Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
18 yıldır süren depresyon ve anksiyete
Zamanında yanlış lise tercihi yaptığımdan dolayı o dönem çok sıkıntılı geçti, doğru düzgün bir üniversiteye de gidemedim, iş hayatım da kötü geçti, sonraki dönemlerde de hep üst üste yanlış kararlar verdim ve durumum daha da kötüleşti. Bu sebeple hayattan kopuk yaşadım ve tecrübe kazanamadığım için olgunlaşamadım. Yaşadıklarıma bir anlam vermeye çalışıyorum ama olmuyor. Kafam sürekli karışık ve sürekli pişmanlık hissediyorum. Yıllardır hiç sosyal bir çevrem ya da arkadaşım yok. Hiç sevgilim de olmadı. Yaptığım tercihler hayatımın her alanını etkiledi. Şu an düzenli bir işim ve gelirim var ama o dönemin telafisini yapamıyorum, kafam çok karışık, ne istediğimi bile bilmiyorum. Hayatımın en güzel yıllarının bu şekilde harcanıp gitmesini bir türlü kabullenemiyorum. Hiçbir şeyden keyif alamıyorum. Ailem evlenmemi istiyor ama ben bunun sorumluluğunu alacak kadar güçlü ve olgun hissetmiyorum hala kafam 18 yaşında bir çocuğun kafası gibi.
Gizli Kullanıcı
Erkek arkadaşım kavgada küfür ediyor
Normalde iyiyken hiç namusuma dil uzatmıyor ama biz kavga ettiğimizde kavga çok uzadığında o*usbu kaş*r ve param için yanımdasın diyor halbuki öyle değil sonra sinirden söyledim diyor ne yapmalıyım bu bana kendimi hiç iyi hissettirmiyor ve sevmediğini düşünüyorum seven insan böyle davranmaz diyorum acaba sadece ona olan ilgimi seviyor olabilir mi arkadaş gibi ilişkimiz var birazda utangaç biri 39 yaşında bu zamana kadar ciddi ilişkisi olmamış her kavgada ayrılcaz sanıyor ama bende yoruldum artık nişanlıydık nişanı attım hep affediyorum her hakaretinde devamı geliyor iyi hissetmiyorum asla mutlu değilim . Ben sevilmek istiyorum o ağzıyla seviyorum diyor davranışlarında göremiyorum
Gizli KullanıcıDeğişim ne zaman olacak?
Yıllardır aşamadığım bir sorunum ben kendimi hiçbir yere ait hissetmiyorum bulunduğum ortamda daha iyi bir yere gelebilirdim bugün burda olmayabilirdim herkes başarmış ben yapamamışım yaşım 32 olacak benden küçükler evlendi çocukları var yuvaları düzenleri var benimse hiçbir şeyim yok ne kadar denesemde bu yolda başarılı olamıyorum kendimi farklı şekilde meşgul edecek şeyler yapıyorum ama içimdeki o duygu o düşünceler peşimi bırakmıyor yenemiyorum atlatamıyorum mutlu olduğum ortamda bile olsam gerçek anlamda mutlu olamıyorum yapmış olduğum işimde bile mutlu değilim hep eksik hissediyorum etrafta yaşıtım olan insanların yuva kurduklarını aile olduklarını görüyorum çok üzülüyorum asla yapamıyorum bir türlü bu düşüncelerden kurtulamıyorum içimi kemirip duruyor çaresini bulamıyorum sırf yuva kurmak içinde sıradan biriyle evlenemem sanki bu durum hiç değişmeyecek gibi yıllardır dualar ediyorum sanki kabul olmayacak gibi aile ile yaşamakta zor nereye gitsem bu duygu ve düşünceler benimle birlikte bir şey oldu bana sanki içimden bir şeyler sökülüp alındı mutlu olamıyorum artık sevinemiyorum hiç bir şeye hep eksik hissediyorum birinin bana bunların geçeceğini söylemesini istiyorum yıllardır aynı döngüyü yaşıyorum evlilik meraklısı bir insan değilim ama yaş ilerledikçe insan istiyor nasıl atlatacağımı bilmiyorum bana yardımcı olabilir misiniz
Gizli KullanıcıSevgilimi seviyormuyum bilmiyorum
