Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Saygı çerçevwsi içinde
Merhabalar 8 yıldır evliyim 8 yıldır eşim ne zaman isterse o zaman birlikte oluyoruz ve o bir kere işini görünce daha beni istemiyor istese de olmuyor ben hep yarım kalıyorum son 2 haftadır da hiç istemedi ve artık rüya görüyor rüyada boşalıyor herşey kafasının rahat olmayışından ama neden benim isteklerimi ona defalarca söyledim ama olmuyor artık bendde soğuyorum ne yapmalıuom sizce bana da yardımcı olur musunuz sabrı azdır sinirlenince küser gerçekten bensiz haytta yapamaz tabiki de o söylüyor ama bilmiyorum evliliğin yapı taşı cinsel ilişki neden böyle oluyor
Gizli Kullanıcı
Aşk ilişkilerinden kaçıyorum
Erkeklere karşı ilgi duyup hoşlanıyorum fakat uzun zamandır hiçbir erkekle ilişki boyutuna geçemiyorum hep flört evreisnde kalıyor ya kaçıyorum yada sıkılıyorun hayatıma birini almak istuorum ama hep kaçıyorum güvenemiyorum bunu nasıl çözebilirim. Hayatımın düzenli olması için kariyer+ciddi ilişki olarak heyecanlanmasınıda istiyorum fakat hiç birşekilde kimseye bir şeu hissedemiyorum deniyorum farkındayım ama yapamıyorum sorunun bende oldugunu düşünüyorum çünkü karşımdakinden kaynaklı olmadıgını kanıtlamak içinde kendime sebep sunuyorum.
Gizli KullanıcıKontrol dışı konular ve mutluluk stress ilişkisi
Psikologlar hobi edinin stress seviyeniz düşürmesine yardımcı olun diyor ama hobilerde pahalı ve dar gelirli ne yapsın ? + ücretsiz veya düşük maliyetli olanlarda kesmiyor. Psikologlar kontrol dışında olan konular (ağır sağlık sorunları , ekonomik krizinden dolayı dışarı daha çıkamama vs) evde oturmak ama evde de ses yalıtımı olmadığı için komşu gürültesine maruz kalmak gibi konularda kontrol dışında olduğu için mutlu huzurlu stress seviyesi düşük olunabileceğini söylüyor bu konu da ne dersiniz?Böyle bir hayatı yaşayıp da mutlu huzurlu stress seviyesi düşük insan var mı?neden böyle insanları ben göremiyorum?Varsa lütfen bana bildirin ve o insanla tanışmak isterim,tanışayım ki ondan ilham ve feyz alabileyim isteyince olabiliyormuş diyeyim. Umut konusuna gelecek olursak bazen umut gerçekleşme ihtimali oldukça düşük durumlardır. mesela %0,00001 gibi. Peki bu nedir?Futboldan örnek verirsek San Marino gibi dünyanın en zayıf kalitesiz milli takımının en kuvvetli takımı İspanya'yı yenme ihtimaliyle aynıdır. Anektod:San marino bütün varını yoğunu verecek son derece gayretli olacak. Peki benim hayatımda da aynısı geçerliyse?Ben bütün gayretimi vermeme rağmen hayatımdaki +'ların -'lerden fazla olması aynı az önce verdiğim San Marino'nun İspanya'yı yenme ihtimaliyle aynıysa?Bu ihtimale sarılarak hayatımı heba edemem değil mi?Çünkü o süre zarfında yoğun ve büyük olumsuzluklar yaşıyor olacağım. Düşüncelerinizi merak ediyorum teşekkürler.
Gizli KullanıcıAnneme karşı olan öfkem ve çaresizliğimi nasıl tolere ederim
Annem psikolojik hasta ve katarakt, dişleri döküldü bu sebeple yemek yiyemiyor,çok zayıfladı ve evden çıkmıyor kişisel bakımını yapmıyor. Onu hastaneye gitmeye ikna edemiyorum. Ölmesinden korkuyorum ama artık tahammülüm kalmadı ne görmek ne aramak istiyorum. Bazen aklıma geliyor öldümü diye kontrol etmek için bi bahaneyle arıyorum ve yine iyi değilim diyor yine nefretle telefonu kapatıyorum. Çaresiz kaldım aileden destek olacak kimse yok ne yapabilirim
Gizli KullanıcıAnneme karşı hislerim
Annemle aramızda yaşanan çatışmadan ve bunun artık rutin haline gelmesinden sadece bana öfkesini yansıtmasından kardeşime ve babamda söyleyemediklerini benden çıkarmasından bana karşı empati kurmamasından çok sıkıldım daraldım ve bu daralmayı kendi evime kocama yansıtıyorım enerjim düşüyor kocama karşı enerjimi yansıtamıyorum çevremdekilerin takma demesini yapamıyorum elimden gelmiyor kardeşimle aramda yaşanan çatışmadanda çok tedirgin oluyor ve korkuyorum nasıl kendimi anlatabilirim nasıl yapabilrim
Gizli KullanıcıAile baskısı sırf evden gitmek için üniversite okumak istiyorum ama sınava da çalışamıyorum
Aile baskısı sırf evden gitmek için üniversite okumak istiyorum ama sınava da çalışamıyorum psikolojimi bozuyorlar çok üzerime geliyorlar kapanıyım diye zorluyorlar her konuda ne yapacağım bilmiyorum o kadar soğudum ki ailem gibi değil yabancı gibiler kurtulmak istiyorum daha 17 yaşındayım ailem çok cahil ama dışardan öyle gözükmüyor yardım lütfen her konuda 😼 sinirimi kontrol edemiyorum duygularımı da hemen ağlıyorum aklıma geliyorlar baskıları
Gizli Kullanıcıkendimi bu dunyaya ait hissetmiyorum.
