İlişkide yalnızlık hissi

Hocam merhaba.Erkek arkadaşımla 1.5 yıldır ilişkimiz var.Güven problemlerim başladı birkaç olaydan sonra.Bunun üzerine telefonunu kurcalamaya başladım.En son kurcaladığımda yeni iş yerinden bir kızla konuştuğunu gördüm.Erkek arkadaşım yazmıs kıza.İş dedikodusu yapmışlar haberim yoktu.Hatta kız akşam ararım knk yazmış.Kız seni biliyor onun da erkek arkadaşı var dedi.Ama nasıl bir kadın akşam seni ararım diye rahatlıkla yazabiliyor.Buna çok kırgın ve kızgınım ve ne zaman bu konuyu açsam hep ağır şeyler konuşuyor. Mesela uykusundan uyanıp beni aramak yerine sosyal medyada dolaştığı için kızdım bana bağırmaya başladı. Ağladım. Cevap versene ağlamanı mı dinletiyorsun bana, her şeye alınıyorsun, normal konuşmak için aramıyorsun kavga etmek icin arıyorsun dedi. Küfürler etti nasıl bir şey aldık başımıza dedi sonrasında da. O kadar kırıldım ki. Yanımda olsa böyle yapamıyor. Ağladığımı görünce üzülüyor ama telefonda başka birine dönüşüyor. Ayrılmak daha doğru diye düşünüyorum ama bunu yapmaya cesaretim yok. Yine barışmak için ben adım attım mesela aradım özür diledik.Ama kırgınım ruhumu asla anlamıyor. Ruhunun anlaşıldığı bir ilişki mümkün mü ? Sağlıklı doğru ilişki bu denli kaygı hissettirir mi ? Seven insan böyle fütursuzca konuşabilir mi ? Ben nasıl affedebilirim ? Ya da affetmeli miyim? Onun ruh haline göre yaşamam gerek hep , kendimi çok yalnız hissediyorum