Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sürekli bir şeyleri onaylama isteği takıntısını nasıl aşarım?
Ani ruh degisimlerim var ve bu yeni değil aynı döngü var ve sürekli onaylama isteği geliyo kendi kendime onu onaylamazsam rahat edemiyorum ve bu çok sık oluyo nasıl geçer işe başladım ve ani değişimlerimi kontrol etmeye calıstıkça artıyo kontrol etmezsem ruh hallerim değişiyo nasıl geçer İlac kullanıyorum ve etkisi normal ama kendime ait odam olmayınca daha da artıyo çözüm nedir?
Gizli Kullanıcı
Kendimi çok isteksiz mutsuz ve çaresiz hissediyorum
Merhaba. Evliliğin bitti 2 yıl önce. Eski eşim istemişti ayrılmayı depresyona girmisti. Oğlum var ilkokula gidiyor. Ailemle yaşıyorum. Bu çok zor oluyor zaman zaman. Kendi evimin olma hissini özlüyorum çoğu zaman ama en çok mutlu hissetmeyi çok özledim. Biriyle tanıştım sevildim sandım maddi manevi sömürü yaptı ayrıldım. O da hayal kırıklığı oldu. Sevilmek istemekten çok yoruldum. Sanki içimden bişey gelmiyor gibi. Çalışıyorum ve işime asilmam lazım kafamı toplayıp huzurlu hissedemiyorum. Yine isimden olmaktan çok korkuyorum, oğlumu mutsuz etmekten mutsuz bı annesinin olduğunu düşünmesinden çok korkuyorum. Bir daha aile kuramamaktan sevilmemekten çok korkuyorum. Sevilme olayına niye bu kadar takintiliyim bilmiyorum. Güzel iki cümle duyunca niye çok etkileniyorum bilmiyorum. Ama artık hayatımda düzen kurmak mutlu hissetmek huzurlu olmak istiyorum. Sanki seçimlerim hep yanlismis gibi geliyor. Bu hayatta yalnız kalmak istemiyorum. Bugün yarın oğlum gidecek evet belki daha 30lu yaslardayim ama tekrar anne olmak istiyorum. Nasıl daha umutlu, geleceğe dair inançlı, huzurlu ve mutlu hissedebilirim?
Gizli KullanıcıHayatta tutunmak istiyorum ne yapmalıyım
Merhaba, öncelikle 8 yıllık evliyim. Eşimle sürekli tartışma içerisindeyiz. Herşeye bağırıyor sesini yükseltiyor ben sakin konuşunca sinirleniyor. Boşanmak istiyorum ama buna cesaretim yok ailem sürekli insanlar ne der diye söyleniyor. Eşimle hiç bir ortak noktamız yok yaptığım hiçbirşey onu memnun etmiyor. Evi temizlesem sanki ne yapıyorsun hem çalışıyorum hem evle ilgilenmeye çalışıyorum. İstediği gibi dışarı çıkıyor arkadaşlarıyla ben yapmak istesem piskolojik baskı yapıyor. Kendimi onun yanında kadın gibi hissetmiyorum ilişkide girdiğimizde bile ben ne isterim önemsemiyor beni ilişkiye girmekten soğuttu. Arkadaşlarımın yanına gitsem nerdesin diye arıyor birde nereye gittiğimi söylediğim halde insanların yanında telefonu açarken çekiniyorum utanıyorum. Bazen çok utanıyorum ama insanlara o kadar çok imreniyorum ki. Bazen çocuklaşsam saçma salak hareketler yapma diyor. Ne yapmam gerek artık gücüm kalmadı. Ben evlenmeden önce özgür kendini bilen bir kadındım. Artık öyle olmadığımı biliyorum. Kendimi beceriksiz hiçbir işe yaramayan biri olarak görüyorum. Evlilik duygusal olarak birbirine değer vermektir ama bana değer vermediğini biliyorum. Birde başkaların kocaları muhabbeti dönüyor onlar bak karılarına nasıl davranıyor ben öyle miyim. Benim gibi birini bulamazsın. Kendini bulunmaz sanıyor sansın inanın ki sorunum o değil eşimden korkuyorum
Gizli KullanıcıMerhaba, daha iyi anlamak için öğrenme sistemimi bir türlü kuramıyorum bunu nasıl aşarım
Ben yks öğrencisiyim ve sistemli bir şekilde çalışamıyorum bazen konular birbirine giriyor,Ya da bir konuyu çalıştığımda diğerini unutmuş oluyorum aslında açık konuşmak gerekirse kendimde o potansiyeli görüyorum ama bunu uygulamada sorun çıkıyor. Örneğin bir konu çalışıyorum 4-5 gün sonra unutuyorum veya denemede karşıma geliyor yapamıyorum stresimin arttığını hissediyorum ve denemeden sonra bir boşvermişlik hissi oluşuyor. Böyle olunca olağan şeyleri yapma isteğimde gidiyor yani yaşamıma da yansıyor. Bunu nasıl kolaylaştırabilirim size danışmak istedim. Şimdiden teşekkürler
