Babamın vefatından sonra kendime gelemedim, ne yapacağım

Merhabalar Sevgili Danışan,

Yaşadıklarınızın sizde bıraktığı etkiyi anlıyor, duygularınızı paylaşıyorum. Kayıp her zaman zor, hele ki ani ve hazırlıksız yakalanınca insanın yüreği sarsılıyor. Siz de o anı adeta tekrar tekrar yaşıyormuşsunuz gibi bahsetmişsiniz. Sanki zihninizde bir film gibi hep aynı sahne dönüyor. Bunun ne kadar zorlayıcı olduğunu tahmin edebiliyorum. İnsan hayatında kayıplar her zaman zordur. Evet belki yaşanılan acı kalır ama biz acının etrafında büyür hayatımızın geri kalanına yer açmak için tekrardan ayağa kalkarız. Bu noktada yas için terapilerde kullandığımız bir metaforu sizinle paylaşmak isterim.

"Başta, dalgalar büyüktür, şiddetlidir ve seni sürekli yere çarpar.

Nefes almak bile zor gelir. Ne zaman bir dalga vuracak, ne zaman biraz yüzeye çıkabileceksin bilemezsin. Zamanla, dalgalar hâlâ gelir... Ama aralarındaki mesafe uzamaya başlar.

İlk zamanki gibi devasa ve yıkıcı olmasa da, bazı günler yine bir anda gelir ve seni içine çekebilir.

Bu normaldir. Sen yüzmeyi öğrenmiyorsun; Dalgalar hiç yok olmuyor. Sadece dalgalarla birlikte ayakta kalmayı öğreniyorsun." Bu metaforla birlikte iyileşmenin dümdüz ilerlemediğini ama iyileşmenin ileriye doğru gittiğini, dalgalarla birlikte ilerlemenin mümkün olduğunu unutmamanızı rica edeceğim. Şimdi yas sürecinizi sağlıklı bir şekilde atlatmak, hayatınızın geri kalanına yer açmak için neler yapabilirsiniz birlikte bakalım.

Sevgili danışan kısaca yas evrelerinden bahsedeceğim. bu ne yaşadığınızı anlamlandırmanıza yardımcı olacaktır. İnkâr evresinde başımıza gelenleri kabullenmekte zorlanırız. "Hayır, ben değilim, bu doğru olamaz." deriz içten içe. Öfke evresinde "Niye ben?" düşüncelere kapılır, hayata öfkeleniriz. Pazarlık evresinde "Farklı davranırsam sonuç değişir miydi?" diye kendimizi suçlarız belki de. Depresyon kabule giden yolda hazırlanma sürecidir. Kabullenme ise çıkılan uzun yolda son duraktır. Süreç herkeste aynı işleyebilir ancak hemen hemen bu duygu ve düşüncelerden geçeriz. Peki siz hangi evredesiniz?

İkinci olarak babanızla olan ilişkiniz nezdinde içinizde dönüp duran keşkelere değinmek isterim. Sevgili danışan bu noktada içinizdeki keşkeleri sizi yiyip bitiren bir duygusal yük olarak değil de babanıza olan sevginizin göstergesi olarak görmenizi, bu açıdan bakmanızı istiyorum. Babanıza öyle değer veriyorsunuz ki belki şimdiye kadar söylediğiniz, onunla birlikte yaptığınız şeylerin yanında dahası da olsaydı diye düşünmeden edemiyorsunuz. Bu noktada babanıza "Babama söyleyemediğim ama içimde kalan sözler" temalı bir mektup yazabilirsiniz. Sonrasında bu mektubu ister okumadan yırtın atın ister saklayın.

Üçüncü olarak değinmek istediğim konu ise hayatınızın geri kalanı için büyük adımlar yerine minik adımlar ile harekete geçmeyi denemeniz olacak. Örneğin bu iş yerinde ertelediğiniz bir görev için harekete geçmek olabilir. Çocuklarınızla birlikte yenilen bir yemek olabilir.

Değinmek istediğim bir diğer konu her kaybın yanında bir gelişmeyi, büyümeyi, dönüşümü getirdiği olacak. Kayıplar bireylerin hayatından götürdüklerinin yanında kişilere farklı değerler, anlamlar katabilir. Bu noktada babanızdan size kalan güzel özellikler/ değerler sizce neler? Örneğin babanız size olan sevgisiyle çocuklarınıza nasıl sevgiyle yaklaşmanız gerektiği öğretmiş olabilir. İyi bir insan olarak yetiştirmiş olabilir. Ve bu değerlerinize sahip çıkarak babanızın size öğrettiklerini nesiller boyu devam ettirebilirsiniz.

Son olarak hislerinizi bastırmamanızı, onları yaşamak için hayatınızda alan açmanızı rica edeceğim. Bu noktada babanızla ilgi güzel anılarınızı içeren ses kayıtları alabilir. Nefes ve gevşeme egzersizleri ile bedensel ve duygusal olarak rahatlama sağlayabilirsiniz.

Ayrıca eklemek isterim ki çevrenizde size destek olabilecek bir aile üyesiyle, dostla ya da mümkünse kendi başınıza bu yolculuğu sürdürmek zorunda hissetmemeniz iyi olabilir. Birlikte yürünen yollar, insanı biraz daha hafifletiyor çünkü.

Size kitap önerim de olacak: "Yas Notları" – Joan Didion

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum. Değerlendirilmesini istediklerinizi yeni bir soru ile sorabilirsiniz.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen