İş konusunda ne yapacağımı bilmiyorum

Merhabalar, cümlelerinizi okuduğumda bile kaygınızı net bir şekilde görebiliyorum. İç dünyanızda birbiriyle yarışan onlarca düşünce ve duygu, yanında birden fazla olasılığı da getiriyor. Bazen insan bir yol ayrımındayken, hele ki yeni bir işe başlamak, üstelik ilk gerçek mesleki deneyim olacaksa, hem heyecan hem de yoğun bir kaygı arasında gidip gelmenize neden olabilir. Kalbinizin hızlatmasını, içinizdeki eğer yapamazsam endişesini çok anlaşılır buluyorum. Sanki tüm gözler üzerinizdeymiş gibi değil mi?

Peki şöyle darlandıralım. Sağlık alanındaki stajlarınız, Erasmus deneyimleriniz, eski iş tecrübeleriniz, aslında burada yazanlar hep birer temel tuğla gibi. Yani siz bu özel hastanede işe başladığınızda işi hiç bilmeyen biri olarak başlamayacaksınız. Fakat kendinize aktarmış olduğunuz olumsuz anlamdaki düşüncelere bakarsak, sanki bu alını hiç bilmiyor musunuz ve hiçbir şey yapamayacakmışsınız gibi. En felaket senaryolardan yola çıkıyorsunuz. Bu çok normal. Biz bunu bilinçsel çarpıtma diyoruz. Ve bu bilinçsel çarpıtmalardan biri, kendinize de yöneltmiş olduğunuz felaketleştirme.

Zihnimiz her zaman en olumsuzu görmeye daha yatkındır. Bu yüzden de kendimize olaylarla ilgili en olumsuz tarafları söylerken bulabiliriz. Burada kendiniz için yapabileceğiniz en güzel şey ise, bir defter edinip bu deftere yaşadığınız olaylarla ilgili duygu ve düşüncelerinizi, davranışlarınızı yazmaktır. Sonrasında düşüncelerinizi destekleyen ve desteklemeyen kanıtlar olarak ikiye ayırabilirsiniz. Ve burada kanıt tarayarak, aslında düşüncenizin ne kadar objektif ve gerçekçi olduğunu değerlendirerek, yeni alternatif bir düşünce elde edebilirsiniz.

Yeni elde edeceğiniz alternatif düşüncenin daha gerçekçi ve objektif olması, duygu ve davranışlarınızı tamamen değiştirecek ve kaygınızı azaltacaktır. Bunun yanında, nefes egzersizleri yapmanız, 4 saniye nefes alıp, 7 saniye boyunca nefesinizi tutarak ve 8 saniye boyunca ağzınızdan mumifler gibi nefesinizi vererek kendinizi sakinleştirebilirsiniz. Burada yapabileceğiniz son yöntem ise, belki şu an içinde bulunduğunuz durumu bir arkadaşınız yaşıyor olsaydı, ona ne söylerdiniz sorusuyla kendinize yöneltmek olabilir. Bu soruya vereceğiniz cevap da, sizin sürecinizle ilgili de düşünmeniz gereken noktaları size gösterecektir.

Başarı baskısının, bazen insanın kendine şefkat göstermeye bile fırsat vermediği bir vicdan azabı haline dönüştüğünü biliyorum. Biraz kendi tarafınıza geçseniz, kendinizi suçlamak ya da eksik hissetmek yerine, şu ana kadar başardıklarımı görmeye çalışayım diye düşünseniz, nasıl olurdu? Mobbing kaygısı ve çömezlik duygusu, sağlık kurumlarındaki hiyerarşiyi ve zaman zaman yaşanan zorlayıcı ilişkileri görmüşsünüz. Bundan ötürü temkinle davranmak çok doğal, burası çok gerçek.

Çömez olmayı utanç verici ya da riskli bir şey gibi gösterebilirler. Oysa çömezlik bazen en hızlı öğrenme zamanıdır. Bir düşünün stajerken, hiç bilmediğiniz birçok şeyi zamanla kavradınız değil mi? Yeni başladığınızda herkes bütün o aletlerin ismini, tüm prosedürü ezberlemek zorunda değildir. Bundan sonra hastaneye adım attığınızda, ben buraya öğrenmeye geldim, sorular sorabilirim ve bazı şeyleri bilmeyebilirim. Buna hakkım var demek, belki de en doğal hakkınız.

Fakat yeni işinizin ilk günlerinde küçük küçük notlar almak size güvenli bir alanda yaratabilir. Soruları çekinmeden sormak, hata yapmaktan utanmamak, bazen ekipte bir kişiyi şu anda bana yardımcı olabilir misiniz diye seçmek de çok işe yarayabilir. Şunu da belirtmeliyim, düşündüğünüzde acaba yeterli miyim diye endişelenmek genellikle gelişime açık insanlara özgü. Bunu taşımak ağır gelebilir ama bir anlamda ilerlemek için bir işaret gibi de düşünebilirsiniz.

Eğer bu soruyu kendinize soruyorsanız, ilerlemek istediğiniz anlamına da gelir bu. Kafanızdaki ya beni yetersiz bulurlarsa sorusu, büyük ihtimalle başkalarıyla değil kendinizde kurduğunuz bir diyalog. Bunu biraz olsun yumuşatmak, kendinize daha adil davranmak iyi gelebilir. Kendi içinizde sıkıştığınızda burada da benimle birlikte tekrar paylaşabilirsiniz. Belki tek bir cümle bile olsa bazen yük paylaşınca az da olsa hafifleyebilir.

Sevgiyle kalın, sağlıklı günler dilerim.