Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
İçimde boşluk hissi var dertlerimi bir kenara bırakıp nasıl mutlu olabilirim
İçimde bir boşluk hissi var kendimi hiç bir yere ait hissedemiyorum kimse beni sevmiyormuş gibi geliyor herkes yalan söylüyor gibi geliyor insanlardan nefret ettim içimde yorulmuşluk bıkmışlık anlaşılamama sevilmeme duygularını hissediyorum zihnimi susturamıyorum stres yanlızlık korku huzursuzluk yaşıyorum mutlu oluyorum 1dk sonra mutsuzum yaşadıklarımı geride bırakamıyorum küçücük bir şeyde ağlama tutuyor kendimi çok değersiz hissediyorum zihnim susun diye işe giriyorum olmuyor yine de o zihin susmuyor bu arada 16 yaşındayım
Gizli Kullanıcı
ne yapmalıyımm
iç dengemi sağlayamıyorum ne düşündüğümü bile idrak edemiyorum hayatta herkesin yaşadığı gibi aksilikler yaşadım ve ayağı yere sağlam basan biriyken kafam karmakarışık bir haldeyim görevlerimi isteklerimin ne olduğunu hissediyorum ama bunu canı gönülden istemiyorum dolayısıyla eskiden gerçekten emek harcarken şu an hiçbir şey yapmak gelmiyor içimden 1 sene boyunca depresyondaydım yaşım genç olmasına rağmen biraz fazla düşündüm her konu hakkında şuan da her olaya karamsar bakıyorum sanki hayat hiç düzleme girmeyecek gibi. Hislerimi hissedemiyorum bile kendime söz verdiğim şeyler aradan 4 sene geçtiği için artık önemsizleşti ama önümde bir sınav var ve eğer istediğim sonuç olmazsa muhtemelen kendimi tekrar inşaa edicem sizce ne yapmalıyım neden olur bu durum her şey önemsiz geliyor
Gizli KullanıcıAile
Cok tsk ederim Can hanim. .. beni cok rahatladiniz. .. evt bizimikiler daha cok dediginiz gibi is gibi görmek degil sadece yanimizda olmak vakit gecirmek. .. ama malesef esim farkli düsünyorKiz kardesim bizimle beraberdi sonra bebekleri oldu cikti isten ortakligimiz vardiSuan bir Problem daha geldiDükkan önü insaat ve 10. Ayda biticek. .. .kardesim dediki fiyat icin 10 ay bekleriz kim ne sunuyor ona göre illerde Parameter verirsiniz. .. .. esimde suan bana baski yapiyor ve diyorki bana bu konuyu bu ay bitir bu ay ögren ne istiyorAma Saaten susn verecek paramiz yok bir kismini bile ana esim bunu anlamiyor yinede acele ediyor. .. .. belki satilir kurtuluruz cünkü insaat baya sürdü. .. bizi yipratti bayaYine arada kaldim bu baskilarla malesef. .. .Gecen babada söyledi bu ay fiyat verin . .. babamda dediki ikiniz ailemsiniz kimseye yanlis olmaz simdi fiyat ölcülür sonra daha farkli cikar ne sizin üzülmenizi isterim nede onun. .. .Yok az verdiler yok siz derseniz cok verdik. .. .Böyle malesef Can hanim
Gizli Kullanıcı5 yıllık ilişki sonrası duygusal çöküş
Yakın zamanda 5 senelik ilişkim bitti. Benim için hayatımın en zor kararıydı. O, benim hayatımın anlamıydı; en güvenli limanımdı. Artık benim için değişmeyeceğini anladığımda bitirmeye karar verdim. İçimde bazı şeyler koptu. Fakat ayrıldıktan sonra bana değiştiğini göstermeye, ilişkimiz için fedakârlıklar yapacağını anlatan mesajlar yazmaya başladı. Onun değiştiğine inanmak istiyorum ama güvenim kalmadı. Ne yapacağımı bilmiyorum. Onu hâlâ çok seviyorum, ilk günkü gibi ama kalbim çok kırık ve bu yüzden hep öfkeyle hareket ediyorum. Şu an hayatımda hayalim olan bir işte çalışıyorum ama haftalardır işe bile gidemiyorum. Evden çalışacağımı söylüyorum yöneticime. Kafamı toplayıp işime bile bakamıyorum, odaklanamıyorum. Sanki bir boşluktayım gibi. Bazı günler yataktan bile çıkamıyorum, su bile içemiyorum. Sanki nefesimi ve ruhumu onunla birlikte kaybettim. O benim ilk aşkım ve belki de kurduğum bağdan ötürü son olacak gibi hissediyorum. İlişkimize yeni bir şans vermek istiyorum ama aynı zamanda uzak mesafedeyiz. Ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, korkunç bir çıkmazın içerisindeyim. Onu çok özlüyorum. Her şeyimi kaybetmişim gibi hissediyorum. Nefes alırken bile kalbimde bir ağırlık hissediyorum. Aynı zamanda ailem ve arkadaşlarım da bana kızıyor; benim için yapmadığı şeyler yüzünden onun bana bir eş olamayacağını düşünüyorlar, değişmediği sürece. Ne yapacağımı bilmiyorum, kendimi çok yalnız ve savunmasız hissediyorum.
