Sürekli iş değiştiriyorum

Merhaba Sevgili Danışan,

Yaşadığın durumun seni ne kadar yorduğunu ve içinde büyük bir sıkışmışlık hissettiğini anlıyorum. Bir işe başlar başlamaz hemen ayrılmayı düşünmenin, uzun süre herhangi bir yerde kalamamanın, insanlarla kolayca tartışmaya girmenin ve bu döngünün sürekli tekrarlanmasının günlük yaşamında sende ciddi bir stres yarattığı çok açık. Bu durumun yalnızca “isteksizlik” ya da “bahane üretmek” gibi yüzeysel açıklamalarla anlaşılabilecek bir şey olmadığını; tam aksine, duygusal yüklerin ve geçmiş deneyimlerin birikmesiyle oluşmuş daha derin bir psikolojik sürece işaret ettiğini söyleyebilirim.

Öncelikle şunu bilmeni isterim: Yaşadıkların seni “zayıf”, “tembel” ya da “yetersiz” yapmaz. Bir insan düzenli iş sürdüremiyorsa bunun arkasında çoğu zaman anksiyete, özgüven zorlukları, tükenmişlik, yoğun stres, değersizlik duyguları, aile baskısı, öfke kontrol güçlükleri ya da uzun süredir karşılanmayan duygusal ihtiyaçlar gibi karmaşık süreçler yer alır. Yani bu durum kendi başına çözülmesi gereken bir “irade meselesi” değil; senin ruhsal olarak zorlandığını gösteren bir sinyaldir.

Aile içinde yaşadığın baskı ve aşağılanma duyguları da bu döngüyü daha da güçlendirmiş olabilir. Bir yandan annenden gelen eleştirilerle kendini yetersiz hissederken, diğer yandan iş ortamlarında en küçük zorlukta tetiklenen bir kaçınma döngüsüne girmen çok anlaşılır bir tepkidir. İnsan psikolojisi, güven ve destek hissetmediğinde genellikle kaçınma ve kendini koruma üzerinden çalışır. Bu nedenle “işe girer girmez ne zaman çıkacağımı düşünmeye başlıyorum” demen aslında bir tür kendini koruma mekanizması olabilir; çünkü zihnin yeni bir başarısızlık, eleştiri ya da çatışma yaşamamak için seni önceden hazırlamaya çalışıyor.

Ancak bu döngü uzun vadede seni gerçekten tüketiyor ve kendi potansiyelini ortaya koymanın önüne geçiyor gibi görünüyor. Son zamanlarda “akıl sağlığımı kaybettim” demen, içinde biriken duygusal yükün ne kadar ağırlaştığını gösteriyor; ama bu his, kaygının ve çaresizliğin doğal bir sonucu olarak değerlendirilebilir. Yani bu, geri dönüşü olmayan bir durum değil aksine doğru destekle çözülebilecek bir süreç.

Burada önemli olan şu: Bu yaşadıkların bir bozulmanın değil, yardım gereksiniminin göstergesi. Senin gibi yıllardır iş sürdüremeyen, çatışmaya giren, güven duygusu zayıf olan ya da aile baskısıyla büyüyen birçok kişi terapi sürecinde bu döngüyü kırmayı başarıyor.

Birlikte çalışıldığında;

1. İş ortamında tetiklenen kaygı ve kaçınma döngülerinin anlaşılması,
2. Tartışmaların altında yatan duygu ve düşünce kalıplarının fark edilmesi,
3. Aile içi eleştirinin sende yarattığı özdeğer yarasının iyileştirilmesi,
4. Kendini sabote eden davranışların nedenlerinin çözümlenmesi,
5. Daha ayakta kalıcı ve gerçekçi bir çalışma düzeni kurman,

mümkün hale geliyor.

Seni zorlayan şeyin ne olduğunu tek başına taşımak zorunda değilsin. Bu süreçte profesyonel bir destek alman, duygularını güvenli bir ortamda ifade edebilmen, kendine yönelik utanç ve suçluluk duygularının azalması açısından çok kıymetli olacaktır. Şu an hissettiğin çaresizlik aslında bir son değil; bir değişim ihtiyacının işareti.

Bunu birlikte çalışarak çözebiliriz. Önemli olan, kendini yargılamadan, bu döngünün nedenlerini anlamaya niyet etmen. İyileşmek mümkün ve yalnız değilsin.

Uzman Klinik Psikolog Elif Kızılkaya