Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Bazen hayır diyememek çok sinirimi bozuyor
Gitmek istemediğim bir yere gitmek zorunda hissediyorum ama aslında değilim. Sadece karşımdaki kişiyi kırmamak ve ona yardımcı olmak istiyorum. Ama bulunacağım ortam da hiç benlik değil. İnsan ilişkileririnin bu şekilde ilerliyor olması sinir bozucu. Hayır gelemeyeceğim desem dünyanın sonu değil evet ama arkadaşıma yardım etmemiş olucam ve bu beni içten içe rahatsız edecek sürekli ama gidersem de ben yine rahat olmayacağım. Etkinlikte işten bir arkadaşımın istemesi. Gidip yapmam gereken şey süreçte yardım etmek getir götür vs işler yapmak. Bi yandan buna ihtiyacı var ama ben de aşıırı nefret ediyorum bu tip ortamlardan.
Gizli Kullanıcı
Kendimi sabote etmekten kurtulmak istiyorum
Merhaba ben 2 sene önce ayrıldım. Ayrılıktan sonra bu kişinin paylaşımlarını görünce benimle alakalı diye ben de karşılık vermiştim arkadaşı da benim paylaşımlarımı ona attı ve kimse kimseye dönmedi. Konu fedakarlıklar ve beklentiler üzerinden ayrıldık diye düşünüyor ama kendisi yalanlar söyledi çok büyük hatalar yaptı ben bunlara tepki gösterince beklentilerim karşılanmıyor diye bu ayrılığı istemişti. Ben her şeyi kabul edip sessiz kalacağım sandı. Aylarca bana paylaşımlarına baktığımı bildiği için göndermeler yaptı. Fedakarlık yapmayacağımı belirttiğim bir paylaşım yaptım. En son vazgeçtim tarzında bir şey paylaştı. Onu aradım yüzleştim ama bilmeden bir şey mi yaptım diyerek hiçbir şey olmamış gibi davrandı. Doğrusu bu dedi. Çünkü çok iyi biliyordu artık kendisinin de fedakarlık etmesi gerektiğini. Uzaktan kendi vicdanını rahatlattı yaptığı hataları yüzüne varmadığım için şu an kendini haklı konuma soktu. Şimdi de hayatına hobilerine kendini geliştirmeye adamış kendini ben yaşadıklarımdan sonra enkaz gibiyim onun nasıl bir karakter olduğunu unuttum ve aradım. O kadar pişmanım ki ona tekrar inandığım için. Şu an hayatındaki tüm tuşlara basıyor resmen hobiler ortamlar vs. Şok yaşıyorum. Bir kaç ay önce bana göndermeler yapan insan hiçbir şey olmamış gibi davranıyor ve artık paylaşımlar yok. Ben de kendi hayatıma odaklanmak istiyorum artık bu yaşadıklarımdan sonra onu böyle gördükçe kendime üzülüyorum.
Gizli Kullanıcıgaripten sesler duymaya başladım bir yıl içinde adım sesleri gibi tıklatma sesi gibi
Garipten sesler duymaya başladım adım sesi gibi felan tıklatma sesi gibi en çokta adım sesi oluyo banyo yaparken felan psikolojik sıkıntılarım zaten var ama artık kaldıramıyorum kime anlatsam inanmıyor nası olacak bilmiyorum bana yardım edermisiniz ederseniz çok sevinirim anlat mak istediğim bir çok şey var ama anlatamıyorum sonum nolur bilmiyorum ama hiç iyi olacakmış gibi değil burda kar yağıyor yeter
Gizli KullanıcıKavga etmekten utanıyorum?
Küçüklüğümden beri kendimi bir kavganın içinde bulduğumda asla savunamıyorum. Söyleyeceğim cümleleri karıştırıyorum ya da gözlerim doluyor. Ama en önemlisi kendimi savunamıyorum. Sınıftaki arkadaşlarımla kavga çıkartmamak için sınırlarımı hiçe sayıyorum çünkü bağırmaktan çok utanıyorum ve kavga çıkarsa kendimi savunamayacağımı biliyorum. Ve bana istediklerini söylemelerine izin veriyorum. Eğer "bunu yapma, hoşlanmıyorum" dersem,"sende çok abartıyorsun" falan diyorlar. Karşımdaki kişiyi asla yenemiyorum kavga konusunda. Ne yapabilirim? kendimi savunmak istiyorum ve gerektiğinde hakkımı aramaktan korkmak ve utanmak istemiyorum.
Gizli KullanıcıHayir demesini bilmiyorum.
Artik gereksiz insanlari istemiyorum. hayir demesini becermek istiyorum. insanlarin hayatinda sadece yanci olmak yoruyor. aslinda iyi biriyim ama istikrarsizim. her defasinda aldigim kararlardan dolayi vazgecmekten vazgeciyorum. bu durum beni kisiliksizmisim gibi hissettiriyor. derin dusuncelere daliyorum. kendime öfkeliyim kizgimligim gecmiyor surekli agresifim. bu durumdan kurtulmak istiyorum. Profesyonel destek almak istiyorum. hayata yeniden baslamak istiyorum. bu yuzden soru artik gereksiz insanlari istemiyorum. hayata yeniden baslamak istiyorum. bu yuzden soruma cvp ariyorum. .. ..
