Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Panik atakla nasıl mücadele ederim
benim yaklasık 3 senedir panik atağım var başa çıkamıyorum bazen geçiyor aylarca olmuyor ama şu 1 senedir sürekli her gece olmaya başladı ben küçüklükten belli bi yaşa kadar annemin yanında uyudum beni yanından ayırdığında 10 yaşındaydım ilk yalnız yatma deneyimimdi kalbimin hızlı atmasından uyuyamıyordum 5 sene önce de babam vefat etti uykusunda ve ben her gexe uyumadan önce panik atak oluyorum yardım istiyorum…
Gizli Kullanıcı
Geçmişi unutmak için ne yapmalıyım?
Merhaba, ben yaşadığım yere 7 sene önce gelin olarak geldim. Pandemiye denk geldiği için düğün gibi etkinliklerim maalesef olmadı. izmirden, Ege kasabasına geldim. Üniversite mezunuyum. Çok severek geldiğim bi yerde her cephede savaşmak zorunda bırakıldım. Eşimin ailesi, arkadaşların eşleri küçük yer oldugu için girdiğim tüm işlerde akıl almaz zorbalıklar mobbingler yaşadım kariyerim insan ilişkilerim zarar gördü öfke olarak geri döndü. Kendimi çok haksızlığa uğramış çok zarara uğratılmış gibi hissediyorum. Çünkü kariyerimi devam ettiremedim sokağa çıkmaktan korkar oldum her denilen altında başka anlamlar aramaya başladım sürekli düşünüyorum. Birisini sevip sadece iyi niyetimle başka bi yere gelmenin bedelini ruh sağlığımla insan ilişkilerimle kariyerimle ödemek zorunda kaldım ve kendimi zararda hissediyorum. Şimdi işe giremiyorum kötü insanlara denk gelmekten korkuyorum arkadaş edinemiyorum. Bir oğlum var ve hep evdeyim. Hayallerim kariyerim her şeyim mahvoldu. burada bi hayat kurabilmek burada da başka bir hayatın mümkün olduğunu görebilmek istiyorum. Güçlenmek ayaklanmak dikilmek yeniden başlamak istiyorum. Çok teşekkür ederim şimdiden. İyi çalışmalar diliyorum.
ofkesorunuKendi içimde affedip nasil yoluma bakarım.
Babamla annemin İlişkisi her zaman toksik bir ilişki olmuştu. Annem babamı bize kötüler sonrasında onunla arasi cok iyi olurdu. Babamla hic bir zaman dogru düzgün bir baba kız ilişkimiz olmadı ve cok ciddi olan bir kaç olay sonrası ona dair hiçbir iyi şey kalmadı içimde simdi uni icin farklı bir yurtta kalicam ama içimdeki o boşluk hiç geçmiyor kendi kendimi nasıl iyileştirebilirim. O boşluk hissini nasıl geçiricem.
Gizli KullanıcıBu durum için ne yapmam gerekiyor
Merhaba bir kızla 2/3 ay önce tanıştım her şey yolunda çok güzel iyi biri beni seven aileme değer veren ciddi düşüneceğim biri konuştuktan bir süre sonra bana bir hata yaptığını söyledi ve aynı erkele 2 defa ilişkiye girdiğini sonra erkek onu kandırıp gittiğini söyledi bunu dürüstçe söyledi ve o günden sonra içine kapandı ve herşeye tövbe ettiğini yaşının verdiği bir hata olduğunu söyledi çok seviyorum iyi anlaşıyoruz ne yapayım kaybetmek istemiyorum bu hatasından dolayı ama aklıma geliyoe bazen bende gerçekten kafa yapıma uygun bir insan oda öyle çok saygılı seviyeli oturaklı görgülü ben onun hatasını görmezden gelip kapatıyorum ama toplumda bu hep kötü anlıyor bu durum beni rahatsız ediyor böyle bir şey içinde kaybetmek istemiyorum onu ve ona yardım edip ruhunu rahatlatmak istiyorum bu durumda ne yapabilirim
