Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Kalbini dinlemek
Şimdi bana görücü çıktı ve ben ilk görüşte zaten içime bir şeyler oturmadı ama ısrar ettiler bize dedi ki bir defa gelsinler yani bir çay içerler bakarız olmazsa yine olmaz çok iyi bahsetti bu aracı olan kişi onlardan akrabalar çünkü bugün geleceklerdi normalde veya yarın bir anda telefon çaldı ve halam aradı halam duymuş bu olayı oğlu bu bana düşündükleri çocuğu tanıyormuş ve çok iyi bahsetmedi ondan yani ağırbaşlı değilmiş huyu falan yani çok iyi demedi iyi şeyler söylenmedi o yüzden ben de dedim ki huy benim için en önemli olan şey iptal ettim ama çocuk güzel tipi güzel işi güzel yani hata mı yaptın diyorum bir yandan değerlendirirse miydim diyorum bir yandan da diyorum ki kısmet mi kader işi mi bu çünkü sürekli söyledim Allah'ım hayırlıysa olsun hayırsız ise olmasın diye şu an kaygılıyım düşünüyorum fırsatı kaçırdın mı değerlendirsemiydim Bir daha böyle bir şans elime gelecek mi diye düşünüyorum bir yandan da diyorum ben sürekli dua ettim hayırli ise olsun hayırsız ise olmasın diye dualarımın kabulümü bu bir işaret mi
Gizli Kullanıcı
Gerçekten seviyor muyum bilmiyorum.
Merhabalar 8 ay önce birisi ile ciddi bir ilişki yaşamaya başladım. İlk gördüğüm gün onu çok beğenmedim ama yine de zaman tanımak istedim. Bu şekilde 8 ay geçti her hafta yüzyüze görüşme yaptık arada sırada ona karşı içimde hoşlantı hissediyorum ama bir türlü bu sevgimden emin olamıyorum. Onun yanındayken hala onu yabancı gibi hissediyorum. Mantığıma çok uyuyor o da bana çok değer veriyor ve çok seviyor. Aklım çok karışık onunla devam etmeli miyim. İleride sevgim daha da artar mı böyle mi devam eder bilmiyorum. O bana zaman çok tanımıyor hemen benden evlenmek için cevap bekliyor. Bir taraftan onu onun beni sevdiği gibi sevmeyi çok isterdim. Ama benim sevgim o kadar büyük değil ne yapmalıyım. Şunu düşünmeden edemiyorum ben normal yaşantımda da insanlara çok fazla güvenip hemen sevemiyorum bunun olması için uzun bir süre geçmesi ve ona çok güvenmem gerekiyor. Bu böyle bir şey mi acaba yoksa insan evleneceği adama karşı çabucak bir duygu besler mi
Gizli KullanıcıKarşımdaki insanı nasıl daha iyi anlar ve ona göre davranırım
Mesela karşımdaki insan yanlış kelime kullanıyor ona yanlışını söylediğimde hemen bir yarış içerisine giriyor ve benim hislerimi önemsemiyor ona nasıl anlatmam gerekiyor kendimi ben bir sorun olduğunu her söylememde benimle bir savaşa giriyor ve o yolda yürüyor bana argo kulanıyor diyorum yanlış bana diyor ki sende başkalarına kullanıyorsun ama onlar başkası sen beni başkasıyla kıyaslayabilir misin diyorum o hala o açıdan bakıyor anlatamıyorum derdimi
Gizli KullanıcıKocam ınstagram dan kızlara bakıyor ne yapmam gerek
7 aylık evliyiz eşim Instagramda açık kadınların videosuna bakıyor her yakaladığım da önüme düştü diyor ama aynı ınstagram sayfasında iki üç tane kadının videosuna bakmış ben her gördüğümde rahatsız olduğumu söylüyorum ama yine her seferinde önüme düşüyor ben ne yapayım diyor bakması da oldukça beni rahatsız hissettiriyor bu durumda ne yapmalıyım bu sürekli tekrarlanıyor aramız açılsın istemiyorum kavga etmekte istemiyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum
Gizli Kullanıcıİletişim sürdüremediğim biri
