Psikoloji

Saç kaşıma alışkanlığımı nasıl yenebilirim?

Gizli Kullanıcı2 Temmuz 2024 20:05

Merhabalar, bundan yaklaşık 4-5 yıl önce bir operasyon geçirdim ve sonucunda da saç dökülmeleri yaşadım. Daha sonrasında saçlarım yeniden çıkmaya başladığında kaşınmaya sebep oldu. Önceleri kaşıma sebebim bu iken son 2 yıldır sanırım stres kaynaklı olarak saçlarımı kaşıyorum artık kafamda ufak çaplı yaralar oluşmaya başladı. Stres kaynaklı olduğunu düşünme sebebim de zihnim meşgul olduğunda kaşıntı hissiyatının olmaması. Gelin görün ki sürekli zihnimizi meşgul edemiyoruz. Bazen meşgul olsam bile istemsiz şekilde elimi saçımda buluyorum. Telefonla ilgilenirken, kitap okurken, ders çalışırken sürekli olarak saçlarımı kaşıyorum. Kaşımamak için ancak iki elimin de bir işle meşgul olması gerekiyor. Bunun sebebi ne olabilir ve bu kaşıntı alışkanlığını nasıl aşabilirim?

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Sevgili danışan 


Yaşadığınız deneyimi olumsuz bir deneyim olarak benimsemiş olabilirsiniz. Olumsuz deneyim olarak benimsediğiniz operasyon bitse de o an esnasında bastırdığınız duygular veya düşünceleriniz olabilir. O esnada stresinizle başa çıkamayı ertelemiş olabilirsiniz. 


Pembe fil egzersiz düşüncelerinizin neden saçınızı kaşıma eylemine dönüştüğünü açıklayabilir. 


•Gözlerini kapatıp pembe bir fil düşünmenizi, hayal etmenizi istiyorum. 


•Nasıl düşündünüz, anlatabilirsiniz.


•Şimdi tekrar gözlerinizi kapatarak bu sefer pembe fili düşünmemenizi istiyorum. Hiçbir şekilde hayal etmeyin, hissetmeyin. Pembe fil haricinde her şeyi düşünebilirsiniz? 


Pembe fili düşünemiyor olmak oldukça rahatsız ediciydi. Tıpkı bu örnekte olduğu gibi zihninizi meşgul etmeye çalışmak sizi rahatsız ediyor. Rahatsız oldukça saçınızı kaşıyorsunuz. O kadar rahatsız edici oluyor ki yara haline gelebiliyor. 


Saçınızı kaşıma eyleminiz olumsuz bir durum değildir. Bu eylemi tetikleyen olumsuzlaştıran duygularınız, düşünceleriniz vardır. Tetikleyen düşünceleriniz değişirse saçınızı kaşıma eyleminizde bu oranda değişim gösterebilir. 


Bu aşamada düşüncelerinizi meşgul etmek yerine ne düşündüğünüze bakabilirsiniz, düşüncelerinizle yüzleşebilirsiniz. 


-Saçımı kaşımadan tam öncesinde ne düşünüyorum? Ne hissediyorum? 


-Hangi durumlarda saçımı kaşıma isteğim, eylemim yoğunlaşıyor?


-Operasyon sonrasında saçınızı kaşıdığınız en eski deneyiminizi hatırlıyor musunuz? Nasıl baş etmiştiniz? 


-Saçınızı kaşımanızı sağlayan çevresel faktörler neler olabilir? 


Bu sorular perspektifinden düşüncelerinizi gözlemleyebilir, tanımlayabilirsiniz. 


Saçınızı kaşıma eyleminizi rahatsız ediciliği üzerinden puanlıyor olsaydınız (1 en az, 10 en çok) kaç puan verirdiniz?


Diyelim ki yedi puan verdiniz. Puanınızı altıya düşürmek için beler yapabilirsiniz? Mesela günde on beş kere saçınızı kaşıyorsanız ilk gün bunu on ikiye düşürebilirsiniz. Ertesi gün dokuza düşürebilirsiniz. Küçük hedefler koyarak asıl büyük hedefinize ulaşabilirsiniz. 


Sevgili danışan, bahsettiğiniz probleminizle başa çıkmakta zorlandığınız esnada size eşlik edebilecek bir psikoloğa başvurarak psikolojik destek alabilirsiniz. 


Sevgiler. 


Klinik Psikolog Pınar Özdemir.

alinti

Önerileriniz için çok teşekkür ederim. 😊❣️

Cevaplanmış benzer sorular

Psikoloji

Gelecekten korkarak büyütüldüm

Her zaman algıları açık, yaşına göre fazlasıyla olgun bir iyi kız oldum. Kendimi ifade etmek için çok çaba harcadım ama hiçbir zaman doğru anlaşılmadım. Hep gelecekten korkarak büyütüldüm "bunu yapmazsam sevilmem, fakir kalırım, evimden olurum, iyi bir hayata kavuşamam" düşüncesiyle kendimi hep aslında istemediğim ama benden beklenen yöne doğru zorladım. Başka yeteneklerim, başka ilgi alanlarım olduğunu, mutsuz olacağımı bilmeme rağmen benim için iyi olduğunu düşündükleri alana yönelmek için çok kendimi zorladım. Bir bildikleri vardır belki dedim, bir an önce ayaklarım üzerinde durmam ve bağımsız olmam gerek dedim. Ben herkes için üzüldüm, herkesi korumaya herkesin işini kolaylaştırmaya çalıştım ama kimse benim için bunu yapmadı.Yaklaşık bir yıldır kazanması, okuması ve çalışması en zor meslek gruplarından olan bir mesleğe mensubum, okuldan mezun oldum. Çok önceden de tahmin ettiğim gibi nefret ederek okuyup bitirdim ama elbette her zaman yaptığım gibi bu çok başarılı bir öğrenci olmama engel değildi, onur öğrencisi olarak mezun oldum. Bu bir yılda özel sektörde 3 kez 3 ayrı yerde duvara tosladım, kura usülü atanıyoruz 3 kez adım kurada çıkmadı ve atanamadım. Ales ve dil sınavını geçtim doktora mülakatlarına başladım, kabul alır mıyım bilmiyorum, uzmanlık sınavına hazırlanıyorum kendi kendime ama artık hiçbir şey için emek veresim gelmiyor. Bu kadar emek vermiş belli bir noktaya gelmişken buradan dönebilir miyim, hayatımı böyle sürdürmeye devam edebilir miyim bilmiyorum. Aşırı bağımsız, risk almaktan korkan bir yapım var ve bunun nasıl üstesinden geleceğimi bilmiyorum. Özgüvenim her zaman dalgalı. Artık çabalamaktan çok yoruldum. Geride kalmış hissediyorum ve yardıma ihtiyacım var. Git gide tahammül seviyem düşüyor, zaman zaman sinir olarak yansıtıyorum veya neşeyle gizliyorum ama içimde büyük bir üzüntü var.