Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
9 yıldır platonik olduğum biri var ve onu unutmak istiyorum.
Merhaba, ben 20 yaşındayım ve 9 yıldır platonik olduğum biri var. Hayatımın her döneminde onu bu şiddetle hatırlamıyorum ancak son 1-2 aydır sürekli onu düşünüyorum. Saplantılı olduğumun farkındayım ve bunu aşmak için fazlaca yol denedim. Karşılıklı çok kısa bir ilişkimiz oldu zaten ancak çocuktuk. Dediğim gibi her zaman bu kadar şiddetle hatırlamıyorum ama özellikle duygusal boşluklarımda üzerime yapışıyor. Daha da korkuncu benim bir ilişkim vardı aslında güzel bir ilişkiydi ancak sonrasında yine duygusal olarak yetersiz hissettiğim bir anda aklıma düştü ve ben eski erkek arkadaşıma karşı soğuk hissetmeye başladım. Elbette başka birçok parametre vardı ayrılmamız için ancak vicdanım en çok dürtende buydu ve eski sevgilimle birlikteyken platonik olduğum çocuğu düşündükçe eski sevgilimi aldattığımı hissettim ve bu beni daha da çok ayrılmaya itti. Onu mu seviyorum, bilmiyorum. İçimdeki yarım kalmışlıklar mı bu kadar beni bağlıyor, bilmiyorum ama şundan eminim ki hayatında nokta kadar yerimin olmadığı birinin hayatımda bir büyük soru işareti olmasını istemiyorum. Böyle düşünmemin temel sebebi ne olabilir kabaca ve bununla nasıl başa çıkabilirim?
Gizli Kullanıcı
Eşimin Flört içerikli uygulama bağımlılığı
Merhabalar, eşimle severek evlendik biz evlenmeden önce date flört uygulamaları kullandığını biliyordum ama evlenirken asla böyle uygulamalarda takılmayacağına dair sözler vermişti. Herneyse 1 yıl olacak neredeyse evleneli, eşim sürekli happn, tinder gibi iğrenç uygulamalarda takılıyor ve bununla alakalı çok büyük kavgalar ettik her seferinde mailini sildi numarasını değişti telefonunu değişti yeni mail açıyor yine yüklüyor. Ben artık ne yapacağımı gerçekten bilmiyorum. Çift terapisine gittik onu ilaca da başlattı doktor ama bu nasıl bir hastalık ki geçmiyor bu durum yüzünden eşimden midem bulanıyor. Cinsel hayatımız evlilik hayatımız gerçekten aşırı mükemmel. Hayır diyen bir kadın değilim ve zaten aşırı istekli biriyim buna rağmen onca kavgaya rağmen ben uyuduğumda evden gittiğimde direkt fırsatı değerlendirip uygulamaları yüklüyor bunları gizliyor siliyor vs işi bitince sonra tekrar ve benim bunların farkında olmadığımı sanıyor artık yüzüne vurmaktan ben yoruldum çünkü utanmıyor da işin sonunda verdiğim tepki yüzünden ben kötü oluyorum. Ben bu artık adı cinsel bağımlıluk mı her neyse bu adamı nasıl düzelteceğim nasıl normal karakterli evine eşine sadık bir adam olacak bu düzelebilen birşey mi ? Tedavisi var mı bu hastalığın.
