Psikoloji
Nasıl normal bir insan olurum?
Gizli Kullanıcı18 Kasım 2026 23:34
Her zaman gözlemci biri olmuşumdur. İnsanların hareketlerini, mikromimiklerini ve beden dillerini, daha doğrusu duygularını anlayabiliyorum. Fakat insanlar beni anlamıyor. Ben hızlıyım, herkesi anlıyorum ama kimse beni anlamıyormuş gibi geliyor. En ufak ses hatamda, nefes alıp verirken bile karşı tarafa rahatsızlık vermiş gibi hissettiğim zaman çok üzülüyorum. "Ya benden nefret etmeye başladılarsa?" diye düşünüyorum. İnsanlar konuşurken düşünmüyorlar çünkü rahat yetişmişler. Oyun konsollarından, gezdiği yerlerden, kısacası eğlendiği ve mutlu olabildikleri anılarından öyle bir bahsediyorlar ki ailelerinin onlara zaman, ilgi, sevgi verdiği belli oluyor. Benim de ebeveynlerim yaşıyor, şükürler olsun. İkisiyle de aram iyi. Ama çok basit konulardan konuşabiliyoruz. Bunu yazarken bile aklıma geçen haftada ailemle ne konuştuğum aklıma gelmiyor. Genelde sadece okuldan bahsediyoruz ama o da sadece dersime çalışıp çalışmadığımla ilgili. İkisi de ilkokul mezunu. Babamla hiç teknolojik alet almadık çünkü bana güvenmiyor gibi hissediyorum. Benim alacağım üründen ziyade onunla zaman öldürmekten tembel olacağımı düşünüyor. Ben bilgisayar bilimi okumak istiyorum ve 10 yıllık dayımın hediyesi bilgisayar yeterli değil. Önemli olan bilgisayar değil. Babamın bana karşı ilgi göstermemesi. Bu temellerde yetişmiş biri olarak soruyorum. Yurtdışında bilgisayar bilimleri okumak isteyen bu genç, insanlarla iletişime geçerken ne yapmalı? Biri onun gözüne değil de burnuna baktığı için karşındakiyle konuşmuş olduğuna pişman olan bu genç ne yapmalı?
- Paylaş: