Uzak mesafe

Merhaba sevgili danışan,

Yazdıklarınızdan ne kadar sıkışmışlık içerisinde olduğunuzu, ne yapacağınızı bilememe halinizi hissedebiliyorum. Bir yandan kendi istekleriniz, bir yandan partnerinizin sizden beklentileri arasında kalmış gibisiniz…

Öncelikle şunu söylemek isterim ki, “İstemiyorum” demeniz tek başına yeterli bir sebeptir.

Ekstra açıklama yapmak ya da karşınızdaki kişiyi ikna etmeye çalışmak zorunda değilsiniz. Sizin bedeniniz, sizin değerleriniz, sizin kararınız. Burada, hazır olmadığınızı ve cinsellik sürecini şu an gerçekten istemediğinizi görebiliyorum. Çünkü cinsellik, iki tarafın da rızasıyla, isteyerek ve hissederek gerçekleşebilecek bir süreçtir.

Siz evlilik öncesinde cinsel birliktelik yaşamak istemediğinizi açıkça ifade ediyorsunuz. Bu çok net bir sınır ve bunun arkasında size ait sebepler var. Sağlıklı bir ilişkide iki taraf için de bu sınırın anlaşılması ve saygı duyulması gerekir. Öte yandan partnerinizin ifadeleri, sizin ihtiyaçlarınızdan ve sınırlarınızdan oldukça uzak görünüyor. Özellikle “zorla yaparım” ya da “kaçırırım” gibi söylemler, şaka olarak söylense bile bir bu tür ifadeler sizi güvende hissettirmek yerine tehdit eden bir alan yaratır.

Ve şunu unutmamak çok önemli: Sevgi, tehdit içermez. Bir ilişkide cinsellik, iki tarafın da özgürce, baskı hissetmeden “evet” demesiyle anlamlıdır. “Evet, ben hazırım” yerine “ya giderse? Gitmesin diye hazır olmasam bile yapmalıyım ” duygusu ve düşüncesi varsa, bu noktada ilişki sağlıklı bir zeminden uzaklaşmaya başlar.

Belki de burada kendinize şu soruyu sormanız önemli:

“Peki ben bu ilişkide neredeyim?” "Benim isteklerim, ihtiyaçlarım, sınırlarım ne kadar görülüyor?

“3 yıl emek verdik, ayrılırsam boşa gider…” düşünceniz ise çok anlaşılır. Uzun süren ilişkilerde bu duygu oldukça ağır ve yıpratıcı olabilir. Ama şöyle bakmayı deneyebilirsiniz: Asıl emek, kendinize verdiğiniz değeri korumaktır. Burada demek istediğim şey, ayrılmak veya ayrılmamak değil aslında, çünkü bu tamamen sizin kararınız. Ancak en önemli şey ilişki içerisinde var olabilmek. Yani ne olursa olsun sizin rızanızın da korunduğu, karşı tarafla ortak bir noktada buluşabileceğiniz bir sağlıklı ilişki... Önemli olan, ilişkinize devam ettiğinizde de sizin de beklentilerinizin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği, veya bu ilişkide var olabileceğinizi hissettiğiniz bir alana sahip olmak.

Sizin için çok kıymetli olan bir ilkeyi, sadece “benden ayrılmasın” diye feda etmek… uzun vadede sizi içeriden çok daha fazla yaralayabilir. Burada mesele yalnızca ayrılmak ya da ayrılmamak değil; bir ilişkinin içinde gerçekten var olabilmek.

Yani sizin de duyulduğunuz, sınırlarınızın korunduğu ve kendinizi güvende hissettiğiniz bir ilişki…

Belki şu sorular size iyi gelebilir:

1. Bu ilişkide kalırsam nasıl hissederim?
2. Kendi değerlerimden vazgeçersem içimde ne olur?
3. Bu ilişki bana huzur mu veriyor, yoksa kaygı mı?

İsterseniz bunları bir kağıda yazarak da düşüncelerinizi daha net görebilirsiniz.

Son olarak şunu söylemek isterim: Kendinizi, bedeninizi ve inançlarınızı koruma hakkınız var.

Ve eğer kendinizi tehdit altında ya da güvende hissetmediğiniz bir durumdaysanız, bunu mutlaka güvendiğiniz biriyle, gerekli destek mekanizmalarıyla paylaşmanız çok önemli.

Bu bir son karar değil, biliyorum… ama hangi kararı verirseniz verin, lütfen önce kendinizin yanında durmayı seçin.

Tekrardan danışmak istediğiniz bir konu olursa her zaman buradan veya profilimden ulaşabilirsiniz.

Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner