Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
cesaretimi nasıl toplayabilirim
Nasıl cesaretli olurum? Bazen bazı şeyleri yapmaktan, kavga etmekten, biri bir şey dediğinde cevap vermekte çekingenlik duyuyorum. Özgüvenimi nasıl artırabilirim veya toparlayabilirim? Kendimi özgüvenli şekilde hissetmek istiyorum ve cesaretli hissetmek istiyorum. Bana bu konuda yardımcı olabilirsen sevinirim. Bazen hiçbir şey yapmak istemiyorum. Bunun sebebi nedir? Kimseye güvenemiyorum. İnsanlara artık özgüvenimi ve cesaretimi toplamak istiyorum. Yardımcı olursanız sevinirim. Teşekkürler gerçekten.
dini kaygilar ve cehennem korkusu
Merhaba, ben 20 yaşındayım. 16 yaşında kendi isteğimle tesettüre başladım ve namaza başladım, ailem dindar değil ama ben bunu seçtim. Son 4–5 yıldır namaz kılıyordum ama son zamanlarda bıraktım ve bunun için kendimi çok suçlu hissediyorum. Genel olarak kaygılı biriyim ve dini kaygılarım çok sık oluyor. Özellikle cehenneme gitme korkum var ve bu konuda nasıl yaklaşmam gerektiğini bilmiyorum. Psikoloğumla konuşuyorum ama Müslüman değil ve dini kaygılarımı tam olarak anlamıyor gibi hissediyorum. Konuşacak kimsem yok ve çok yalnız hissediyorum. Sadece bana yol gösterecek, yargılamayacak birinin düşüncelerini duymak istiyorum. Bu düşüncelerimin normal olup olmadığını ve korkularımla başa çıkmanın yollarını öğrenmek istiyorum.
Görmemem gereken bir şeye şahit oldum ne yapmam lazım?
Annemin arkadaşının kocasının telefonunda uygunsuz şeyler gördüm ve bu beni çok sarstı. Bunu annemin arkadaşına söyleyemem 2 çocuğu var ve ayrılmalarına ben vesile olmak istemiyorum. Bunun dışında aynı hafta içinde babam annemi aldattı, güvenimi çok sarstı bir daha yapar mı korkusu varken bir de bunu gördüm. Sürekli babamın telefonunu kontrol etmek istiyorum ama bir şekilde kendimi durduruyorum. Sınav senem çok kötü hissediyorum sürekli aklıma geliyor. Ne yapacağım hiç bir fikrim yok. ..
Evdeki tartışmalar
Ben evde her hangi bir tartışma olduğunda bu benimle alakalı olsun veya olmasın ağlıyorum. En ufak bir ses değişikliğinde gözlerim doluyor nedenini bilemiyorum sorun büyük olmasa da kendimi ağlarken buluyorum sonra kendime neden ağladım diye kızıyorum ailem çok karmaşık insanlar kavga ediyorlar ben ise onları izleyerek ağlıyorum bişey yapamıyorum çünkü ağlamakla meşgul oluyorum maalesef bunu nasıl düzeltebilirim hiç bir yöntem bulamadım.
anksiyete nasıl yenilir
bu durumdan çok rahatsızım çünkü anksiyetem günlük işlerimi ve bazen gitmem gereken yere gidemememin nedeniçok üzülüyorum bazen insanların dalga geçtiğini düşünüyorum bunu yenmenin Bir çok yöntemini denememe rağmen yapamadım insanların benim hakkımda ne düşündüğünü utanırken nasıl göründüğümü ve beni nasıl algıladıkları hakkında kaygı yaşıyorum ve kötü yanı da bu konuşmalarımı ve hareketlerimi engelliyor konuşmak istediklerimi konuşamıyorum bazen de ağlıyorum nasıl yenebilirim
Onu neden unutamıyorum
Biriyle tanıştım. Alıştım, sevdim, onun için yapmadığım fedakârlıklar kalmadı. Kimseyle görüşmediğini söylemişti. Bir gün memleketine gitti, yabancı uyruklu. Bana iş için gittiğini söyledi ama nişanlanmaya gitmiş. Bana en baştan beri yalan söylemiş. Şimdi bana yaptıklarını unutamıyorum. Beni sildi. Üstünden kaç ay geçmesine rağmen sürekli aklımda çıkmıyor, unutamıyorum, canım çok yanıyor. Ben bunları hak etmedim. Her şey nişanlanana kadarmış, yani nişan yapana kadar. Benle takılmış, sonra zaten bırakırım niyetiyle ki öyle de yaptı. Beni her yerden sildi, bıraktı gitti. Canım yanıyor, ne yapacağım?