Gizli KullanıcıEvlilikte doğru karar
Ben nisan ayından beri instagram uzerinden biri ile görüştüm yuzyuze sadece 2 kere görüşmem oldu ve ilişkimiz basit nedenlerle defalarca bitti tekrar başladı. En son bir ay önce benden karşı taraf artık ilişkiye dair karar vermemi istedi ancak ben evlilik kararı almada zorlanıyorum. Ve oda beklemedi bitirdi bir ay konuşmadık oda başkası ile gorustu daha sonra ben msj attım bir kac kere oda uzak durdu sonra gorustugu kisiyle olmayinca bana geldi yeniden görüşmek istediğini söyledi kabul ettim. Onun o arada başkası ile gorusmesi çok ağır geldi kaldıramadım. Kalbim ağrıdı nefes alamadım cok ağladım. Tekrar bu kişiyle gorusmeye başlayınca hoşuma gitti ama bu kisiyi sevip sevmedigimi bilmiyorum bu kişi kel ve kel insanlardan pek hoşlanmıyorum ama hayallerimiz hep aynı uyuştugumuz noktalar çok var konuşurken hiçbir sorun yok onunla konuşmayı seviyorum konuşmayinca özlüyorum ama iş ciddiye binince evlilik konusu olunca yüreğim daralıyor nefes alamıyorum boğuluyorum onunla gelecek hayali kurmakta beynim güçlük çekiyor guven veriyor ama gelecek hayali kurunca herhangi Bi mutluluk heyecan hissetmiyorum. Varlığinda iş ciddiye binince nefes alamıyorum ama yokluğundada aynı şekilde başkasına gidince yine nefes alamıyorum. Artık ciddi bi adım atmam lazm ama nasıl karar vermem gerekiyor ne dogru ne yanlış bilmiyorum Evlilikten mi korkuyorum yoksa bu kisiyi mi sevmiyorum?nolur yardım edin.
Gizli KullanıcıBabama kırgınım
Babamı uzun zamandır yaptıkları için affettmiş ve onu kabul etmiştim ancak ettiğimiz bir kavga sonrası her şey bitti o kavgada bağlarımızı kopardık sanki bazen hâla onun ruhsal olarak yanında olmak istesem de ona çok kırgınım ve geçirdiği ameliyat sonrası neredeyse bir şey hissetmedim,ablam bir gün babam vefat edip gidince pişman olursun diyor bu konuda pişman olmak da istemiyorum ama kendimde onu affedecek ve konuşacak gücü de bulamıyorum,ona karşı git gide hissizleşiyor gibiyim önceden bu durum karşısında ağlar ve kalbim sızlardı, bu konu beni gün içinde bazen düşündürse de alışmış gibiyim, babamı sadece bana hissetirdiklerinden değil anneme ablama hissettirdiği duygulardan dolayı da affedemiyorum aynı zamanda onun için üzüldüğüm anlar da oluyor, ne yapmalıyım nasıl hissetmeliyim ve nasıl davranacağımı da bilemiyorum
Gizli Kullanıcıİlişkilerde kendimi test edip duruyorum
Eskiden olmiyordu ama ben artik her ilişkide karşı tarafı sevip sevmediğimi habire kendime sorup kendimi test ediyorum ve en sonunda seviyorsam bile soğutuyor bu. Ve bu o kişi ile ilişkilerimi kötü etkiliyor o kişiye sevgi gösterirken bunalmış hissetmeme sebebiyet veriyor halbuki sorgulamadan önce gayet mutluydum dün "hayatımın aşkı ruhumu adadığım insan" yarın öyle olmuyor kendimi habire bir teste soktuğum için napmam gerek?
