Psk. Seçil Orhun

Merhaba sevgili danışan,10 yıllık bir askerî personel olduğunuzu ve göreviniz nedeniyle oğlunuzun ilk 5 yılına çok az tanıklık edebildiğinizi anlıyorum. Şu anda oğlunuzun size karşı saldırgan davrandığını, kötü sözler söylediğini, bağırdığını, tekmelediğini; buna karşın annesine karşı daha yumuşak ve uyumlu olduğunu ifade ediyorsunuz. Bu durumun sizi hem şaşırttığını hem de çok üzdüğünü hissediyorum. Asker babalarda sıkça gördüğümüz bir durum vardır:Meslek esnasında geliştirilen “asker kimliği”, farkında olmadan eve de taşınabilir. Oysa ev, askerî disiplinin değil; şefkatin, güvenin ve yumuşaklığın alanıdır. Bu nedenle sizden şunu rica ediyorum:Bir kâğıda şunları yazın ve gözden geçirin:Askerlerime nasıl davranıyorum?Eşime nasıl davranıyorum?Oğluma nasıl davranıyorum?Çocuğunuz annesine karşı daha yumuşak davranıyorsa, annesiyle kurduğu bağda kendini “takım arkadaşı” gibi hissediyor olabilir. Aynı güveni sizinle kuramadığında ise sizi bir tehdit veya otorite figürü olarak algılıyor olabilir. Çocuğunuzun verdiği bu tepkiler şımarıklık olarak adlandırmadan önce burada bir yardım çağrısı olabilir gibi görürseniz çözümcül yaklaşırsınız. Bu noktada bazı önemli gözlemler yapmanızı istiyorum:Sesinizi sık yükseltiyor musunuz?yaptığı hareketlere yorum yaparken daha çok düzeltmeye mi odaklanıyorsunuz?Çocuğunuz oyun oynarken izin isteyerek dahil olmaya çalışmak ona şu mesajı verecektir:Sana ve sınırlarına saygı duyuyorum. Ben bir tehdit değilim. Bir gün ve ya bir kaç gün tüm oyuncaklarını salona dökmesine izin verin. Onu sadece izleyin. Sadece izin verdiği kadar oyuna dahil olun. Bu, “alanına saygı duyuyorum” mesajını verir ve öfkeyi yumuşatır. Sizi öfkelendirecek hareketler yaptığında görmezden gelin tutarlı olun. Çocuklar tahmin ettiğimizden daha gözlemcidir ve sizin sınırlarınızı ölçmeyi çok severler çünkü gerçekten güvende olduklarından ve oldukları gibi kabul görüldüklerinden emin olmak isterler Ayrıca şu sorular da çok kıymetli:Siz yokken anne–çocuk aynı yatakta uyudu mu?Şu anda da birlikte uyumak istiyor mu ?Eğer böyleyse, bu alışkanlığı yumuşak bir geçişle değiştirmek gerekir:Masal, sohbet, kitap okuma, hayal kurma gibi akşam rutinleriyle çocuğun kendi yatağını sevmesi sağlanabilir. Bir diğer önemli konu da kendi babanızla olan ilişkinizdir. Lütfen şunları da düşünün ve yazın:Babama karşı içimde öfke var mıydı?Babamla paylaşamadığım duygularım nelerdi?Babamın otorite seviyesi nasıldı?Bazen, kendi yaşadıklarımız çocuklarımızdan beklediğimiz davranışları farkında olmadan şekillendirir. Her şeyi bir kenara bırakacak olursak;Evinden yuvasından 5 yıl ayrı kalan sizin de sıcak ve kabul görüldüğünüz sevildiğiniz içeri girdiğinizde herkesin mutlu olduğunu gördüğünüz bir eve girmeye ihtiyacınız varSize küçük ama çok etkili bir öneri bırakıyorum:Eve her girişinizde, hayalinizde asker üniformanızı çıkarıp kapının kenarına bırakın. Ertesi sabah yeniden giymek için o hayali kimlik sizi kapının dış kenarında beklesin“Şimdi sadece babayım, eşim” diyerek içeri girin. Sevgiye ve şefkate açığım sevgi ve şefkat verebilirim. Sevgi ve şefkat almaya açık olabilirim. bu cümleleri kendinize göre değiştirerek içinizden her eve girdiğinizde tekrarlayabilirsiniz. Eşinize sık sık sarılın. Oğlunuzun buna tepkisini gözlemleyin. Annesinin sizinle mutlu ve güvende olduğunu görmek, çocuğun önce ortama sonra size olan güvenini artırır. Şimdilik “baba–oğul saati” için ısrar etmeyin. Dokunmadan önce izin alın. Öpmeden önce sorun. İlk zamanlarda “hayır” diyecektir. Ama siz istikrarlı, sabırlı ve yumuşak kaldıkça bu ilişki yavaş yavaş yumuşayacaktır. Bu sürecin sizin için de çok zor olduğunu anlıyorum. Beş yıl sonra hem eşinize hem çocuğunuza yeniden uyum sağlamaya çalışmak gerçekten emek ve çaba ister. Ama şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim:Bu ilişki onarılabilir ve bu güç sizin elinizde. Bize yazdığınız için teşekkür ederim. Gelişmeleri paylaşmak isterseniz yahut başka bir hususu ele almak isterseniz birlikte adım adım ilerleyebiliriz. Her zaman yazabilirsiniz. Sevgiyle,Psk Seçil Orhun

İlk olarak benim söylediklerimi dikkate alırsanız sonra da gideceğiniz devlet hastanesindeki psikolog ile ruhsal bedensel zihinsel sürece başlarsınız sevgili danışan hoşçakalın.