Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu

Ailemin özel hayatına şahitlik etmek sağlıklı mi?

Ben 20 yaşındayım. Bu yıl üniversiteye başladım ilk senem bitti. 5-6 yaşlarından beri anne babamın yatak odası ilişkisine şahit oluyorum. 1 kere yine 6 yasindayken basmiştım onları. Başlarda ne olduğunu ne yaptıklarını anlamiyordum ama büyüdükçe anlamaya başladım maalesef. Maalesef sadece yatak odasi da degil evin her yerinde yakınlasiyorlar. Kendimi evde guvende hissetmiyordum. Lise sonda sınava hazırlanırken gece ders çalışmak için biraz geç yatıyordum ama onların sesi yüzünden ders de çalışamıyordum. Okula sınavlara hep uykusuz gittim. İlk sene istediğim yer gelmeyince 1 sene daha kaldım çalıştım ve yine benzer şeyleri yaşadım. Sınav günümde bile uykusuzum çünkü yine gece onlar yüzünden uyuyamamistim doğru düzgün. Benim onlari fark ettiğimi biliyorlardı çünkü ben onlara sahit olunca biraz ters konuşuyordum her defasında bana seni de göreceğiz gibi şeyler diyorlardı. Onlardan kaçmak için istemediğim bir bölümü yazdım ve şu an bölümümü seviyorum ama aklımda hep acaba böyle olmasaydı şu an nerde ne yapıyor olurdum gibi bir düşünce var. Yaz tatilinde eve geldim yine aynı şekilde devam ediyorlar. Hâlâ fark edince sinir oluyorum uykum kaçıyor. 20 yaşındasın saçmalama normal demeyin lütfen. Cinselligin normal olduğunu biliyorum ama bunu çocuklarına belli etmek zorundalar mı. 2 tane kardeşim var ve en küçüğü onlarla ayni odada kalıyor. Yoruldum artık ne yapacağım bilemiyorum. Tiksiniyorum onlardan.

Cinsellik

Kadınlarla Sorunlarım Var

Sokakta Kadın görür görmez koşuyorum görmemek için her dakika koşuyorum artık bakmamak için çabalıyorum ve Artık Canım Sıkılıyor Artık Ben de kafam rahat istiyorum Tabi Evlensem ondan değil sadece yabancı kadınlardan korkuyorum yani gidip hepsi gidiyorum yani aslında korku değil bakmamak istiyorum yabancı kadına işte o kadar işte Acaba Ne Yapacağım Bilmiyorum Yani Bu Korku Değil Günah oldu için artık hiç Görmemek istiyorum

yfs

Romantik İlişkiler

Bu süreci nasıl atlatabilirim

Bir süredir hoşlandığım birisi var fakat hiç bir sohbetimiz olmadı kendisiyle küçük bir ilçede yaşıyorum uzaktan gördüğüm ve çevreden duyduğum kadar kendisini tanıyorum. Önemli bir sınav var önümde ve bir ay kadar kısa bir zaman kaldı. Bir süredir çok fazla karşılaşmamaıştık sınavımında yaklaşması sebebi ile derslerime odaklanmıştım. Fakat bir yerde karşılaştığımızda hafifledi sandığım duygularım tekrarlıyor. Yoğun duygular besliyorum. Bu süreci nasıl atlatabilirim gerçekten bilmiyorum. Derlserimi de ihmal etmemeye çalışıyorum ama bazen canım öyle acıyorki dayanamayıp saatlerce ağladığım oluyor. Bu süreci nasıl atalayabilrim kendisine duygularımı açıklamaya da cesaret edemiyorum ne yapmam gerekiyor? Teşekkür ederim.

Romantik İlişkiler

3 Buçuk yıllık ilişkimde artık sevmiyor muyum?

Şuan 20 yaşındayım. Lise 9da ona aşık oldum. Ama o sürekli sıcak soğuk yapıyordu ve daha çok bağlandım. Yeri geldi ağladım vb. Fakat ciddi anlamda hiçbir karşılık almadım hep sınır vardı. 11. Sınıfın sonunda sevgili olduk. Ben körkütük aşıktım. Ama o bana ilk sene çok kötü davrandı. Ben bırakamadım. 1. Sene sonrasında ise benim aşkım sevgiye döndü. Onun o halleri son buldu. Yerini aşık bir erkek aldı. Bana çok iyi davranmaya başladı. Hiç üzmedi. Ben üniversiteye başladım o işe. Arada kıskançlıklar ve kavgalar oldu ama halloldu. 3 buçuk sene oldu. Şimdi staj görüyorum bir aydır. O hala aynı iş yerinde devam ediyor. Sorun şu ki bu bir aydır kafam çok karışık bir hal aldı. Bazı hareketleri, sözleri bana batmaya başladı. Sürekli tekrarlayan şeyler diyeyim. Kötü niyet yok şaka ama her gün aynı muhabbet olunca ve benden cevap bekleyince usanmaya başladım. Saçı kısayken gözüme hitap etmiyor. Benim istediğim şekilde uzunluğa geldiğinde ise hiçbir problem yok. Etrafımdaki insanlar onun çirkin olduğunu bana defalarca söyledi ve bir yerden sonra bazı zamanlar kafama takılıyor. Dün gece ona ara vermek istediğimi, kafamın karışık olduğunu söyledim. Kendimi toparladığımda gelicem dedim. Hala onunla geçmişte kurduğumuz evlilik, seyahat hayallerim var. Onu seviyorum bunu söyleyebiliyorum ama aslında sevmiyor olabilir miyim? Yardımcı olun. Neden bu haldeyim?

