Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Nasıl acılarımı ve yaralarımı unutabilirim

Boşanmış ailenin çocuğuyum. Babamın yokluğu var ve şimdi de partner seçimim karmaşık. Ne yapabilirim? Bir konu olduğunda kendimi yeterince savunamıyorum ve hemen gözlerim doluyor ve ağlamaya başlıyorum. Partner seçimimde de eski sevgilimi unutamıyorum ve şimdiki sevgilim bana çok değer veriyor ama ben sevmiyorum. Güzel zaman geçiriyoruz ama sevgim artmıyor. Ayrılsam da yalnız kalırım diye korkuyorum. Kendim özgüvenim az ve içe kapanık biriyim.

Sevgilimi çok seviyorum fakat o benden ayrıldı beni sevdiğini biliyorum

Eski uzun süreli ilişkimde takıntılıydım, beni o hale getirmişti. Ben bu halimi yenmiştim, çok iyiydim ve 3 ay geçtikten sonra birini çok sevdim. O da çok sevdi, hâlâ seviyoruz. Sevgilimi çok seviyorum, fakat o benden ayrıldı. Beni sevdiğini biliyorum, o yüzden çabalıyorum. Arada yazıyorum ki düzelelim. O ise arada cevap veriyor, arıyorum açmıyor. Ben onun her şeyiyken anlaşamadığımız nokta olunca bana çok soğuk ve kötü davranmaya başladı. KPSS'ye hazırlanıyorum ve bu sürecim için hiç iyi olmadı; uyuyamıyorum, ders çalışamıyorum. Aklım sürekli onda beni bırakmasın istiyorum. Bana dönsün istiyorum. Gerçekten artık kaldıramadığımı düşünüyorum. Hayattan hiçbir beklentim ve hevesim yok. Yaşamak da istemiyorum. Bana bir yol gösterin lütfen.

Terapist seçimi nasıl olmalı

Uzun yıllardır birçok kişiyle terapi yaptım, halen sonuç alamıyorum. İsminin ne olduğu konusunda tam bir bilgim yok. Depresyon üzerine ilaçlar kullandım, MMPI testi yapıldı; önemli bir şey olmadığı söylendi, bir tanı yokmuş. Yani, her neyse, hâlâ içimde boşluk, anlamsızlık hissi var. Yıllardır çok yoruldum, kendimi yanlış mı ifade ediyorum artık bilmiyorum. Tutunacak bir dalım kalmadı, kafamda hiçbir konuyu halledemiyorum. Bazen kendimi kaybediyor gibi geliyor, birkaç kez dissosiyasyon yaşadım. Tıp okuyorum ve kelimelerin tam anlamıyla ne derslerimi geçebiliyorum ne de ders çalışabiliyorum. Hiçbir şey yolunda gitmiyor, yoruldum, ümidim kalmadı, bıktım.

Psikologumun seans sirasinda yaptiklarini nasil cozebilirim?

Merhaba, birkaç aydır terapi alıyorum. Görüşmeleri haftalıktan iki haftaya ve online olacak şekilde çevirdik. Seans sürem 50 dakika olarak anlaştık ama bazen süre dolmadan 40-45 dakika geçe bitiriyoruz. Gelen telefonları açıp konuşuyor ya da kargosunu almak için 2-3 dakikalık esler veriyor. Maddi olarak bunlardan rahatsızlık duyuyorum. Çünkü ücretler çok yüksek, parayı zor kazanıyorum. Üç haftada bire çekmeyi isteyeceğim. Çünkü nasıl bunları söylemeliyim bilmiyorum.

Öfke sinir ve psikolojik sorunlar

Ailemle her tartıştığımda bu sorun nişanlıma da yansıyor ve o da üzülüyor. Ben de bana destek olmasını bekliyorum ama ondan beklediğim ilgiyi, desteği göremiyor gibi hissediyorum. Belki bana ilgi gösteriyor ama ben bunun farkında değilim. Bilmiyorum, ondan sadece ilgi, destek istiyorum çünkü etrafımda ondan başka derdimi, sıkıntımı dinleyen yok. Ondan başka sevdiğim, değer verdiğim, ölümüne sevdiğim kimse yok. Bunu çok iyi biliyorum. Ailemden ilgi, alaka, saygı, sevgi görmediğim için tek dayanağım nişanlım oluyor. Ben de otomatikman ondan bunları bekliyorum ama ailemle olan sorunlar her gün devam ettikçe onun bana destek olsa bile olmamış gibi düşünüyorum. Üzülüyorum, psikolojik olarak hiç iyi değilim. Sürekli en ufak sinirde, öfkede, kavgada kendime zarar veriyorum. Sevdiğime çok kötü kelimeler söylüyorum. Bu durum için sonradan pişman oluyorum, fakat konu çoktan uzamış oluyor. Bunların düzelmesini istiyorum, düzenli bir ilişkim olsun istiyorum.

Seviliyor muyum anlayamorum

Bir ilişki içindeyim. Başta karakterlerimiz farklı olsa da onda sevdiğim yanlar vardı ve zamanla bağın güçleneceğini düşünerek devam ettim. Ama benim sevilme algımla ondan gördüklerim hep çatıştı. O, benden yeterince fedakarlık görmediğini düşünüyor; ben ise zor zamanlarımda yanımda olmadığı için sevilmediğimi hissettim. Hiç “seni seviyorum” demedi, “göstermeyi seçiyorum” dedi ama ben çoğu zaman bunu hissedemedim. Planlarımız genelde onun hayatına göre şekillendi, ben de uyum sağlayan taraf oldum. İlişki için şehir değiştirdim, iş buldum ve birlikte yaşamaya başladık. Evde sadece maddi olarak değil, onu düşünerek küçük şeyler yapmadığım ya da ödemelerle ilgilenmediğim için onun gözünde yeterince fedakar değilim. Bu yüzdende tam sevgimi gösteremiyorum dedi Hafta sonları birlikte bir şeyler yapmak istediğimde çoğu zaman “içimden gelmiyor” diyerek reddetti. Kardeşiyle yaşayacağı için ayrı eve çıkmam gerekti, kefil olmasını istedim ama kabul etmedi. Bir şekilde kendince seviyor olabilir. Çok tartışan bir çift değiliz ama ondan hep bir soğukluk ve mesafe hissediyorum. Bu onun karakteri mi yoksa sevdiğini sanması mı, anlayamıyorum. Şu an hem kendi düzenimi kurmaya çalışıyorum hem de bu ilişkiyi sorguluyorum. Not: Maddi sıkıntısı yok. Az sayıda ve uzun süreli ilişkileri olmuş Her ilişkisi aralıksız başlamış bitmiş yalnız kaldığı zaman dilimi yokYaşı ise 20 sonları çocuksu ruh hali2 erkek kardeş ayrı anne baba

Sevgilimle ayrıldık ve kötü hissediyorum

Sevgilimle ayrıldık. Çok fazla kavga ediyoruz bu genelde benim empatisiszliğimden kaynaklanıyor anlamıyorum neye kızdığını. Ona çok kötülük yaptım aramız bozuldu ayrıldık iki saat sonra birisi numaramı istedi verdim. Hayatımda ilk defa biri numaramı istiyodu heyecanlandım. Doğru düzgün konuşmadık bile ben rahatsız oldum sevdiğim biri varken numaramı verdiğimi açıkladım konuşmayı kestik diyim. Çok kavga ediyoruz demiştim bu kavgalarımızı arkadaşlarıma anlatıyordum sevgilimin arkasından konuşuyoduk. Bunu sevgilime anlattım kızdı. Ama sevgilimle konuşmaya çekiniyorum çünkü her kavgamızda her olayda haklı olduğuna emin. Ben de onu çoğu noktada haklı görüyorum. Sürekli telafi bekliyo ne yapmalıyım anlamıyorum soruyorum cevap veriyo iş işten geçti diyo. Sormadan yapmam lazımmış. Ben anlamıyorum ve empati yoksunu olduğuma eminim. Onu seviyorum hatalarımı da biliyorum özür yetmiyo telafi nasıl edicem bilmiyorum. Benimle ilgili kısmı da şu benim ilgi bekleyen bir insan olmamın sebebi insanların beni düşünmesini, düşünülmek istiyorum diyim. Şımartılmak bazen ama bunu insanlardan dilenmeliyim çevrem yanlış belki. Ama sıkışmış ve bunalmış hissediyorum. Sevgilimi takip ettim rahatsız edici farkındayım kavga ettik ve ayrıldı benden iki saattir dışarda yürüyom. Ona çok zarar verdim düşüncesizlik ederek. Hoşuma gitmeyen planı son dakika bozduğum oldu. . Ne yapıcam bilmiyorum onu çok seviyorum ama uygun biri değilim galiba Konuşacak ne arkadaşım kaldı ne dostum. Yalnız başımayım kafayı yicem

