Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sevgilimle sorunları nasıl çözerim ona geçmişi nasıl unutturabilirim
Birbirimizi aldattık ikimizde bu olayı unutamıyoruz sürekli bu konu gün yüzüne çıkıyor tartışıyoruz ayrılma derecesine geliyoruz hatta bazen ayrılıyoruz unutmak istiyoruz ama sürekli aklımıza geliyor sinirlerimize engel olamıyoruz sürekli olarak yaptığımız hatalar birbirimizin gözünün önüne geliyor ben aklıma gelince tartısma çıkmasın diye kendimi tutup içime atıyorum ama sürekli bi olayda partnerim konusunu açıyor bu yüzden ilişkimiz toxic olmaya başladı .
Gizli Kullanıcı
4 yıldır sevdiğim çocuğu unutamıyorum
Merhaba 4 yildir sevdigim cocugu unutamiyorum resmen takintili kaldim birakamiyorum sabah erkenden kalkip hazirlanmaya falan basladim belki gorur diye. Sabah okul onunde beklerken arkadqsiyla geldi beni gormesini istedim gordu mu hic fikrim yok insallah gormemistir cunku eger gorup bakmadiysa asiri zoruma gider. Tekrardan karsisina cikmaya calisicqm inatla sirf tavirlqrini olcmek icin. 4 sene once gayet herseyi konusuyorduk seviyorum demisti arkadasima ama ben inanamadim cunku ayni zamanda baska kizlarla konustugunu da duymustum takipten cikardim. Sonra gidip tekrar sormus ben hoslaniyordum niye cikardi diye. Ya gercekten berbat hissediyorum belki de umrunda degilim ama olmuyo gercekten ya.
Gizli Kullanıcıİşten eve evden işe rutin bir düzenim var haftanın 6 günü akşam 9 da işten çıkıyorum
Haliyle monoton bir hayatım var kendime zamanım yok Zaman hızlıca geçiyor fakat ben boş yaşıyor gibiyim Genel olarak zorlu bir hayattan geçtik eşim ve ben işsizdik ve borçlarımız var yani çalıştığım para da gidiyor ne yapmalıyım sıkışıp kalmış gibiyim mutsuzum hayatta mutlu edecek bir şey bulamıyor gibiyim yorgunum sürekli düşünceler arasında boğuluyorum adeta nedense Çözüm arıyorum ama bulamıyorum :( …. .
Gizli Kullanıcı2.5 Yaş oğlum tekrarlayan kelimeler ile konuşuyor
Merhaba, oğlum 29 Aylık. Kelimeleri net değil her şeyi söylüyor ama bazen "anne anne anne anne böyle oldu. " Yada "bu bu bu bu bu çok güzel. " Diye tekrarlayarak söylüyor kekemelik böyle bir şey mi? Neden kekekiyor? Biraz bağırıyorum anlatmıştım alakası olabilir mi? Beni asla dinlemiyor, çok agresif evde birlikte yanlızız çok çıkmıyoruz. Sosyal değiliz, Oyun oynamayı bilmiyor, tuvaletini söylemiyor, belirli yiyecekleri yiyor sadece. Alt üst değiştirmek çok zor hatta imkansız. Herşeye itiraz ediyor çok ağlıyor. TV tablet TLF tamamen yok hayatımızda. Dr 20 dk dedi ama onu da vermiyorum vermeli miyim? Gün içinde ikimizde oldukça sıkılıyoruz sadece basit oyunlar ve ev işlerinde yardım ediyor bana etkinlik gibi oyalıyorum ama çok donanımlı değilim ne yapacağımı da bilmiyorum. Kendi sorunlarım ile başa cikmadigimiz için ona iyi bakamıyorum sanırım nasıl davranmalıyım sabredemiyorum çoğu zaman bağırıyorum ona. Ama yaptıkları çok uç şeyler yani basit şeyler değil ne kadar zorlasam da olmuyor. Nasıl bir yol izleyebilirim? Nasıl yetiştirebilirim onu özgüvenli, sosyal, mutlu, seven, sevilen başarılı, güçlü biri olarak. En çokta tekrar etmesini kafama takıyorum çok sık yapıyor çünkü kekemelik ise tedavi mi olmalı yoksa heyecandan mi, aklına gelmiyor kelime sanki tekrar ediyor gibi de bilmiyorum. Neler yapmalıyız neler yapmamalıyız?