Uzun Süredir Ailemden Nefret Etmek

19 Yaşındayım Yıllardır Ailemi Sevmiyorum Nefret Ediyorum Sorumluluklarımı Yerine Getiren Birisiyim Dün Sadece 2 Saat Oyun Oynadım Diye Babam İş Yerine Getirdi Bağırdı Bana Şeytan Dedi Babam Ve Annem Sürekli Kavga Eder Birbirinin Arkasından İş Çevirir Sonra Birbirine Canım Der Gerçekten Tiksiniyorum Onlardan Yıllar Boyu Sorumluluklarımı Yerine Getirdim Bana Demedikleri Kalmadı Kardeşim Kuzenime Benim Yanımda Onu Sevmiyorum Dedi Ciddi Şekilde Bende Neden Dedim Şaka Dedi Sonra Ama Ciddiydi Bir Kaç Gün Önce Annem Seni Doğurduğuma Pişmanım Dedi Yıllardır Annemden Sözlü Fiziksel Şiddet Görüyorum Örneğin Çoçukken Fotoraflarda Engelli Gibi Durma Zihinsel Engelilere Benziyorsun Derdi Bana Vururdu Bu Yüzden Yıllardır Fotoraf Çekinmiyorum Nefret Ediyorum Kısaca Babamda Aynı Şekilde Eve Gelmez Benle Vakit Geçirmedi Hiç Ben Evdeyken Arkadaşlarıyla Gezmeye Giderdi Çoğu Kez Sonra Eve Gelince Kavga Çıkardı Annem Babam Kardeşim Başkalarına Karşı Kibar Bana Gelince Canavar Oluyorlar Onlarla Konuşmak İstemiyorum Nefret Ediyorum Onlardan Asla Affetmicem Onları Ben Sadece Sorumluluklarımı Yerine Getirip Sevdiğim Şeyi Yaptım Yanlızım Ve Kimsem Yok Kimseden Nefret Etmek İstemiyorum Ama Durum Böyle

Psikoloji

Hiç bişey

Ben küçükken içine kapanık bi kız olarak büyüdüm ve hiç arkadaşım yoktu ilkokul ve ortaokulum aynıydı hatta annem bile gelmesini istemiyorum utanıyorum annemden beni almaya gelirken kimsenin beni görmesini istemiyorum sonra liseye geçtim ve utangaçlıgım bitti ergenlikte takıntılarım basladı agız saplama temizlik özgüven eksikliği uyku problemleri kabus horlama gibi sesleri istemiyorum şimdi ise 24 yasına geldim ve çalısmıyorum neden sizde böyleyim

İş Hayatı

Normal olan bu mu bunlara katlanılmalı mı?

Hukuk fakültesi öğrencisiyim ve okulum birkaç ders nedeniyle uzadı. Bu süreçte butik bir avukatlık ofisinde stajyer olarak çalışmaya başladım. Ofiste iki erkek avukat bulunuyor. Başlangıçta mesleğe dair heyecanım olsa da zamanla yaşadıklarım beni hem hukuktan hem de çalışma hayatından uzaklaştırmaya başladı. Sürekli verdikleri işleri küçümseyerek bunların gereksiz olduğunu söylüyor, aynı zamanda bu işleri bana yaptırıyorlar ki işler aslında önem arz eden işler. Özel hayatımla ilgili sorular soruyor, hakkımda başkalarından bilgi almaya çalışıyor ve tesettürlü olmam nedeniyle avukatlık yapmanın benim için uygun olmadığını sık sık dile getiriyorlar. Giyimim ve dış görünüşüm de neredeyse her gün yorum konusu oluyor. Ofiste -herhangi birisi olabilir bu -insanlar hakkında sürekli olumsuz konuşulması ve bana yönelik bu tavırlar nedeniyle yalnızca işle sınırlı iletişim kurmayı tercih ediyorum. Ancak bu kez de girişken olmadığım ve mesleğe uygun olmadığım söyleniyor. Kendimi rahat hissedemediğim için lavaboyu kullanırken bile tedirgin oluyorum ve kullanmıyorum gün boyu, istediğim gibi giyinmeye çekiniyorum. Maddi nedenlerle çalışmaya devam etmeye çalışsam da yaşadığım bu ortam psikolojik olarak beni ciddi şekilde yıprattı. Sürekli eleştirilmek, sınırlarımın ihlal edildiğini hissetmek ve kendim gibi davranamamak nedeniyle sağlıklı düşünmekte zorlanıyorum, mesleğe ve geleceğe dair umudum zaten yoktu daha da kaybetmeye başladım. Zaten kaybolmuş hissederken şimdi neredeyse önümü hiç göremiyorum.

Aynı evde iki yabancı olarak yaşamak zorunda mıyım?

Merhaba benim düğünümden bugüne kadar sıkıntılar öncelikle eşimin ailesi tarafından başladı sürekli bir müdahale herşeyimize karışma gereği duyuyorlar. Belli bir yaşa gelmiş insanlar neden çocuğu evlenmiş artık mutlu olması için elinden geleni yapmıyor? Ailene sınır koy dediğimde; ailemle görüşmemi istemiyorsun diyor. Ben eşimle birşey konuşmak istediğimde kök ailesine sanki hakaret ediyormuşum gibi tepki gösteriyor, tartışmayalım uykum var sonra konuşuruz diyip geçiştiriyor. Ama konu çözülmüş olmuyor ben konuyu konuşup çözelim ve bir daha konuşmak istemediğimi söylemek istiyorum. Bu seferde aynı şeyi söyleyince yıllardır aynı şeyi söylüyorsun diye dırdır ediyorsun diyor bana. Eşimle aramızda ki iletişim kopuk. Bir sabah günaydın canım birtanemle başlıyor sonrasında ilgi alaka yok. Ufacık şeye tepki gösteriyor. Seni seviyorum diyor ama göstermiyor. Ailesine karşı hiç korumuyor, teyzesi bana hakaret ediyor, bana hakaret edicek ne beni tanıyor ne de bunu söylecek bir sebep var ortada ama teyzem birşey diyemem diyor. Senin aile kavramın farklı diyor. Ailesi dediği kişiler hiçbir özel gününde yanında bizim mutluluğumuzu düşünerek hareket etmediler. Hepsi egolarına göre takıldılar. 5 yaşında kızım var. Benim de hatalarım mutlaka vardır ama eşim ve ailesi tarafından çok kırıldım ve yıprandım. Bir insan birini kırıyorsa ailense özellikle özür dilemese bile davranışıyla belli eder ama onlarda o yok. Mutsuz bir evliliği çocuğum için sürdümkistemyrumNeyapmlyımyardmcıolurmusunuz?

Psikoloji

Yetersizlik

Merhaba. Kendimi yetersiz ve eksik hissediyorum. İstediğim bölümü kazanamadım başka bir bölüm okuyorum. Okuduğum bölüm özel eğitim öğretmenliği ve bu beni daha çok geriyor ataması en yüksek bölüm olsa da mezun olduktan sonraki süreçler beni geriyor. İstediğim bölüm için çalışsam bile kazanamam sanırım. Ama bazı insanlar için her şey çok kolay istedikleri bölüme istedikleri an gidiyorlar çok başarılılar yurt dışında okuyorlar. Çevremdeki insanların akademik hayatları benden iyi. Bu da benim daha çok eksik hissetmeme neden oluyor. Ben neden daha iyi bir bölümü daha iyi bir yerde okuyamıyorum. Bu bölümü bitirdikten sonra belki istediğim bir bölümü okurum . Ama kazanabilir miyim bilmiyorum. Aşkı buluyorlar ben reddedildim daha önceden ve hala bunu unutamıyorum çünkü kibar bir reddedilme değildi. Ona haddini bildiremedim beni ezmesine izin verdim bu yüzden uzun zamandır unutamıyorum. Unutabileceğimi zannetmiyorum . Söylediği laflar için bir kere bile özür dilemedi. O gayet mutlu bir şekilde hayatına devam ediyor. Onun da akademik hayatı çok iyi sosyal hayatı da iyi ve daha da iyiye gidecek gibi duruyor. Muhtemelen benden bin kat daha iyi bir kızla birlikte olacak. Bunların hepsi benim iğrenç hissetmeme neden oluyor. Neden bazı insanların hayatı hep bir adım önde neden ben hep geride kalıyorum? Benim akademik hayatım, sosyal ilişkilerim niye onlarınki gibi değil?

Aile baskısı evlilik

ben 24 yaşına girdim küçükken de kuzenim biriyle evlilik lafı geçti bu senede işte yaz ona tanış hayatını kurtar evlen denildi açıkası ben annemi takmadım dün bir amcan kızı kocasının eşinin kardeşi varmış kız arıyorlar beni sormuşlar yok istemem sağolun dedim annem bana sen evde kalacaksın neneler gibi hareketler etmeye kalktı korkuyorum hemde çok depremzeyim kimsem yok yardım edin bana