lalixyKaçıngan bağlanmayla nasıl baş edebilirim
Merhabalar kendimde son zamanlarda farkettigim kaçıngan baglanma stili kaygılı bağlanma da olabilir benim yaklaşık 2 yıldır beraber olduğum bi iliskim var uzak mesafe ilişkisi ilk defa birkaç hafta sonra buluşmayı planlıyoruz ama ben eskisi gibi hissedemiyorum yanii hala çok seviyorum evet o da beni çok sevsin istiyorum sevgiyi sürekli dile getirsin istiyorum normalde istemezdim böyle birşey kendisi zaten çok sever hep dile getirir sevdiğini hatta bi süre sonra sıkılırdım şimdi söylemediği zamanlar benden soğumuş gibi hissediyorum biliyorum öyle olmadığını ama engelleyemiyorum böyle düşüncelerim var ilişkimiz boyunca istediğim birşey vardı sağlıklı bir ilişki olması şu an gerçekten de öyle bi iliskideyim birbirimizin alanlarına saygı duyarız ama ben son zamanlarda kendimde toksiklik sezmeye başladım arkadaşlarıyla dışarı ciktiginda ondan uzaklaşıyorum bianda yanii 2 gün önce bi süre ara vermek istedigimi bile söyledim şaşırdı anlattım hissettiklerimi fikrine saygı duyuyorum ama seni sevgimle iyilestirim dedi ya aslında ayrılmak istemiyordum kendimi ilişkiye baglayabilmek için cinsellik konularını da açıyorum sürekli sadece o yakınlığı istiyordum eskisinden daha sıkıcı geliyor ilişkimiz eskidenne konusabiliyorduk o kadar saatler diye düşünürken buluyorum kendimi de onu da sıkıcı buluyorum ama uzak duran taraf benim uzaklasmamin başka bir sebebi de olabilir yakın zamanda bulusacagimizi söylemiştim ben ögrenciyim o gün için para biriktiriyorum bazen aç kalabiliyorum o gün için çabalarken bugünü kaçırıyorum
Gizli KullanıcıHer sene kafam sıfırlanıyor, ne yapmalıyım
Her sene kafamda şalter atıyor, hafıza sorunları yaşıyorum, sistem kendini kapatıyor; zihnim her sene film şeridi gibi geriye doğru sarıyor. Bir yıl boyunca yaşadıklarımı aynen geriye doğru sararak tekrar yaşıyorum. Psikoloğa da gidemiyorum, anlatamayacağımı düşünüyorum ancak buraya yazabiliyorum. Zihnimin içinde sıkışıp kaldım. Ne yapmam gerekiyor, sizce psikoloğa mı gitmeliyim ?Her sene bu sefer olmaz belki demekten çok yoruldum. Şimdiden teşekkürler
Gizli KullanıcıEkran bağımlılığı ve Anksiyete
ben 18 yaşında lisans 2. sınıfa geçecek bir öğrenciyim. Bölümüm sanat ile ilgili bir bölüm ve üretken bir insanım ancak ekran bağımlılığının vaktimi çaldığını,bana özgüvensiz hissettirmeye başladığını farkettim. Hayatımın ekranda gördüklerimden farklı olması, sürekli benden daha iyi hayatlar yaşayan,daha güzel olan ya da daha yetenekli insanları görmek bana kendimi kötü hissettiriyor. Bunların ilüzyon olduğunun farkındayım. Yaşadığım hayata şükretsem de kendimi çevremle karşılaştıramadan duramıyorum. Başkaları gibi zekice düşünebilmek,üretmek istiyorum ancak sanki beynimde bir sis varmış gibi hissediyorum. Bazen çok yaratıcı olabildiğimi düşünüyorum ancak bunları hayata geçirmeyi erteliyorum. Geceleri hep kendi kendime tartışır,fikirler üretirim ancak gün içinde bir anda aptallaşıyormuşum gibi hissediyorum. Anda kalmak istiyorum ancak aklım hep farklı yerlerde. Mesela daha çok fotoğraf çekmek,anı biriktirmek istiyorum ama hep unutuyorum. Üretmek istediğim sanat eserlerini aklımda tutuyorum ama boş vakitlerimde bunları yapmıyorum. Bunlar ekran bağımlılığımdan mı bilmiyorum ancak bundan bağımsız olsa bile bu bağımlılığımdan kurtulmak istiyorum çünkü medya çok çabuk değişen,hızlı akan ve yetişmenizi gerektirecek bir öğe. Ekrana ihtiyacım var hissi artık bana hayatı kaçırdığımı,her saniyemi boşa harcıyormuşum gibi hissettiriyor çünkü ekranda herkes bir şeyler yapıyor ve ben yapamıyorum. Hayatımı istediğim yöne doğru şekillendiremeyeceğimden korkuyorum ve bu uykularıma engel oluyor. Hayatımı boş geçirme fikri korkunç geliyor ama istediğim hayatları izleyerek yine boşa harcıyorum.
Gizli Kullanıcı
