Aile içinde eşler arası problemler

Merhaba. Yazdıklarınızı çok dikkatle ve ciddiyetle okudum. Yaşadığın durum yalnızca cinsel bir sorun değil, uzun zamandır biriken duygusal yalnızlık, görünmeme ve reddedilme acısı barındırıyor. Bu hislerin çok anlaşılır. 

Eşin uzun süredir yalnızca “anne” rolünde kalmış gibi görünüyor. Bazı kişilerde özellikle ilk çocuktan sonra: Eş rolü geri plana itilir

Bedensel temas yalnızca çocukla sınırlanır, Cinsellik “yük”, “görev” ya da “hızlı bitsin” algısına dönüşür. Bu senin çekiciliğinle, yeterliliğinle ya da erkekliğinle ilgili değil.

Reddedilmenin sizde yarattığı kırılma

“Artık sana ihtiyacım var diyemiyorum” cümlesi çok ağır bir cümle.

Talep etmek = incinmek

Yaklaşmak = küçülmek

İstemek = utanç

Bu noktada insan isteklerini bastırır, sonra da içten içe eşinden kopmaya başlar. Sen şu an tam bu eşiktesin.Burada sorun mastürbasyon değil.

Sorun şu düşünce Ben evliyim ama cinsel olarak tek başımayım.

Ne yapılabilir? Cinsellikten önce duyguyu konuşmak Eşinle “neden benimle yatmıyorsun?” diye konuşmak şu an ters teper.Ama şu cümle çok başka bir kapı açar. Seninle aynı yatakta uyumayı, sana sarılmayı, eşin olmayı özlüyorum.

Bu aralar kendimi sadece evin içinde var olan biri gibi hissediyorum. Tarzında konuşabilirsiniz. Çocuklar üzerinden değil, eşlik üzerinden konuşmak Çocuklar yüzünden” söylemi savunma yaratır.

Onun yerine Biz ne zaman yan yana olmayı bıraktık? Bu düşündürür kavga çıkarmaz. 

Kendini tamamen geri çekmemek İçinde oluşan “nasıl olsa reddedilecek” düşüncesi çok anlaşılır ama tehlikelidir.

Çünkü bir süre sonra: Sen istememeye başlarsın o da zaten ihtiyacı yok zanneder  ve sessiz kopuş gerçekleşir. Bu durum kendi kendine düzelmez. Konuşulmazsa donuklaşır. Çift terapisi alabilirsiniz. Kendiniz ayrı bireysel terapi alabilirsiniz. Çünkü yalnızca eşinizi değil kendinizi de kaybetmeye başlayabilirsiniz. İstemek ayıp değil yakınlık aramakta zayıflık değil. Durum duygu ve ihtiyaçlarınızı eşinizle konuşmanızı öneririm