5 aylık bir ilişkimiz var sosyal medyadan tanıştık aşık değilim bunu biliyorum ama sevip sevmeme konusunda çok kararsızım ilk 4 ay böyle düşünceler yoktu akışına gidiyordu ilişki onunla buluşmak istiyorum temas etmek istiyorum ama içimde yine de boşluk hissi var onun beni sevdiğini de biliyorum ama evlilik düşüncesi korkutuyor beni ya sevmiyosam diye onun yanında tamamen kendim gibi davranıyorum yanına makyajsız bile gidebiliyorum napmam lazım
Gizli Kullanıcıİliski
Merhabalar eşim ilişki sırasında 3. kisilerden bahsediyor gerçekte böyle birşey olmayacağına buna müsade etmeyeceğine çok eminim sadece zevk almak için o sirada konuşmak istiyor ya da akşamlari dışarı çıkarken iç çamaşırı giymeden dışarı çıkmamı istiyor bu beni fazla rahatsız etmiyor ama nasıl karşılık vermeliyim bu soyledikleri normal. mi buna anlam veremiyorum sizce ne yapmalıyım nasıl davranmaliyim bunları konuşmaya başladığımızdan beri seks hayatımız çok canlandı çok da mutluyuz ama bu soylediklerine nasıl karşılık vermeliyim. noktasinda tikaniyorum
Gizli KullanıcıBabama söylerken ve söyledikten sonra nasıl bir yol izlemem lazım?
Ben 11 yaşında kapanmış biriydim sonra uzun süreler açılmak isteyip cesaret edememekte geçti lise sondan üniversite boyunca ve hep kendimi atanınca diye telkin ettim. Aileme ilk söylediğimde babam beni silersin dedi sonra atandıktan sonra gelmeden önce annem oraya gidince açılırsa ne yaparsın falan demiş o da yapmaz öyle şey diye kısa kesmiş, neyse şu an 6 7 ay olacak açıldım ayda yılda bir görüyorum zaten onlar da çok görmüyor beni, hatta ben gelmelerini istiyorum ama bilmediği için bana zor oluyor diye çağıramıyorum, işim yoğun az boşluk veriliyor genelde ama artık yoruldum taşımaktan sürekli rüyalarımda görüyorum artık bilmesi gerekiyor küsse bile illa bir gün barışır saklayarak bu süreyi de uzatıyorum ama çekiniyorum neden diyecek nasıl diyecek ne söylemem gerek ya da süreci nasıl yönetmem gerekecek bilmiyorum gerçekten küserse ne yapmam gerek kızarsa ne yapmam gerek bilmiyorum psikolojik olarak buna nasıl hazır olmam gerek bilmiyorum tek bildiğim şey çok yorgun olduğum ve dürüst bir şekilde yaşamak istediğim…
Gizli KullanıcıBaşından kaybettim galiba
Omurlik felçliyim. İlkokul ve anaokulunda eve gider gitmez bilgisayar oynuyordum boş boş oturuyordum bu liseye kadar devam etti Annem babam beni ortaokulda ilkokulda surekli okula gitmeye zorladi ben isteksizdim ilkokuldan ortaokula kadar skolyoz tedavisi gordum bir tanesi 6 ay surdu çünkü vücudum sırtıma takılan implantı kabul etmedi. ogretmenlerimin bir kismi tatliydi bir iki tanesi çok agresifti ama ilkokulda da ortaokulda okula gittigim zamanlarda da odevleri yapmiyordum tembeldim ilkokulda babam benim ders çalışmam için başımda beklerdi annem ilkokulda ders çalıştırdığında kahkaha atip alay ediyormusum ortaokuldan sonra 6 yil liseye gitmedim o sirada yapabilirdim ama yapmadim tum gun dizi izledim kitap okudum liseye başladim duzgun ders calisamadim elime yuzume bulastirdim bitirme notum 62 ydi Diyelim ki çalışmaya başladım Yapabilecek neyim var bilmiyorum imkanlarim kisitli evden çalişmam lazim çünkü babam evden çalışmamı istiyor bu şekilde memurda olamam şuanda hiçbir şey yapamiyorum. neredeyse hiçbir şeye yatkınlığım yok. öğrenmek içinde çabalayamıyorum Hayatım boyunca kendimi