nurcKendime güvenim kayboldu
Merhaba uzun zamandır kendimi eve kapatmış ve kaygılarıyla boğuşan bir yandan da aileden hep olumsuz şeyler işiten biriyim. Uzun zaman önce bir ilişki yaşadım ve takılı kaldım. Beni üzecek insanı gözünden tanıyıp seçtim kısaca. Ben sakin biriydim o ise çok hareketliydi. Bu yalnız kalma korkusu ve geçmiş ilişkimden dolayıp kabul edilmeme korkusuyla onu avucumda sıkı sıkı tuttum ne yaparsa yapsın affediyordum. O da başkasından kaçarken beni bulmuştu yani başkasını unutmak için. Sakladığı her şeyi bulup ağlıyordum atlatamadım bu durumu. Resmen bu ilişkiyi sürdürmek için çabalıyordum. Ayrıldık çünkü hep mutsuz ve ağlayarak dönüyordum yanından. Arkadaşlıklarım etkilendi bitti hayatım iyice kartopu gibi zincirleme kötü gidiyordu. Ben iyice depresyona girdim onu hep takip ettim. Arka planda bana verdiği zarardan zevk alıyordu resmen çünkü yalanları ortaya çıkıp ben dönmedikçe beni kötülüyordu geçmiş ilişkimden vuruyordu. İntikam aldığımı sanıyordu. Ben ondanda çevresinden de nefret etmiştim. En yakın arkadaşıma bunları anlatınca o da diğer tarafa her şeyi anlatmış. Ben bunları anlayınca onlardan da ayrıldım. Kimsem kalmadı. Annem huysuz olduğumu geçimsiz olduğumu benden bir şey olmadığını kendimi bile idare edemediğimi söylüyor kaygılarım o kadar yüksek ki midem bulanıyor sürekli başarısızlıklarım aklıma geliyor. Yalnız kaldım hakkettim diyorum. İşe bile giremedim geri çıktım bu kaygıdan dolayı. Yaşadıklarım üzerine iyice beni hayattan kopardı. İnsanların yanında çok sessizim. Konuşacak bir şeyim yok. ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıKafamı toparlayıp mantıklı düşünemiyorum
Kendimi bunalmış hissediyorum bitirmem gereken işleri bitiremiyorum sınava çalışmaya başlayamıyorum kendimi geliştirmek adına kitap, tiyatro, sinema gidiyorum çok şükür işim var düzenim bir şekilde oluşuyor ama ben çok boğuluyorum düşüncelerimin içinde… ailemde hep anlayışlı yardıma koşan birey oldum belkide o yüzden hayatımdaki insanlara hep iyi gelmek zorundayım gibi işlerini kolaylaştırmam gerekiyor gibi düşünüyorum ve en basiti ilişkimdeki çocuktan gidemiyorum biliyorum bu gidememe durumum ailem kaynaklı değil 25 yaşındayım ne yaparsam artık kendi sorumluluğumda ama bazen çok düşüncesiz olduğumu düşünüyorum elma yeşilse yeşildir onu kırmızıya çeviremem ama hâla niye diretiyorum hâla niye yanlışını gördüğüm insanlardan gidemiyorum kendimce karar vermiştim önceden sildim ama devam edemedim hayatıma şimdi de soğuyana kadar kalma düşüncesiyle duruyorum ama bu beni daha mı çok bağlıyor anlayamıyorum beynim artık şaşırdı niye 25 yaşımda bir ilişki bu kadar diretilir ki hayatımda biri olsun diye ilgisiz yaşayamayan kişi değilim biliyorum ama niye bu kadar direttim kendime çok üzülüyorum ve sorun şu ki ben kendime acımazsam kimse acımaz kimse üzülmez hep tek başıma Allah ın izniyle hallettim sorunlarımı aileme yansıtmayı sevmiyorum. Herkese koşup kendime geç kaldım enerjim kalmadı kendime çok üzülüyorum niye nefret ettiğim beni yukarıya taşımayan, bir şey katmayan, huzurlu hissettirmeyen ilişkide insanlarda duruyorum teşekkür ederim şimdiden…
Gizli KullanıcıKız arkadaşımın geçmişini nasıl unutabilirim?
