Bakire değilim ve bunu atlatamıyorum
Merhaba ben 17 yaşında sevgilimle bi ilişki yaşadım bekaretimi kaybettim böyle şeylerin bi bahenesi olmaz ama o zamanlar ilerde önüme bu şekilde çıkabileceğini bilmiyordum ilerisini gerisini düsünemeden cahilce yaptığım bi davranıştı bir kerelikti sonrasında öğrendiğimde bir daha istemediğimi söyledim bi süre devam ettik ama sonunda ayrıldık bir daha da böyle biseye asla yaklasmadım ve ben suan ilerde tanışacağım evleneceğim kisi icin korkuyorum bakire değilim ve kendimi cok kötü hissediyorum o kisiye bunu söylemesem yalan üzerine kurulu bi iliski istemiyorum ama söylersem de bana saygısı azalır beni istemez ya da ilerde yüzüme vurur diye korkuyorum suan 19 yasındayım bunları düsünmek icin belki erkan ama gercekten cok fazla kafaya takıyorum kendime aileme hiç yakıstırmıyorum kendime kızıyorum her gün bunun pişmanlığını yaşıyorum bu yükü taşıyamıyorum etrafımdan kimse bilmediği icin de kimseden tavsiye alamadım nasıl bi yol izlemem lazım ben bunu nasıl atlatabilirim
Bu soru 16 Kasım 2025 09:05 tarihinde Uzman Klinik Psikolog Nuray Halaç tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Öncelikle sorunlarınızı tanımlayıp,anlamlandırıp soru sorma cesaretinde bulunduğunuz için kendinizle gurur duymalısınız. Sizi anladığımı söylemek isterim, şunu bilmelisiniz ki birçok insan bu gibi durumları ve etkilerini yaşayabilmektedir, yalnız değilsiniz. Mesajınıza istinaden sizi ve ilişkinizi oldukça zorlayıcı ve yıpratıcı bir durumun içerisinde olduğunuzu görebiliyorum. Adeta bir karmaşanın içerisinde yön bulmaya çalışmak gibi bir tarafta geçmişte yaşadığınız güzel anılar ve hissedilen duygular bir tarafta da şu an yaşadıklarınız ve kafa karıştırıcı duygular. Birlikte uzun bir geçmişe sahip olmak sizi zorlayan temel noktalardan biri gibi. İlişkiler iki kişilik oldukları için zamanla olumlu ya da olumsuz bir değişime uğrayabilir, dönüşebilir.Şu an yaşadığınız tüm bu duygular, geçmişte yaşadıklarınızın bir sonucu; ama şu anda olup bitenin sorumluluğunu sadece kendinize yüklemeniz süreci zorlaştırabilir. O yaşta bir genç olarak, duygularınızın ve düşüncelerinizin tamamı yerli yerine oturmuş olmuyor. Bazen anlamadan, düşünmeden bir adım atabiliyoruz ve sonradan bunun vicdan azabını yıllarca taşıyabiliyoruz. Ama belki de şunu düşünmek gerekir: Siz o gün bugünkü deneyimlerinize ve bakış açınıza sahip değildiniz. Bunu bazen tekrar tekrar hatırlatmak gerek kendine.İnsan geçmişindeki kararları her zaman bugünün aklıyla yargılayınca, adil davranamıyor.Bir ilişkinin temeli güven, dürüstlük ve karşılıklı empati üzerine kurulur; sizin geçmişiniz ise sizi siz yapan deneyimlerinizden yalnızca biri. - Kendinize öfke duymak yerine, “O günkü ben ne hissediyordu, ne yaşayarak buraya geldim?” diye sorabilirsiniz. Yaşadıklarınızı anlamlandırmak, pişmanlığı biraz olsun hafifletmeye yardımcı olur.
- Kendinizi affetmeyi bir süreç olarak görebilirsiniz. Bunun için bazen küçük bir günlük başlamak, düşüncelerinizi yazıya dökmek bile iyi gelebiliyor.
- İçinizi yemek yerine, bu konuyu güvendiğiniz biriyle -belki bir terapistle ya da içinde kendinizi rahat hissedeceğiniz bir arkadaşınızla- konuşabilirsiniz. Sessiz kalmak insanı daha fazla yalnızlaştırıyor.
- Ve elbette, kendinize bu kadar yüklenmemeyi öğrenmek zaman alıyor. Her gün biraz daha anlamaya, biraz daha kabul etmeye çalışabilirsiniz. Umarım cevabım yardımcı olmuştur. Bizlere her zaman yazabilirsiniz.
Sevgilerle ve musmutlu kalmanız dileğiyle,
Psikolog Nuray Halaç.
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
Objeye Odaklanma
Nefes Sayma Tekniği
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