Size birinden bahsedeceğim . Ben soğuk, duygusunu göstermeyen biriyim bu kişi iki kere yaklaştı yani Ocak 2024) nasıl gidiyor alışabildin mi dedi ikinci de ise arkadaşlarımın yanına gelip beni kastederek yeni ekip arkadaşınız gelmiş dedi. Ben soğuktum cevap vermedim uzaklaştı 5 ay aynı kattaydık, yaklaşmadı. Ben başka müdürlüğe geçtim 9 ay görmedik birbirimizi. Mart 2025 ilk denk geliş; beni gördü tebessüm gitti ciddileşti 3 sn. bakakaldı. İkinci denk gelişte uçaktaydık ben arkasındaydım kafasını iki kere çevirdi arkasına baktı. Üçüncü denk geliş; Ben etkinlik izliyordum önümden bana bakarak geçmiş son anda fark ettim. Sonraki denk geliş yoklar tarzı bakışlar şeklindeydi. En son mayıs ayında denk geldik yine ciddileşti bakakaldı 4 saniye. son denk gelişten 2 ay sonra mesaj attım. denk geliyoruz selamlaşamıyoruz kusuruma bakma denk gelirsek selamımı veririm dedim. Bana; selam verebilirsin çekinme denk gelirsek sohbet ederiz, konuşuruz kahve molası yaparız dedi. ben ısmarlarım dedim. O ;benden olur dedi biz şirkete ayda 8 gün gidiyoruz denk gelişler nadir ben kendisinin kahve teklifini kabul etmeme rağmen ne zaman diye sormadı iki ay geçti iletişim koptu. 2 ay sonra linkedinden bağlantı isteği attı, yine yazmadı. bir kez daha yazdım bir şekilde eylülün sonunda buluştuk. Başta gergindi ailemi, eğitimi, iş, oturduğum yeri, memleketimi şirkete nasıl geldiğimi sordu. Jestler yaptı vedalaşırken dikkat et kendine dedi. Kahveden bir hafta sonra linkedinden silmiş, 4 aydır iletişim yok.
Gizli KullanıcıHerkese yetişip kendime geç kalıyorum
Küçüklüğümden bu yana ailem çalıştığı için kendi başıma hallettim çoğu şeyleri sorumlulukları yüklendim en basitinden kardeşimi okula götürür kendi harçlığımdan ona yemek alırdım birinci sınıfta bile okula tek gidip geliyordum sonra büyüyünce aileme yardım ettim bir şey olduğunda koşmaya çalıştım arkadaşlarımda sınır koyabiliyorum ama ailemde bu olmuyor. Şu an çalışıyorum kendi paramı kazanıyorum ama bunda bile rahatça harcamaya hakkım yok gibi hissediyorum herkesin yardımına koşarsam var oluyorum gibi 24 yaşındayım çok yorulduğumu hissediyorum kendime gelince enerjim hiç kalmıyor bazen istedikleri şeyi yapmazsam kimse yapmıyor yine bana kalacak diye düşünüyorum tek çocuk değilim ama en büyüğü bile sorumluluklarını yerine getirmiyor evde orada burada herkesin yardımına koşmaktan yoruldum ama diğer türlü nasıl yaşanır? Kendi hakkıma girmek istemiyorum daha fazla yorulmak istemiyorum beynimin içi hiç susmuyor evde herkesin sorumlulukları birbirine girmiş durumda herkes iyisin diyor ama bilmiyorlar ruh halimi durduk yere ağlıyorum hayat akıp gidiyor gibi hissediyorum kendime kurallar koysam da uygulayamıyorum kardeşimi seviyorum ama o bile ben varım diye rahat davranıyor
Gizli KullanıcıDefalarca aldatmak affedilir mi?
Defalarca aldatmak affedilir mi? 7 yıldır birlikteyiz 1 senedir nişanlıyız 1 senedir beklemediğim herşeyi gördüm defalarca söz verip yine aynı şeyleri yaşıyorum aylardır bir sorun yoktu fake hesap açıp başka insanların profillerine bakmış bugün gördüm daha hiç bildiğimi söylemedim ne yapmalıyım bilmiyorum hem cinsel videolara hem şehrimizdeki tüm kızlara bakmış defalarca gördüm uzun süredir birşey görmemiştim bugün telefonunda gördüm başka bir hesap açmıştı ne yapmalıyım
Gizli KullanıcıKendimden büyük birine hislerim var
Kendisi benden yaşça büyük biri benim bu kişiye hislerim var ve yaklaşık 3 yıldır devam ediyor bazen özlüyorum bazen seviyorum bazen ise nefret ediyorum ama yine başa dönüp onu düşünüyorum onu istiyorum geçmiyor bu hisser ilk görüşte oldu bu hissler o günden beri de geçmek bilmedi ben bu durumdan hem kurtulmak hemde kurtulmamak istiyorum hem onla zor hem onsuz zor kıskanıyorum bana ait olmamasına rağmen kıskanıyorum sonra kalbim sıkışıyor nefes alamıyorum ağlıyorum
Gizli Kullanıcıhayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor
Merhaba 3 sene önce bir ilişki yaşadım çok farklılıklar çok hatalar vardı beni başta yarabandı olarak kullandı. her seferinde uyum sağladım karşımdaki insan kendini hiç düzeltmedi. 1 sene sonra Sonra uzaktan şarkılar paylaşarak çok sevdiğini haykırmaya başladı ortak arkadaşlar aracalığıyla benim de paylaşılarımı ona gönderdiler. Ama ne bir dönüş ne bir açıklama vardı. Ben hayatıma devam ettim. Ama dönmediğim için beni başkasıyla oldu ondan dönmedi şeklinde suçlamaya başladı. Onu aradım ama doğru olan bu dedi. Hayatıma devam ettim. O da devam etti. Hatta o bu düşünceyle sürekli ortamlarda insanlarla tanışarak devam etti. Bense 3 senedir psikolojik olarak kendimi bu durumdan kurtarmaya uğraştım çabaladım olmadı. Şimdi beni suçlayarak bu yüzden dönmediğini dile getiren paylaşımlar yapıyor ama kendisinin yaptığı en ufak şey yok. Şarkılar üzerinden her şeyi dile getiriyor ama arayan bile bendim. Hakkımda böyle düşünmesin diye açıklama yapasım geliyor ama çok yorgunum. Benim üzgün olduğumu bildiği için de iyice üzerime oynuyor. Kendimi açıklamaktan yoruldum. Hiçbir zaman sorumluluk alıp gerçekten yanımda olmayan birisine artık kendimi açıklamak fedakarlıklar yapmak istemiyorum. Ama hayatımı sıfırdan kurmak çok korkutucu geliyor 30 yaşındayım. Resmen 3 senedir yaşadıklarımdan dolayı kendi kaygılarımdan dolayı aşamıyorum düzelir diye çabalamak istiyorum ama bunu yapan ben olmak istemiyorum artık. Yapmadığım için de suçluluk duyuyorum. Sıfırdan başlarsam yine olduğum yeri sevmezsemdiye
Gizli KullanıcıGeçmeyen ayrılık acısıyla baş etmek?
Bir dönem birbirimizi çok sevdiğimiz bir kız arkadaşım vardı. Onun bana ilgisiyle romantik ilişkiye başlamıştık. Benimle evlenmek bile istiyordu. Sonra bir gün hiçbir açıklama yapmadan beni terk etti. Birkaç gün öncesinde ben ilişki insanı değilim diye bu sinyali vermişti ama yine de nedenini anlayamadım. Bir de ailesinde ciddi sağlık sorunları olduğunu şuan ilişkiye odaklanamadigini söyledi. Ben ona hep destek olacağımı kötü gününde de onunla olmak istediğimi söyledim ama nafile. Artık iltifatlarimi bile sevmiyordu sevgi sözcüklerini çok kullaniyosun ben istemiyorum arıyorsun bunalıyorum dedi. Aylar sonra öğrendim ki bir sebep daha varmış. Ben üniversiteyi ilk kazandığımda Instagramdan takipci kasıyordum ama sonra Instagram hesabıma girmeyi bıraktım ara verdim. Kız bana Instagramimi sormuştu kullanmıyorum demiştim gerçekten de hesaba girmiyordum. Meğerse ben onunla tanışmadan önce bilmeden onun oda arkadaşına istek atmışım hesap açık olunca istek görünmüş. Soğuma sebeplerinden biri buymuş baştan beri biliyormuş. Sonrasında çok dil döktüm yalvardım geçenlerde özür dilerim ama ben aşk insanı değilim kısa sürede aşık olacağını da düşünmemiştim dedi. Arkasından ağladığıma inanamadı niye ağlıyorsun dedi ona yazdığım bir şiiri attım beğendi ama geri dönmedi. Doğum gününde hediye yolladım geri çevirdi. Şimdi halen fakültede görüyorum yüreğim burkuluyor. Napıyosun derslerin nasıl diyorum hiç yüzüme bakmadan tek kelimeyle gecistiriyor. Bense çöktüm bir yıl oldu unutamadım halen ağlıyorum geceleri duvarlar üstüme geliyor. Onunla kurduğumuz hayaller aklımdan çıkmıyor. Bazen 24 saat boyunca yemek yiyemiyorum haftalarca tırnaklarımı kesmeye bile üşeniyorum. Yürüyen ruh gibiyim. Kalbim paramparça. Alexander Graham Bell'in Alo dediği sevgilisinin ömür boyu geri dönmesini beklediği gibi hüzünlü bir ümit taşıyorum. Okul bittikten sonra farklı şehirlere gittiğimizde nasıl bir acı çekeceğimi hayal bile edemiyorum. Yaşlıyken bile olsa bir gün çıkıp gelmesini geri dönmesini temenni ediyorum. Sizce ayrılıkta kim hangi yönlerden kusurlu ve ben bu acıyla nasıl baş ederim?
Gizli Kullanıcı
