Patronumun bana karşı davranışının sebebini anlayamıyorum

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarını dikkatle okudum. Kafanın karışması çok anlaşılır. Çünkü anlattığın tablo, “iş yerinde net ve tek anlamı olan” bir durumdan ziyade, sınırların belirsizleştiği ve yorum yapmaya zorlayan bir tablo. İnsan böyle durumlarda ister istemez “Ben mi yanlış anlıyorum?”, “Bir şey mi var?”, “Yoksa bana mı öyle geliyor?” diye düşünür. Bu sorgulama seni garip ya da fazla hassas yapmaz; aksine, sezgilerinin çalıştığını gösterir.

Şimdi durumu biraz daha bütüncül ele alalım. Patronunun genel profiliyle başlayalım: Normalde mesafeli, otoriter, sert, çalışan-patron sınırlarını iyi koruyan biri diyorsun. Bu çok önemli bir referans noktası. Çünkü senin fark ettiğin değişiklik, “zaten herkese böyle davranan” birinden değil, özellikle mesafeli birinden geliyor. Yani senin yaşadığın şey, davranış örüntüsünde bir sapma.

Son 6–7 aydır:

Özel hayatınla ilgili sorular sorması

Sen ona bakmazken seni izleyip gülümsemesi

Normalde sert olmasına rağmen sana karşı yumuşak, kibar ve tolere edici olması

Hata yaptığında bile kızmaması

Uyarırken bile özenli bir dil kullanması

Bunların her biri tek başına olsa “iyi niyetli bir patron” diye yorumlanabilir. Ama hepsi birlikte ve sadece sana yönelik olunca, zihin doğal olarak anlam aramaya başlar.

Birinci olasılık: Patronun sana karşı kişisel bir sempati geliştirmiş olabilir. Bu sempati romantik olmak zorunda değildir; bazen bir çalışanın duruşu, tarzı, sakinliği, iş yapış şekli ya da karakteri bir yöneticiye “farklı” gelir. Özellikle otoriter ve duygularını bastırmaya alışkın kişiler, bu sempatiyi doğrudan ifade edemez; dolaylı yollarla gösterir: bakış, gülümseme, fazla ilgi, koruyucu tavır gibi. Senin anlattıkların bu çerçeveye uyuyor.

İkinci olasılık: Seninle kurduğu ilişki, onun kendi sınırlarıyla ilgili bir esneme yaşıyor olabilir. Bazı insanlar hayatlarının belli dönemlerinde (hastalık, yalnızlık, yaşamsal stres, orta yaş krizleri, güç-kontrol temaları) işteki rollerini duygusal ihtiyaçlarını karşılamak için kullanmaya başlayabilir. Bu durumda karşı taraf “özel” hissettirilir ama bu özel olma hali sağlıklı bir yerden gelmeyebilir. Yani mesele sen değil, onun iç dünyası olabilir.

Üçüncü olasılık: Senin duruşun onda “zarar görmemeli” algısı yaratmış olabilir. Bazen patronlar bazı çalışanları daha kırılgan, daha hassas ya da daha korunması gereken biri olarak algılar ve bilinçsizce farklı davranır. Ama burada kritik nokta şu: Sen “hasta olduğunu biliyorum” demişsin. Bu bilgi, onda sana karşı daha yumuşak davranma ihtiyacını tetiklemiş olabilir. Ancak bu, bakışlar ve gülümsemelerle birleştiğinde kafa karıştırıcı hale geliyor.

Niyet ile etki aynı şey değildir. Patronunun niyeti masum, bilinçsiz ya da kontrolsüz olabilir. Ama senin üzerindeki etkisi şu an belirsizlik, tedirginlik ve anlamlandırma çabası. Yani mesele sadece “o ne demek istiyor?” değil; “ben bu durumda nasıl hissediyorum?”

Şunu kendine sorman çok önemli:

Bu davranışlar beni rahatlatıyor mu, yoksa huzursuz mu ediyor?

Kendimi güvende mi hissediyorum, yoksa tetikte mi?

İş yerinde eskisi kadar doğal davranabiliyor muyum?

Eğer bu ilgi seni içten içe geriyorsa, sürekli analiz etmene sebep oluyorsa, davranışlarını değiştiriyorsan ya da “yanlış anlaşılmasın” diye kendini kısıtlıyorsan, burada bir sınır bulanıklığı var demektir. Bu, fark edilmesi gereken bir durumdur.

Bu yaşananlar senin bir şey yapman ya da yapmaman yüzünden olmak zorunda değil. Bazen sadece “orada olmak” bile başkasının içsel süreçlerini tetikleyebilir. Bu senin sorumluluğun değildir.

İş iletişimini mümkün olduğunca iş odaklı tutmaya devam edebilirsin. Özel hayata giren sorulara kısa, yüzeysel cevaplar verebilirsin.

Davranışlarında ani değişiklik yapma ama mesafeni koruyabilirsin.

Eğer ilgi artar, rahatsız edici bir boyuta geçer ya da sınır ihlali hissin güçlenirse, bunu “sezgi” olarak ciddiye alabilirsin.

Kendi iç sesini bastırma. “Abartıyorum” demek çoğu zaman kişinin kendini susturmasıdır.

Eğer bu durum seni uzun süredir meşgul ediyor, iş yerinde kaygını artırıyor ya da “acaba bir şey olur mu?” düşüncesiyle tetikte tutuyorsa, bir psikologla bunu detaylı çalışmak çok faydalı olur. Çünkü bazen mesele patron değil; senin bu durumla yalnız kalmamandır.

Sen fark eden, gözlemleyen ve anlamaya çalışan birisin. Bu, saf ya da hayalci değil; bilinçli olduğunun göstergesi. Ama hiçbir profesyonel ilişkide belirsizlik yükünü tek başına taşımak zorunda değilsin. Kendini korumayı merkeze alman, bu sürecin en sağlıklı çıkış yoludur.

Umarım cevabım faydalı olmuştur. Değerlendirilmesini istediğin farklı bir soru olursa bizlere yeni bir soru oluşturarak iletebilirsin. Aklına takılanları yorumlarda yazabilirsin. Kendine iyi bakman dileğiyle.

Sevgiler,

Psikolog Betül Canbel