Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Nasıl kendime değer verip aynı evde yaşadığım insanların beni etkilememesine izin vermem?

Aynı evde, aile gibi yaşıyoruz ama değiliz çünkü iki ayrı devlet gibiyiz ve bana göre bunu ilk onlar yapıyor gibi geliyor, bence zaten öyle. Her on günde bir, bir mutluyuz, bir küs. Çok sıkıldım onlarla aynı evde yaşamaktan. Sadece bana değil, beni diğer insanlara da şikâyet ediyorlar, cidden bu durum beni çok yoruyor. Nasıl davranacağımı bilmiyorum, bu kadını sevmeli miyim, sevmemeli miyim, hiç bilmiyorum. Bir bakıyorum çok iyimser, çok seviyorum. Bir bakıyorum beni şikâyet ediyor, nefret ediyorum. Yorucu.

Güven problemimle nasıl başa çıkabilirim

Merhaba. Eşimin de benim de ikinci evliliğimiz. 7 yıllık evliyiz. Benim bir kızım vardı, onun çocuğu yoktu. Eşimden de 2 çocuğumuz oldu. Eşim normalde evine, evliliğine çok bağlı, bizimle vakit geçirmekten hoşlanan biri. Evliliğimizin 6 yılına kadar kıskançlıklarından dolayı aşırı yorulmuştum. Hatta konular boşanmaya gidecek hale gelene kadar beni boğuyordu. Ama ikinci evliliğim ve kızım olduğu hâlde onu baba olarak biliyordu. Kıskançlığı haricinde ele alınacak çok ciddi tartışmalarımız olmazdı. Neyse… Bu yıl son hamileliğimde çok riskli bir gebelik ve riskli bir doğum sürecim olacağını öğrendik. Eğer son ayımda kanamayla başlayan bir doğum olursa ölüm riskim çok yüksekti. O yüzden donanımlı bir hastanede doğum yapmam gerekiyordu ve bulunduğumuz yerde değil, şehir dışında doğum yapmak zorunda kaldım. Bu süreçte ilk defa oğlumdan ayrı kalacaktım ve bu beni aşırı etkiliyordu. Hastanede annem benim yanımda kaldı, eşim annemin evinde yalnız kaldı. Ben üzüntüden acil sezaryene alındım, gece 3’te. Neyse ki çok şükür kızım da ben de ameliyattan sağ salim çıktık. Ama benim 12 saatlik ölüm riskim, kanamamdan dolayı devam etti ve bunu da daha sonra atlattık. Aslında neden bu kadar detaylı anlattığımı şimdi anlayacaksınız. En zoruma giden yer de burası… Eşim vardiyalı sistemde güvenlik olarak çalışıyor. Daha sonra, kırkım çıktıktan sonra, ilk defa başka bir sebepten dolayı güvenim sarsılmıştı ve hiç kurcalamadığım kadar telefonunu kurcaladım. Eşimin zaman zaman, ayda bir ya da iki defa, 2–3 dakikalık porno izlediğiyle karşılaştım. Ben o gün hayatımın şokunu yaşadım. Özellikle bir insan karısını kıskançlıkları yüzünden 7 sene, her yerde, zaman mekân fark etmeden zehir ediyorsa ve sonra porno izlediği ortaya çıkıyorsa, benim güvenim her şeyim yerle bir oldu. İçimi anlatamıyorum; öyle büyük fırtınalar kopuyor ki içimde, sanki kalbim acıyor. Özellikle beni hastanede bıraktığı gün annemin evine uyumaya gitmişti. Sözde oradayken bile, eşi ölüm tehlikesindeyken bunları izlemesi bana ihanet gibi hissettirdi. Ben sadece üzüldüğümde bile aklıma seks gelmezken, ölüm tehlikesi olan bir eşin aklına seks nasıl gelir? Benim beynim almıyor. Benim için en ağırı şu an onunla evli olmam. Boşansaydım rahatlayacaktım sanki, içimi hafifletecektim. Ama 3 çocuğum var ve yeni doğum yapmıştım. Bu konular yüzünden sütüm gitti, çocuklarıma yetemedim. Güvenim gitti, insanlara inancım gitti. Eşime duyduğum güven ve sevgi yerle bir oldu. Bu konu beni derinden çok sarstı. “Bunu bana nasıl yapar?”, “Ben hak edecek biri miyim?” diye düşünmeye başladım. Kendimde sorun arar oldum, kendimi suçladım, kusur aramaya başladım. Kendimi yetersiz hissediyorum. Benim öyle abartılacak kıskançlıklarım yoktur ama bu tarz konuları da kabul edecek bir yapıda değilim. O yüzden kendime yediremiyorum. Eğer böyle şeylere ara ara bakan biri olduğunu bilseydim asla evlenmezdim. Benim bir kızım var ve ben ona, kızımla ilgili sonsuz güven verdiği için evlendim. Zaten bir kere ağzım yanmıştı, bu yüzden eş seçiminde çok daha dikkatli davranmıştım. Eşim çok pişman. Çok ağladı, çok yıprandık. “Bir daha asla yapmam” diyor. “Bu benim dönüm noktamdı. Belki de sana 7 yıl boyunca her şeyi zehir ettim, o 7 yılı sana telafi edeceğim. Senin istediğin gibi bir eş olacağım. Sen bunların hiçbirini hak eden biri değilsin” diyerek defalarca yalvardı, ağladı. Ama tekrar yapar mı bilmiyorum. Hiç güvenmiyorum.