Orhanminsanların kız erkek fark etmez beni beğenmesini bana değer vermesini istiyorum
Kafamın içinde sanki karşımda biri varmış onunla sohbet ediyormuşum o beni dinliyor gibi bir işi mesela yapıp başarılı olunca kendimi fazla övüyorum böyle biraz abartılı düşünceler geçiyor kafamdan yapamayınca tam tersi moral bozukluğu aynı zamanda çok cinsel düşünüyorum gece uyumakta zorlanıyorum sabah uyanırkende cinsel düşünüyorum örnek yanımda benden hariç iki kişi olsun onların kendi arasında konuşması gülmesi beni değersiz hissettiriyor insanları kapı arkasından dinliyorum benim hakkımda neler düşündüklerini merak ediyorum mastırbasyon bırakmak istiyorum fakat bu beni çok zorluyorlar 1 hafta sonra tekrar başlıyorum cinsel görüntülere bakmamaya çalışıyorum buda beni zorluyor acaba bunu bırakamamamın sebebi psikolojik rahatsızlıklar olabilirmi böyle bir sorunum varsada bilmiyorum şüpheleniyorum insanlara çabuk kırılıp kin güdüyorum unutkanlığım var belkide sürekli yaptığım birşeyi yapıp yapmadığımdan emin olamıyorum yapmamışım gibi geliyor çok düşünüyorum genelde olumsuz biraz tembellik var disiplinli yaşamak istiyorum bu gün yaptımı yarın yapmayabiliyorum basit işleri yapmak bazen bana zor geliyor yaptığım işleri gereğinden uzun süre de yapıyorum insanların kız erkek fark etmez beni beyenmesini bana değer vermesini istiyorum bunlarla ilgili hayaller kuruyorum utangaç özgüvensiz olduğum için fazla düşünceleri önemsedim için iletişimim zayıf gözler üzerimdeyken çok zorlanıyorum lise mezunuyum hangi mesleği yapçamı karar veremedim fabrika çok zorladı benimle alakası olmayan mesleklere ilgi duyabiliyorum önerilerinizi beklerim önceki sorularıma da bakabilirsiniz teşekkürler
Gizli KullanıcıKaygı ve bunun ilişkime yansıması
Kafamdaki sesi susturamıyorum sanki bana doğru söylesede yalan söylüyormuş gibi geliyo her an beni üzecek bir şey yapıcakmış gibi her saniye onu kontrol edip aramak istiyorum içimi rahatlatmak için güven sıkıntısı çekiyorum ama ondan kaynaklı değil benim kafamda ki sesleri susturamamamdan kaynaklı ve ilişkimizi gerçekten çok etkiliyor onun beni mutlu etmek için her şeyi yaptığının bana bu kafamdakileri yapmayacağını biliyorum ama olmuyor bi şekilde sanki olucakmış gibi hissediyorum güvenmiyorum o an yalan söylüyor sanıyorum üstüne gidiyorum kavga çıkartıyorum haksız olduğumu biliyorum ama o sinirle fevri haraketle doğru gibi Geliyor karşımda ki kişiyi bunaltıyorum kendimden uzaklaştırıyorum bunun olmasını istemiyorum ama kafamdakileri kontrol edemiyorum
Gizli KullanıcıPsikolojim bozuldu hastalıklı mıyım
Ben sürekli odamın içinde hayal kurmaya başladım ama böyle sadece düşünmek değil artık o hayalleri yaşıyorum ayakta dolaşıyorum kendi kendime konuşuyorum karşımda biri varmış gibi ama olmadığının farkındayım işin kötüsü artık bunu sadece odamda yapmıyorum dolmuşta bile hayllerimi izliyorum sanki bunu dışarıya belli etmemeye çalışıyorum ama ne kadar belli olup olmadığını bilmiyorum. Mesela şarkıyı açıyorum ve sadece senaryolar kuruyorum içeriğinden de bahsedeyim mesela gerçek hayatımda olan kişilerle sanki bambaşka bir hayatin icindeymiş gibi hayaller kuruyorum nolur psikolojim mi bozuldu benim
Gizli Kullanıcıİnsanlarla sohbet edemiyorum ve odaklanamıyorum, çok çabuk sıkılıyorum