Ne yapmaliyim bilinçli düşünüyorum
Merhabalar, 8 aydır evliyim ve 10 haftalık gebeyim. Gebeliği ilk öğrendiğimde çok sevindim ama sonra ne olduysa bir türlü bebeği istemiyorum. Günah ve çevrenin baskısı olmasa aldırırdım, doğurmak istemiyorum kesinlikle. 41 yaşındayım, ne yapmalıyım ama kesinlikle istemiyorum. Kalp sesini duydum, hormonlar deniliyor ama zannetmiyorum. En başından beridir böyle hissediyorum. Aile baskısı tehtidi var aldırırsam. Ama takmıyorum yine de ruh sağlığı önemli benim için.
Gelecek kaygım var ne yapabilirim
Derslerime çok çalışıyorum ama bugün ki denememde çok kötü yaptım ve ailem çok fazla baskı yaptı bana çok ağladım. üstüne abim dalga geçti, hocalarım kızdı, annem kurstan almakla beni tehdit etti. eğer iyi yapmazsam hayatımı mahvedecekmişim, eğer ben sınavı kazanamazsam hayatımın sonu olacakmış gibi davranıyorlar. her denemeye girdiğimde aklıma ben ailemin bu dedikleri geliyor. geceleri bunları düşünmekten uyuyamıyorum. hergün uykusuz kalıyorum. bugün denemeye gittim saat 9. 30’da ama akşam 4’de uyudum, hep bunları düşünmekten ders çalışamamaya başladım. aklımda hep bi soru var ve kimseye anlatamıyorum. bunları 1-2 kere anlattım herkes kafana takma demekten başka hiçbirşey demiyor. geceleri kendi kendime konuşmaya başlıyorum. bu sefer evde herkes uyuduktan sonra karanlık ve sessizlik içerisinde karşımda birisi varmış gibi hayal edip her şeyi ona anlatıyorum ağlıyorum hatta bazen anlatırken. evde odamdan çıkmıyorum. okulda da aynıyım ama kursta sevdiğim insanların yanında kendimi rahat hissediyorum. tek gülebildiğim arkadaşımın olduğu yer orası ve annem beni denemelerim kötü gelirse beni bu kursumdan almakla tehdit ediyor. ben de denemedeyken bunları düşünmekten odaklanamıyorum
Bu durumda ne yapabilirim
Merhaba, ben birini çok sevdim. Alıştıkça çok fedakârlık yaptım, çok affettim; o da yaptı ama ayrıldı. Doğrusu buydu, çünkü ben de kendimle yüzleştim; o ayrılık beni kendime getirdi. Annem bana huysuzsun, kimseyle geçinemezsin der, ama ben yalnızlığı seven, içimi sadece sevdiklerime açan, hep de zarar görmüş, yalnız bırakılmış biriyim. O yüzden bu sessizliğim, içe dönüklüğüm; kimseye muhtaç olmak istemem. Her şeyi kendi başıma hallettim hep. İçim yanar ama hep bir yolunu bulur, yaralarımı sarar, tek başıma devam ederim. Anksiyete bozukluğu yaşıyorum. Stresliyken hep midem bulanıyor. Ama o başka birini unutmaya çalışırken beni buldu, hatalar yaptı, ama hep içimdeki o çocuksu yanı da onda buldum. En son buz gibi sessiz birine dönüştüm. Sürekli ağlayan etrafım hep uyardı, ama dinlemedim. Sonunda terk edildim. Yanlış zaman var mıdır, bilmiyorum ama ben de çok içe dönüğüm; o da çok sosyal birisi. Biz çok zıt karakterleriz. Ben çok inatçıyım; sevdiğimi sahiplenirim, gözü kara biriyim ama unutunca da tamamen unuturum. Şimdi ilk defa herkesi, her şeyi sildim; içim yanmasa da devam edeceğim kendi hayatıma, çünkü onun yokluğunda ben her şeyi tek başıma atlattım. Doğru kişi bile olsa, artık bu yoldayım, çünkü orası beni çok yıprattı; kendimi çok açıkladım, çok canım yandı. Kendime güzel bir hikâye çıkarabilir miyim, buradan bilmiyorum. Yalnız kaldım. Sevgiyi değil kendimi seçtim
İnsanlar mı ben mi tuhafım?
