Neden sürekli geçmişteki insanları düşünüyorum
Aynı döngüde sıkışmış hissediyorum. Herkes önüne bakmışken ben sürekli onlara bakıp neler yaptıklarıyla ilgilenip kendi önüme bakmıyorum ve sürekli geçmişi düşünüyorum. Geceleri uyku uyayamıyorum, nefes darlığı çekiyorum. Üzüldüğümde midem bulanıyor . Sürekli beynimin içinde isyan üzülmeye zorunluymuşum gibi bir acı asla geçmişimdeki kimseyi geçmişte bırakamıyorum unutamıyorum git gide kötü bir hal almaya başladı kendimi sürekli başkalarıyla kıyaslıyorum ve bu hiç geçmicek gibi
Bu soru 4 Nisan 2026 13:16 tarihinde Psikolog Lara Yelda Aktaş tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan, anlattıkların hem duygusal hem de bedensel olarak ne kadar yoğun bir yük taşıdığını gösteriyor ve bu döngünün içinde sıkışmış hissetmen çok anlaşılır. Zihnin sürekli geçmişteki insanlara ve yaşananlara dönüyor gibi görünüyor, ama aslında bu çoğu zaman “orada kalan bir şeyi tamamlama” çabasıdır. Yani zihnin seni yormak için değil, anlamlandırmak ve bir kapanış bulmak için aynı yerlere götürüyor. Fakat bu süreç tek başına ve tekrar tekrar yaşandığında iyileştirmek yerine daha çok derinleştiren bir döngüye dönüşebiliyor.
Geçmişteki insanlara odaklandığını ve onların ne yaptığını düşünürken kendi hayatından uzaklaştığını söylemen önemli. Bu durum genelde kişinin kendi yönünü kaybettiği zamanlarda değil, yönünü başkalarının üzerinden tanımlamaya başladığı zamanlarda ortaya çıkar. Özellikle kıyaslama devreye girdiğinde, zihnin sanki sürekli bir değerlendirme yapıyormuş gibi çalışır ve bu da hem duygusal olarak yetersizlik hissini hem de bedensel belirtileri artırabilir. Uykusuzluk, nefes daralması ve mide bulantısı da bu yükün sinir sistemine yansıyan hali olabilir.
Burada nazikçe fark edilmesi gereken şey şu, sen aslında geçmişteki insanları değil, o ilişkilerde hissettiklerini ve belki de eksik kalan duyguları düşünüyorsun. Belki anlaşılmamış olmak, belki değer görmemek, belki de yarım kalmış bir hikaye hissi. Bu yüzden zihnin “orada bir şey var” diyerek seni tekrar tekrar o noktaya götürüyor. Ama bu ihtiyaçlar geçmişteki kişilerle değil, bugün kurduğun ilişkiyle, yani kendinle, temas ederek de karşılanabilir.
Şu egzersizi daha geniş bir şekilde denemeni önerebilirim. Gün içinde geçmişten biri aklına geldiğinde önce bunu fark et ve kendine içinden şu cümleyi söyle “şu an zihnim geçmişe gitti ve bu sadece bir düşünce”. Ardından hemen kendine şunu sor “şu an burada, bugün, benim neye ihtiyacım var”. Bu çok küçük bir yön değişimi gibi görünür ama zamanla odağı geçmişten bugüne taşır. Sonrasında bulunduğun ortamda beş şey gör, dört şeye dokun, üç ses duy, iki koku fark et ve bir tane de içsel ihtiyacını adlandır. Bu egzersiz hem zihni regüle eder hem de bedeni sakinleştirir.
Bir diğer küçük çalışma da şunu yazmak olabilir. Aklına en çok gelen kişi için bir sayfa ayır ve şu başlıkları doldur. Ondan ne bekledim, ne alamadım, bu bende nasıl bir his bıraktı ve bugün bu hissi kendime nasıl verebilirim. Bu çalışma geçmişi silmek için değil, orada kalan duyguyu bugüne taşımak ve dönüştürmek için.
Unutma, bu durum kalıcı değil ama kendi kendine geçmesini beklemek yerine üzerine yumuşakça çalışmak iyileşmeyi hızlandırır. Eğer bu döngü seni günlük yaşamında çok zorluyorsa, bir uzmanla yüz yüze ya da online destek almak da süreci daha güvenli ve derin bir şekilde ele almanı sağlayabilir.
Aklına takılan başka bir soru olduğunda tekrar burada olacağım, istediğin zaman sorabilirsin, umarım yardımcı olabilmişimdir🙏🏻
Psikolog Lara Yelda Aktaş
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.