Merhaba, 19 yaşındayım ve insanlarla nasıl sohbet başlatacağımı bilmiyorum. Karşı taraf benimle sohbet başlatmadıkça konuşamıyorum; aklıma konuşacak konu gelmiyor. “Merhaba, nasılsın?” dışında başka bir şey söyleyemiyorum. İnsanlarla sohbet etmek, yanlarına gidip tanışmak istiyorum ama nasıl sohbet açacağımı bilmiyorum. Kendimi bildim bileli hep sessiz bir insan oldum. İlkokul, ortaokul ve lise yıllarında hep sessizdim; bu yüzden arkadaşım yoktu. Sınıf arkadaşlarım ve hocalarım tarafından hep sessiz bir insan olarak adlandırıldım ve bu durum beni çok rahatsız etmeye başladı. Özgüven eksikliği ve asosyallik yaşadığım için sohbet başlatamadığımı düşünüyorum. Bu durumlar beni çok üzüyor. 19 yaşındayım ve sessiz bir insan olmak istemiyorum. Bu durumları yenip hayatımı yaşamak istiyorum. Hayatımda sadece yakın olduğum dediğim iki arkadaşım var; daha çok sosyalleşip arkadaşım olsun istiyorum. Erkeklerle diyalog kuramıyorum, nedenini bilmiyorum. Bu durumu yenmek istiyorum. YKS’ye hazırlanıyorum ama ders başına oturduğum zaman odaklanamıyorum; kafam TikTok, Instagram gibi uygulamalara gidiyor. Herhangi bir dersten konu anlatımı videosu açtığımda, beşinci dakikaya gelmeden çabuk sıkılıp videoyu kapatıyorum. Bu durumu nasıl yenebileceğimi bilmiyorum. Bu durumlar için psikoloğa gitmek istiyorum ama seans ücretleri çok pahalı. Maddi durumumuz pek iyi değil.
Gizli KullanıcıNeden sürekli yalnız ve sıkışmış hissediyorum?
Kendimi bildim bileli beni seven bir ailem ve küçük de olsa bir arkadaş çevrem olmasına rağmen kendimi çok yalnız hissediyorum. Birkaç yıl öncesine kadar yakın çevremde anlaşıldığımı ve sevildiğimi hissettiğim zamanlarda bu hissi tamamen unutup hayattan keyif alabiliyordum. Ancak bir süredir hem birileri bana yakınlaşıp bir şeyler paylaşmak istediğinde hem de başka insanlar tarafından istenmediğimde aynı yalnızlığı ve kaygıyı yaşıyorum. Bu durum kafamı oldukça karıştırıyor çünkü aynı insan yakın davrandığında kafamda onu nasıl uzaklaştırabileceğimi planlıyorum ancak durumu belli etmemek için çabalayıp açık vermediğim halde bana farklı zamanda mesafeli davrandığında ise çok bozuluyorum. Bu durumda kendimi onun peşinden koşarken ve sevgisini kazanmak için çaba sarf ederken buluyorum. Kendimi çok suçlu hissediyorum. Ek olarak depresif ruh halim için uzun süredir psikiyatrik destek alıyorum. Hem yakın arkadaşlıklardan hem de aşktan mahrum kaldığımı düşünüyorum. Bu durum günlük hayatımı çok etkiliyor ve kendimi çok çaresiz hissediyorum.
Gizli KullanıcıHassas biriyim kafaya takıyorum ve mutsuzum
Kendimi mutsuz değersiz hissediyorum yaşama sevincim az kaygılıyım sınavlara girerken çok heyecanlanıyorum tuvaletim geliyor hastanedede oluyor vb stres yapıyorum ayamı sallamadan durmam pek mümkün değil sevmediğim şeyleri yaparken çabuk sıkılıyorum hemen bitsin istiyorum bunalıyorum arkadaşlık kurmakta zorlanıyorum ufacık şeyde soğumaya meğilliyim utangacım özgüven sorunu yaşıyorum kalabalıkta gözler üzerimde olunca heyecan stres oluyorum çok hassasım çabuk alınıyorum belki karşımdaki iyi biri ama ona karşı kafamda kurarım baskı kaldıramam evden dışarı az çıkıyorum mutsuzum demiştimya nadiren Bi enerji gelir bana normalde az konuşurum çok konuşmak isterim mesela sürekli esprisi yapmak insanları güldürmek isterim onaylanmak değer görmek isterim bu durumlara karşı kendimi tutmakta zorlanıyorum çok hayal kurarım kendi kendime canlandırıyom edit izleyip şarkı dinleyip örnek başarılı bir sporcuymuşum insanlar beni beğeniyormüş gibi dizi izleyincede oluyor ordada oyuncuymuşum gibi takıntılıyım abdest namaz vb takıntılarım var bunlara biraz hakimim şeytandan geldi diye düşünüyorum ama gene var cüzdanı telefon vb düşürmekten korkup sürekli kontrol ediyorum yaptığım şeyler mükemmel olsun isterim Odaklanmaktan sorun yaşıyom dikkatim çabuk dağlıyor sevmediğim işlerde oluyor hepsine cevap verirseniz sevinirim teşekkürler
Gizli Kullanıcı