siyahhh17 yaşındayım, YKS hazırlanıyorum; beyin sisi, vitamin eksikliği ve bir döngüden çıkma çabam
Merhaba hocam, 17 yaşında YKS'ye hazırlanan bir öğrenciyim. Bir süredir içinden çıkamadığımı hissettiğim ve hem zihnimi hem de ders çalışmamı çok etkileyen bir durumla baş etmeye çalışıyorum. Temmuz ayından bu yana yaşadığım psikolojik ve fiziksel bir kırılma sonrası hayatımda bazı şeyler değişti. O dönemden sonra zihnimde sürekli bir "beyin sisi", odaklanamama, okurken gözlerin yazılardan kayması ve dalgınlıklar baş gösterdi. Durumun ciddiyetini fark edip doktora gittim ve yapılan tahlillerde B12, D vitamini, magnezyum ve çinko eksikliğim olduğu ortaya çıktı. Şu an doktor kontrolünde 6 aylık B12 iğne tedavisi görüyorum (2. aydayım) ve D vitamini takviyemi bitirdim. Ancak asıl zorlandığım kısım şu: Zihnimdeki bu yorgunluk ve beyin sisi, yaşadığım bazı ufak tefek tetikleyicilerle (örneğin gece saatlerinde yenilen tatlılar/çikolatalar vb. ) birleştiğinde zihnimi çok yoran bir döngüye dönüşüyor. Kendimi akıl sağlığımı yitireceğim korkusuyla ve aşırı bir kaygıyla baş başa buluyorum. Fiziksel olarak vitaminlerimi alsam da, bu zihinsel alışkanlığın ve kaygının derslerime odaklanmamı engellemesinden, zihnimi bulandırmasından çok korkuyorum. Sorum şu: Hem bu fiziksel/vitamin eksiklikleriyle iyileşmeye çalışan hem de YKS stresi ve bu zihinsel döngü arasında sıkışıp kalan bir genç olarak bu süreci en sağlıklı nasıl yönetebilirim? Aklımı yitirme korkumun yersiz olduğunu bilsem de bu kaygıyla nasıl baş etmeliyim? Tavsiyeleriniz nelerdir?
gripusulaKaçıngan bağlanan partnerime nasıl davranmalıyım?
Hocam methabalar, sevgilim bana 3 ay olmasına rağmen bir kez seni özledim veya seviyorum demedi. ilişkinim basındayken yakınlık gösteriyordu şimdi sanki ben onu zorluyormusum gibi. Sevildiğimi ve benimle gerçekten zaman gecirmek konuşmak isteyip istemediğini anlayamıyorum ilgisizlikten şikayetçiyim. Ben sarılırsam sarılıyor yoksa sarılmıyor. Arkadaslarıyla plan yapıyor beni dahil etmiyor bireysel alanı çok fazla. Sürekli nazikçe konuşsam bile kendimi çok dırdırcı hissediyorum. Hergün mesajla iletişim halindeyiz ama Haftada bir kez görüşüyorux eğer ben teklif edersem ekstra görüşmeyi kabul ediyor yoksa kendisi teklif etmiyor. Genel olarak mesajlaşıyoruz ama sesini duyuyum diye aramak falan yok. Bunları eskiden yapmıştı şimdi ise yapmıyor. Haftada bir kez görüşerek birbirimizi nasıl tanıyabiliriz? Bir de ilişkiden emin değil gibime geliyor bu şekilde arkadaşlarıyla tanıştırmadığı vs için. Dışarıya kötü görünmemek konusunda büyük kaygısı var. Beni merak etsin, ilgilensin yakınlık göstersin istiyorum ama bunları kendiliğinden yapsın istiyorum. İlişkinin başlarında olan kişiden çok farklı davranıyor. İletişimimiz zayıfladı bence ama bu ona yetiyor anladığım kadarıyla. Sürekli ben sohbet açıyor ve çabalıyor gibi hissediyorum ben fe kaygılı bağlanan biriyim. Bu sıralar iş ve başka sorunlarla kafası meşgul. Ama ben bu nedenle mi yoksa ilişkiye mi isteksizliği var çözemiyorum. Hayatına dahil edilmemekten çok rahatsızım. İlişkinim başlarında sanki onun için ödül gibiydim şimdi ise görev gibi hissediyorum.
derinyilmazSevgilimle konuşurken hep sessiz sessiz oturuyorum, her zaman utagaç oluyorum.
