Psikolojik Destek ve İyi Oluş Platformu
Zihinsel sağlığınıza dair sorulara uzman psikologlardan yanıt alın. Psikolojik desteğin en ulaşılabilir adresindesiniz.
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Filtrele
Soru sor
Filtrele
Kategoriler
Sanırım aldatılıyorum?
Kız arkadaşımla güzel bir ilişkimiz var fakat sadece yüz yüze buluşmalarımızda mükemmeliz. Mesajlaşmalar da sanki aramızda dağlar var saatler sonra cevap vermeler tek ve soğuk cevaplar. . Birkaç kez sormama lazım aramızda sıkıntı olmadığını söyledi ama ben bu tarz belirsizliklere bilinmezliklere gelemiyorum. En son buluşmamızda ise telefonu çaldı abim dedi açmadı bende üstelemedim eve bıraktıktan sonra aradım meşguldü telefonu inanın içim içimi kemiriyor başkası var ise bunu nasıl itiraf ettirebilirim bu ilişki Bana zarar veriyor ama ben bitirirsem onun ekmeğine yağ sürmüş olurum onun itiraf etmesini istiyorum. Esasında hayatında da biraz karmaşıklıklar var takıntılı bir sapığı var ailesinin boşanma durumu var ben mi yanlış anlıyorum acaba bu durumlardan ötürü mü bana karşı soğuk yapıyor ama bir an önce öğrenip ya tamam ya devam demek istiyorum ruhen hiç iyi değilim
Gizli Kullanıcı
Ruhsal yorgunluk ve bıkmışlık hissi
Merhaba 19 yaşında yks sınavına çalışan bir ögrenciyim ve psikolog olmak istiyorum ama psikolog olabilmek için kendimi iyileştirmem zihnimi güçlü tutmam lazım diye düşünüyorum ve bu anlattıgım durumlardan çok yoruldum ve hiç iyi hissetmiyorum çok daralıyorum ve nefesim kesiliyor bunları düşündükçe ruhsal yorgunluk yaşıyorum ve bunun belirtileri çogu bana uyuyuyor Beyhan budagın ruh yorgunluğunun 7 belirtisi videosun da ki tüm belirtilerin bana uyuduğunu fark ettim ve ne yapmalıyım bu durumları yenmek için diye buraya sormak istedim belirtiler şunlardır 1: Motivasyon eksikliği= Burda da özellikle söylemek istediğim şey eskiden zevk aldığım şeylerden artık zevk alamıyorum 2: Eksik hissetmek=Ne kadar çabalarsam çabalayım eksik hissediyorum ve hayata karşı çok kaygılı hissediyorum 3:Tolerans azalması 4:Amaçsızlik= Hayatın anlamı ne ki,ne için uğraşıyorum ki,bu kadar çabanın anlamı ne diye düşünüyorum 5: Dikkat dağınıklığı= Özellikle de ders çalışırken çok çabuk sıkılıyorum ve erteliyorum hayatımda ki çoğu yapmak istediğim şeyi erteliyorum ve sonradan çok pişman oluyorum 6: Aşırı kafaya takmak=her an kötü şeyler olucakmış gibi hissediyorum, kaygılı hissediyorum küçücük şeyleri bile haftalarca günlerce düşünüyorum çok ama çok kafaya takıyorum ve beynim artık çok yoruldu 7:Kalitesiz uyku:bazen ögle 4,5,6 suların da kalkıyorum bazen akşam 7,8 gibi kalkıyorum ve sabahın sekizine kadar uyumayıp sabah 9 gibi uykuya dalıp yazdığım öğle saatlerinde kalkıyorum normalde uyku düzenimi bu kadar kötü değildi 12. sinif bitince bu durum başladı ve kendimi çok halsiz bitkin ve günümün çoğu yatarak geçtiği için çok kötü hissediyorum Ruhsal yorgunlugu nasıl yenebilirim sınava hazırlanmaya çalışıyorum ama bu durumlarla yüzünden pek bir şey yapamıyorum bir de ders çalışma konusunda sormak istediğim bir şey var ders çalışmaya başlayınca her hangi Bir dersten konu anlatımı açınca 2-3 dakika bile zar zor izleyip çok çabuk sıkılıp kapatıyorum ve dikkatim dağılıyor ve sürekli erteliyorum ders çalışmayı ne yapabilirim.