turuncumantar

Çocuk ve Ergen

Sorun bende mi yoksa diğer kişilerde mi?

Son zamanlarda kendimi çok sıkışmış ve bunalmış hissediyorum. Evde ve okulda baskı altındayım, düşüncelerim sürekli dönüyor ve kendimi sevmemeye başladım kötü isteklerim bile çıkıyor hergün evde olay dinlemekten sıkıldım ben güzel bir çocuk olmak istiyorum ilkokula papatya olarak girip agresif kişi olarak çıktım ve okuldaki olaylardan da sıkıldım ve okulda benim hakkımda yalanlar çıkarıyorlar ve zorbalık yapıyorlar kendimi nasıl mutlu ederim?

Sınav kaygım var üstümde yks sınavı ve mezun psikolojisinden ailenin sürekli ev işi vermesi

Ben artık cok yoruldum ailemin sürekli ders calısmama engel olup ev işi vermesinden bıktım tiksindim bunların ev işiyle ve uşakla uğraşmaktan annem babam ablam ve kardeşlerim hepsi üstüme geliyo hiçbişekilde yardım edip destek olmuyor tam tersine köstek oldular artık soruyorum gün geçtikçe hepsinden herkesten herkesten sınana 70 gün kaldı netlerim bile artmıyor evde doğru düzgün bile çalışamıyorum sivilcelerim çoğaldı hep. .. kilo aldım cildim kötüleşti

Rüyalarımda aynı kisiyle hep kavga ediyorum

Merhaba, aile bireylerimden biriyle pek anlaşamam. Aynı evde yaşıyoruz, ama kendisi narsisttir. Ben küçükken bana da çok zarar verdi; kıyaslamalar yapıp hakaretler ederdi. İletişim şekli çok kötüdür. Ama ben kendimi iyileştirmek üzerine yoğun bir çaba gösterdim, kendimi sevmeyi öğrendim, kendimi anlamayı ve geçmişi de kabullenip affettim. Ama biri var: sadece onu anlamak, empati kurmak istemiyorum; kabullenemiyorum da, affedemiyorum da ve bu bana o kadar zarar veriyor ki, şimdi kardeşime, başka bir çocuğa zarar veriyor, değersiz hissettiriyor ve kendi egosunu tatmin etmek için bir çocuğu kullanıyor. Bana artık zarar veremez. Ben artık kendimi koruyabiliyorum, çok güzel bir şekilde. Ama yaptıklarını görünce, duyunca aşırı sinir oluyorum. Gerçekten o kadar boş, değersiz hissettiriyor ki etrafındaki insanlara ve o insanlar benim sevdiğim insanlar, ama yapabileceğim bir şey yok. Kendisiyle konuşsam, anlamayacak, yani herhangi bir şey yapamıyorum; onu zaten değiştiremem. Ama zarar veriyorlar, bunları görünce çok sinirleniyorum ve her gün rüyalarımda onunla kavga ediyorum. Böyle söylemek istediklerimi, aklımdan geçenleri, her şeyi söylüyorum. Ama uyurken bile dinlenemiyorum. Öyle olunca, çok sevdiğim biri bana 'Savaştığın insana dönüşürsün' demişti. Ama ben nasıl savaşmayayım mı, yani susup duramıyorum, bırakacağımı bir; onun yaptıkları karşısında ne yapabilirim?