Benim sevgilimle 6. ayım ve dün akşam ağır bir kavga ettik ve barıştık. Fakat bana bir çok kusurumdan bahsetti ve hepsinde haklıydı. Onunlayken hiç eğlenmediğimi, konuşmadığımı, sürekli sessiz sessiz oturduğumu söyledi. Bu yaz en yakın arkdaşım tarafından ihanete uğradım ve o günden beri sevgilime karşı kendimi çok fazla açamıyorum ve çok suskunum. Neden böyleyim anlayamıyorum başkalarının yanında çok neşeliyim konuşkanım sürekli şakalar yapıp saçmalıyorum ama sevgilimin yanında olmuyor sadece sarılıyoruz öpüşüyoruz sonra yine ben utanıyorum konuşucak birşey bulamıyorum. o hep anlatıyor bende dinleyip yorum yapıyorum. Bana bu durumun altındaki neden ne olabilir birde nasıl düzeltirim çok rica ediyorum yardım edebilir misiniz?
Gizli KullanıcıEl titremesinden nasıl kurtulabilirim
ben evlendikten sonra sosyalortamlara eşimin akrabalarına ailesine gitmek beni çok geriyor ya da bir kaç kere gördüğüm insan benim evime gelince geriliyorum elim titriyor çay servisi yaparken çok heyecanlanıyorum bardaklar şakır şakır titriyor ne yapmam gerekiyor bu durumdan kurtulmam için çok yoruldum insanlar evime gelsin güzelce ağırlayayım onları istiyorum. Hep çay servisi yaparken kalabalıksa eğer ortam çok geriliyorum sanki dökecek gibi hissediyorum
Gizli Kullanıcıİnsanlarla konuşurken çok detay verip çok heyecanlanıyorum ve farkediyorlar günlük hayatımı zorluyor ne yapmalıyım ?
Çok heyecanlı yapım var bu iş hayatımda konuşurken çok fazla açıklama yapıyorum ve detay veriyorum insanlar heyecanımı görüyor günlük hayatımda zorlanıyorum elim ayağıma karışıyor bu özellikle kalabalıklara girince oluyor ve yeni insanlarla tanışınca bu durumu sıklıkla yaşıyorum . Beni özgüvensiz gösterdiğini düşünüyorum telaşlı yapımı nasıl azaltabilirim ? Daha özgüvenli gözükmek ve daha sakin olmak istiyorum. Gerilmemek istiyorum çok gerginim üzülüyorum bu duruma
Gizli Kullanıcıİlişkide yalnızlık hissi
Hocam merhaba. Erkek arkadaşımla 1. 5 yıldır ilişkimiz var. Güven problemlerim başladı birkaç olaydan sonra. Bunun üzerine telefonunu kurcalamaya başladım. En son kurcaladığımda yeni iş yerinden bir kızla konuştuğunu gördüm. Erkek arkadaşım yazmıs kıza. İş dedikodusu yapmışlar haberim yoktu. Hatta kız akşam ararım knk yazmış. Kız seni biliyor onun da erkek arkadaşı var dedi. Ama nasıl bir kadın akşam seni ararım diye rahatlıkla yazabiliyor. Buna çok kırgın ve kızgınım ve ne zaman bu konuyu açsam hep ağır şeyler konuşuyor. Mesela uykusundan uyanıp beni aramak yerine sosyal medyada dolaştığı için kızdım bana bağırmaya başladı. Ağladım. Cevap versene ağlamanı mı dinletiyorsun bana, her şeye alınıyorsun, normal konuşmak için aramıyorsun kavga etmek icin arıyorsun dedi. Küfürler etti nasıl bir şey aldık başımıza dedi sonrasında da. O kadar kırıldım ki. Yanımda olsa böyle yapamıyor. Ağladığımı görünce üzülüyor ama telefonda başka birine dönüşüyor. Ayrılmak daha doğru diye düşünüyorum ama bunu yapmaya cesaretim yok. Yine barışmak için ben adım attım mesela aradım özür diledik. Ama kırgınım ruhumu asla anlamıyor. Ruhunun anlaşıldığı bir ilişki mümkün mü ? Sağlıklı doğru ilişki bu denli kaygı hissettirir mi ? Seven insan böyle fütursuzca konuşabilir mi ? Ben nasıl affedebilirim ? Ya da affetmeli miyim? Onun ruh haline göre yaşamam gerek hep , kendimi çok yalnız hissediyorum
deryacllkSosyal ilişkiler
Merhabalar, üniversiteye başlamamdan itibaren beni rahatsız eden bir durum var: arkadaşlık ilişkileri. İlk sene tanıştığım arkadaşlarımla ilişkimiz devam ediyor ama ben onlara karşı çok ilgiliyken onlar okulda geçirdiğimiz zorunlu vakitten sonra isteyerek buluşmak, bir şeyler yapmak için çaba sarf etmiyorlardı. Bunu uzunca bir zaman benim abartmam olarak kabul ettim ama kendileri için bir çıkar durumu olduğunda anında orada olduklarını görebiliyorum artık. Bunun sonucunda da sürekli olarak hissettiğim hayal kırıklığı artık yerini bir başkasına bağımlı hale gelen kendime üzülme durumuna bırakmıştı. Artık arkadaşlığa bakış açımızın farklı olduğunu kabullenmeye başladım. Bütün bunların yanında hissettiğim diğer sorun da sürekli bunları düşünüyor olmam. Bulaşık yıkarken, duş alırken ya da benzeri bazı durumlarda. Beklentilerimi azaltmak kendimi biraz daha iyi hissettirsede yalnızlık duygumu değiştirmedi. Kendimi sıkılırken ve her şey hep böyleydi ve böyle gidecek hissine kapılmışken yakalıyorum. İnsanlar genelde romantik ilişkilerinde böyle problemler yaşarken ki hiç romantik ilişkim olmadı, benim arkadaşlık ilişkilerimde böyle sorunları kafaya takmam bana normal gelmiyor ama önünü de kesemiyorum. Romantik olarak da hiç platonik bile sevemedim kimseyi. Burada sevemedim diyorum çünkü sevmek isterdim gibime geliyor. Neden bu iki ilişki hali arasında böyle uçurum var diye meram ediyorum. Diğer insanlar ilişkilerini bu kadar sık düşünüyor mu yoksa benimkisi mi sağlıksız bir düşünce yapısı.
Gizli KullanıcıHER SEYİ ÇOK DÜŞÜNÜYORUM
merhabalar benim yaklasık 2 senedir sevgilim var ve 2 hafta sonra nişanımız var üniversitede tansıtık mezuk olduktan sonra tabi uzak mesafeyiz aramızda 500 km var ben evlenince onun sehrine taşıcam çünkü orada calısıyor onu çok seviyorum her seyimi onunla konusuyorum onunla konusurken kendimi güzel rahat hissediyorum ama mesafeden dolayı benim ailem farklı sehire evlenmemi istemedi çevremdekiler çok karsıtı hep olumsuz seyler duydum zor olucagının bende farkındayım ama uzak diye sevdiğimi bırakmak istemiyorum bu süreçte de kimseye yanıstmasam da durmadan aklımda çevreden duydugum olumsuz seyler alışamazsın edemezsin tek basına ya ben uzaktayken birine bi şey olursa korkusu sürecimin tadını cıkarmak yerine korkulu şüpheci düşünceliyim ya yapamazsam ya olmazsa ya bozulursak ya alışamazsam işte farklı sehirde ailemden uzak nasıl olur falan durmadan aklımda bunlar var napıcam bilmiyorum cok kötü bi durumdayım düşünmekten basım agrıyor uyuyamıyorum ilişkimizin basında böyle değildim duydusum seylerden dolayı böyle oldum ailemi terk edicekmişim gibi konusuyordu herkes benim ailem de başta hiç istememişti ama tanıdıkca biz devam edince onlarda alıştılar lütfen bana yardımcı olun ne yapmayalım nasıl rahat ederim
Gizli Kullanıcı
