Şirketiniz için teklif alın
Duygusal Olarak Hep Hazır Olmak Zorunda Hissetmek
Bazı insanlar biri üzgünse dinler, biri dağılıyorsa toparlar, ortamdaki gerginliği
hisseder ve ilk onlar fark eder, sorumluluk alır, yumuşatmaya çalışır, duygu emerler.
Çoğu zaman kimse onlardan bunu özellikle istememiştir ama yine de hazırdırlar.
Hazır olmak onların en doğal halidir. Dinlerler, anlarlar, idare ederler, fark ederler.
Bu yazı, duygusal olarak hep hazırda olmak zorunda hisseden insanların iç
dünyasına ait bir yazıdır.
Bu Yazıdaki Konular
Hazır olmayı nereden öğrenirler peki?
Duygusal olarak hep hazır olan insanlar bunu genellikle erken yaşlarda
öğrenmişlerdir. Erken yaşlarda bir şeyler yolunda gitmiyorsa bunu fark edip
düzeltmek zorundalığı geliştirmiştir. Bazen bu, bir ebeveynin ruh halini kollamak,
bazen evdeki sessizliği içselleştirmek, bazen de kimsenin sorumluluğunu
üstlenmediği bir şeyi üstlenmek. Zamanla içsel bir ses yerleşir: ‘’ Ben ayakta kalırsam
bir şeyler dağılmaz’’. İşte bu bir beceridir fakat aynı zamanda görünmeyen bir yük.
Güç Gibi Görünen Bir Rol
Dışarıdan baktığımızda güçlü, olgun ve dayanıklı bir imaj görürüz. Krizde sakinm
kalırlar, zor duygulara alan açarlar, başkalarının yükü onların da yüküdür.
Ama bu rolün konuşulmayan bir bedeli vardır:
Hazırda bekleyen, hep tetikte olan o kişi çoğu zaman kendi dağılma hakkını erteler.
Çünkü dağılmaması gerek ve hep hazır olmalıdır kendi içinde.
Ve hazır olmamak, kabul görmeme korkusunu da beraberinde getirir.
Zihnin Sürekli Tetikte Kalması ve Rahatlayamama
Hazır olmak zamanla alışkanlığa dönüşebilir. Zihin, olası bir duygusal ihtiyacı
önceden sezerek onu kontrol altında tutmak ister ki belirsizlik azalsın ve her şey
kendi kontrolü altında olsun.
Ancak bu tetikte olma hali çok uzun süre devam ettiğinde beden ve zihin dinlenmez
çünkü ‘’ tehlike’’ olmasa bile zihin onu kollamaya ve beklemeye alışmıştır.
Kişi en son şunu söyler: ‘’Bir problem yok gibi ama ben hep çok yorgunum.’’
Hazır Olmak İle Görülmek Aynı Şey Değildir
Duygusal olarak hep hazırda ve yardımcı insanlar ne kadar duygudaşlık etse de çoğu
zaman görülmez.
Çünkü onlar hep oradadırlar ve kendileri her şeye başa çıkabilecek güce sahiptirler.
Onlar ihtiyaç duyduklarında bile yardım istemek garip ve zor gelir. Hazır olan kişi
olmak, destek isteyen kişi olmaktan daha tanıdıktır. Onlar için yardım istemek şu
anlama gelir:
‘’Artık bu rolü taşıyamıyorum.’’
Hep Hazırda Olabilir Miyiz?
Hazır olma hali çoğu zaman bir roldür ve altında derin bir ihtiyaç yatar:
Koşulsuz şartsız kabul edilme ihtiyacı.
Hazır olmanın arkasında sessiz bir inanç vardır: ‘’Ben işe yararsam buradayım. Hep
tetikte olmalıyım.’’
Oysa insanın değeri taşıdığı yükle ölçülmez. Bunu bilmek kolay gelir fakat hissetmek
ise zaman alır.
Kendine Sorabileceğin Küçük Bir Soru
Eğer bu satırlarda sana tanıdık gelen bir şey varsa şunu sorabilirsin:
‘’Benim de hazır
olmam gerekmediğinde var olabileceğim bir alan var mı?’’
Hemen yanıtlama, soruyu sormak bile kendiliğinden sana bir yük atman için fırsattı.
Hazır Olmak Zorunda Değilsin
Herkes için ayakta dururken, ilk kez kendin için durabilirsin. İyileşme bazen birine
destek olmakla değil, hazır olmamaya izin vermekle başlar.
Son Söz
Kendini duygusal olarak hep hazırda hissediyorsan, bu bir eksiklik değil; öğrenilmiş
bir hayatta kalma biçimi olabilir. Her öğrenilen şey gibi bu da değişebilir. Hazır
olmadığında da kabul edilebildiğini ve değerinin kendiliğinden olduğunu görmek,
insanın omuzlarından çok büyük bir yükü alır. Hafifleyebilirsin.
Psikolog Lara Yelda Aktaş
Sayfa içeriği yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. Tanı ve tedavi için mutlaka bir uzmana başvurunuz.
Psikoloğa Ücretsiz Danış
İyi olmak hepimizin hakkı. Bir soru sorarak başlayabilir, psikoloğumuza ücretsiz danışarak yoluna ışık tutabilirsin.
Peki bu bir güç mü?
