Psikoloji

Kendimi son zamanlarda hiç iyi hissetmiyorum

Gizli Kullanıcı9 Ocak 2026 01:12

Şöyle söyliyim uyku düzenin bozulmuş her şeyi çok çabuk üzülüyorum kendimi çok yorgun halsiz hayattan bıkmış hissediyorum Sanki böyle ne yapsam kimseye yaranamıyorum herkesin kalbini kırıyormuş gibi hissediyorum ve öyle düşündükçe kendimi üzüyorum ya da çok çabuk sinirleniyorum ya üzgün oluyorum ya sinirli ben de artık bir şey anlayamıyorum eski benden eser kalmamış tek bildiğim şey bu galiba mutlu olmak istiyorum insanların kalbini kırmamak kendimi üzmemek istiyorum ve biraz özgüvenli olmak çok isterdim

Bu soru 9 Ocak 2026 16:47 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Psikoloğun Videolu Cevabı

Video Transkripti

Merhaba sevgili danışanım, ben psikolog Seçil Orhun. Öncelikle size yazdığınız için teşekkür ederiz. Henüz 18 yaşında bir hanımefendi olduğunuzu görüyorum. Sizi tebrik ederim. Kendinize sahip çıkabilen, farkındalığı yüksek, yardıma ihtiyacı olduğunu fark edip bunun için çözüm aramaya çalışan bir hanımefendisiniz. Bu çok güzel bir şey, çok umut vadeden bir şey.

Burada kısa ve net yazdığınız cümlelerin her birini tek tek incelemek istiyorum. Uyku düzenim bozuk demişsiniz. Diğer taraftan her şeye çok çabuk üzülüyorum. Kendimi çok yorgun, halsiz, hayattan bıkmış hissediyorum demişsiniz. Aslında işinizdekileri aklınıza geldiği gibi yazmışsınız. Bu çok güzel. Fakat buradakileri ben cımbızlayarak fiziksel olanları önceliklemek istiyorum. Uyku düzeninizin bozukluğu ve fiziksel yorgunluğunuz, halsizliğiniz ve hatta hayattan bıkmış hissetmeniz bana bu bedenin, bu 18 yaşındaki hanımefendiye ait olan bu bedenin yorgun olduğunu, bakıma ihtiyacı olduğunu, kan değerlerini bir doktor, bir hekim eşinde bakılması gerektiğini işaret ediyor. Lütfen burayı ihmal etmeyin.

İlk fırsatta bir hastaneden, devlet hastanesinden yahut bir aile hekiminden tüm kan değerlerinizi baktırmak istiyorum. Uyku düzenim bozuk ve kendimi yorgun, halsiz ve hayata karşı isteksiz hissediyorum diyerek bir kan değerlerine baktırmanız gerekiyor. Oldu mu? Çünkü bedenimiz bize ihtiyacımız olan vitaminleri alamadığımızda böyle çığlıklarla kendisini ifade eder. Diğer taraftan her şeye çok çabuk üzülüyorum diyorsunuz. Aslında duygularımız fiziksel ihtiyaçlarımız sağlanmadığında gerçekten kontrolümüzün dışında olabiliyor.

Fiziksel dayanıklılığımız duygularımızı yönetmekte bize yardımcı oluyor. Eğer bedeniniz ihtiyacı olan besini, ihtiyacı olan vitaminleri alabildiyse duygularını yönetmekte de daha kolay çözüme ulaşabiliyor. Bu beden ve bu uyku düzeni bana şunların da ipucunu veriyor. Lütfen ekran sürenizi azaltın. Paketli ürün miktarını azaltın. Bir kan değerlerine baktıktan sonra eksik vitaminlerinizi yerine getirmek için ilaçlarınızı düzenli kullanın. Daha sonrasında duygunuza odaklanmaya çalışın.

Vücudunuz böyleyken duygularınızın inişli çıkışlı olması, alınganlık yapmanız, bir anda öfkelenmeniz, her şeye üzülmeniz ve hayata var olan beklentinizin az olması, kın hissetmeniz çok normal. Eski benden eser kalmamış diyorsunuz. Belli ki öncesinde neşeli, aktif, hareketli, sosyal bir insandınız. Hayata olan bakış açınız daha pozitifti. Daha beklentileri yüksek bir insandınız. Bu ne kadar güzel. Bu belli ki bir süreç. Siz henüz 18 yaşında olduğunuz için hormonlarınızın, duygularınızın yerli yerine oturmaması çok normal. İniş çıkışlar çok normal. Çünkü benliğinizi arıyorsunuz, kimliğinizi arıyorsunuz. Kendinizi sıfırdan inşa ediyorsunuz. Çocukluktan yavaş yavaş çıkıyorsunuz.

Mutlu olmak istiyorum demişsiniz. İnsanların kalbini kırmamak, kendimi üzmemek istiyorum demişsiniz. Sizin için şu an döngü, insanları sinirlenerek kalplerini kırmak yahut onları kırmamak için kendinizi üzmek. Ya da onları kırdıktan sonra neden bu kadar öfkelendim diyerek kendinize yüklenmek, tekrar üzülmeniz gibi bir döngüye girdiğinizi anlıyorum yazdıklarınızdan. Ama ısrarla fiziksel ihtiyaçlar, sonra duygu durum değişiklikleri için bir içgörü, kendinize dinleme, şu an nasıl hissediyorum, nerede rahatım, neye ihtiyacım var ve ben şu anda nasıl bir ortamdayım gibi sorularla kendinizi bir kardeşinizmiş gibi koruyun. Olur mu?

Birazcık şefkatle, merhametle yaklaşın kendinize ve çevrenizdeki insanlarla da paylaşmaktan çekinmeyin. Duygularımı yönetmekte zorlanıyorum, istemesem de sinirleniyorum, elimde olmadan üzülüyorum gibi duygularınızı lütfen kendinize yakın hissettiğiniz insanlarla paylaşın. Bu size iyi gelecektir. Bunu sizin de istemediğinizi onlar duyduklarında size daha anlayışla yaklaşacaklardır. Bu çocukluktan çıkma sürecini tek başınıza yönetmeye çalışmak oldukça zorlu bir süreçtir.

Üstelik bunun üniversite sınav kaygısı, endişesi, arkadaşlar arasında kabul görülme, aile ile uzlaşabilme, bunların hepsi bir araya geldiğinde sizin hayatta desteğe ihtiyacınız olduğu aşikar olarak görünüyor. Oldu mu sevgili danışanlar? Lütfen bize daha ayrıntılı yazın. Başka aklınıza takılan bir şey varsa tekrar sorun. Ama ısrarla fiziksel ihtiyaçlarınızı ihmal etmeden bir vitamin takviyesiyle bedeninizi daha sağlıklı hale getirmenizi rica ediyorum. İyi bakın kendinize.

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular