Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Yeniden başlamak ama geçmiş korkusu
Merhaba ben uzun psikoloji okumalarım sonucu kendimle alakalı farkındalık edindim. Ben geçmiş ilişkimden dolayı kabul edilmeyeceğim ve kaygılarım dolayısıyla ve ona sebep olan başarısızlık sosyal anksiyete kendini ifade edememe başarısızlık şeklinde zincirleme gelişmişti mide bulantılarım. Sorunlarımı öteleyip başkasını unutamamış birinin yarasını sardım ne yaparsa yapsın affettim kısacası. Gizli bir fedakarlık şemasına girdim ve kendi yaralarımı bırakıp kabul edilme sevilme uğruna yapmışım bilinçli değil tabi ki sorgulayarak öğrendim. Ama kendimin de nasıl bir hayat yaşamak istediğini bilmiyordum. Bir yandan da onun hayatı doluluğu sosyal çevresi beni içine çekmişti. Kendi kuramadığım hayatın içine onunla girmiştim ama tabi uyumsuzluklar çoktu. Bir şeylerin yanlış gittiğini fark ederek ayrıldık ama ben takılı kaldım. O kişiler çok sorguladı dönmeyişimi evdeydim kaygılarım geçmiyordu. Dönmeyip bir kurtarıcı mı beklediğimi baba parası yendiğimi kısacası baştan beri ona yaptığım her şeyin bir taktik olduğunu sorgulamaya girdiler. Hepsini hayatımdan çıkardım. Sessizliğe ve kendimi bulmaya ihtiyaç duydum. Peki ben neydim kimdim her şeyi unuttum yeniden başlasam pranga gibi tüm yaşanmışlıklarım benimle mi gelecek. Ben çocuk ve evlenmek istemiyorum. Aklımdan hep şu geçiyor o zaman annemler ölürse ben yalnız kalacağım çünkü her çevre kendinden olmayanı kabul etmiyor sohbetler bile onun üzerine kimsenin bireysel hayali yok. Arkadaş bulmak için bile bir şey olmak lazım bu hayatta.
Gizli Kullanıcı
kaybolmuşluk mu yabancılaşma mı?
merhaba iki farklı hayat yaşıyorum şu an, ailemden bir tek babamın bilmediği açık olduğum ve iş hayatımdaki herkesin beni öyle bildiği bir ben var bir de babamın bildiği kapalı bir ben. İşim yoğun olduğu için çok düşünmeye fırsatım olmuyor ama işim henüz yokken babam böyle bir şey yaparsın beni silersin dediği için kendimi geri çektim ve bir anda tüm hislerimi kaybettim o an normalde de hissetmesi zor biriyim o an o kadar güçlü yaşadım ki bu durumu bir an kendimden korktum. Şimdi yoğunum dedim ya çok vaktim yok aramaya sormaya geçen aradı beni, arada ara sor falan diye sitem etti. tamam dedim ama bir yanım hala bir gün onunla konuşacağım ve beni silecek diye kendini geri çekiyor. Bu durumu da ben kaldırabiliyor muyum bilmiyorum. Şu an yaşadığım hayat değil kendim kendime yorgunluk veriyorum gibi. Yoruldum biraz. Soğuk duruyorum eskiden olan tüm neşem gitti. Gülmek külfet gibi çok nadir eğlenip zevk alıyorum, espri kabiliyetim de eskisi kadar iyi değil artık. Ne yapmam gerekiyor bilmiyorum. Bir de çok uzun bir yalnızlık içindeyim. Kalbime kimse dokunmuyor. Ben insanlıktan adım adım uzaklaşıyorum gibi hissediyorum. Birini hayatıma almak istiyorum ama o doğru insan yok, çıkmıyor karşıma. Ama artık sevilmemek de kalbime bir gölge gibi siniyor. ..
Gizli Kullanıcıniye eksikmiş gibi hissediyorum
yoruldum herşeye koşmaktan herşeyi çabalamaktan sevgilimden ilgi zaman bekliyorum veya bi sorunumu bi sıkıntımı söylediğimde ilişki için veya genel olarak bana cıvıttın yine uzatma demesinden, ailem desen abim aşağı abim yukarı geziyolar öyle kısacası yoruldum herşeyden arkamda bi dağ bile yok yaslayacağım nasıl bu kadar ayakta durabiliyorum dersen yıkılacağım bi yer bile yok diyebilirim bıkmışlık yorulma hüzün kırılma ne ararsan var
Gizli Kullanıcıgörünmemek ve değer alamamak
ben liseye giden bir öğrenciyim ve son yarım dönemdir kendimi çok kotu hissediyorum. kendi arkadas grubum vardi ancak bu yıl sınıfların birlesmesiyle baska kisilerle takilmistim ama onlari da unutmamis ve yaşadığım cogu seyi onlara anlatırdım ama onlar bi anda onlara yeterli ilgi gostermedigimi soylediler ve arkamdan da birisine insanlarin ozel konulariyla dalga gectigimi iddia etmisler ama ben boyle birsey asla yapmadim. sonra onlarla konusmadim yeni takilmaya basladigim gruba yoneldim, birinin kendisiyle cok celisen birisini ogrendigimde ve aramizda birsey oldugunu ima eden davranislar sergilediginde konusmayi biraktim ve yanimda sadece bir kiz var, onunla da gercek bagimiz varmis gibi hissedemiyorum ilk tanıştığımız gunle simdiki gun arasinda farklar var gibi. sonra baska grupla sıkıntı yaşadım ve yaptiklari sey disiplin sucu olan birseydi bende bunu ilgilendiren kisiye soyledim sonucta ona yapilan birseydi, onlarda biz sana guvendik diye benimle konusmayi kestiler. ben aslinda yaptiklarimin yanlis oldugunu dusunmuyorum ama aklima kurcalaniyor. bi de ayriyeten ben basarili bir ogrenciyim ama beni sene içerisinde hicbir program yarisma ya da etkinlige almadilar, ben gidip katilmak istiyorum da diyemiyorum cunku hocalar seciyor ve gecen sene secildigim bir program vardi ve iptal olmustu, bu sene ayni programa beni secmediler, hem mudurler basarimdan bahsedip reklam yapmak isterken hem de benim basarimi gozardi edip hep o dersi ciddiye almayan kisiler seciliyor, ben bu adaletsizlikten mutsuzum, durduk yere sinirlenip etrafa catik kaslarimla bakiyorum. gorunmez olmak istemiyorum, eski sosyalligim geri gelmesini istiyorum ve ben yeni ortama gecis yapicam bunun icin cok onemli. biraz uzun oldu ama icimde biriken cok sey varmis demek ki.
Gizli KullanıcıOdaklanma
Merhaba, 15 yaşındaki oğlumun odaklanma problemi için Bakırköy ruh ve sinir hastalıkları hastanesi Ergen psikiyatrisi bölümüne gittik ve bugün ikinci görüşmeyi gerçekleştirdik. Doktor dolduran formlar ve görüşmelerden sonra ilaca gerek olmadığını bu sorun için birkaç seans psikolog desteği almamız gerektiğini belirtti. . Bilgi almak mümkün mü ?nasıl bir yol izlemek gerekir. İyi çalışmalar diliyorum . ilginiz için teşekkür ederim.
Gizli KullanıcıKafa karışıklığı
Merhaba, üniversite 2. Sınıf ögrencisiyim. Kimseye soyleyemedigim çok arada kaldığım ve migdeme agrılar giren durumu burada size anlatmak istedim. En başta her sey Normaldi işkurdan bi çocuk vardı ümit vermedim ama ilgisinin de farkındaydım. Rahatsız oldugumu fark edince araya mesafe koydum kendimi uzaklaştırdım. Şimdi ilk bunu anlattım ki konuyu bağlayayım. Bunun bi arkadaşı vardı ama uzun zamandır konuşmuyorlar ilk dönemden itibaren aslında cok da alakalı degil ama belirtmek istedim. Bu cocuk yan taraf çaprazımda kalıyor birden bir gün bakışma başladı, nasıl oldu bilmiyorum inanın bir şekilde basladı. Aslında şöyle yazarken hatırladım ilk basta bir ders için yan yana geldik konusmaya çalıştı benimde hoşuma gitti açıkcası sonra bakışmalar en başta gizli bakıyorduk bakışları kaçırma falan bugün net bir sekilde belli etti kendini bunlar iyi hoş ben şimdi benim migdemde agrılar olma sebebine geliyorum. Çocugun ismini birkaç kızla duydum bu durumu arkadaşılarıma da anlatmıyorum çok yorucu asla onaylamayacaklar hatta kızarlar haklılarda ama kendime engel olamıyorum napayım. Ama bir yandan da diyorum ki yanlış oldugu icin mi vücudum sinyal veriyor. Ama cok heyecanlanıyorum akışına bırakayım diyorum ama düşünmeden yapamıyorum aklıma girdi bir kere. Birde ben neden bu tipte kisileri çekiyorum mesela hayatıma diger çocuk daha iyiydi karakter olarak.