toplumdan izole ettim asosyal oldum Anksiyetik ve iletişim sorunlarım olduğu için grup ve liderlik içeren hiçbir şeyi yapamıyorum. İşin kötüsü iş sahibi olmaktan korkuyorum çünkü hayatımda hiç ciddi kararlar almadım. Freelancer işlere başvurmak bile korkutuyor çünkü birkaç kez dalga geçildim. Galiba dibe battım asla düzelmeyeceğim. Değinmeyi unuttuğum detaysa asıl korkumun sebebinin dalga geçilmek değil başarısız olacağım kaygısı çünkü iletişim becerilerim ve kordinasyon becerilerim yok diyebilirim ve bu beni ürkütüyor. Beceremeyeceğim kaygısı yiyip bitiriyor. Üniversiteye isteyerek başladım ama galiba öylesine okuyacağım çünkü yazılımı istemiyordum ailem gir dedi. Yksdede iyi sıralama yapamadım zaten
Umut3200Nişanlılık sürecindeki kaygılar
Merhabalar,Nişanlımdan soğurum diye çok korkuyorum bunun önüne gecmek için her şeyi yapıyorum yanıma hep tertemiz gelsin istiyorum. Malum çoğu erkege baktığımızda kişisel bakım,hijyenleri biz kadınlara göre az. Fakat nişanlimda böyle bir şey olsun istemiyorum Allah var ne desem yapıyor ikiletmiyor sabah akşam dişini fırçalasin istiyorum her gün duşa girsin tırnakları bakımlı olsun v. b. .. o da elinden geldiğince bunları yapıyor ama ben bazen çok düşünüyorum ya bugün sabah dişini fırçalamadan dışarı çıktıysa ya elini yikamadiysa diye çok değişik psikolojiye girdim korkuyorum bu durumdan dolayı ondan sogursam diye. Benim gibi olan var mı bilmiyorum her şeyi çok fazla kaygı ediyorum. Bu kaygimda onlardan biri, sizce bu normal mi? Bu durumun önüne nasıl geçebilirim lütfen yardım edinn
Gizli KullanıcıNişan ve evlilik stresi
Yeni nişanlandım nişanlanmadan önce 5 ay tanışma sürecimiz oldu. Nişanlım tanıdığım süre boyunca çok iyi birisi beni mutlu ediyor ama ben çok korkuyorum onu mutlu edemezsem anlasamazsak etrafta birbirini aldatanlari duyunca korkuyorum ya bizde öyle olursak diye. Nişanlım dış görünüş ve huy olarak da ideal ama içimde hep gelecek korkusu var. Bende onu seviyorum ama onun kadar bağlı değilim dış çevreden bile onu kıskandığim zamanlar oluyor. Gelecek kaygısı beni yiyor daha önceki ilişkilerimde asla birini aldatmadım öyle bir egilimim bile olmadı. Ama şimdi böyle bir kaygıya girdim o çok iyi birisi onu asla üzmek istemiyorum beni bir bebek gibi seviyor neden böyle oluyor bende mi sorun var?
Gizli KullanıcıGeçmişte yaşananların duygusal yükü
3 yıl önce eşimin ailesi tarafından psikolojik baskı , manipülasyon ve sonrasında gelen haksızlıklara uğradım. Bu yaşadıklarım bugün hala bedenimi etkiliyor. O günleri hatırladıkça veya birine anlatınca sonrasında şiddetli bir baş ağrısı, ağırlık hissediyorum. Ve kontrolsüz bir şekilde özellikle tatlı ,hamur işi yiyorum. Bu sebeple aşırı kilo aldım. O günleri hatirladikça öfke ve " kendimi koruyamadım " duygusu geliyor. Beni bu kadar yıpratan kişilere geç de olsa sessiz bir mesafe koydum ama eşimin hatrina haftada 1 gün gidiyorum diye yine baş ağrısı ve huzursuzluk hissediyorum. Ayrica "yine aynı psikolojik baskılara maruz kalabilirim " endişesini yaşıyorum ve onlara karşı tetikteyim. Tüm bunlarla başa çıkamadığım için duygusal yeme isteğimi durduramiyorum . Diyet programı takip ediyorum ama ilerletmekte zorlanıyorum. Ben ne yapmalıyım sinir sistemim rahatlamıyor bir türlü. Simdiden teşekkür ederim.
Gizli Kullanıcı
