Kaygı

Eşimi çok kıskanıyorum ne yapmam gerekiyor?

Gizli Kullanıcı3 Mayıs 2025 10:16

Eşimi sürekli darlıyorum ve çok kıskanıyorum kimseyle paylaşamıyorum ama bu ilişkimize zarar veriyor aynı yerde çalışıyoruz ve ben onu yanındaki kızlardan çok kıskanıyorum sürekli farklı düşünceler içine giriyorum. Sürekli tartışıyoruz onu mutsuz ediyorum üzüyorum. Ve ben artık ne yapacağımı nasıl davranacağımı bilmiyorum zarar verip duruyorum ve sanırım sevgisini kaybediyorum ne yapmam gerekiyor kıskançlığıma engel olabilmek için? Kaybetmekten çok korkuyorum. Onsuz bir hayat düşünemiyorum ve ben onu çok seviyorum

Bu soru 6 Mayıs 2025 20:02 tarihinde Psikolog Aysel Kacak tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Sevgili danışanım,

Öncelikle Merhaba.Anlattıklarınızı okurken, kalbinizdeki sevginin ne kadar derin, ama bir o kadar da kaygı ve korkuyla iç içe geçtiğini hissettim diyebilirim. Bir yanda eşinizi çok sevdiğinizi ve onsuz bir hayat düşünemediğinizi dile getirirken, diğer yanda bu sevginin içinde kaybolmuş gibi hissettiğiniz bir çaresizlik var sanki. Bu durumun sizi ne kadar zorladığını ve yorduğunu tahmin edebiliyorum.

Aynı ortamda çalışmak, partnerinizin çevresinde başka kadınların olması, güven duygusunu zedeleyen düşüncelerinizi tetikleyebilir. Bu gibi durumlarda zihninizin hemen çeşitli senaryolar üretmesi, aslında daha derin bir korkunun, yani kaybetme ve yetersiz kalma hissinin işareti olabilir. O anlarda gerçeklikten çok, zihninizin yarattığı varsayımlar sizi yönetmeye başlar. Belki de “Onun gözünde yeterli miyim?”, “Ya bir gün benden vazgeçerse?” gibi düşünceler, duygularınızı daha da karmaşık hale getiriyor olabilir.

Kıskançlık, çoğu zaman sevginin değil, güvende hissetmemenin bir yansımasıdır. Sizi zorlayan bu duyguların altında, kendinizi sevilmeye ne kadar layık hissettiğiniz, kendi değerinizi ne kadar içselleştirdiğiniz gibi temel sorular olabilir. Partnerinizin davranışları kadar, sizin iç dünyanızda olup bitenler de bu döngüyü şekillendiriyor. Bu nedenle “Onu neden kıskanıyorum?” sorusundan ziyade, “Kıskandığımda kendimle ilgili ne hissediyorum?” diye sormayı denemeniz çok kıymetli olabilir.

Bu döngüden çıkmak için ilk adım, kendinize öfke duymadan, farkındalıkla yaklaşabilmek. “Yine aynı şeyi yaptım” diyerek kendinizi suçlamak yerine, “Şu anda bir güvensizlik hissediyorum, bununla nasıl baş edebilirim?” diye sormak daha yapıcı olacaktır. O yoğun duygular geldiğinde, basit ama etkili bir teknik olarak, kısa bir nefes egzersiziyle kendinize mola vermeyi deneyebilirsiniz. Derin bir nefes alın, üç saniye tutun ve yavaşça verin. Bu sırada bulunduğunuz ortamda beş farklı objeye bakın, renklerine ve şekillerine dikkat edin. Zihninizi mevcut ana yönlendirmek, otomatik tepkileri bir adım geriye çekebilir.

Eşinizle olan iletişiminizde de suçlamadan, sadece kendi duygularınıza odaklanarak konuşmak, ilişkinizin yıpranmaması için çok değerlidir. “Bazen seni kaybetmekten çok korkuyorum ve bu korkuyla başa çıkmakta zorlanıyorum” gibi cümleler, onunla paylaşım kurmanızı ve empati yaratmanızı kolaylaştırabilir. (Özellikle ben dili kullanmak çok daha faydalı olacaktır bu noktada sevgili danışanım)Duygularınızla tek başınıza mücadele etmek zorunda olmadığınızı bilmek, sizi biraz daha hafifletebilir.

Unutmayın lütfen, duygular bastırıldıkça büyür. Onları anlamaya çalışmak ve iç sesinize kulak vermek, iyileşmenin en önemli adımıdır. Kendi sevilebilirliğinize olan inancınızı yeniden inşa etmek zaman alabilir, ama imkânsız değildir. İçinizdeki korkuya rağmen sevmeye devam etmeniz, zaten ne kadar güçlü biri olduğunuzu da gösteriyor.

Bu süreçte yakınlarınızdan veya bir uzmandan destek almaktan lütfen çekinmeyin.


Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.


Değerlendirilmesini istediklerinizi yeni bir soru ile sorabilirsiniz.


Psikolog Aysel Kacak

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.