hiçbir şeyle uğraşmak istemiyorum
eskiden çok hırslı çalışkan her şeyi yönetmeye çalışan biriydim sert gözükmek hoştu ama şuan belki de hayatımın en önemli yıllarında her şeyi boş vermiş hissediyorum ve kendime hissettiğim güven çok azaldı işlerimi erteliyorum sürekli ne yapmalıyım neden oluyor bu durum? Bunu yaptığımda somut sonuçları görüp üzüleceğimi de biliyorum ama acı her zaman ilacım olduğu için kendimi bu şekide terbiye edebirim diye düşünüyorum.
Bu soru 29 Nisan 2026 10:59 tarihinde Psikolog Hamide Güven tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba
Öncelikle sizi biraz sarsarak başlayayım: kendinizi acıyla terbiye etme fikri işe yarıyor gibi hissettirse de uzun vadede genellikle tam tersini yapar. Kısa süreli bir itici güç sağlar ama zamanla motivasyonu tüketir, özgüveni daha da düşürür ve erteleme döngüsünü güçlendirir. Yani sorun irade eksikliği değil; kullandığınız yöntemin sizi sürdürülebilir şekilde desteklememesi.
Anlattığınız değişim çok tanıdık bir örüntüye benziyor. Eskiden kontrol eden, yüksek hedefli, sert ve disiplinli bir yapı… Sonra bir noktada yorgunluk, anlam kaybı ve geri çekilme. Bu çoğu zaman tükenmişlik, kronik stres ya da uzun süre yüksek performans modunda kalmanın bedeliyle ilişkilidir. Beyin bir süre sonra kendini korumaya alır: enerjiyi kısar, kaçınmayı artırır, riskten uzak durur. Bu yüzden siz mantıken sonucu bildiğiniz halde harekete geçemiyorsunuz; bu sistemin aşırı yüklenmeye verdiği bir yanıt.
Öte yandan kendinize yüklediğiniz kimlik de önemli: her şeyi yöneten, güçlü, hata yapmayan biri. Bu kimlik çok keskin olduğunda, en ufak aksama bile içsel eleştiriyi yükseltir. İçinizdeki ses sertleştikçe, beyniniz kaçınmayı seçer. Böylece erteleme, aslında kendinizi koruma stratejisine dönüşür.
Ne yapabilirsiniz? Önce yaklaşımı değiştirmeniz gerekiyor. Disiplin = sertlik değil; sürdürülebilirliktir. Kendinizi itmek yerine sistemi kurmaya odaklanın. Örneğin bir işi yapmak için motivasyon beklemek yerine, işi o kadar küçültün ki başlamamak zor gelsin. Sadece 10 dakika çalışmak gibi. Çoğu zaman başlamak, devamını getirir. Ama gelmese bile o gün hedefinizi tamamlamış sayılırsınız. Bu, özgüveni tekrar inşa eder.
İkinci olarak, davranışı sonuçla değil süreçle ödüllendirin. Yani çok çalıştım mı yerine planladığım küçük adımı yaptım mı sorusunu sorun. Bu değişim, zihninizi tehditten çıkarıp öğrenme moduna sokar.
Üçüncü olarak, iç konuşmanızı fark edin. Kendinize sert davrandığınızda performansınız artmıyor, düşüyor. Daha dengeli bir ses geliştirmek önemli: Şu an zorlanıyorum ama küçük bir adım atabilirim gibi. Bu bir teselli değil, daha işlevsel bir yönlendirme.
Ayrıca bu dönemin hayatınızın önemli bir aşaması olması baskıyı artırıyor olabilir. Baskı arttıkça performans paradoksal şekilde düşer. Bu yüzden şu an mükemmel olmalıyım düşüncesini biraz gevşetmek gerekir. İlerleme çoğu zaman düzensiz ve dalgalıdır.
Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olmuştur. Bana sormak istediğiniz bir şey olursa cevaplamak için burada olacağım. Sağlıcakla kalın. 🌸
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
