Yıllar süren nötürlük.
Selamlar, umarım iyisinizdir. Benim 10 yıldan fazladır devam eden, boşa yaşanan veya yaşanmaya devam eden bir hayatım var. Yada olmaya çabalıyor, veya istemsizce çabalatıyorum da diyebiliriz. Bu durumun en başlıca nedeni de, hayatımın genel temposuda boş veya boşa olmasından kaynaklı. Fakat bu serüvenin en başından beri bu hayata karşı ne bir amacım, gayem, hevesim, nede başka unsurlarım oldu. Ve bunun tetiklenmesini sağlayan özel bir olay/kayıp yaşadım. Zaman zaman hayatım için kıvılcımlar yaşasam bile, o kıvılcımları ateşe çevirecek unsuru bulamadım, bulamıyorum ve bulmakta istemiyorum. Tamamen arafta kalmaya benzemesede en kısa örneği araf olabilir. Harekete geç! Komutu bende etkisi olmayan bir etken, o komutla gelecek tavsiyeler etkisiz kalmaya devam etti yıllarca. İronik kısım bu serüvenim boyunca kendim harici bir çok kişiye bu tarz konularda ciddi veya minimal bir çok yardımda bulunmuş olmamdır. Hafifletme olarak "ötenazi" her daim yanı başımda duran bir dost, ama ardından gelecek negatifliklerde bir o kadar bana düşman. Kritik bir beceriksizlik yaşansa ve öyle yaşamaya mahkum devam etsem ihtimali, ve bu zihinle birlikte hapis olarak? O ihtimal her daim korkutuyor beni. Bir yandanda başarılı olursa en azından arafta kalmışlık ortadan kalkar düşüncesi. Ötenazi kavaramı bile benim için arafta kalıyor kısacası, veya ben kendimi koca bir yanlıgıya ikna etmişimdir. Hayata devam etme fikrinde cazip gelemiyor, kendimi geliştirsem, ekonomik düzenimi oturtsam, farklı ülkeler görsem, yeni yeni unsurları deneyimlesem. Kulağa uzaktan cidden hoş geliyor, fakat ben realist bir pesimistim bu dediklerimden en yüksek ihtimal 2 tanesi anca olabilir. Belki daha fazla kelime verebilirim size, şimdilik bu kadarı durumu özetlemiştir diye düşünüyorum. Bilmiyorum bir kıvılcımı bu seferde sizlerle ateşe çevirmek istiyorumdur belki de. Okuması zor cümleler kurduysam kusura bakmayın. Şimdiden teşekkür eder ve iyi olmanızı dilerim. Önceden yolladığım metin onay almadığı için, minimal bir değişiklik ile tekrar size atmak istedim.
Cevap Bekliyor
- Paylaş:
Önemli!
Öncelikle Merhabalar, Benimle bu kadar içten ve açık bir şekilde paylaştığınız düşünceleriniz için öncelikle teşekkür ederim. Yazdıklarınızda uzun süredir derin bir yorgunluk, amaçsızlık hissi ve yaşamla bağınızın zayıfladığı bir dönemde olduğunuz anlaşılıyor. Bu duyguların ağırlığını hissettiğinizde, bazen yaşamı sürdürmenin bile zorlayıcı geldiğini görmek çok anlaşılır. Ancak, mesajınızda yer alan bazı ifadeler, özellikle yaşamı sonlandırmaya yönelik düşünceler, oldukça hassas ve acil destek gerektiren bir duruma işaret ediyor. Bu tür konular, çevrimiçi yazışmalar ya da metin üzerinden yürütülen bir sohbet kapsamında güvenli bir şekilde ele alınamaz. Bu nedenle, burada size bu konuda doğrudan bir yönlendirme veya psikolojik müdahale şeklinde cevap sunmam uygun olmayacaktır. Sizin güvenliğiniz, bu süreçte en öncelikli konudur. Şu anda en doğru adım, yüz yüze bir uzman psikiyatrist ya da klinik psikolog ile görüşmek olacaktır. Eğer kendinizi risk altında hissediyorsanız, lütfen en yakın acil servise başvurun veya 112’yi arayarak destek isteyin. Unutmayın, bu düşünceler geçici bir yoğunluk anında ortaya çıkabilir; ancak siz kalıcı ve güvenli bir destekle bu duygusal ağırlığın içinden çıkabilirsiniz. Bu noktada, sizin yalnız olmadığınızı ve yardım isteyebilmenin bir güç göstergesi olduğunu vurgulamak isterim. Sizin iyi olmanız gerçekten önemli. Lütfen bu süreci tek başınıza taşımaya çalışmayın; bir uzmandan, hatta şu anda çevrenizde güvendiğiniz bir yakınınızdan da destek almanız büyük fark yaratabilir.