Kız arkadaşımla geçen yazın başında tanıştık yaklaşık 8 aydır da sevgiliyiz ama ben onu hayatında hiç sevgilisi olmamış sanıyodum bu konu 2 ay öncesinde açılana kadar 1 seneden biraz fazla bir ilişkisi olmuş ben de zamanla bu durumu kafaya taktım acaba aralarında ne geçti ne yaptılar gibi şeyleri düşünmeden duramıyordum en sonunda bu konuyu onunla konuşma kararı aldım ve konuştuk ilk konuşmamızda biraz sert bir tepki aldım ve konuyu uzatmak istemeyip kapattım ama içimde kaldı sormak istiyordum 1 ay dayandım ve tekrar bu konuyu açtım kendimi rahatlatacağımı düşündüm ama nafile konuştukça daha fazla kafaya taktım daha fazla düşündüm onunla beraber olmadığım her an çoğunlukla bu durum aklıma geliyor. Ona ne yaşadıklarını sordum o da çekinerek söyledi ilişkileri 1-2 ay daha sürse cinsel ilişkiye bile gireceklerini söyledi ve ben kahroldum, sorduğuma çok pişman oldum o gün de birbirimizi çok yıprattık ve ben daha fazla soru sormadım ama onu çok seviyorum sizce ne yapmalıyım nasıl unutabilirim?
Gizli KullanıcıErkek arkadaşım beni anlamıyor ne yapmalıyım?
Erkek arkadaşımla uzun bir süredir uzak mesafe ilişkisi yaşıyoruz ve ikimizin de evet kişisel ihtiyaçları cinsel anlamda olabiliyor ama ben geçmişte eski erkek arkadaşım tarafından tacize uğradım ve bunu biliyor ve benim bazen tetiklendiğimi de biliyor Ben bunu anlatıyorum ama yine de aşkım kendimi kontrol edemiyorum her gün konuşmamızda Aşkım çok özledim aşkım dayanamıyorum gibi cümleler kuruyor Ciddi düşünüyoruz uzun süreli bir ilişkimiz var ciddi bir ilişkimiz var Ona rağmen bazen kendimi kullanılmış hissediyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum ona da bunu söyledim ama kendini tutamıyor ve bilmiyorum bununla kendimi kötü mü hissetmeliyim yoksa Sonuçta sevdiğim kişi ben böyle Evlenmeden olmaz kafasında büyümedim o şekilde büyümedim ailem de daha rahat daha bir bu şekilde düşünmüyorlar Aslında onlar da daha rahat bir kişiliğe sahip olduğu için bu benim için yanlış bir şey gibi gelmiyor sevgilim için de öyle sevgilinin ailesinde de öyle ama ne yapmam gerektiğini dediğim gibi bilmiyorum çünkü işte her konuşmamızda her zaman böyle konu bir şekilde bel altına bağlanır konu bir şekilde cinselliğe bağlanıyor ve artık Bazen kendinden iğreniyorum Çünkü eskiden tacize uğradığımda hissettiğim duyguları bazen hissediyorum çünkü Dayanamıyorum Yani bilmiyorum bana bazı şeyler bana eskiye hatırlatıyor ve ona da yansıtmak istemiyorum ne yapmam gerektiğini bilmiyorum Lütfen yardımcı olun sınır çizmek istiyorum ama ve ben de onu istiyorum ama bazen Yani ben nasıl bir şekilde yaklaşmalıyım buna ne demem lazım artık nasıl açıklamam lazım Kendime beni yeterince anlasın bilmiyorum Çünkü bu kadar yüksek Libido artık yeter yani Evet ben de onu çok seviyorum Onun da beni sevdiğini ciddi düşündüğünü biliyorum Çok uzun senelerdir birlikteyiz Ama artık ne yapmam gerektiğini Cidden bilmiyorum Lütfen yardımcı olun
Gizli KullanıcıKaybolan enerji inanç ve mutluluğumu nasıl bulabilirim ?
Anne olmaktan yorulmuş eşinden bu anlamda destek alamayan inanılmaz maddi sıkıntı yaşayan kaynanası tarafından kıskanılan biriyim eşim ailesinden hiç destek almıyor onu ve beni evlat değil yarışılacak biri olarak görüyorlar kendi evlerinde oturduğumuz için bize sürekli müdahale edebileceklerini düşünüyorlar ve evden çıkmamız konusunda bizi sıkıştırıyorlar annelik maddiyat ve kıskançlık kıskacında sıkışıp kalmış hissediyorum ve nefes alamıyorum hayata dair hiçbir hevesim kalmadı
Gizli KullanıcıBeni anlamak istemiyorlar
Hep ailemle sorunlarımız var beni anlamıyorlar hep sorunu kendilerinde değilde başka kişilerde buluyorlar gibi bağırıyorlar ama ben daha beter oluyorum bunu hep yapıyorlar akşam ağlarayak içimi rahatlatıyorum onlara kendimi anlatmaya çalışıyorum anlamak istemiyorlar açık giyinme diyolar köye götüreceğim, arkadaş çevrenin olmasını istemiyorlar ve ben çok tükendim küçük yaşta tükendim iste kendim takmamaya çalışıyorum strese kaygı var ama ne yapacağımı bilmiyorum
Gizli Kullanıcı