Gizli KullanıcıRAHATSIZ EDEN DÜŞÜNCE
Merhaba son zamanlarda kaygı yaptığım bir şey var annemin hamile olma ihtimali beni çok rahatsız ediyor. . onların bir tane anında yakalamam seslerinin gelmesi vs beni acayip rahatsız ediyor ayrıca kardeşte istemem. çocuk sahibi olma veya evlenme düşüncesi olmayan biriyim aynı zamanda. annemde 46 yaşında bir şekilde nasıl anlarım olup olmadığını umarım değildir demek yanlış mı? son zamanlarda karnını göstererek işte şuna bak diyor hani şişko olduğunu da izah etmiş olabilir ama daha geçenlerde kustu ishal olduğu için olduğunu söyledi ama son zamanlarda boğazı da kötüydü sürekli lavaboya gidiyordu belki boğazından dolayı ama içim rahat değil eğer öyle bir şey varsa çok fena kötü hissederim nasıl anlatırım bilmiyorum ama açık konuşmam gerekirse o eylemi pek hoş bulmuyorum aseksüel olduğumu düşünüyorum o yüzden onlara tanık olmak işitsel veya bir kere yakalamak o şekilde ekstra bir mesafe koydu benim için zaten mesafeliydim yani ve acayip rahatsız ediyor beni dersime odaklanamıyorum öyle bir şey olmasını istemiyorum açık açık asla soramam söylese sevinemem neden derse cevap veremem ne dicem? hadi bir şekilde şaşırdım diyeceğim ne olucak çok rahatsız edicek beni? çok rahatsız ediyor inanın:(
Gizli KullanıcıBenden hoşlanıyor mu bilmek istiyorum
Cok Eskiden tanıdığım biri, İlk görüşmemiz güzel geçti güldük eğlendik çok bakistik, arabada bana baktığını hissettim ve gördüm de bir kaç defa, ilk mesajı o akşamı ben attım eve vardı mı diye ve ondan sonra mesajlar kesildi. Fakat bana bir evliklik yapmis biri ve bana evlilikten sogudugunu söyledi , çok utangaç ve ilk adimlari o atamadığını söyledi. Benim nasıl davranmam gerekiyor, ilk adımları ben atsam mı diye dusunuyorum ne yapsam bilemiyorum
Gizli KullanıcıYalnızlık ve dışlanmak
Ama ben insanlara adım atıyorum ne biliyim günaydın nasılsın diyorum ama devamı gelmiyor bide kimse yanıma gelmiyor neredeyse hep ben gidiyorum. Sırf böyle konuşmak için uğraşmaya başlayınca bu seferde kendimden uzaklaştım bi yerden sonra konuşmak için konuşmaya başladım ve bu yüzden yoruldum beynim sohbet edemiyor konuşamıyorum cümlelerim mantıksızlaştı ya da ben öyle hissediyorum. Neden böyle nasıl kurtulucam. Hayatımda zorlanıyorum. Bıktım
Gizli Kullanıcıİçimde Sürekli kötü konuşan sesten nasıl kurtulabilirim
Sürekli sevdiklerime birşey olacak korkusu yaşıyorum örneğin şunu yaparsam felaket olur gibi kötü hisler geçiyor içimden bir ses hep olumsuz konuşuyor en mutlu anımda birden aklımdan çok kötü birşey geçiyor ve rahatlamak için takıntılı hareketler yapıyorum eğer yapmazsam çok huzursuz hissediyorum çok yoruldum bu durumdan, önceden takıntılarım vardı fakat bu kötü konuşan iç ses beni çok yoruyor sıkışmış hissediyorum artık
Fb
