unutamadım diyor ve arada stalklıyorum onu. .. ne yapmma lazım sizce

Kız arkadaşımdan ayrılmakta haklı mıyım?

2 yıllık ilişkimi kız arkadaşımın duygularımla alay etmesi ve erkekliğime dair aşırı hakaretleri ve bu 3 yıllık ilişki içinde eski sevgilisini olumsuz şekilde ilişkimize dahil etmesinden dolayı bitirdim. Asıl ayrılışımın sebebi ise ağırlıklı olarak bana karşı başka erkekleri kullanması ve benim erkekliğime dair çok kötü onur ve gururuma yediremeyeceğim şekilde aşşağılamasıydı ki kendimden asla bir şüphem yok canımı böyle yakmak istedi. Hiçbir şeyin sorumluluğunu almadı, en son kavgada yine erkekliğime dair kimlik hakareti duyunca ayrıldım ve pişman değilim bunun olması gerektiğini düşündüm. önceki süreçlerde üzülüyordum. Şimdi ise daha rahat hissediyorum. Ayrılmadan önce günlük yaşantımda sinirleniyordum bu tarz yaptığı şeylerden dolayı şuan daha iyi hissetsem de arada sırada yine öfkelenip çok düşünebiliyorum kendimi oyalamak için başka şeylere yormalıyım diye düşünüyorum. Nasıl bir yol izlenmeli?

Psikoloji

Kendi ışığımı kazanmaya bir yerden başlamalı ama nerden başlamalıyım?

Sosyal bir insandım güzel bir işim vardı evlendim çocuğum oldu eve kapandım çocuğumun bakimini üstlenmek için 1,5 yıldır bu şekilde yaşıyorum tek faaliyetim ailemin yanına gitmek (eşim ile) veya çocuğumu parka götürmek. . kendimi ışığımı kaybetmiş gibi hissediyorum hep bir yetersizlik hissi kendime çocuğuma evime eşime karşı,geceleri uyuyamıyorum fazla düşünmekten, neyi farklı yapsam her şey daha güzel olur diye sürekli sorguluyorum kendimi, fazla empat bir insanım. eşim zaten tam tersi zit kutuplar böyle çekildik birbirimize. Adeta zihnim sürekli geviş getiriyor gibi, binlerce şey denedim evde kendi kendime terapi gibi kendimi anlamak için mindfulness gibi. .bir kaç yıl önce başladım araştırmaya acaba bende mi sorun var ailemde kalitsal şizofreni tehişi bir yakınım var fazla araştırdım araştırdıkça zihnim iyice dağınıklaştı. . ve farkındayım konudan konuya geçiyorum sürekli bir de daha önce bu sebeple bana psikolojik ilaç yazmıştı. . aslında bunu bilinçli değil ama bir nevi de bilinçli yapıyorum sanki vaktim yetmeyecekmiş de beni anlayamayacakmışsınız gibi her şeyi söylemek istiyorum. .

Aile

Kayınvalidemle aram kötü yardımcı olur musunuz?

Merhaba şı şekilde anlatacağım ki kayınvalidem sürekli beni kötü ediyor her geldiğinde bana laf sokuyor susuyorum ama bu seferde aileme laf söylüyor ne yapacağımı bilmiyorum bunları aileme söyleyemiyorum daha 6aylık evliyim ya bu şekilde çok üzülüyorum sürekli stres halindeyim o şekilde mutsuzum evliliğime yansıyor bu süreklii desteğe ihtiyacım var lütfen yardımcı olur musunuz bana çok ihtiyaç var yani çok lütfen ya

esraatici

Aile

Eşimin geçmişte ailemle ve benimle yaşadığı sorunlar

Ben ve eşim 51 yaşında iki çocuklu bir aileyiz. Evliliğimizin ilk yıllarında eşim ve ailem arasında bazı tatsızlıklar yaşandı. Annem ve Babam gerekyigi kadar bana ve eşime sahip çıkmadı. ayrıca eşim çok duygusal bir insan en güvendiği kişi abim kendisini dolandırıldı. benide güç durumda bıraktı. cocuklarımıza gereken ilgi ve alakayı gösteremedik kızım şu an takıntılı biri bu yüzden hayatını tam olarak idame etmekte güçlük çekiyor kendi başına yemek yapamıyor tek başına banyo yapamıyor bir işe girip çalışamıyor oglumda isyankar annesine karşı saygısız duyarsız. Uyku düzeni yok yemek düzeni yok okula hep geç kalıyor asla ders çalışmıyor eşimde kendisine eleştirel yaklaşım da bulununca annesine karşı kırıcı hakaret vari tavır takınıyor . ben ise arada kalan biri olarak ne babalık ne kocalık yapabiliyorum. . tekrar ailemi kazanmak için ne yapmam gerekir yeni bir başlangıç yapmak bir aile olmak için ne yapmam gerekiyor. ..

Kaygı

Yoğun kaygılıyım. Nasıl değişebilirim?

Merhabalar, kendimi bildim bileli içimde hep stres, kaygı ve korku var. Bir doktor zamanında panik atağımın olduğunu söylemişti ve psikoloğa gitmemi önermişti. 2 kere psikoloğa randevu aldım fakat odaya girmek bile beni strese soktuğundan ikisinde de kapıdan geri dönmek zorunda kaldım. Yardım almak bir şeyleri değiştirmek çok istiyorum ama yapamıyorum. Zamanında hoşlandığım çocuğu reddettim ve bunun vicdan azabıyla yaşıyorum hala 3 sene oldu. Şu anda birisinden hoşlanıyorum sanırım ama galiba kendimden uzaklaştırdım yanlışlıkla. İstemeden dediği bir şeye çıkıştım, bunalmıştım. Eskisi kadar yakın değiliz artık. Onunla bir ilişki içerisinde olmak çok istedim, hala istiyorum fakat korkuyorum. Korktuğum şeyi bir anlayabilsem. . Bu belirsizlik beni çok yoruyor. Yalnız olduğumda bin kat daha rahat ve mutlu hissediyorum bu yüzden sanırım bir şeyleri değiştirmekten sorumluluk almaktan korkuyorum. Ama konuşacak kimsem olmadığında da kendimi sanki depresyona girecekmiş gibi hissediyorum. Bundan 4-5 sene önce ağır bir dönemden geçmiştim annem ve babam yollarını ayırdığında. Hala dönem dönem geri geldiğini hissediyorum ve o zamana geri dönmek istemiyorum. Hiçbir zaman güzel bir ilişki içerisinde olamayacağımı düşünüyorum. Konuştuğum kişi de onlinedan bir arkadaşım. Eskiden online arkadaşlarımı annemden gizlemiştim ve ağır bir sonuç elde etmiştim, onun da travması duruyor hala. Online da insanlarla iletişime girmekten kaçınıyorum. Her an kötü biri çıkabilirlermiş gibi geliyor. Bu stresim konusunda arkadaşlarıma danıştığımda benimle dalga geçiyorlar. Ufacık şeye stres yaptığım için. . Beni stres eden bir olay olduğunda danışacak kimsem yok. Geceleri stresten ağladığım zamanlar oldu, konu ne olursa olsun fark etmiyor. Kafamda çok kuruyorum sanırım, öyle diyorlar. Ve bazen o kadar bunalıyorum ki istemeden yanımdakilere çok bağırıyor ya da çıkışıyorum. . Halbuki 2 dk öncesinde çok iyiydim. Bu hareketimle çok kişinin kalbini kırdığıma eminim gerçekten istemeden yapıyorum. Umarım bir gün düzelebilirim.