Depresyonda mıyım dinlenmeye mi ihtiyacım var
Merhaba ben uzun zamandır kendi kişisel gelişimine odaklanmış biriyim ve aslında tek istediğim şey iç huzurum çünkü beni hayatta bağlayan şey bu kendine ebeveynlik yapmış biriyim ama öncesi bi depresyon dönemim vardı ve kimse bunu farketmemisti ben de küçüktüm baya ergenliğe geçiş dönemi falan yataktan asla çıkamıyordum herseye üşeniyordum uzun zaman duş almadığım zamanlar vardı dışarı çıkmak falan çok ekstra birseydi ve hep kaçardım bazen yemek bile yemeyi unuturdum tek yaptığım şey telefonla oynayıp kafamı susturmak kendimi oyalamak bu bi süre sonra beynimi ve vücudumu dondurmaya başladı fiziksel bi hastalik olduğundan şüphenmisti ailem bi cocuk doktoruna götürmüştü ama alakası yoktu onunla psikiyatri psikolog falan hiç düşünmemişler ve ben bunu bayagi geç farkettim psikolojiye yönelikten sonra anladım ki ben depresyon süreci atlamışım neyse bi iyileşme sürecim kişisel gelişimim farkındalığım kendimi tanıma sürecim falan derken ben baya bi geliştirdim kendimi artık eski benden eser yoktu tabii ki içimdeki çocuğu unutmamıştım ama eskiden çok özenerek baktığım insanlardan birine dönüştüm artık kimsenin beni kurtarmasini beklemiyordum çünkü o kahraman bendim artık kendi sınırlarımı çizdim sevmediğim şeyleri belirledim kötü hissettiren şeylere tepki vermeyi öğrendim bayağı da sessiz bi çocukluğum vardı benim çocukken de yetiskindim aslında ben kimseyi üzmemek kimseye yük olmamaya çalışan biriydim beni buraya iten aile bireylerim vardı bunları farkettim iç sesimi düzelttim en yakın arkadaşım oldu o benim artık eleştiren değil şefkatle sarılan bi ses oldu bunları yapmak kolay değildi çünkü altında yatan birsuru detaylar travmalar vardı kendi içimde halletmeye çalıştım hallettim de geçmişle yüzleştim affettim sadece biri var yine aileden biri onu affedemedim galiba ben onun yüzünden hep diken üstündeymisim gibi hissettim bana kendimi sevmemeyi öğretti hep değersizlik aşıladi şimdi bana yakın olmak konuşmak istiyor ama ben ona biraz yakinlastigimda içimdeki çocuğun sesini duyuyorum ona ihanet ediyormuşum gibi hissediyorum ve hemen uzaklaşıyorum hep böyle oluyor bu aralar da duygularına çok önem veren ben duygularımı bastırmaya başladım kendimden uzaklaştım bana zarar veren şeylerle arama mesafe koymaya çalıştıkça yapamadım günlerim evde geçiyor çoğunlukla bunun sebebi havalar da biraz aslında ama sıkıntı şu ki bundan şikayetçi değilim sanki tüm Gün yatmaya ihtiyacım varmış gibi hissediyorum telefonla oynuyorum sürekli ve beynimin dondugunu konuşmadığını hissediyorum uzaklaşmaya çalışıyorum ama kendime dönemiyorum bi türlü eski iç huzurumu yakalayamıyorum kendim için yine birseyler yapıyorum evet ama ondan sonra yine yatağıma dönüyorum günümün büyük Bi kısmı yatağımda geçiyor buna ihtiyacım varmış gibi hissediyorum ama bi yandan da bunun eskiden yaşadığım depresyonla bağdaştiriyorum artık öyle biri değilim bambaşka biriyim farklı düşünüyorum farklı davranıyorum ama aynı gibi görünüyorum buna beni biraz ailem de itiyor olumsuz şekilde ama eskiden olsa bunlarla çok dirençli şekilde baş edebilirdim ve bu kadarda etkilenip duygularımı bastırmazdim ama artık eskisi kadar güçlü duramıyorum kendimden kaçıyor gibiyim ama bunu istemiyorum da depresyon mu bu yoksa gerçekten dinlenmeye ihtiyacım mi var
Bu soru 7 Ocak 2026 14:58 tarihinde Psikolog Seçil Orhun tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
İlk olarak benim söylediklerimi dikkate alırsanız sonra da gideceğiniz devlet hastanesindeki psikolog ile ruhsal bedensel zihinsel sürece başlarsınız sevgili danışan hoşçakalın.
Psikoloğun Videolu Cevabı
Video Transkripti
Merhaba sevgili danışan. Uzun süreden sonra kişisel gelişiminize odaklandığınızdan bahsediyorsunuz. Öncelikle sizin için iç huzurun önemli olduğundan bahsediyorsunuz. Ve kendi ebeveynliğinizi yaptığınızdan bahsediyorsunuz. Ve ben sizin 20'li yaşlarda olduğunuzu görüyorum.
Bir süre ergenlik döneminde depresif bir dönem geçirdiğinizden bahsetmişsiniz yazınızdan. Duş alamayacak kadar, yemek yiyemeyecek kadar hatta zaman zaman bedeninizin durduğunu yazmışsınız. Fiziksel bir rahatsızlık olarak algılanmış ama siz kendinizi keşfettikçe bunun bir depresyon olduğunu öğrenmişsiniz. Sizi tebrik ederim gerçekten. Kendinizle gurur duyun.
Bir süre sonra da bir yandan yazdığınızı okuyorum. Bir süre sonra da kendinizin kahraman olduğunuzdan bahsediyorsunuz. Aynen öyle. Kendinizi var etmek için bayağı çabaladığınızı anlıyorum yazdıklarınızdan. Kimseye yük olmadan çalıştım diyorsunuz. Geçmişle yüzleştim, affettim. Sadece aileden biri var affedemiyorum diyorsunuz. Oradaki affedememe sebebiniz ne? Affetmek zorunda değilsiniz elbette. Ama bu döngünün başlangıcında tekrar tetiklenme ihtimalinin altında acaba bu sebep yatıyor mudur? Oraya tekrar bir bakın isterim.
Diken üzerinde olduğunuzu söylüyorsunuz. Eskiden bu kişiyle ilgili dikenin üzerinde olduğunuzdan bahsetmişsiniz. İçinizdeki çocuğa ihanet ettiğinizden bahsediyorsunuz. Eğer o affedilmediğiniz kişiye yakınlık gösterirseniz, içindeki çocuğa ihanet ettiğinizi düşünüyorsunuz. Kendi iç çocuğunuzla bağlantınızın bu kadar kuvvetli olması çok güzel bir şey.
Diğer taraftan iç huzurunuzu ufak ufak yakalayamadığınızı hissettiğinizi yazmışsınız. Ve bu tekrar depresyon geçirdiğiniz dönemi tekrarlamasından korkuyorsunuz. Haklısınız korkmakta. O günlerin çok kötü olduğunu düşünüyorsunuz. O günler aslında depresyon bizim tanım olarak bedenin dinlenmeye geçtiği dönemdir.
Siz ben yorgun muyum yoksa depresyonda mıyım diye soruyorsunuz. Şu anda tekrar benzer belirtileri gördüğünüz için duygularınızı bastırmaya başladığınızdan bahsediyorsunuz. Fakat güçlü duramadığınızdan bahsediyorsunuz. Oldukça yoğun bir yazınız var. Çok teşekkür ederim bu kadar ayrıntılı ve duygu dolu yazdığınız için.
Fakat depresyonun bir dinlenme süreci olduğunu, bedeninizi, ruhunuzu, kalbinizi, zihninizi dinlendirdiğiniz bir süreç olduğunu lütfen unutmayın. Şu anda da öyle bir şeye ihtiyaç duyuyor olabilirsiniz. Dinlenmeye ihtiyaç duyuyor olabilirsiniz. Ya dinlenmedir ya depresyondur diye bir ayrım yapamayız. Çünkü depresyonun kendisi de aslında bedeni dinlenmeye çekmektir. Nihai hedefi.
Bu sebeple sizin iç huzurunuzu tekrar yakalayabilmeniz için ilk önce beslenme biçiminizi ele almanız gerekiyor. Ve ilk fırsatta bir doktora gidip kan değerlerinizin tekrar gözden geçirmesi gerekiyor. Çünkü depresyon sadece zihinsel sebeplerden kaynaklanmaz. Bizim kan değerimiz düştüğünde, magnezyum, çinko gibi değerlerimiz düştüğünde depresif hissedebiliriz.
Bu süreçte hemen ilk fırsatta beslenmenizi protein ağırlıklı yapıp, karbonhidratı azaltıp, paket ürünü azaltıp, sonra da bir hekime gidip kan değerlerinize baktırmanızı rica edeceğim. Bu ilk yapmamız gereken şey. Diğer taraftan da ufak sporu hayatınıza katmanızı isteyeceğim. Çünkü sporda hastalatonin salgalanması için, sonra bedende kasta biriken stres miktarını, kaygıyı, endişeyi boşaltmak için, ya evde hareketler yapın YouTube'dan bakarak, ya da ufak bir tek başınıza yürüyüş yapmaya başlayın.
Hemen zihinde çözmeye çalışmayın bu durumu. Hemen kendinizi pozitife çekmeye çalışmayın. Duygularınızı bastırıp bastırmama noktasına odaklanmayın. İlk önce bedene bir iyi bakalım. Sonra uyku düzeninizi tekrar gözden geçirin. Uykunuzu daha fazla almanızı sağlayacak bir uyku rutinine başlayın. Örneğin ondan sonra ya kalmasın uykunuz.
Bu üçünü yaptıktan sonra da yazı yazmanızı istiyorum. Sizin hiç düşünmeden, çirkin bir el yazısıyla, içinizden söyleyerek hızlı hızlı aklınızdan geçenleri yazmanızı rica ediyorum. Ve o kağıdı yırtıp atmanızı rica ediyorum. 6 tane yapacağınız şey saydım şu anda. Bunları bir yapın. Bir hafta 10 gün kadar, 10 gün içerisinde kan değerleriniz sonuçlanır. Spora başlamış olursunuz. Paket ürünleri hayatınızdan çıkarmış olursunuz. Daha karbonhidrat ağırlıklı, şeker ağırlıklı değil de, daha sebze, protein, yoğurt, prebiyotik, kefir ağırlıklı beslenmeye başlarsınız.
Sonra tekrardan bize yazın lütfen. Ya da şöyle bir durum var. Artık devlet hastaneleri psikologlardan randevu alabilmeniz için sistemde fırsat tanıdı. Bir bütçeniz yoksa hemen devlet hastanesine bir psikologdan da aynı zamanda randevu alın. Olur mu? Kendi sürecinize de başlayın. Ama benim önce söylediklerimi yapın. Psikologla da ruhsal bedensem.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