mountainFazla düşünmeyi durdurmak
Fazla düşünmeyi analiz yapmayi durdurmak istiyorum mesela felsefi şeyleri çok düşünüyorum bu aralar 2 gündür falan ve bu beni rahatsiz ediyo dopanimimi azaltiyo ne bileyim sinirlerim kasiliyo ben rahat olmak istiyorum tabiri cayiz biraz c*hil😂 her şeyin dibine kadar inmek istemiyorum kendimi full kontrol etmek istemiyorum yani rahat kafa istiyorum mantikim iradem hepsi yerinde sadece analizıer yaparak yaşamak istemiyorum akişda kalayim
Gizli KullanıcıKendimi tanıyamıyorum
Merhaba ben eskiden herkesi düşünen herkesin yardımına koşan affeden tutunan vefalı biriydim. Aile hayatımda annem hep fedakar babam hep kendi keyfinde biriydi. Ben kaygılı birine dönüştüm. Hep susan içe kapanık istediğini ifade etmekte zorlanan biriydim Annem mutsuzdu iş dışında depresif bir hayatı vardı. Duygularımı dinlemezdi bile. Ben her şeyi kendi başına halleden kimseye içini açamayan içine dönüp halledip geri dönen biriyim İçimi birilerine açınca kendi yaşadıkları şeyler üzerinden bana acılar yaşattılar üstüme geldiler sessiz kaldım diye suçlandım. Geri çekildim vefasızlıkla suçlandım. Bu ne yaşıyor demediler. Yolumu kaybettim. Bana güldüler. Zaten kimseyle anlaşamıyor dediler. Gerçekten de yalnız kaldım. Yalnız kaldıkça onlara tutundum onlar tamam hadi seni affettik kafasına girdiler. Sıfırdan başlamak beni kötü vefasız biri mi yapar yoksa ben hiçbir yerde geçinemeyen biri miyim bilmiyorum. Sürekli beni konuşuyorlar sürekli kendimi açıklamaktan yoruldum. Kendi içime döndüm yine. Ne istediğimi bulmakta zorlanıyorum. Kendimi sürekli kapattığım için doğru ne bulmakta güçlük çekiyorum. Ne zaman bir şey paylaşsam sürekli yanlış yerlere çekip beni kötü gösteriyorlar sonra anlıyorlar beni affediyorlar. Bu onların döngüsü mü benim mi anlamıyorum. Yalnızlığı tercih ediyorum kesin biri var diyorlar. Ya sadece yoruldum. Yeni bir yön bulmaya çalışıyorum. Bu sorunlardan kendi hayatıma odaklanamıyorum. Gittiğim her ortamda böyle mi olacak bilmiyorum
Gizli KullanıcıEşim ile ilgili porno izleme sorunu
Merhaba hocam ,eşimle 8 yıldır evliyiz birbirimize karsi saygı ve sevgimiz çok . .ilişkimiz güzel gidiyor cinsel anlamda da bir sorun yok herşey güzel fakat bilgisayrında porno videoları indirdiğini gördüm ve İnstagramda alışkanlık haline gelmiş bakmak bir kere uyarmıştım beni zedeliyornu davranış bu 2 sene önceydi ama devam ediyor ne yapmam lazım ? Bana karşı da çok sevgi dolu . . Ayrılmayı düşünüyorum . .
Gizli KullanıcıMerhaba. Eşimle olan ilişkimde kendimi çok yalnız hissediyorum.