Gizli KullanıcıDeğer görmek için, vefa görmek için ne yapmalıyım
Eşimle 4 senelik evliyiz ve gerçekten çok güzel seven ve merhametli bir insan. Ancak konu ailesi olunca akan sular duruyor. Annesi sürekli mağdur edebiyatı yapıp abisinin maddi duruma ihtiyacı olduğunu dile getiriyor. Veya mağdur olacak herhangi bir kişi olabilir. Ondan bağımsız sürekli yapacağımız yatırımlara karışıyor. Sanki kendisine alıyor. Eşim ile kendimiz çalışıp bu günlere geldik. Bu 4 sene içinde bir de başarısız bir tüp bebek deneyimimiz oldu. Kolay şeyler yaşamadık. Gelmek istediğim konu ise şu:Ben eşimden tatile gitmeyi istedim. Baş başa vakit geçirmenin bize iyi geleceğini öne sürerek. Ilk önce geçiştirdi tamam bakariz dedi. Tekrar bu konuya değinince delirdi birden, işte ne kadar bencilsin abimin durumu yokken ben nasıl keyif yapayım ev aldık borcumuz var sen hep kendi keyfini düşünüyorsun gibi sözler sarf etti. Halbuki ben ona ilişkimizi düşündüğümü söyledim ikimiz için iyi olacağını. o kadar kırıldım ki şuan ona karşı hiç bir şey hissetmiyorum. Sıfır yani. Kırgınım. Bu konuyu konuşmak bile istemiyorum artık onunla. Tepkisini tahmin edebiliyorum. O tabiki hiç bir şey olmamış gibi davraniyor şuan. Ama ben durgunum ve o bunu fark etti. Az öncede duygusal türküler açıp ağlıyordu hiç üzülmedim onun için. Çünkü o beni ağlatınca kırınca yanıma gelip umursamiyor bile. Şuan kendime vakit ayiriyorum. Ona verdiğim bütün değer, emek, sanki hepsini unuttu.
kirilmisilişkimde kendim hakkında kaygı duyuyorum
7 aylık bi ilişkim var ve her şey 4. Ayımızda yavaş yavaş başladı. İlk başlarda kendimi sevgilime yakışıcak kadar iyi bi insan olarak görmüyordum çünkü ona kıyasla daha dışa dönüktüm hiç ilişkim olmadı ama konuştuğum tanıştığım insanlar olmuştu , onun ise olmamıştı bu yüzden sürekli takıntılı bi şekilde eskiyi düşünüyordum daha sonra bu obsesif düşünceler sadakat konusunda gelmeye başladı. Sevgilime gerçekten sadık mıyım acaba ilişkinin başımda bu kadar ciddi değilken ona bi sadakatsizlik yaptım mı gibi veya yolda birini görünce hoşlandım mı yakışıklı buldum mu gibi başladı. Daha sonra artık yolda her gördüğüm insandan sonra bu düşünceler tekrar etti her defasında kontrol ediyorum neredeyse. Geçen gün ise sevgilimle bi yere oturmaya gittik birini gerçekten yakışıklı buldum sonra kendimi sakinleştirdim tamam bu hoşlandın demek değil diye sonra birkaç kez daha gözüm çarptı yine kendimi sakinleştirdim,fakat şuan bu olay aklıma geldiğinde kendimden nefret ediyorum sevgilimin yanındayken nasıl birini yakışıklı bulabilirim diye. Eskiden böyle şeyler yaşamazdım ki eskiden sevgilimi bu kadar sevmiyordum ona rağmen bir gün bile onun yanındayken başkasına bakmadım. Şuan onu aldatıp aldatmadığımı düşünüyorum sıkıldım artık kendimi bu şekilde sorgulamaktan
Gizli Kullanıcıeşimi nasıl ikna edebilirim
merhaba ben 6 yıldır evliyim 3çocuk annesiyim eşim surekli ailesine para veriyor bizi umursamıyor eşimin ailesinin durumu iyi 30bin maş alıyor kayın pederim 1ev kirası alıyor 10 bin gorumcem bekar 30 bin alıyor birikim yapıyolar bizden istiyolar psikolojim darma duman ne yapmalıyım boyle bi durum için çocuklarım çok küçük çalışamıyorumda eşimde ailesinden vazgecemiyor benim ailem bana yardım ediyor eşimde ailesine yardım ediyor
Gizli KullanıcıKaygılarımı nasıl yenebilirim
Herşey kötü gidiyormuş gibi sevdiğim insanı yoruyormuşum gibi hissediyorum onu çok seviyorum ama ondan daha fazla sevgi ilgi bekliyorum alamayınca boşluktaymışım gibi kafamın içi çok dolu sakinleştiremiyorum rahat nefes almak istiyorum mutlu olmak istiyorum en ufak şeylere tahammül edemiyorum kestirip atıyorum sonra pişman oluyorum sevdiklerimi kendimden uzaklaştırmak istemiyorum ama nasıl davranacağımı bilmiyorum sevgimi yaşarken çok yıpranıyorum ve üstüne iş hayatım çok stresli
Gizli KullanıcıAyrıldığımız için mental olarak çok büyük bir boşluktayım ve aşırı derece mental sorun yaşıyorum
Üzgün hissediyorum ayrıldığımız için yapmadığım şeyler için bana iftira attı ve aylarca bunlara kendini inandırdı bu yüzden benden ayrıldı ama bir tarafım onu seviyor ve hayatıma devam etmekte zorlanıyorum nefesim daralıyor göğsüme bir ağrı giriyor mental açıdan çok zorlanıyorum İçimde anlam veremediğim bir umut var dönmeyeceğini biliyorum ama yine umut etmekten vazgeçmiyorum bu beni sanki daha zor bir çıkmaza sokuyor
Gizli Kullanıcı