Gizli KullanıcıYaşadıklarımdan sonra bambaşka birine dönüştüm
Merhaba ben çekingen içe kapanık biriydim hatta sevdiğim insanın yanında bile yemek yiyemeyen kimseyi üzmemek için uğraşan çok fedakarlık edersem affedersem sevilirim alttan alırsam sevilirim diye öğrenmişim sanırım şu an bunların çıkarımını yapabiliyorum. Hatta öyle ki kendimi savunmayı bile öğrenememişimki bana haksızlık yapıldığını bile anlamayan yapıldığında içe kapanan biriyim. Arkadaşlarım o dönem ilişki yaşarken bana kendini ezdirme derlerdi her şeye susar özür dilerdim. İçe dönüktüm. Erkek arkadaşım bana yalanlar söylüyordu beni yarabandı olarak kullanmıştı ona rağmen bu ilişkide kalmıştım. Ama bana sevdiğini de söylüyordu. Sonra öyle bir yerde terk edildim ki her şeyi doğru yapmıştım kendimce. o da kendinisavunsun ayrılsın derlerdi arkamdan. Kendi doğum günümde bile iki insanın arasını bulmak için kendimi ortaya atıp mahvetmişlerdi o günü. Sonra ben kötü olmuştum. Sürekli mutsuzsun denilerek terk edildim. 2 sene peşimdeydi ama pişman olup ben dönmeyince fedakarlık etmeyince sınır çizince onlar gibi karşılık verince beni tanıyamadılar. Benim sınırlarımı denediler. Baş edemeyince ne yapmaya çalışıyor başkası var kesin dediler. Sonunda patladım onlar gibi laf soktum oyun oynadım. Kötü insan ben oldum. Kendileri zamanında beni ezip geçmişti. Ben iyiye inanan fedakarlık edebilen sevebilen biriydim. Sürekli hakkını savunan şimdi yalnız kalmış kendimi bulamayan birine dönüştüm. Kime iyi olunur ki iyi olacağım insanı nasıl seçerim 30 yaşındayım arkadaş seçmeyi bile beceremedim. Hep ben yanlışımsanırım
Gizli KullanıcıSEVEREK AYRILDIK
Merhaba. Ben 2 yıldır aynı iş yerimde olan çocuğu seviyordum. O da beni seviyor. Lakin biz bir kere kahve içmek dışında adım atmadık sonra o ailevi sorunlarım var diyerek geri çekildi. Ben hayatıma onu unutmak için birilerini aldım ama başaramadım. O da beni unutamadı son 6 aydır hâlâ flörttük. Geçen hafta işten istifa etti. Gece bana yazdı söyledi şok oldum ve ona şu mesajı attım. “Kalbimde ve gönlümde yerin ayrı ve benim için çok değerlisin” Karşılık olarak “Sen de benim için aynısın Miraycım. Çok değerli ve kıymetlisin. Her ne kadar sana duygularımı belli ettiremesem de''. Biz o ayrılmadan 6 ayın içerisinde sürekli birlikte oturur kalkardık iş yerinde. Ben o hafta hep sordum ettim onu. Bir gün aramayınca triplendi. Bir gün buluştuk. Diğer gün aradım ama o bana arkadaşlarımlayım arayacağım dedi. Gecesi yazdı şu mesajı attı. Benim hem ailevi hem ruhsal hem psikolojik sıkıntılarım var geçmişten beridir bu devam ediyor bazen yeri geliyor farklı düşüncelere giriyorum yeri geliyor daha da farklı bir ruh haline giriyorum ben gerçekten milletin aradığı o erkek değilim kendime zarar veriyorum öyle ya da böyle bitsin yaptı tartıştık bir şeyler oldu kopamadık yine ne yapacağım ben yaaa babalarımız da iyi dosttu.