Psikoloji

İlişkide beni zorlayan davranışlar

Bir ilişkim var ve son tartışmada beni asıl zorlayan şey kullanılan kelimeden çok, sınırlarımın kabul edilmemesi oldu. Tartışma sırasında bana “ne b*k yersen ye” gibi bir ifade kullanıldı. Ben bunun bana göre saygısızlık olduğunu söyledim. Ama karşı taraf bunu normalleştirdi ve “başkasına edilen sözle bana edilen söz aynı” diyerek beni suçladı. Benim için sorun şu: Ben ilişki içinde hakaret etmediğim halde, dışarıda üçüncü kişilere söylenen sözler ilişkiye saygısızlık gibi bana yüklendi. Bu durum kendimi anlaşılmamış ve haksız yere suçlanmış hissettirdi. Üstelik bunu anlatmaya çalıştıkça konu kelimeden çıkıp beni baskılayan bir hâl aldı. Şu an kafamı karıştıran şey, sınır koymak isterken suçlu hissettirilmem. Geri çekildim çünkü kendimi savundukça daha çok yoruldum. Asıl anlamak istediğim; burada benim sınır koyma şeklim mi sorunlu, yoksa karşı tarafın bakış açısı mı tutarsız? Bu durum beni neden bu kadar etkiledi, bunu anlamak istiyorum.

İletişim

Eşime tartışma sırasında kendimi anlatamadığımı düşünüp vazgeçiyorum, bunu yapmamak için nasıl bir yol izlemeliyim?

Eşimle tartışırken her seferinde haksız çıkmaktan yoruluyorum, beni anlamadığını ya da kendimi doğru anlatamadığımı düşünüyorum ve haklısın deyip tartışmayı kendimce bitiriyorum. Sonrasında tartışma yarım kalıyor, ben sessizleşiyorum ve soğukluk oluşuyor, trip atıyormuşum gibi oluyor. Bu yapmak istemiyorum ama nasıl yapacağımı bilmiyorum. Sonrasında pişman oluyorum, mutsuz oluyorum ve kendimi suçlu hissediyorum. Kafamdaki sesler susmuyor bu durumdan çok rahatsızım ve bu durum sürekli tekrarlıyor. Nasıl davranmalıyım?

Eşim ile eski konulardan ayrılamama

Merhaba 3 yıldır evliyim evlilik zamanı ailem istemedi ve bazı sorunlar yaşadık maddi manevi olarak ve arada kaldım o dönem sonrasında ailem ile bağı kestik sonrasında maddi sıkıntılar çıktı eşim yardım etti devamlı vakit geçiren bir çiftiz her zaman yardımcı olurum ama her ay eski konular açılıyor devamlı ağır kelimeler kullanıyor özür diliyorum ama yetersiz kalıyor ve kavgalar uzuyor sadece son dönemde hem maddi hem manevî olarak aşırı yıpratıyor beni bir kaç defa konuşmayı denedik tamam diyor ama sonra yine aynı konuyu açıyor bende aynı konuları duymak istemiyorum ne yapmalıyım.

Kaygı

Gözümü kapattiğımda kafamda sürekli senaryo oluşuyor.

