Geçmişteki Travmalardan nasıl kurtulurum

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızı dikkatle ve özenle okudum. Cümlelerinizden, zamanında ifade edemediğiniz ama şimdi ses bulmaya çalışan duygularınızın ne kadar güçlü olduğunu hissettim. Geçmişte yaşanan olayların zaman geçtikçe zihninizde yeniden canlanması, “Keşke şöyle deseydim” ya da “Kendimi neden korumadım?” gibi sorularla karşılaşmanız oldukça insani bir durum. Çünkü o zaman sessiz kalan tarafınız, şimdi görünmek ve anlaşılmak istiyor olabilir. Bu da aslında kendinizle temas kurmak, geçmişe yeniden bakmak ve iyileşmek istediğinizin bir göstergesidir.

O anlarda kendinizi ifade edememiş olmanız, sizi asla güçsüz biri yapmaz. Çünkü o dönemlerde yaş, deneyim, ortam, duygusal hazırlık gibi birçok etken devredeydi. Çocukluk ve gençlik döneminde, sosyal çevreyle uyum içinde olmak, otorite figürlerine karşı gelmemek ya da duygularımızı bastırmak çoğu zaman bir tür kendimizi koruma yolu olarak ortaya çıkar. Belki o sessizlik, o gün sizin için en güvenli yoldu. Şimdi ise geçmişte yaşananlara bugünün gözünden bakınca kendinizi sorgulamanız çok doğal. “O an da aynı yoğunlukta mı üzülmüştüm?” diye sormak bile bazen bu farkı gösterebilir.

.

Bugün geldiğiniz noktada o zamanki sessizliğinizi yargılamadan, onun sizi korumaya çalışan bir çözüm olduğunu kabul etmek; kendinize daha yumuşak ve anlayışlı yaklaşmanın yollarından biri olabilir. Bunu fark etmek, iyileşme sürecinizin önemli bir adımıdır.

Geçmişin hesabını zihinde tekrar tekrar yapmak sizin için gerçekten yorucu olabilir. Özellikle yüzleşilmeyen duygular, içten içe bahsettiğiniz "intikam" gibi düşüncelerle ortaya çıkabilir. Bu da, aslında size zarar verenin davranışından çok, onun bıraktığı izlerle sizin hâlâ mücadele ettiğinizi gösterir. Ve bu mücadelede yalnız olmadığınızı cevaplarımla yanınızda olduğumu bilmenizi isterim.

Yaşadıklarınız, duygusal olarak sizde derin izler bırakmış olabilir. İnsan bazen sadece büyük olaylarda değil; küçük gibi görünen ama tekrar eden kırılmalarla da yıpranabilir. Özellikle öğretmen gibi otorite figürlerinden gelen değersizleştirici sözler, arkadaşlarınızla iletişiminizin iyi olmaması ya da hoşlandığınız kişinin saygısız yaklaşımı... Bunların her biri, zamanla içinizde sizin değerli olmadığınızı size hissettirecek inançların gelişmesine neden olmuş olabilir. Bugün, bu inançların farkına varmanız ve onları sorgulamanız, içsel iyileşme süreciniz için çok kıymetli bir adım.

Geçmişte sizi etkileyen bu deneyimlerle başa çıkabilmek biraz zaman isteyen bir süreç olabilir, ama mümkündür. Bu süreçte kendinizi suçlamak yerine, hissettiklerinizi anlamaya çalışmak çok önemli.

Duygularınızı içinizde sıkıştırmak yerine yazmayı deneyebilirsiniz. Ufak bir defter edinip, o anlarda neler hissettiğinizi, ne söylemek istediğinizi, şimdi olsa nasıl davranmak isteyeceğinizi yazabilirsiniz. Bu, zihninizde sıkışıp kalan duygulara bir çıkış alanı tanıyabilir.

Bir başka önerim ise, geçmişte kendinizi ifade edemediğiniz anlar için şimdi küçük bir adım atmanız olabilir. Sizi üzen kişiyi zihninizde karşınıza alarak, ona söylemek istediklerinizi bir mektuba dökebilirsiniz. Bu mektubu kimseye vermek zorunda değilsiniz, önemli olan duygularınızı ifade edebilmenizdir.

Eğer bu duygularla baş etmekte zorlanıyorsanız, bir uzmandan destek almak; hem duygularınızı daha güvenli bir şekilde tanımanıza hem de bu durumun üzerinizdeki etkisini anlamlandırmanıza yardımcı olabilir. Bu süreçte, yaşadığınız olaylardan ziyade, bu olayların sizde oluşturduğu duygularla çalışmak daha kalıcı bir rahatlama sağlayabilir.

Ve şunu hatırlatmak isterim: O zaman konuşamadınız belki ama şimdi konuşuyorsunuz. Bu, sizin güçlenme yolculuğunuzun başlangıcı. Kendinizi yargılamak yerine, geçmişte ihtiyacınız olan anlayışı şimdi kendinize verebilirsiniz. Bu şekilde, zamanında yarım kalmış duygulara alan açmak ve bugünkü “siz”le tamamlamak mümkün olabilir.

Dilerseniz bu süreci birlikte konuşarak sürdürmeye devam edebiliriz. Unutmayın, her duygu bir çıkış yolu arar. Sizinki de bugün burada, anlaşılmak için kendine yer açtı.

Sevgilerle...