mirkamSevgilim geçmişim yüzünden ayrılmak istiyor
Sevgilimle iki senedir birlikteydim. En başlarda kaç ilişkin oldu?Nasıl oldu, neler yaşandı gibi sorular sordu ve ben orda açıkça söyleyemedim. Daha önce onun hoşlanmayacağı bir şey yaşadığımı buna benzer bir şey söyledim ona rağmen 1 sene bu sorunu yaşadık. Geçenlerde dayanamayıp itiraf ettim çünkü ona karşı vicdan azabı çekiyordum, çok seviyorum bilmesi gerektiğini düşündüm ama bir kişiye bile anlatmamıştım daha önce ilk defa ona söyledim ağlayarak. Başta beni sakinleştirmeye çalıştı, iki gün sonra mesafe istedi. Aşamayabilirim eski hislerim yok sana karşı dedi. Beni tek bırak senden önce ne yapıyorsam onu yapmak istiyorum, belki düzelir hislerim geri gelir ama yüzde doksan gelmez dedi. Ayrılamıyor o da üzüleceğinden korkuyor. Önceki konuyu bile bir senede tamamen aştık bir sene içinde normale dönüşmüştük ama sevgilim bu konuda çok takıntılı beni görünce sinirleniyor. Beyninin bir tarafı kız sana yanlış bişi yapmadı ilişkideki sorumlulukları yerine getirdi, seni seviyor diyormuş ama bir tarafı da kabul edemezmiş. Bu fikri değişebilir mi? Ona alan tanımaya çalışıyorum ama ne faydası olur onu da bilmiyorum. Odalarımız yan yana gidiyorum, tutamıyorum kendimi. Yardım alalım senin için diyorum, erteliyor onu da üzdüm kendim de. Çok vicdan azabı çekiyorum ne yapmam lazım bu düzelebilecek bir durum mu? Ne yapmam lazım lütfen yardım eder misiniz teşekkürler.
Gizli KullanıcıÇevremdeki insanları affedemiyorum
Ailemi, anne tarafımı sevemiyorum. Onlara karşı büyük bir öfke duyuyorum. Kendimi gergin ve üzgün hissediyorum. Sürekli öfke patlamaları yaşıyorum. Beni anlamadıklarını düşünüyorum. Duygularımı önemsemediklerini düşünüyorum. Ne kadar çabalasam da olmuyo ama başkalarıyla gayet normal bir şekilde iletişim kurabiliyorum. Yüksek sesten rahatsız oluyorum. İçimde bir değersizlik ve sevilmediğim hissi yaşıyorum. Duygularımı ağlayarak yaşayınca hakarete uğruyorum, küçük görüyorlar, dünyadaki tek suçlu benmişim, her şeyi haketmişim gibi davranıyorlar. Onları istesem de sevemiyorum iyi yanlarını göremiyorum, affedemiyorum içimde kararsızlık hissi var ne yapmalıyım?
Gizli KullanıcıEş ve aile arasında kalmak
Kardeşimin borçları yüzünden miras hakkım olan bazı yerler satıldı. Ben o hakkı talep etmediğimi söyledim. Artık borçların tamamen kapanması ve aile içi huzursuzluğun bitmesi için, gerçi senin de hakkın var, yarısı senin bu paranın diyen bir tek dedem vardı. Anneannemden öyle bir talep göremedim. Bazı tavırları da borç sebebiyle satıldığı için bana vermek istememesi gibiydi (maddi durumumuz iyi). Belki sebebi odur. Kardeşim ve eşimin 25 yıllık geçmişleri var . Eşim ona çok destek olan bir abi oldu ama kardeşimin bazı yanlışlıkları ya da kadersizlikleri yüzünden aralarına bir soğukluk girmişti. Daha önce kardeşim için yüksek meblağda bir iş yeri açıldı, sonuçta benim de hakkım olan bir parayla, ama asla eşimden tek bir kelime duymadım. Senin de hakkın vardı gibi ,günlerce iş yeri için koştu durdu yardım etmek amaçlı çok şey üstlendi,ama yıllar sonra aralarında oluşan soğukluk sebebiyle son satılan miras yerleri için çok fazla laf işitmeye başladım ,dedemlerin benim hakkımı yediğini, benim de kardeşimin yanlışlarının arkasında durup bir de ona hakkımı verip 3 çocuğumun hakkına girdiğimi söylüyor . Çok def'a anlattım anneannemin bazı tavırlarından kaynaklı o parayı istemediğimi; bana zorla hakkım olan parayı vermek isteseler bile yine almaz, kardeşim rahatlasın isterdim. Ama eşim beni anlamıyor, benim yanlışı savunduğumu ,ona karşı kardeşimi tercih ettiğimi sanıyor . 2 yıldır bitmeyen bir kaosun içindeyiz; ailelere de yansıdı bu durum, bazı tartışmalar yaşandı, arada büyük bir kırgınlık oldu,bunlar beni çok yıprattı. Anksiyete hat safhada mutsuzluk her seyden elimi ayağımı cektim ruhum çekilmiş hiç enerjisi olmayan birine dönüştüm,bu durumda ne yapabilirim
