Aileme kendimi ağlamadan nasıl ifade ederim

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınız üzerinden ne kadar çok duygu içerisinde olduğunuzu ve bunları bazen ifade etmenin sizin için ne kadar zor olduğunu fark edebiliyorum. Gerçekten de o duygu yoğunluğunun içinde kalmak, istediklerinizi söyleyememek oldukça yorucu olmalı.

Yazdıklarınızı birlikte tek tek ele alalım isterim. Ne zaman aileyle ilgili bir şey söylemeye kalksanız, sadece o anki olaya değil, geçmişten bugüne kadar biriken pek çok duygu da beraberinde ortaya çıkıyor gibi görünüyor. Bu nedenle küçük bir şeyi dile getirirken bile gözlerinizin dolması oldukça anlaşılır bir durum olabilir. Birinin yanında ağlamaktan çekindiğinizi söylemeniz de bu deneyimin sizin için ne kadar hassas olduğunu düşündürüyor.

Aslında bazı kişiler için ağlamak yalnızca o an yaşanan duygunun değil, uzun zamandır ifade edilemeyen duyguların da dışavurumu olabilir. Özellikle çocukluk ve ergenlik dönemlerinde duyguların yeterince görülmediği, anlaşılmadığı ya da ifade edilmesinin zor olduğu ortamlarda büyüyen kişiler, yetişkinlikte kendilerini anlatmaya çalışırken yoğun bir duygulanım yaşayabilirler. Elbette bunun sizin hikâyenizdeki yerini ancak sizi daha yakından tanıyarak anlayabiliriz.

Dikkatimi çeken bir diğer nokta ise, ağlamanın kendisinden çok ağlarken görülmekten çekiniyor olmanız. Bazen insanlar ağlamayı güçsüzlük ya da kontrolsüzlük olarak görebilirler. Özellikle geçmişte "Ağlama", "Her şeye ağlıyorsun", "Abartıyorsun" gibi mesajlarla karşılaşmış kişiler, zamanla ağlamayı olumsuz bir durum olarak değerlendirebilirler. Bu nedenle ağladıklarında yargılanacaklarını, yanlış anlaşılacaklarını ya da güçsüz görüneceklerini düşünebilirler.

Belki çocukken ağladığınızda susturulmuş, duygularınız küçümsenmiş ya da yeterince anlaşılmamış olabilirsiniz. Ya da yalnızca duygularınızı güvenle paylaşabileceğiniz bir alan bulamamış olabilirsiniz. Böyle durumlarda kişi zamanla duygularını içinde tutmayı öğrenebilir. Ancak ifade edilmeyen duygular tamamen kaybolmaz; bazen yıllar sonra bile en ufak bir tetikleyiciyle kendilerini gözyaşı olarak gösterebilirler.

Burada şunları söylemek isterim; ağlamak bir güçsüzlük göstergesi değil, içte kalan ve ifade edilemeyen duyguların dışavurumudur. Ağlamak; gülmek, üzülmek ya da öfkelenmek kadar doğal bir tepkidir. Ancak anladığım kadarıyla sizi yoran şey yalnızca ağlamak değil; ağladığınızda anlatmak istediklerinizin yarım kalması ve kendinizi tam olarak ifade edemediğinizi hissetmeniz. Bu da zamanla "Beni kimse anlamıyor" ya da "Kendimi anlatamıyorum" gibi düşünceleri beraberinde getirebilir.

Bu noktada kendinize şu soruları sormayı deneyebilirsiniz: Ağlamaya başladığımda tam olarak ne hissediyorum? Kırgınlık mı, öfke mi, hayal kırıklığı mı, değersizlik hissi mi, anlaşılmama duygusu mu? Çünkü bazen gözyaşlarının altında tek bir duygu değil, uzun zamandır birikmiş birçok duygu bulunabilir. Bu duyguları fark etmek ve isimlendirebilmek, onları ifade etmeyi de zamanla kolaylaştırabilir.

Kendinizi ifade etmekte zorlandığınız konuları önceden yazmayı da deneyebilirsiniz. Bazen konuşurken yoğunlaşan duygular, yazı aracılığıyla daha rahat ortaya çıkabilir. Söylemek istediklerinizi bir kâğıda ya da telefonunuza not etmek, hangi konuların sizi daha çok etkilediğini fark etmenize yardımcı olabilir. Hatta bazı kişiler için önce yazmak, sonra konuşmak kendilerini ifade etmeyi kolaylaştıran bir ara basamak olabilir.

Bununla birlikte, bu durumun uzun zamandır hayatınızda olduğunu ve sizi belirgin şekilde yorduğunu görüyorum. Bir psikologla görüşmek, hem duygularınızı daha yakından tanımanıza hem de kendinizi ifade etmekte neden zorlandığınızı anlamanıza yardımcı olabilir. Bazen bugün yaşadığımız güçlüklerin altında geçmişte öğrendiğimiz duygusal kalıplar yer alabilir. Bu kalıpları fark etmek ve onlarla çalışmak, hem duygularınızı daha rahat ifade etmenizi hem de kendinize daha şefkatli yaklaşabilmenizi sağlayabilir.

Unutmayın, duygulanmak ve ağlamak kendinizi ifade edemediğiniz anlamına gelmez. Bazen bu gözyaşları, uzun zamandır görülmeyi, anlaşılmayı ve duyulmayı bekleyen duyguların bir yansıması olabilir. Kendinize karşı nazik olmanız, duygularınızı yargılamak yerine anlamaya çalışmanız ve gerektiğinde destek almanız bu süreçte size iyi gelebilir.

Tekrardan sormak danışmak istediğiniz bir konu olursa her zaman buradan veya profilimden ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner