Erkek arkadaşım cinsellik olmadan da yaşarım diyor

Merhabalar hoşgeldiniz🪷

Sizin yaşadığınız şey sadece “erken boşalma” değil. Bu işin teknik kısmı. Asıl mesele, partnerinizin sizin ihtiyaçlarınızı görmemesi ve sorumluluk almaması. Bir ilişkiyi yoran faktörlerden biridir.İnsan kendini değersiz hissediyor, “Benim istediğim, hissettiğim hiç mi önemli değil?” diye düşünüyor. Bunu hissetmeniz çok anlaşılır.Bu durumda partnerinize yaklaşırken en önemlisi konuyu suçlama diliyle değil, duygu diliyle açmak. 

 konuyu onu suçluyormuş gibi değil, sizin duygunuzu paylaşır gibi anlatmanız olur. Çünkü erkekler özellikle cinsellik konuşulunca çok kolay savunmaya geçebiliyor. Bu yüzden konuşmayı yatakta ya da gergin olduğunuz bir anda değil, daha sakin ve nötr bir zamanda açmanız daha sağlıklı olur. Ona, “Bunu seni eleştirmek için söylemiyorum ama aramızdaki yakınlık azaldığında kendimi ister istemez değersiz, yalnız ve geri planda kalmış gibi hissediyorum. Bu da beni gerçekten yoruyor.” diyerek başlayabilirsiniz. Böyle bir cümle karşı tarafı kapatmaz, aksine duygunuzu daha anlaşılır kılar. Ardından, “Erken boşalma yaşaman benim için bir problem değil, bu zaten çözülebilir bir durum. Asıl beni zorlayan, bunu birlikte konuşmuyor ve çözmeye çalışmıyor oluşumuz. Ben seninle yakın hissetmek, bağ kurmak istiyorum.” diyebilirsiniz. Bu, meseleyi performans değil yakınlık ihtiyacı üzerinden anlattığınız için onun üzerindeki baskıyı da azaltır. 

çözüm önerisini “senin sorunun” değil “bizim ortak konumuz” gibi sunabilirsiniz: “İkimiz için iyi olacaksa bir uzmandan destek alalım, birlikte adım atalım. Çünkü bu sadece senin değil, bizim birlikte aşabileceğimiz bir konu.” Eğer buna rağmen hâlâ kapalı duruyorsa, o zaman kendinizi sakince ifade ederek, “Bu konu benim için gerçekten önemli. Ben bu ilişkide kendimi iyi hissetmek istiyorum. Eğer birlikte çözmeye niyetli değilsen ben de bir noktada kendi ihtiyaçlarımı düşünmek zorunda kalacağım.” diyebilirsiniz. Bu tehdit değil; kendinize sahip çıkmaktır. Bu şekilde hem kendi değerinizi koruyarak konuşmuş olursunuz hem de onun savunmaya geçmesini azaltmış olursunuz.

Lütfen şunu bilerek okuyun: Bu durum sizin kadınlığınızla, çekiciliğinizle ya da “yeterli olup olmamakla” ilgili değil. Bu, partnerinizin kendi sorunundan kaçmasıyla ilgili. Bazı insanlar bir sorunla yüzleşmek yerine bahane üretmeyi seçer,yorgunluk, iş, stres… Hepsi kulağa mantıklı gelir ama hiçbir şey değişmez. Çünkü değişmesi gereken niyet zaten yoktur.

Burada artık mesele şu noktaya geliyor:

Bu ilişki sizi besliyor mu, yoksa tüketiyor mu?

Kimi zaman, karşımızdaki kişi bir şeyleri düzeltmek istemiyorsa, biz ne kadar uğraşırsak uğraşalım işin ucunda hep aynı his kalıyor: “Ben bu ilişkide yalnızım.”

Kendinize şunu samimiyetle sorun:

“Ben bu ilişkide ne hissediyorum ve bunu daha ne kadar taşıyabilirim?”

Dilerseniz benimle iletişime geçebilir, bu döngünün kökenini birlikte anlamaya ve adım adım özgürleşme sürecinizi başlatmaya başlayabiliriz.

Umarım cevabım sizlere yardımcı olmuştur. Aklınıza takılan soru olursa her zaman benimle iletişime geçebilirsiniz. Sağlıcakla kalınız.

Klinik Psikolog İrem Aşıkkutlu