Eşimle 18 yıldır evliyiz. Ona karşı güven sorunum var. Sürekli kafamda beni aldattığına dair kurgusal hikayeler üretiyorm. Her yaptığını gizli birşey yapıyormuş gibi algılıyorım. Kendimi sorguladığımda. Aptal yerine konuyor olmaktan korktuğumu buluyorum. Bazen düşük desibelle tartışıyorum. Bir kaç imada bulunduğumda “zoruma gidiyor” diyor. Ben verdiği tepkiden dolayı bu düşüncelerimden pişmanlık duyuyorum. bir kaç gün iyi hissediyorum sonra yine kurmaya başlıyorum. Eşim işi dolayısıyla yurtdışı-yurtiçi seyahatleri oluyor. O yokken her dakika kafamda kuruyorum ama onu hiç aramıyorm. akşamları yakınımızdaki bir kafede arkadaşlarıyla oturur. Önemli birşey olmadıkça aramam. Bazen öyle kuruyorum ki şimdi yakalıycam diye düşünüp arıyorum tartışma çıkarıyorm bu sefer de açıklama yapıyor vs. Ben sakinleşip tlf kapatsam bile aslında ikna olmuyorum ama onu çok üzdüğüm için sakinleşmiş gibi yapıyorum. Ve kendimi yine *ptal gibi hissediyorum. Ve tabi nihayetinde kendimi çok kötü, ezik hissediyorum. Bazen de nere gidiyorsun dediğimde ne yapacaksın diyor. Merak ettim deyince ben çocuk muyum diyor. Tamamen ayarlarım bozluyor. Bir kaç yıl önce instagram aramasında eski görüştüğü kız arkadaşının bir kaç soyisimle ismini arattığını gördüm ve bu sürekli aklıma geliyor. Eşimle konuştum. Neden? Diye sordum. “Ne desen haklısın, yanlış yaptım. Yaşadığı şehirle ilgili konu geçti merak ettim arattım. Soyadını hatırlayamadım zaten bulamadım. o anlık merak yani” dedi. Aklı hala onda mı diye içim içimi yiyor. . (soyismi benim aklımda😒)Arabada bir şarkı açsa ona mı dinliyor diye kahroluyorum. Geçtiğimiz günlerde başka bir şehire gitti. Döndüğünde oradaki iş arkadaşıyla olan muhabbetinden yakaladım ki; arkadaşı; “eski kız arkadaşının eşinin de tanıdığı olduğunu vs. ” söylemiş. Ben de “Sen de anlattın mı eskileri” dedim. “Öyle biraz konuştuk dedi. ” Üstünde durmadım çünkü eski kız arkadaşı hayatımızda çok önemli bir noktaymış gibi hissetsin istemdim. Ama çok gururum kırıldı. Kızımız yanımızda diye konuşamadım. Sonrasında Msj attım. Aradı “haklısın da takma kafana ne var bunda o anlatınca bende biraz anlattım o kadar. Bir şey yok bunda” dedi. Ama benim için çok şey. Kendime güvenim yok sanırım. Güvenimi kıran diğer bir taraf da şu; biz muhafazakar bir yapıya sahibiz. Ancak eşim kendi işini kurduğundan beri kendini muhafazadan çok uzaklaştı. Bu da benim güvenimi sarsıyor. Yani daha önce yapmaz dediğim şeyler için yapabilir diye düşünüyorum. Çünkü, eskiden eşim olkollü otellerde konalama yapmazken şimdi yapabiliyor. Önceden namahreme karşı bir tutum içerisindeyken şimdi değil. Konuştuğumda yapmaman lazım vs dediğimde. “Öyle olmuyor işte, orada bir sürü müşteri oluyor, yeni insanlarla tanışıyoruz,iş yapıyoruz. Ben müşteri yakalamaya çalışıyorum. Kendimi tanıtmaya çalışıyorum. İsmimi duyurmaya çalışıyorum ki iş olsun” diyor. Bu gibi değişimleri beni üzüyor. Ve çevremde kimseye anlatamıyorum. Aslında içten içe de yaparsa yapsın. Kendi kaybeder. Benim yeni bir hayat kurmam zor değil. (Çok ta çalışkan biriyim çünkü. ). Diyorum. Ama bana sarılışını kaybetmek istemiyorum. Korkuyorum. Bu tip kaprislerin kurgularım beni O’ndan soğutur mu diye yine kahroluyorum. Güvenmek istiyorum ama içimdeki ses bana “gevşeme, aptal durumuna düşeceksin” diyor. Bazen telefonuna takip programı yüklemek geliyor aklıma. bir kaç gün takip edebilsem rahatlıycam diye düşünüyorum. Ve yine düşündüğümde bazen rehberşndeki bütün erkek kişileri telefondan arayıp gerçekten erkek mi diye bakmak geliyor aklıma. Sonra ne saçmaladığıma kızıyorum. Sonra en kötü ne olabilir, ayrılırım diyorum. Rahatlıyorum. Ama bir zaman sonra yine bu döngünün içinde buluyorum kendimi. Temelde güven sorunum var ama eşime karşı mı? Kendime karşı mı? Yoksa ikisi birden mi? Bana yardım edin. 😔
