Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Bağlanma sorunu
Merhaba 6 yaşında bir oğlum var 3 aylık iken babayla ayrıldık yaklaşık 2 yaşa kadar baba hayatımızda aktif değildi tüm sorumluluk bendeydi ve destek çevrem yok denecek kadar azdı pandemi dönemi ve 0-3 yaş çok kaotik geçti ve güvenli bağımız oluşmadı sanırım babasıyla 2,5 yaşından beri çok aktif ve onu çok seviyor beni sadece ihtiyaçlarını karşılayan bir anne olarak görüyor sanki ve bu bende yetersizlik hissi oluşturuyor
Gizli Kullanıcı
Şu sıralar kafam çok karmaşık
Uzak mesafe ilişkim var 1 senede 2 defa buluştuk 2. buluşmamızda 4 gün vakit geçirdik kendi şehrime geri döndüğümde duygusal çöküş yaşadım zaten hazırlık senesinde olduğum için haftanın 2 günü okul her gün 10 saat telefon 1 aydır her gün özlemden ağlıyorum şuan biraz ondan uzak hissediyorum hissiz gibiyim herkese karşı sanki bir daha onunla mutlu olamam gibi onu çok seviyorum zamana mı bırakmalıyım
Gizli KullanıcıArkadaşlık ve ilişkilerin verdiği zararlar
Merhaba ben en yakın arkadaşıma zamanında içimi açmıştım yaşadığım ilişkiden bahsettim. Sonra onun her yanlışında her özel gününde yanındaydım. Sonra ben o arkadaş grubunda bir ilişki yaşadım. O kişide başkasını unutamamıştı ama ben ona baştan dürüst oldum her konuda. O da bana unuttuğunu söyledi zaman içerisinde söylenen yalanlar sürekli insanların aralarında dönen konuşmalar en sonunda benim verdiğim tepkilerle bitti bu ilişki. Arkadaşların arasında olduğu için herkes oturduğu yerden çekiştirmeye güya yanımda olmaya çalıştılar ama değillerdi. En yakın arkadaşıma benim dedikodumu yapan kız erkek arkadaşımın grubundandı. Resmen arkadan bakalım ne yapıyor diyerek izlediler beni. Arkadaşım ona verdiğim sırlar üzerinden bana alttan alta laf sokmaya başladı. Benim hakkımda atıp tutmaya başladı. Onun bütün yanlışlarını bildiğimi diğer tarafa ima edince bu sefer beni hiç tanımamış gibi ağzımdan laf almak için yalnızlığımı kullanarak diğer tarafa bilgi veriyordu. Ben bunu görüyordum. O ilişkiye dönmediğim onların istediği muhafazakar insan uyumlu insan olmadığım için beni paragöz o. . aklınıza gelebilecek tüm sıfatlarla denediler suçladılar. İlişkim üzerinden dalga geçmeye başladılar. Sanki bunları ben yapıyormuşum ben onlarla dalga geçiyormuşum gibi gösterdi diğer tarafa. Ben 3 sene boyunca sessizce sevdim ama dönmedim. Çünkü başkasıyla ilişki yaşadığımı kimsenin beni kabul etmeyeceğini biliyorlar çaresizliğimi yalnızlığımı bildikleri için bana her türlü muameleyi yapıyorlar. Sesim çıkmaya kendimi savunmaya aynı davranmaya başlayınca beni kötü ilan ettiler.
Gizli KullanıcıKaçıngan bağlanan erkek neden böyle yapar pişman olur mu?
Hocam merhaba sosyal medyadan biriyle tanıştım ve her akşam sesli konuşuyorduk mesajlaşıyorduk vs. Kendisine karşı hoşlantım vardı. 10 gün konuştuk ve buluşmaya karar verdik. Bana buluşmadan bir gün önce gerçekci planlar yapıp gelicekmiş gibi şeyler söylüyordu. Buluşma günü geldiğinde iş bahanesiyle gelmedi. Ve gece de hikayelerini gizledi ve bunu ona sorduğumdan beri ortalıkta yoktu. Aramalarıma mesajlarıma dönmedi. 1 hafta bekledim açıklamasını yazmadı. Bende takipten çıktım çıkardım. Aradan iki hafta geçti tekrar istek attım ve kabul etti o yarım kalmışlıkla mesajda attım döndü tekrardan buluşmak istediğini söyledi ve buluşucağımız günden bir gün önce nöbetçiyci yani 24 saat çalıştı eve geldiğinde biraz uyuyup kalkıp gelirim demişti ama. buluşma günü o kadar gerçekci konuştu ki yine uyursam kalkamam uyumucam vs gibi kaçta buluşuyoruz dedi ve 20 dk sonra bana şunu söyledi ya elif ısınamadım sana gelsem tad alamayacağız gibi denemedim ama yok gibi cümleler kurdu ve bu bana çok saçma geldi madem durum buydu buluşmak isteyen sendin gelmeyen yine sensin kaçıngan bağlanma olmasından şüpheleniyorum. ve en son hevesim moodum yok dedi mesajını görüldüde bıraktım sonra yine hikayelerini gizledi onu da sormak istiyorum neden sizce?aradan bir kaç saat geçti takipten çıktı çıkardı. Ve ben neden ile kaldım pişman olur mu döner mi ne yapmaya çalıştı meraklanıyorum?