Gizli Kullanıcıİlişkimde neden hep aynı şeyleri yaşıyorum
İçimdeki duyguyu hissetmek istiyorum. Yeriine iyi duygular koymak beni daha çok yoruyor. O yüzden ne hissediyorsam, bununla yaşamaya çalışıyorum. Çok yorucu oluyor. Bazen haklı olduğumdan diye kafama geliyor, rahatlıyorum ama sonra gene aynı sorular kafamda birikiyor. Artık bu döngüden çıkmak istiyorum. Şu an hayatimdaki erkek benim uzun zamandir istedigim erkek o da beni istiyormus ve biz su an bir aradayiz nasil heyecanli oluruz
Gizli KullanıcıMesafeli olmam gerekiyor
Merhabalar. Çok çekici bir kadınım. Hayatıma giren erkek inanılmaz mutlu oluyor ama 1 ay sürüyor ve sonra ilgi yok. İlk başta asla fazla ilgi vermiyorum ama verince uzaklaşıyorlar. Dengeyi sağlamak çok zor. Ne yapmalıyım. Şu anki ilişkimdeki adam beni uzun zamandır istiyordu ama ben kaçıyordum. Elde edince mücadele etmiyor. Evli bir de ayrılmak istedim ama olmuyor. Yardımcı olun lütfen. 🙏 Teşekkürler 🙏
Gizli KullanıcıArkadaşlık ilişkilerinde neden aynı karşılıgı göremiyorum
Merhaba, sevdiğim insanlara karşı kendimden bile daha çok değer verip daha çok sevgi gösteriyorum ve bu sevginin karşılığını alamıyorum. İlişkiler karşılıklıdır ama ilişkide hep çok değer veren, çok seven ve ilişkiyi sürdürmeye çalışan ben oluyorum. Arkadaşım hiç yok ve arkadaşlarım dostum diyebileceğim insanlar olsun istiyorum ama hep kullanılan taraf ben oluyorum ve karşı tarafa gösterdiğim sevgiyi ben alamıyorum, hissedemiyorum. Herkesin sevgi gösterme biçimi farklıdır ama ben karşı tarafa sevgi gösterdiğim zaman, karşı tarafın da bana, mesela beni sevdiğini söylemesini, bana sarılmasını ve bana değer verdiğini hissettirmesini istiyorum. Hep kullanıldım, sevgim suiistimal edildi, arkamdan konuşuldu, saf, aptal, salak yerine konuldum. Bu yüzden arkadaş edinmek istemiyorum ama bir yandan da sosyalleşmek istiyorum. Şu an iki tane yakın kız arkadaşım var ve onları artık yakın arkadaşım olarak görmüyorum. Çok hayal kuran bir insanım, kafamdaki arkadaşlığı bulabilir miyim, sizce? İyi düşünmek ve umudumu kaybetmek istemiyorum. Kafamdaki arkadaşlığı bulmak için dualar ediyorum. Hayal ettiğim arkadaşlığı bir türlü bulamadım ve bulamayacağım gibi de hissediyorum. Bu histen nasıl kurtulurum? Dediğim gibi, hayalimdeki arkadaşlığı yaşamak istiyorum ve beni seven, bana değer veren insanlar olsun istiyorum. Çünkü artık arkadaşlık ilişkilerimde kullanılan taraf olmaktan bıktım. Diyalog kuramadığım ve özgüvensiz olduğum için insanlarla konuşmaya çalıştığımda çekingenliğimden dolayı zorlanıyorum. Acaba nasıl sohbet başlatabilirim diye düşünüyorum. Kendimi çok yalnız hissediyorum ve bu yalnızlık hissinden bıktım. Kendimim zaman konuşabileceğim arkadaşlarım olsun istiyorum. İnsanlar tarafından çok sevilmek, çok değer görmek ve bu sevgiyi hissetmek istiyorum. Sevd kötü hissettiğiiğim insanlara onları sevdiğimi, benim hayatımdaki yerlerini, bana verdikleri değeri söylüyorum ve karşı taraftan da bunu bekliyorum. Sevdiğim insanlar tarafından güzel sözler duymak istiyorum. Beni sevip sevmediklerini bilmek ve onların hayatındaki yerlerini görmek istiyorum. Bana sarılmalarını istiyorum; sarılmak iyi geliyor. Ne yapmalıyım, hiç bilmiyorum ve karşı taraftan sevgi göremediğim için çoğu arkadaşlığımı bitirdim. Ne yapmalıyım, yardımcı olursanız çok sevinirim. Şimdiden teşekkürler.
Gizli Kullanıcı