Gizli KullanıcıUzun ilişkide belirsizlik sorunu
Merhaba sevgili hocam,Öncelikle ben 25 erkek arkadaşım 28 yaşında 2 yılı geçkindir devam eden bir ilişkimiz var, ilk başlarda tüm ilişkide olduğu gibi herşey çok güzeldi, o benimle niyetini açık bi şekilde konuştu en başında evlilik hayali olduğunu fakat ben istememiştim, şuan 2 aydır farklı şehirdeyiz memleketlerimizdeyiz ve tekrar aynı şehirde yaşama gibi bir durum söz konusu da değil evet yaşadığım yere geliyor ara sıra buluşuyoruz kafede oturuyoruz fakat benimde fikirlerim zamanla değişti bazı tabularım yıkıldı ve onunla bir gelecek düşünüyorum evlilik olsun istiyorum açıkcası fakat bu konuyu hiçbir zaman doğru dürüst net bir şekilde konuşamadık 2 yıl boyunca. Geçenlerde bu konu açıldı ve bana önce atanmamı meslek sahibi olmamı eğer ondan sonra hala bu ilişki devam ederse evleneceğimden bahsetti, bu arada benim bi takım ailesel sorunlarımda oldu bundan dolayı da onu sıkıp bunalttığımı hissediyorum haklı da olabilir kendince fakat kimsenin hayatı mükemmel değil bu gibi sorunlar hayatın her anında karşımıza çıkabilir çıkacakda. Herneyse ben bu duruma çok kırıldım ve üzüldüm açıkcası çünkü önceden çok isteyen bir adam şuan istemiyor gibi hissediyorum acaba boşuna mı kuruntu yapıyorum bilmiyorum ama az çok hissedersiniz ya ilerisini tahmin edebilirsiniz sonuçta birbirimizi tanıyoruz yeterince, sizce bir ilişkide gelecek görülemiyorsa ayrılmalı mı yoksa akışa mı bırakılmalı?
Gizli KullanıcıTükenmiş hissediyorum
Merhaba uzun süredir yaşadığım üst üste kötü olaylar yüzünden içimdeki iyiyi ve hevesimi kaybettim. Mağdur rolüne bürünmek istemem ama hayatımda kim varsa zamanında hep yanlarında oldum ben biraz kaygılı biriyim mide bulantılarım olur stresli olduğumda ve genelde o an ne yaşıyorsam duygularımı tam aktarıpsavunamam kendimi İçime atarım. Kendi köşeme çekilir izole olurum sonra tazelenir hayata dönerdim. Ama bu sefer tamamen kayboldum. Kendimden çok ödün verdim birini sevdim ama bana karşı hep yalanlarla geldi. Ona dönmeyinxe beni hemen suçladılar bakış açılarıbuydu. Arkadaşlarımın zamanında çok yanında oldum ama ne zaman ben bir hata yapsam bir şey olsa arkadan konuşmalar kendilerini başkalarına iyi göstermeler benim onun hakkında bildiklerimi anlatacağım korkusuyla gidip her şeyimi ortaya dökmüş. Üzüldüğüm şey şu ki bende bu insanlara benzemeye başladım. Onlar gibi düşünmeye başladım. KendimiSavunsam bencil affetsem enayiSanıyorlarİçimi güvenip açacağım bir tane arkadaşım kalmadı. Çünkü ben neysem oyum ama insanlar iyiye değil ne işine yarıyorsa ona bakıyorlar. Hep ağlayasım geliyor kendimi gülüp eğlenirken bir ortamda göremeyeceğim artık çünkü benim bana benzeyen kimsem yok. Çok izole olduğum için hayata karşı yabancıçok kırılgan hevessiz kaldım. Sırf seviyorum diye zamanında bana yanlış yapanlara da dönmek istemiyorum çünkü ruhumu yoracaklarbiliyorum. Ben o kadar çetrefilli düşünen biri değilim. Dümdüz sıkıcı biriyim. Hayat beni çok katılaştırdı.
Gizli Kullanıcı
