Sevgilim artık bana iyi gelmiyor ama ayrılmak istemiyorum?

3 senelik bir ilişkim var. Başlarda çok güzel ilerlemişti hobilerimiz çok uyuyordu fakültemiz aynıydı sohbet akıp gidiyordu. Ama birinci senemizde beraber yaşama kararı aldık ben bunu isterken evlenmeden önce ev hayatını görüp alışkanlıklarını görüp hoşum gitmezse yol yakınken vazgeçmek istemiştim. Evlilik diye ikimiz de çalışıyorken evde kimsenin bakıcısı olmak istemiyordum ailemdeki kadınları gördükçe. Başlarda bilmediğini ya da onun fikrince temizlik gerekmediğini söylüyordu ama ben ona göstermeme rağmen tekrar tekrar hatırlatmama rağmen ya da en sonunda evdeki tüm işleri senin benim diye bölmemize rağmen sürekli unutuyordu daha sonra yapacağım diyordu. En sonunda her gün onu kırılıp artık onu uyarmaya mecalim kalmayınca sessizce ben yapmaya başladım ve hiçbir şey demedim. Yemek yapamadığından bulaşıktan vs iğrendiğinden ya ben yapıyorum ya da ben de çok yorgunsam dışarıdan yemek zorunda kalıyoruz şekerim bile çıktı genç yaşta. Evde her şeyi ben hatırlatıyorum alışveriş listesi süpürge ihtiyacı en basit yatak toplamayı bile ben yapıyorum. Şimdi en önemlisi uyum değil ileride yükümü paylaşacak biri olduğunu düşünüyorum ama ayrılmak istemiyorum çünkütıp okuduğumdan genelde sekiz ayım kronik ağlamalı geçiyor o zamanlarda yanımda oluyor bunu seviyorum, kibar ve ilgili de. Ama bu ev hali asla düzelmeyişi elimi kolumu bağlıyor ayrıca benden hoşlanıyor dediği arkadaşımla bile konuşmayı kestim bukadar fedakarlıktan sonra bundan ayrılınmaz gibi