Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sürekli olarak kötü ihtimalleri, olumsuzlukları, yapamadığımı düşünmeyi nasıl bırakabilirim?
Konservatuvar tiyatro sınavı hazırlığı sürecindeyim. Sürekli yapamıyorum, ya olmazsa, kazanamazsam ne olacak gibi düşüncelerden, sıkıntıdan, mutsuzluktan nasıl kurtulabilirim? Nasıl ağırlıklı olarak olumlu düşünebilirim, mutlu hissedebilirim? Nasıl bu düşüncelerde boğulmadan anda kalabilirim? Sürekli stresli,kaygılı,gergin,endişeli olmaktan, kafamın sürekli başka düşüncelere odaklanmasından, anda kalamamaktan yoruldum. Bunalmış, sıkkın, yorgun hissediyorum. Sınavıma 1 ay kaldı ve kazanmak istiyorum, bu düşüncelerden, hislerden kurtulmak istiyorum. Bir de yapamadığım için ağlıyorum.
Gizli Kullanıcı
Kilo takınıtımı nasıl yenerim
Kilo yüzünden artık su diyeti yumurta diyeti yapamama ramak kaldı , herkes yaşıtlarım zayıf ben tek şişkoyum , hep kilom dan vurdular herkezden çevremdeki herkezden tavır gördüm zorbalandım artık dayanamıyorum sürekli kendimi kıyaslamaktan zayıf kızlarla bıktım bana olan bakışlardan çevremden aldığım tepkiden son çare sağlıksız diyetse yapmayı düşünüyorum artık bıktım yoruldum bunaldım bu olaylardan yoksa bu gidişle kendimi iyice dışarıya izole edeceğim
Gizli KullanıcıEş-
Dışarıda çok aktif, her ortama ayak uyduran, sorunsuz ilişkiler kurabilen bir insanım. . çok nadir sorun yaşarım eğer işin içinden çıkamıyorsun direk hayatımdan çıkartırım. . Ancak eşime karşı aynı özverim yok ona karşı tahammülüm yok. Her şeyi gözüme batıyor . . aslında onu çok seviyorum. . ama bu anlaşmazlık beni çok yoruyor. Sinirli ve öfkeli bir insana dönüşüyorum. . bazen ben gibi olmuyorum. Ağlamak geliyor içimden, duygularıma hakim olamıyorum çocuğum var ve buna şahit oluyor ve çok üzülüyorum. . bazen kendimi tutamıyorum, her şeyi dağıtmak istiyorum. .sonra sakinliyorum ve her şeyi normale döndürebiliyorum. Ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıArkadaşlık ve gelecek konuları
Merhaba ben uzun dönem kaygılarım yüzünden depresyona girmiştim ve çok fazla çevrem yoktu. Bir ilişki yaşadım ve o grupta yerimin olmadığını en yakınım dediğim her şeyinde yanında olduğum tüm sırlarını sakladığım insan grupta benim her hareketimi dedikodu malzemesi haline getirdi eski erkek arkadaşım beni yara bandı olarak kullandı ben de onu defalarca salak gibi affettim. Baskın olan evliliğini çekip çeviren sözünü dinletmeyi beceren sesi çıkan taraf olmak o grupta övülüyordu çünkü ben pasif biriydim benim pasifliğimde sessizliğimde bu grupta çok başka algılanıyordu yakın arkadaşım da bu özelliklerini ön plana çıkarmak için benim üzerimden ilişkisi üzerinden onlara bunu göstermeye çalışıyordu. Ben çok saf kaldım onların yanında. Arkamdan konuşuyorlardı bende salak gibi hep arkadaşımın yanında olmuşum herşeyde. Bu olan bitenlerden sonra kendime geldim. Baktım ki ben hepsine koşup gitmişim arkadaşım yok diye ama onlar gemisini yürütmüş. İnsanlar benden faydalanıyordu ben sessiz bir köşede pasif kaldığım kendimi savunmadığım için beni her kalıba sokuyorlardı. Yanımda gibi gözüküp yanımda bile değillerdi. Onlar öyle biri değillerdir dediğim kim varsa iyi niyetimi defalarca suistimal edip benimle dalga geçtiler. Kendi aralarındaki ilişki bozulmasın diye akıllılık edip hiçbir şeye karışmışıyorlardı. Evet gerçekten de kendi gemileri güzel yürüyordu. Ama olan bana oldu. Yalnız kaldım. Ben insan seçemiyorum. Hiç bana uymayan ortamlarda kalıyorum. İnsanların beni sevdiğini nasıl anlarım
Gizli KullanıcıNe yapsam olmuyor
merhaba ben 52 yaşında evli erkeğim 19 senedir eşim annem önceleri giderken gece ağlıyordu sonra yılbaşı falan derken bu sene bayram ziyaretlerine gitmemeye başladı sen git ben gelmiyorum dedi doğrusu çok zoruma gidiyor diyorum dini vecibe gereği sevap diyorum ne sevabı diyor sonra boşanalım deyince kızdım kabul etmedim çünkü yıkmak kolay yapmak zordur ne yapayım derdin ne diyorum söylemiyor iyice sinir oldum elimi bile kaldırmadım
Gizli KullanıcıEvlilik
Merhaba hocam ben 30 yaşında bir kadınım evlenmek istiyorum ama sadece istiyorum görücü geldiği zaman direk reddediyorum karşı tarafı tanımak bile istemiyorum sanırım korkularım var bir kere birisiyle görüşmeye gitmiştim ama onda direk kabul etmemiştim ısınamadım diye ama karşı tarafı tanımak istemedim bile sanırım evliliğimin hayatımın merkezine oturacak diye kendimde korku oluştu sanki kendi değerim evlilikle olacak diye düşündüğum için evlilik düşuncesi bile kendimi zincirlenmiş hissettiriyor. Sizce ne yapabilirim ???? Şimdiden çok teşekkürler🌸🌸🌸🌸
Gizli KullanıcıDürtü kontrol bozukluğumu nasıl kontrol altına alabilirim.
Cinsel dürtü bozukluğu problemimden dolayı evliliğim zarar görüyor bunu nasıl yenebilirim . Cinsel içerikler dikkatimi fazlasıyla dikkatimi çekiyor. Eşimle aram iyi ve onu çok seviyorum. 18 li yaşlarımda yaşamadığım şeyler dikkatimi çekiyor elimde olmadan ama eşimi de çok seviyorum. Daha önce de 2-3 kere twitter da baktığım sayları gördü ve onu sevmediğimi düşünüyor. Ben bu dürtüden kurtulmak istiyorum. Bana yardımcı olmanızı istiyorum
Gizli KullanıcıÇok düşünüyorum ve yetersiz hissediyorum herşeyde
Çok düşünüyorum olmayan şeye bile çok üzülüyorum çok umursuyorum özgüvenim de yok bitik haldeyım sürekli Napıcamı bilmiyorum İlişkimde en ufak kötü bişey olduğunda haftalarca düşünüyorum neden diye arkadaşa ilişkilerimde hep hainlik gördüm canım çok yandı sevgilim önceden aldattığı için güven problemim var ailevi problemlerim var yorgun hissediyorum mutlu değilim Napıcamı bilmiyorum kendımı haklı olsam dahi haklı çıkaramıyorum kendimi beğenmiyorum hiç
Gizli KullanıcıHangi durum üzerine gitmek daha mantıklı olur?
Merhaba. Öncelikle 3 yıldır yks ye hazırlanan bir öğrenciyim ve 2 yıldır kendi kapasitemi aşacak veya zor ulaşacağım bir hedef için çabaladım. 3. mezun senemdeyim ve istediğimin bu olmadığıni fark ettim artık eskisi gibi hissetmiyorum, tek odak noktamın o olduğunu sanmıştım ki garanti bir bölümdü bu. Şimdiyse psikolojiye yöneldim aslında en başından beri ilgim vardı dinlemeyi, anlamak istemeyi seven biriyimdir ama bu uzun bir yol ve risk alma faktörü devreye giriyor. Ben kararlarımın doğruluğundan nasıl emin olabilirim? Çünkü bu konuda sürekli karar değiştiriyorum.
Gizli KullanıcıSürekli düşünüyorum.
Sürekli endişeleniyor ve düşünüyorum. Özellikle yeni bir ortama ve yeni bir insanla tanışacaksam vay halime benim. O kadar stres oluyorum ki inanamazsınız. Asla ortama adapte olamıyorum. Sürekli benim hakkımda ne düşünüyorlar acaba diyorum. Normal de olduğum gibi davranamıyorum. O yüzden dershaneyi bile bıraktım,evden dışarı çıkıp yeni insanlarla tanışmak istemiyorum. Benim hakkında ne diyecekler, beni nasıl yargılayacaklar diye düşünüyorum. Gülümsemek bile suç gibi hissettiriyor dışarda sanki. Beynim susmuyor durmadan konuşuyor. Sanki bütün insanların bana bakıp içten içe alay ettiklerini ve dalga geçtiklerini düşünüyorum. Nefret ediyorum artık. Yaşamak çok zor. İnsanlarla göz teması kurmakta bile zorlanıyorum. Beynim durmadan 'acaba şimdi senin hakkında ne düşünüyorlar 'diyip duruyor. Girdiğim hiç bir ortama adapte olamıyorum ben, sorun ben de sanırım. Bende diğer gençler gibi kaygısız olmak onlarla gülüp eğlenmek istiyorum ama beynim durmadan 'şimdi bunu yaparsan pişman olacaksın en iyi sus konuşma' diyor. Ve öyle olunca çok soğuk bir insanmışım gibi gözüküyor ama aslında soğuk biri değilim yani sanırım. Neden böyle biriyim ben? Saçma sapan şeyler hakkında endişe ediyorum durmadan.
esra777