benim her anlamda hep olağanüstü şeylere karsı ilgim vardı evreni araştırmayı ve gökyüzünü çok seviyorum ve kendimi bu dünyaya ait hissetmiyorum. Biraz komik olucak ama gidebilsem bambaşka bi evrene giderdim bu dünya bu insanlar bilmiyorum burası benim yerim değilmiş gibi bu kalıplaşmış düzen bu dünyanın yaşamı ve sürüklenip gitmek vs her şey çok anlamsız geliyor kendimi burda huzurlu hissetmiyorum o yüzden olağanüstü seyler ilgimi çekiyor farklılık arıyorum.
ewmls00Ben buna katlanmak zorunda mıyım?
Ben 22 yıllık evliyim,eşime arada bir bişey olur,kendince bir sebep bulur,suratını asar,az konuşur, sürekli mutsuz gözükür ve ben dayanamayıp konuşurum uzatmamak için. Ama bu artık beni çok yıpratıyor. İki tane yetişkin çocuğumuz var,kaç kere kendisine böyle davranmamasini söylediysem de hep aynı. Şu an yine aynı durumdayız,bu defa ben de konuşmuyorum,bakalım bu durum nereye kadar gidecek. Kendimi çok çok değersiz hissediyorum,ben bunu çekmek zorunda mıyım,çok yoruldum artik. Calişan kendine yeten bir kadınım. bazen yeter artık diyorum ama ona da cesaret edemiyorum,ne yapacağımı şaşırdım doğrusu. Bu durumu da kimseyle paylasmadim şimdiye kadar,yakinimdan birine de asla anlatmak istemiyorum. Bana yardım ederseniz çok sevinirim.
Gizli KullanıcıAnnem kendini beğenmiş mi?
Merhabalar;2kardeşiz. 1 kız bir erkek. Ben 38 yaşındayım. Erkek kardeşim 28 yaşında. Annemle uzun zamandır tarif edemediğim tavırlarında hep neden böyle dediğim sorular vardı. Şuan 3 aydır annemle konuşmuyoruz. Kendisine resti çektim. O birileri ile tartıştığında onu onaylamamız ve evet anneciğim sensin diyerek sevgi gösterisinde bulunmamızı ister. Hatasını söylediğimizde bu sefer yalan konuşarak sana duygusal tavırlar takınarak(ben sizin için ne yapmadım, siz en iyisi olun diye uğraştım)üste çıkmaya çalışır gün aramamızı eteğinde dolaşmamızı ister. Baskı yapar sen dediğini yapmazsan baban gibi der. Kardeşimle kavga etse bana gelir onu kötüler. Benle kavga ettiğinde kardeşime beni kötüler. Şuanda konuşmadığımız için kendi kardeşlerine yalan konuşarak beni kötülüyor. Babamda tam aksine çok mazlum ve sesi çıkmayan biri. Şimdi babamla evde konuşmayarak yemek vermeyerek boşanacam diyerek evde huzursuz ortam yaratıyor. S izce bu durum nedir? ne yapmam gerekir?
Gizli KullanıcıHep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Neredeyse 3 yıldır üniversite sınavına giriyorum ve bu sene son senem olduğunu bilmenin stresi var üzerimde ama ona rağmen kitap okumayarak geçirdiğim her boş anımda rahatsızlık hissediyorum mesela haftada bir gün kendime ayırırım hep ve o gün dinlenmeye çalışırım o gün kitap okumazsam veya kendimi geliştirecek bir şey yapmazsam huzursuzluk duyuyorum. Tamam diyorum kitap okuyayım, kitap okuyorum okumasına not da alıyorum ama sonunda hep ne yaptım şimdi boş boş okudum hiçbir şey hatırlamıyorum acaba salak mıyım paniğine kapılıyorum bu yüzden kitap okumayı erteliyorum ayrıca zaten yks gibi yoğun bir süreçte bilgi içeren kitaplar okumak zor oluyor kendime diyorum yazın planlı bir şekilde okurum kitaplarımı ama iç sesim kendime ihanet ettiğimi söylüyor. Bir de dehbden dolayı gelen anlık ilgi değişimlerinden dolayı başladığım kitabı bitiremeyince de rahatsız oluyorum. 2025 yılında yksye çok yoğun hazırlanmıştım hatta sınavdan bir hafta önce stresten geceleri kalbim tekleyerek uyanıyordum bu yüzden sınavdan sonra kendime iki hafta serbest süre tanıdım beynimi yoracak hiçbir şey yapmadım ama o süreçte de rahatsızlık hissediyordum kitap okumadığım veya kendimi geliştirmediğim her saniye kendime ihanet ediyormuşum gibi geliyordu. Hep gelişmek zorundaymış gibi hissediyor zihnim ve gelişmek için bir şey yapmayınca huzursuz oluyorum bu durumdan nasıl kurtulabilirim
Gizli Kullanıcı
