Uğradığım haksızlığı nasıl kabullenip hayatıma devam edebilirim?
Merhaba ben yabancı bir ülkede yaşıyorum. Ben 2 yıl önce mezun olduktan sonraki ilk iş deneyimimde yönettiğim projemin müşterisi, ülkemin en büyük holdinglerinden biriydi. Çok mutlu olmuştum fakat uzun sürmedi - rakip şirketlerden biri tarafından, esas holdingin koordinatörü da kullanılarak bize rüşvet iftirası atıldı ve proje önce durduruldu. Sonra bunu ispat edemeseler de, biz bu holdingin içindeki diğer kurumlarla devam ettik, fakat holdingin esas ofisinden çıkardılar.
Yönettiğim proje büyüdü, 2 yıl içinde çok genişledi; başka büyük şirketler de dahil oldu. Ama ben mükemmeliyetçi yapımdan dolayı bunu atlatamıyorum. Şu an holdingin esas ofisinde rakip kurum devam ediyor. Maalesef bu kurum piyasada ihalelere fesat karıştırmakla tanınıyor. Bu benim çok zoruma gidiyor. Maalesef belirli kuruluşlara şikâyet de yapamıyorum çünkü milletvekili bağlantıları var. Müdürüm sessiz olmamı ve kendi işime odaklanmamı istiyor. Belki de bunun sebebi, stajyerken hep o holdingin esas ofisinde çalışmak istememdi. Belki bu yüzden bu kadar takıntılıyım. Her yerden engellesem de ne zaman esas ofisin diğer şirketle reklamını görsem sinirleniyorum, kalbim sıkışıyor, gözlerim doluyor. Sanki eski sevgilimi görmüş gibi hissediyorum.
Yönettiğim projenin şu anki durumuna bakarsak, veriler ortada; maddi olarak da iyi kazanıyorum. Ama bize haksızlık yapıldığı ve hakkımızın yendiği düşüncesi var. Nasıl bunu kabullenip hayatıma devam edebilirim? Şu an bu sözleri yazarken bile hıçkırarak ağlıyorum.
Bu soru 24 Mart 2026 21:43 tarihinde Psikolog Büşra Nur Arslan tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Sevgili danışan,
yaşadığınız durumu sadece bir iş kaybı olarak değerlendirmek hislerinizi bastırmanıza sebep olabilir. Ben anlattıklarınızdan şunu anlıyorum ki emeğinizin değersizleştirilmiş gibi hissettirilmesi, haksızlığa uğrama ve hayal kırıklığı hissediyorsunuz. Üstelik bunun açıkça adil bir şekilde çözülmemesi, içinizde kalan o duyguyu daha da büyütmüş olabilir. Bu yüzden hala tetiklenmeniz, reklam gördüğünüzde öfke ve üzüntü yaşamanız oldukça anlaşılır bir tepki.
Bazen böyle durumlarda insan sadece olanı değil, olması gerekeni de kaybeder. Sizin için o holdingin ana ofisinde çalışmak bir hedefmiş ve bu olay sadece bir proje değil aynı zamanda bir hayalin de yarım kalması anlamına gelmiş olabilir. Bu da yaşadığınız duygunun neden bu kadar yoğun olduğunu açıklayabilir. Verdiğiniz eski sevgiliyi görmek gibi örneği gayet yerinde çünkü burada bir bağ ve beklenti kaybı da var.
Zihninizin bu olaya dönüp durmasının bir nedeni de adalet duygusunun zedelenmiş olması olabilir. Zihnimiz haksızlık yaşadığında bunu anlamlandırmak ister çünkü durumu sindirmesi gerekir. Ama çözüm mümkün olmadığında (şikayet edememek sistemin işlememesi) bu durum zihinde tamamlanmamış bir döngü olarak kalabilir. Bu da tekrar tekrar düşünmeye, öfke ve üzüntünün canlı kalmasına neden olur.
Bu noktada kabullenmek yaşananı doğru bulmak ya da onaylamak değildir. Daha çok şu anlama gelir “bu yaşandı ve değiştiremiyorum ama bunun hayatımın geri kalanını belirlemesine izin vermek zorunda değilim” Bu oldukça zor bir süreçtir ve genellikle zaman alır. Olayın sizin için ne kadar kabul edilemez olduğuna odaklanmak yerine belki daha işlevsel sorular sorular sorabilirsiniz kendinize bunu yazarak da yapabilirsiniz. Bu olay bende en çok hangi duyguyu tetikliyor öfke mi, haksızlık mı, değersizlik mi? Bu olay olmasaydı, kendimle ilgili neye inanıyor olacaktım? Şu an sahip olduklarım (başarılı bir proje, maddi kazanç) benim hangi yönümü gösteriyor?
Şu anki gerçekliğe baktığımızda, aslında önemli bir şeyi başarmışsınız. Projeniz büyümüş, farklı şirketlerle devam etmiş ve siz değer üreten biri olduğunuzu somut olarak görmüşsünüz. Yani yaşanan haksızlık, sizin yetkinliğinizi ortadan kaldırmamış. Ancak zihniniz hala olması gereken yerde olamadım noktasına takılı kalıyor olabilir.
Tetiklendiğiniz anlar için küçük bir önerim şu olacak o an gelen düşünceyi fark edip kendinize şunu söylemeyi deneyebilirsiniz “bu bir haksızlık anısı ve şu an tekrar canlandı.” Bu duyguyu bastırmak değil onu fark etmek ve size zarar vermemesi için onunla aranıza küçük bir mesafe koymaktır.
Eğer bu durum sizi çok yoğun etkiliyorsa bunu tek başınıza taşımak zorunda değilsiniz. Bir psikolog ile bu süreci konuşmak, hem bu olayın sizde bıraktığı izi hem de mükemmeliyetçi tarafınızın bu durumu nasıl büyüttüğünü anlamanıza yardımcı olabilir.
Şunu da unutmamak önemli siz haksızlığa uğramış olabilirsiniz, ama hikayenin tamamı bu değil. Aynı hikâyede direnen, üreten ve ilerleyen bir siz de varsınız. Belki de iyileşme süreci sadece kaybedilene değil hala sizde olan ve kontrol edebildiğiniz güce bakmayı da öğrenmekten geçiyor.
Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.
Sevgilerimle, Psikolog Büşra Arslan
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
