Sizce ne istediğimi biliyor muyum yoksa kaçış noktası mı arıyorum?

Merhaba sevgili danışan, ben Psikolog Seçil Orhan. Bize yazdığınız için teşekkür ederiz. Öncelikle mesajınızı okurken, açıkçası ben de sizin kadar heyecanlandım. Bu kadar yetenekli, spor dalında bu kadar başarılı bir birey olarak olduğunuz için tebrik ediyorum. Hem okçuluk dalında, hem voleybolda, dansta, atletizmde ve bedensel olarak uyum sağlayabilmeniz aslında çok büyük bir avantaj.

Ve bunu hayatınızın birçok alanında kendinizi durdurmaya çalışsanız dahi hep karşınıza çıktığından bahsediyorsunuz. Yazarken heyecanlandığınızı hissedebiliyorum. Ben okurken heyecanlandım açıkçası. Gözlerim parladı. Fakat her genç birey gibi siz de şu anda okuduğunuz bölümün zorluğundan dolayı mı yoksa gerçekten isteyip istemediğinizi algıladıktan sonra yolunuza devam edip etmemeniz gerektiğini anlamak istiyorsunuz haliyle.

Yani ben şu anda spora yönlenmek istiyorum. Ama bunu şu andaki bölümümü yapamadığım için mi istiyorum yoksa gerçekten spora ilgim olup olduğu için mi istiyorum? Kaygısına düşmeniz çok erdemli bir davranış. Bu kaygıya düşüp bunu sorgulamanız. Gerçekten kendinize karşı dürüst olmak istiyorsunuz. Kendinize gurur duyun sevgili danışan.

Öncelikle hocalarınızın da yaptığı yorumlar doğrultusunda söyleyebilirim ki hiç yatsınamayacak kadar bir beceriniz var spora. Onun dışında şu andaki yaptığınız, okuduğunuz bölümü eğer üstüne düşerseniz, çalışırsanız yapabileceğinize yürekten inanıyorum. Fakat şunu sormamız gerekiyor. Ben bu meslek bittiğinde kendimi sahnede görebiliyor muyum? Yahut beden eğitimi okuduğumda kendimi sahnede görebiliyor muyum? Kendi hayatımın merkezinde görebiliyor muyum?

Hangisinde daha huzurlu? Hangisinde daha enerjik? Hangisinde daha neşeli bir ben olabilirim? Hangisinde kendimi var olmuş ortamda var edebilen bir birey olarak görebilirim? Hangisinde bir başkasına ışık olabilirim, yol gösterebilirim? Hangisinde ilerlersem ben eve geldiğimde işten eve geldiğimde evet yoruldum ama değdi diyebilirim. Buralara tekrar kulak vermenizi rica edeceğim sevgili danışan.

Aileniz tarafından engellenmişsiniz. Birçok Türkiye'de yaşayan birçok ailenin yaptığı durum. Aileleri de anlamak lazım. Çünkü garantisi olan bir meslek sahibi olmak ancak ülkemizde. Bizleri bir düzenin üzerinde yaşayabilmemize yardımcı oluyor. Elinizi kalbinize koyduğunuzda hangisinin ağır bastığını aslında biliyorsunuz. Fakat geri dönüş yolunda hata yapıp yapmamaktan korkuyorsunuz. Bu korku çok normal.

Fakat yeniden sınava girmenizi herkesten daha fazla çabalamamız gerektiğini dile getirmek isterim. Çünkü bölümdeki arkadaşlarımız bu bölümün derslerini halletmeye çalışırken siz tekrardan üniversite sınavına girip bir de bu bölümün hakkını vermeye çalışmanız sizi oldukça zorlayacaktır. Ama bu zorluğa değer. Bu riski almaya da değer. Yorulmaya da değer diyorum.

Eğer kazanırsanız işte o zaman geçiş yapıp yapmama noktasında her şey yeniden sıfırdan başlamaya gücünüzün olup olmadığını yoksa var olan bölümde devam edip etmeyeceğiniz noktasında tekrar karar verme aşamasına geleceksiniz. O tam olarak bir dönem noktası olacak. Fakat şu anda sizin kendi hayatınızı daha güzel, daha eğlenceli, kendi istediğiniz gibi hale getirebilmek için herkesten birazcık daha fazla çabalamanız gerekiyor.

Hem kendi bölümünüz hem de istediğiniz bölüm için çabalamanız gerekiyor. Hayal kırıklığı etrafınız için hayal kırıklığı olmasından korkmanız da normal. Kendimi oyalıyor muyum diye düşünmeniz de normal. Bu korkular, kaygılar çok normal. Ama dediğim gibi her zaman tek bir seçenek yoktur. Lütfen ikisini aynı anda götürmeye çalışın. Bu da bir seçenek. Belki bunu da yapabilirsiniz.

Ve beden eğitimini kazandıktan sonra karar aşamasını kararı birazcık daha ötelemiş olursunuz. Daha şartlar netleştikten sonra karar vermek için zaman tanımış olursunuz. Bu da bir seçenek olur mu? Bunu da değerlendirin isterim. Tekrar yazın lütfen. Çok ayrıntılı ve duygu dolu yazmışsınız. Çok mutlu oldum. Hoşçakalın.