Eğitim

Yks destek yardım almadan çalışıyorum

Gizli Kullanıcı19 Mart 2026 07:36

Hataylı depremzede biriyim. Bazen hayatın bana geç kaldığını düşünüyorum. 21 yaşındayım ve üniversite sınavına son kez hazırlanıyorum. Bir yardım almadan çalışıyorum ama yapamayacağım, sanıyorum. Bazen olumsuz düşünceler beynimi yiyor ve kendimi her açıdan çok eksik hissediyorum. Bu durum için neler yapacağımı bilmiyorum kafam çok karışık ve birilerden yardım almaya ihtiyacım var ruh halim düzensiz gibi herşey karışık ve çıkmaz hissi

Bu soru 19 Mart 2026 11:55 tarihinde Psikolog Ecem Bakıner tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhaba sevgili danışan,


Öncelikle ne kadar zor ve yoğun bir duygusal süreçten geçmenize rağmen hâlâ çabaladığınızı duyabiliyorum. Özellikle Hatay’da yaşananlar da buna eklendiğinde, hem sınav dönemi hem de yaşadıklarınız gerçekten hiç kolay değil.


Aslında sizi dinlerken şöyle bir durum canlanıyor: Siz elinizden geleni yapmaya çalışıyorsunuz ama sanki her şey zihninizde daha çok olumsuza dönüyor gibi… Özellikle bu dönemde, hem yaşadıklarınızın etkisi hem de sınavın yükü, düşüncelerinizin daha karamsar bir hale gelmesine neden olmuş olabilir.


Bir yanınız “yapmak istiyorum” derken, diğer yanınız “yapamayacağım, olmayacak” diyor gibi… Bu iki düşünce arasında kalmak insanı gerçekten yorabilir. Zaten çoğu zaman bu “yapamayacağım” sesi, kaygının ve yorgunluğun sesi olur.


Bununla ilgili size şunu sormak isterim:

“Sizi hayata geç kaldığınızı düşündüren şeyler neler?”

“Hangi konularda böyle hissediyorsunuz?”

“Kendinizi en çok hangi anlarda ‘geç kalmış’ hissediyorsunuz?”

Çünkü hayata geç kaldığınızı düşünmeniz de biraz buradan geliyor olabilir. Ama şunu da hatırlatmak isterim ki, herkesin hayat yolu ve temposu farklıdır. Siz belki kendinizi yaşıtlarınızla kıyaslıyor ya da geç kaldığınızı düşünüyor olabilirsiniz, ancak yaşadığınız koşulları da göz ardı etmemek gerekir.


Sınav kısmına gelirsek… “Yardım almadan çalışıyorum” demeniz bana sadece ders anlamında değil, duygusal olarak da bu süreci tek başınıza yürütüyormuşsunuz gibi hissettirdi. Böyle olunca, en küçük olumsuz düşünce bile büyüyüp “ben yapamam” noktasına gelebiliyor. Oysa özellikle böyle bir süreçten geçerken duygusal olarak da desteğe ihtiyaç duymak oldukça doğaldır.


Bu noktada şunu da merak ediyorum:

“Ders çalışırken en çok zorlandığınız anlar hangileri oluyor?”

“O anlarda içinizden geçen cümleler genelde nasıl oluyor?”


Küçük bir öneri olarak şunu deneyebilirsiniz:

Kendinize “günde 600 soru çözmeliyim” gibi büyük hedefler koymak yerine, “konu tekrarı + soru çözümü” gibi daha ulaşılabilir hedefler belirlemek, kendinizi daha yeterli hissetmenize yardımcı olabilir.


Bir de o anlarda kendinize şu soruyu sormayı deneyebilirsiniz:

“Bu düşünce gerçekten doğru mu, yoksa şu anki kaygımın sesi mi?”


Bu süreçte kendinize biraz daha şefkatli davranmaya çalışın. Çünkü siz depremle, kayıpla ve belirsizlikle birlikte sınava hazırlanıyorsunuz. Bu, gerçekten kolay bir süreç değil.

Tekrardan destek almak istediğiniz bir konu olursa her zaman bana ulaşabilirsiniz. 🌿


Sevgiyle Kalın

Psikolog Ecem Bakıner

alinti

Gayet ilgi bir konuda yardımcı oldu bana teşekkürler

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Yorumlar

Gizli Kullanıcı

Genelde yaşıtlarım ya evlenmiş yada bir meslek alanında ileri bakıyorlar ben tek başıma masa mücadele ediyorum ve biraz duygusal süreçler oluyor bazen bu yönden geç kaldım hissediyorum eğitim alanında sanırım çevremde kimse pek yok çok sayıda arkadaşım kaybetim depremde en zorlandığım an genelde çevremde koçluk yada danışmanlık alanlar oluyor duyunca biraz üzülüyorum çünkü bu yolda tek başıma mücadele ediyorum iyi derde miyim değil miyim bilmiyorum onu .

19 Mart 2026 14:12