Son zamanlarda aileme çok kötü davranıyorum
Son zamanlarda aileme katlanamıyorum. Ufacık şeylere ağlayıp sinirleniyorum. Ailemin beni anlamamasından, dinlememesinden çok yoruldum. Hayatımı onlar için yaşıyormuş gibi hissediyorum. Şu anda aile evinde yaşıyorum ve üniversite bittikten sonra her şey güzel olur diye düşünmüştüm ama işsizliğin de baskısıyla çok bunaldım. Babamın yüzüne bir şey söyleyemiyorum ama annemi çok üzüyorum istemeden. Her gün birlikteyiz ve çok sıkıldım. Onlara karşı iyi evlat olmaya çalışıyorum ve hissettiklerimden pişman oluyorum ama elimde değil her hareketleri batıyor. Ailenin en büyük çocuğuyum ve bazen tüm yük bendeymiş gibi hissediyorum. Çok kötü bir şey biliyorum ama bazen onların sesini duymaya, yüzünü görmeye bile tahammül edemiyorum. Sonra böyle hissettiğim için çok üzülüyorum ve aniden pişman oluyorum. Her ikisi de çok iyi insanlar ve onları çok seviyorum ama yalnızca onların istediği gibi yaşarsam iyi anlaşıyoruz. Benim ne hissettiğimin, düşündüğümün önemi yok. Bir an önce kendi evime çıkmak istiyorum ama onları çok özleyeceğimi de biliyorum. Böyle ikilemde kalıyorum hep. Sonra onları kaybetme korkusu sarıyor. Hem onlarla hem de onlarsız yaşayamıyorum ve artık çok yorulduğumu hissediyorum. Çok uzun oldu özür diliyorum.
Bu soru 6 Ocak 2026 19:38 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Sevgili Danışan,
Son zamanlarda üniversiteyi bitirdiğinizi ve yeniden aile evine döndüğünüzü anlıyorum.
Ailenizin en ufak davranışlarının sizi sinirlendirdiğini, ağlattığını ve artık onlara katlanamadığınızı söylüyorsunuz.
Aslında bu, üniversiteden sonra istediği iş hayatına henüz adım atamayan birçok gençte görülen çok yaygın ve anlaşılır bir durumdur. Yalnız değilsiniz.
Üniversite hayatında kendinize ait bir düzeniniz, kendi alanınız, kendi sınırlarınız vardı.
O düzen bittikten sonra tekrar aile düzenine adapte olmaya çalışmak ciddi bir stres kaynağıdır.
Aileniz mevcut düzenini sürdürmeye çalışırken siz artık değişmiş, farklılaşmış ve başka bir hayata temas etmiş bir bireysiniz.
Bu yüzden onların davranışları yeni size iyi gelmeyebilir; bu çok normaldir.
Buradaki en temel sıkıntı, işsizlikle birlikte yaşadığınız gelecek kaygısı, babanıza karşı hissettiğiniz çekingenlik ve annenize karşı yoğun duygularınızdır.
Annenize duygularınızı ifade edebilmeniz aslında büyük bir şanstır.
Bu durum, tıpkı iki yaşındaki bir çocuğun annesini gördüğünde ağlayarak “Bana yardım et anne” demesi gibidir.
Duygular yaşla değil, güvenli alanda bulunduğunuzda ortaya çıkar.
Şu an çok fazla sorumluluğu aynı anda taşımaya çalışıyorsunuz:
iyi evlat olmak, iyi insan olmak, iş bulmak, kendinizi var etmek, kabul görmek, uyum sağlamak…
Bunların hepsi tek başına bile zor iken siz hepsini bir arada yaşamaya çalışıyorsunuz.
“Benim ne hissettiğimin bir önemi yok” dediğiniz noktada yanılıyor olabilirsiniz.
Siz ne kadar üzülüyorsanız, aileniz de kendi iç dünyasında aynı duygularla baş etmeye çalışıyor olabilir; sadece bunu farklı şekillerde ifade ediyor olabilirler.
Üniversite sonrası yaşadığınız bu boşluk, kaygıyı büyütüyor; bu kaygı da çevrenize karşı tahammülünüzü azaltıyor.
Bazen bu yükü hafifletebilmek için öfkeyi ve kırgınlığı en yakınımıza yöneltebiliyoruz. Bu da çok insani bir savunma biçimidir.
Bu yaşadıklarınız yalnızca sizin değil; Türkiye’de üniversite sonrası iş hayatına geçişte zorlanan birçok gencin yaşadığı sosyolojik bir süreçtir.
Bunu geçici bir dönem olarak görün ve bu dönemde kendinize karşı daha şefkatli olun.
Önce kendinize iyi davranmayı deneyin.
Siz biraz toparlandıkça, işsizliğin yarattığı kaygıyı yönetmeye başladıkça, ailenize karşı tutumunuz da kendiliğinden yumuşayacaktır.
Ve son olarak:
İçinizde biriken kaygı ve endişeyi mutlaka bir şekilde boşaltmanız gerekiyor.
Bunun için küçük yürüyüşler, kısa rutinler, kendinizle baş başa kaldığınız alanlar oluşturabilirsiniz.
Bu sürecin içinden geçiyorsunuz; bu süreç sizi tanımlamıyor. Sadece aileniz ile geçirdiğiniz vakitleri kaliteli hale getirmek için denemeler yapın olur mu sevgili danışan bir kaç ufak anı biriktirmeye çalışsın bu size de iyi gelecektir.
Lütfen problem yaşadığınızda bize yeniden yazınız kendinizi yalnız hissetmemeniz için biz buradayız.
Psk. Seçil Orhun
.
💪 Psikoloğun Önerdiği Egzersizler
4-7-8 Nefes Tekniği
Öncelikle sayın Seçil Orhun hanıma çok çok teşekkür ederim, bazen insan derdini tanımadığı insanlara daha rahat anlatabiliyor. Bana yardımcı olmaya çalıştığınız için çok teşekkür ederim. Tavsiyelerinize uymaya çalışacağım, iyi günler diliyorum. Tekrardan çok teşekkür ediyorum 🙏💐
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