Gizli Kullanıcıkaygı ve öfke krizlerini nasıl yenicem
kaygı anlarında kriz geçiriyorum tetikleniyorum öfkemi kontrol edemiyorum eski ilişkimde yaşadığım sorunlar şimdiki ilişkime yansıyor uzak mesafe ilişkim var yaşadığımız kavgalar tartışmalar yüzünden sevgilim ayrılmak istedi ayrılmadı pişman oldu 14 aydır beraberiz onu çok seviyorum ama onun beni gercekten sevdiğini nasıl bilicem. ya benden ayrılırsa tekrar telefon açmayınca mesaja bakmayınca çok tetikleniyorum onu çok seviyorum kaybetmek istemiyorum asla yardım edin
Gizli KullanıcıYüreğimde çok yoğun acı ve yorgunluk hissediyorum
Merhaba yaklaşık 2 3 gün önce kütüphanede ders çalıştığım bi günde normalde alışılmisin dışında bi saate molaya çıkmıştım her yer caddeyle çevrili ve 2 caddeden geçtikten sonra başka bir caddede yolun ortasında duran bi motor gördüm acaba kaza mı diye düşünürken çok küçük yavru bi kediyle karşılaştım ben hayvanlara karşı çok hassasimdir insanlara olmadığım kadar ve ben alabilirim dedim gidip motorun yanına elime verdiler küçücük bembeyaz ama kirli bi kediyi ve lütfen güvenli bir yere bırakın caddeye gelmesin ölür dediler o an dünyam durdu tek düşündüğüm şey onun güvenli bir alanı önce karnını doyurmak aklıma geldi gidip markete yaş mama aldık beraber ama yemedi yaş mama yemeyince çok küçük olduğunu anladım kucağımda beraber annesini aradık tüm dükkanlara ve esnaflara sordum neredeyse bakabilecekseniz sahiplenecekseniz size vereyim dedim ama yok kimse istemedi heryeri cadde olan bir yere bırakmak ölüme terk etmek gibi birseydi annesi etmişti ama ben edemezdim sonra alıp evimin sitesine getirdim tüm yol boyu ilk defa titremeyi kesip uyumuştu bana güveniyordu vücudumun ısısını yuvasi yapmayı çok isterdim ama evime alamazdim maalesef son paramla gidip süt tozu aldım ona sağlıklı büyütebilmek için annesinin yokluğunu hissettirmemek için annelik yaptım ama maalesef her şey istediğim gibi gitmedi yarım gün sitemin bahçesinde besledim ağzını zorla açıp mamasını yediriyordum ama onun tek derdi annesiydi çok ağlıyordu miyavlayarak her miyavladiginda ruhumda bi acı hissediyordum ve o günün gecesi yine onu beslemek için elimde mamasiyla siteye indim ama yoktu benim dışımda çocuklar görmüştü onu evlerine götürmüşlerdi sabah kapıda anneleri iyyg getirmeyin onu diye bi diyalogu duymuştum gidip almıştım ellerimden o benim kedim diye ama onlar gece benim yoklugumu fırsat bilip yine almışlardı onu sonra geri aşağı bırakmışlardı sonra anlattıklarına göre başka bi adam alıp yan siteye bırakmış gidip aradım etraftaki sitelere baktım görevlilere sordum gece bi kedi çığlıkları ağlama sesleri duyduklarını söylediler ama ben baktığımda hiçbir yerde yoktu burası oraya nazaran daha guvenliydi siteydi heryer daha az cadde vardı ama annesinden çok uzak bir yere getirmiştim annesi tekrar almaya gelmek isteseydi bile alamazdi artık ama vücudu kirliydi uzun zaman kendi başının çaresine bakmak zorunda kalmış gibiydi acaba annesinden ben mi ayırdım diye çok ağladım çok üzüldüm kendimi bile korumakta çok zorlaniyorken onu insanlardan korumaya çalıştım ama pek olmadı gibi ve ruhumda yüreğimde o kadar ağır bir yük var ki hikayeye şahit olan herkes gurur duyuyordu benimle ama benim içim hala rahat değil hala yetersiz olduğumu düşünüyorum gece ağlayarak Allah'a sığınmıştı ve annem o gece bi kedinin ağladigini duydugunu söyledi annesinden çok uzak bi yere getirdim onu belki ölümden kurtardım ama yaşatamadim çok acı çekiyorum bu acı çok yoruyor zihnimi bedenimi elimden geleni yaptım ama elimden daha fazlası gelmiyor diye kendimi yetersiz hissediyorum
Gizli KullanıcıDissosiyatif kişilik bozukluğum olduğundan şüpheleniyorum
Çoğu zaman kendimi kim olduğumu öğrenmeye çalışırken buluyorum, sanki içimde birden fazla kimlik var ve benim yerime hareket ediyorlar,benim yerime karar veriyorlar, eskiden majör depresyon için ilaç kullanırdım ve bunu atlattığımı düşünürken aslında sadece izine çıkmış, aylarca duygularımı, isteklerimi, hep içime atmışım, ve sakinleştiğimi düşünürken, eski halimle tekrar tanıştım duygularım artık çok daha yoğun, ve bunun önüne geçemiyorum, sanki çocukluğum, 14-15-16 yaşındaki kişiliğim, şuan ki halim ayrışmış gibi hepsi birbirinden farklı insanlar, ve anlatamayacağım kadar karmaşık ve tuhaf duygular içerisindeyim, artık kim olduğumu bilemiyor gibiyim, sanki içimdeki parçalar ya eksiliyor ya nüfus ediyor ya da tamamen kopuyor.
Gizli KullanıcıTakıntım dan çok yoruldum
uzun yıllardır aşırı yoğun OKB bozukluğum var bu hastalık yüzünden kendime zarar verdim beni en çok yoran takıntımı söyleyeyim cenemle oynamak devamlı hiç birşey yoktu çene eklemlerimde bu hastalık yüzünden bir sağa bir sola ağzımı aç kapa zorla şu gün bu gün yap üç defa yap beş defa yap on defa yap diye diye belirli bir gün belirliyoruz kendime o gün sabahı yapmam lazım mesela yada bir sayı belirliyorum kendime o sayı da yapmam lazım yapıyorum sonra başka birşey geliyor aklıma bak 3 olmadı mesela diyorum hafta sonu olsun yok cuma olsun pazartesi olsun bayram da yapayım şu özel günde yapayım gibi gibi sağlam çene eklemimi orada zamanla senelerdir yer yaptı artık disk kayması mı oldu orada kireçlenme mi ne denirse şimdi devamlı ağzımı açtığım da kütleme sesi geliyor halen devam ediyorum bu takıntıma çok saçma şekilde bunu yapıp kendime zarar verdim bu sadece en yoğun geçirdiğim aralarından biri daha bir çok var nasıl kurtulacağımı bilmiyorum yapmadığım zamanlar icime büyük bir huzursuzluk giriyor Elim ayağım titriyor kalp atışım hızlanıp soğuk soğuk terliyorum dediğini yapıyorum anlık bir rahatlama geliyor ondan sonra düşünceler susmuyor şöyle yap böyle yap sar tekrardan söyleyeceğim şey çok yoruldum bana yardımcı olun lütfen
Gizli KullanıcıNeden son günlerde devamlı çocukluk ve gençlik anıları aklıma geliyor?
45 yaşında evli bir erkeğim. Bir kaç zamandır ilk çocukluk ve üniversite dönemine ait bir yığın hoşlanmadığım anı aklıma geliyor ve beni rahatsız ediyor. Bunlar çoğunlukla özgüven eksikliği ve yalnızlıkla ilgili. Üniversite dönemim çok da iyi geçmedi benim açımdan. Ancak uzun zamandır unutmuştum. Üniversite sonrası gerek sosyal yaşamımda gerekse iş hayatımda daha aktif olduğumu söyleyebilirim. Ancak bu eski anıları neden hatırladığımı ve ne yapmam gerektiğini çözmek istiyorum
merakliHerkesin benim hakkımda konuştuklarını çok düşünüyorum çok sosyalden bir anda çok yanlıza üştüm
Merhaba öncellikle sınıf arkadaşlarımla aramda bir kaç problem yaşandı ve benimle konuşmamaya karar verdiler sonra bu durum düzeldi ama yine uzaklar bana karşı şuan sadece bir arkadaşım var onada uzaklar hepimiz Aynı grupta arkadaştık şimdi işte hepimize uzaklar Her neyse sınıf içerisinde aramızın gergin olduğu Çok kişi var böyle çok fazla bakışları falan çok rahatsız ediyor ve ben hep otoriter ve sosyal bir insan olduğum için bu bana çok ters geliyor sevgilimle Ayrılırdık ama aramızda ki Konuşma devam ediyor o bu süreçte yanımda ekstra olsaydı herşey daha iyi olurdu çok takıntım var mesela o niye yaptı ben olsaydım öyle yapmazdım acaba hakkımda ne düşünüyorlar yanlış düşünüyorlar ben öyle birisi değilim yemin ederim kendimi artık askı memnu daki Bihter gibi hissediyorum sence ne yapmalıyım
Gizli Kullanıcı