Gözlerimi kapattığımda sürekli pır pır oynuyor uyuyamıyorum sürekli dalıyorum boş boş . Yorgunluktan ölüyorum içimde hep kötü birşey olacak havası var. Kararsızım çok çabuk pişman oluyorum. Sürekli bir kaygı hali var üzerimde. Gözlerim sürekli dalıyor vücut artık yorgunluktan uyuyor gibi. Mutsuzum isteksizim. Sürekli hayatı kontrol etme isteğim var. Sürekli kendimi zorluyorum duygu geçişlerim çok hızlı. Uyuyamamak beni çok endişelendiriyor. Yorgun ve bitkin bir haldeyim. Kafamdaki bu boş senaryolardan nasıl kurtulabilirim. Uyumak istiyorum bu mesajı bile gece saat 02:30 da yazdım. Ne yapmalıyım

Kaygı

Kalbini dinlemek

Şimdi bana görücü çıktı ve ben ilk görüşte zaten içime bir şeyler oturmadı ama ısrar ettiler bize dedi ki bir defa gelsinler yani bir çay içerler bakarız olmazsa yine olmaz çok iyi bahsetti bu aracı olan kişi onlardan akrabalar çünkü bugün geleceklerdi normalde veya yarın bir anda telefon çaldı ve halam aradı halam duymuş bu olayı oğlu bu bana düşündükleri çocuğu tanıyormuş ve çok iyi bahsetmedi ondan yani ağırbaşlı değilmiş huyu falan yani çok iyi demedi iyi şeyler söylenmedi o yüzden ben de dedim ki huy benim için en önemli olan şey iptal ettim ama çocuk güzel tipi güzel işi güzel yani hata mı yaptın diyorum bir yandan değerlendirirse miydim diyorum bir yandan da diyorum ki kısmet mi kader işi mi bu çünkü sürekli söyledim Allah'ım hayırlıysa olsun hayırsız ise olmasın diye şu an kaygılıyım düşünüyorum fırsatı kaçırdın mı değerlendirsemiydim Bir daha böyle bir şans elime gelecek mi diye düşünüyorum bir yandan da diyorum ben sürekli dua ettim hayırli ise olsun hayırsız ise olmasın diye dualarımın kabulümü bu bir işaret mi

Gerçekten seviyor muyum bilmiyorum.

Merhabalar 8 ay önce birisi ile ciddi bir ilişki yaşamaya başladım. İlk gördüğüm gün onu çok beğenmedim ama yine de zaman tanımak istedim. Bu şekilde 8 ay geçti her hafta yüzyüze görüşme yaptık arada sırada ona karşı içimde hoşlantı hissediyorum ama bir türlü bu sevgimden emin olamıyorum. Onun yanındayken hala onu yabancı gibi hissediyorum. Mantığıma çok uyuyor o da bana çok değer veriyor ve çok seviyor. Aklım çok karışık onunla devam etmeli miyim. İleride sevgim daha da artar mı böyle mi devam eder bilmiyorum. O bana zaman çok tanımıyor hemen benden evlenmek için cevap bekliyor. Bir taraftan onu onun beni sevdiği gibi sevmeyi çok isterdim. Ama benim sevgim o kadar büyük değil ne yapmalıyım. Şunu düşünmeden edemiyorum ben normal yaşantımda da insanlara çok fazla güvenip hemen sevemiyorum bunun olması için uzun bir süre geçmesi ve ona çok güvenmem gerekiyor. Bu böyle bir şey mi acaba yoksa insan evleneceği adama karşı çabucak bir duygu besler mi

Psikoloji

Karşımdaki insanı nasıl daha iyi anlar ve ona göre davranırım

Mesela karşımdaki insan yanlış kelime kullanıyor ona yanlışını söylediğimde hemen bir yarış içerisine giriyor ve benim hislerimi önemsemiyor ona nasıl anlatmam gerekiyor kendimi ben bir sorun olduğunu her söylememde benimle bir savaşa giriyor ve o yolda yürüyor bana argo kulanıyor diyorum yanlış bana diyor ki sende başkalarına kullanıyorsun ama onlar başkası sen beni başkasıyla kıyaslayabilir misin diyorum o hala o açıdan bakıyor anlatamıyorum derdimi

Psikoloji

Kocam ınstagram dan kızlara bakıyor ne yapmam gerek

7 aylık evliyiz eşim Instagramda açık kadınların videosuna bakıyor her yakaladığım da önüme düştü diyor ama aynı ınstagram sayfasında iki üç tane kadının videosuna bakmış ben her gördüğümde rahatsız olduğumu söylüyorum ama yine her seferinde önüme düşüyor ben ne yapayım diyor bakması da oldukça beni rahatsız hissettiriyor bu durumda ne yapmalıyım bu sürekli tekrarlanıyor aramız açılsın istemiyorum kavga etmekte istemiyor ne yapmam gerekiyor bilmiyorum