Erteleme Döngüsünden Nasıl Çıkılır

Merhaba. Yaklaşık beş yıldır hayatımda hiçbir şeyi değiştiremediğim, sürekli olarak erteleme ve tükenmişlik döngüsünün içinde sıkışıp kaldığım bir ruh haliyle yaşıyorum. Dümdüz, hiçbir sapması ve varacağı yeri olmayan bir yolda sadece sürükleniyor gibiyim. Zaman akıp giderken ben yerimden bir adım bile kıpırdayamıyorum. Yapmak istediğim birçok şeyi, koymak istediğim her hedefi sürekli erteliyor, en ufak bir eylemi bile gözümde aşılamaz bir dağa dönüştürüyorum. Her şeyin üstüne bu kadar düşününce vazgeçecek bir neden bulmakta zorlanmıyorum. Erteledikçe ve yerimde saydıkça kendimi suçluyor, yetersiz hissediyor ve yoğun bir suçluluk duygusuyla boğuşuyorum. Bir şey yapmadığım ya da dinlenmeye çalıştığım zamanlarda bile zihnim susmuyor, ne durup nefes alabiliyorum ne de ileriye doğru hareket edebiliyorum. Bu döngüden kendi başıma, sadece kendi kafamın içinde düşünerek çıkmaya çalışmaktan artık tamamen tükendim. Yıllardır süren bu erteleme ve kilitlenmişlik halini kırabilmek için nasıl bir yol izlemeliyim, bu sürece nereden başlamalıyım?