Merhaba. Bugün sabah abimi askere gönderdik. teyzem,teyzemin kızı,anneannem ve erkek kardeşim vardı. öğle çayı içiyorduk. bizim ev yüksek giriş ve bir anda cama alıcı gibi biri vurdu ve ilk teyzem baktı ben misafirim dedi ben baba tarafı sandım bir baktım tuhaf bir adam elinde albüm rahatsız bir yakını herhalde para yardımı istiyor. bende dedimki yardım edemeyiz gidin lütfen gibi bir şey dedim. Teyze yardım eder diyor. bende gidin lütfen dedim tekrar camı kapattım. teyzem demişki adama ben misafirim. Ne alaka yani baya güldüm üzerine. sonra annemle teyzemin halası geldi. o kadar tuhaf biri ki saçma sapan konuşuyor mesela; oğlu eşini aldatmış gelinine or**** diyor oğlunun y@v***lığını kabul etmiyor. kimle aldatıyorsa ona ev tutmuş annesinden para istiyor bu halada veriyor saydırmasına rağmen ve bize dertleniyor. hem oğlundan şikayet ediyor hem yardım ediyor. iğrenç bir olay ve insanlar. nefret ediyorum. neyse ben odama geçtim odama bir anda teyzem şey geldi ve dedi ki hala yıkamamı istiyor benim sinirim bozuldu annem evde değil ne alaka teyze bizim evde niye yıkanıyor? teyzem sessiz ol dedi ve ben annemi aradım sinirli şekilde anne ne alaka dedim lif kıyafet havlu bile getirmemiş dedim. annem abimle askerlik için yolculukta eşlik ettiği için yorgundu herhalde ver kendi lifini atarsın dedi NE dedim abi ben bir bardaktan su içtikten sonra aynı bardaktan birinin bir şey içmesi bile rahatsız ediyor ne alaka dedim. gittim patik verdim el havlusu verdim. çöpe attık sonra tabiki ama acayip anormal biri. teyzemle banyoyu ayarlıyoruz bir anda kapı çalmadan kapıyı açıp ayarlamadınız mı hala diyor? sağlıksız beyinli kadın. ilk geldiğinde bana dediği şeylere bakın kızım şunlara dikkat et 1) akrabalarla arayı açma . 2)selam vermeyi ihmal etme. birde hikaye anlatıyor bir insan yolda birine selam vermiş karşıdakide surat yapıp geçmiş selam veren cennete girmiş almayan cehenneme bir tane daha anlattı lavabonun içinde ekmek varmış bir insan onu alıp yemiş diğeri de ordaki ekmek yenir mi demiş yiyen cennete gitmiş yemeye cehenneme. bu ne saçma ne komik hikayeler. Neyse yıkandı gitti teyzem anneannem kuzenim benim odamda oturduk. ben şey dedim teyze böyle iğrenç,maneviyatınızı bozucak,psikolojinizi bozacak birini halanız diye niye hayatınızda tutuyorsunuz haddime değil ama annem onu yıkamaya o iğrenç içen oğlunun orada olma ihtimaline karşı gitmesine nasıl izin verdin bir abla olarak? gibi şeyler söyledim. midem bulandı teyzem de şey dedi senin lifini ver ve ben dün yıkanmışım lif kirli yıkanmamış teyzem bir şey olmaz diyor kafamı yicektim. hala da teyzeme kullanılmış olsun nolucak demiş. böyle iğrenç bir kadının nasıl oğlu olması beklenir ki psikolojimizi bozar bunlar ben 18 yaşındayım. ve insanlara bakış açım değişti kadın diyorki abin pazar günü gidicam demişti gittiler demek ben onun için gelmiştim dedi ama yıkanmak için abimi bahane edip gelmiş pislik kadın kimse mi yok be kişisel sınıra kişisel eşyaya o kadar takıntılıyım ki bugün aklım sınandı szie de garip gelicek eminim ama birine anlatmak bana iyi gelicektir. ayrıca mesela kuzenime dolabımda yüz jeli vermiştim insan kullanınca masaya koyar şey yapmış dolabımı açıp geri koymuş bir kere daha tekrarlansın uyarıcam sizce nasıl uyarabilirim aklım onu da anlamıyor masanın üstüne koysan ben dolabıma koyarım dolap açmak sınır ihlali değilmi ben mi kasıyorum. yarında en yakın iki arkadaşımla buluşacam bu psikolojiyle:(