2.5 Yaş oğlum tekrarlayan kelimeler ile konuşuyor
Merhaba, oğlum 29 Aylık. Kelimeleri net değil her şeyi söylüyor ama bazen "anne anne anne anne böyle oldu." Yada "bu bu bu bu bu çok güzel." Diye tekrarlayarak söylüyor kekemelik böyle bir şey mi? Neden kekekiyor? Biraz bağırıyorum anlatmıştım alakası olabilir mi? Beni asla dinlemiyor, çok agresif evde birlikte yanlızız çok çıkmıyoruz. Sosyal değiliz, Oyun oynamayı bilmiyor, tuvaletini söylemiyor, belirli yiyecekleri yiyor sadece. Alt üst değiştirmek çok zor hatta imkansız. Herşeye itiraz ediyor çok ağlıyor. TV tablet TLF tamamen yok hayatımızda. Dr 20 dk dedi ama onu da vermiyorum vermeli miyim? Gün içinde ikimizde oldukça sıkılıyoruz sadece basit oyunlar ve ev işlerinde yardım ediyor bana etkinlik gibi oyalıyorum ama çok donanımlı değilim ne yapacağımı da bilmiyorum. Kendi sorunlarım ile başa cikmadigimiz için ona iyi bakamıyorum sanırım nasıl davranmalıyım sabredemiyorum çoğu zaman bağırıyorum ona. Ama yaptıkları çok uç şeyler yani basit şeyler değil ne kadar zorlasam da olmuyor. Nasıl bir yol izleyebilirim? Nasıl yetiştirebilirim onu özgüvenli, sosyal, mutlu, seven, sevilen başarılı, güçlü biri olarak. En çokta tekrar etmesini kafama takıyorum çok sık yapıyor çünkü kekemelik ise tedavi mi olmalı yoksa heyecandan mi, aklına gelmiyor kelime sanki tekrar ediyor gibi de bilmiyorum. Neler yapmalıyız neler yapmamalıyız?
Bu soru 17 Şubat 2026 08:29 tarihinde Psikolog Songül Çiğel tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar,
Anlattıklarınızdan hem çok yorulduğunuzu hem de gerçekten çocuğunuz için doğruyu yapmak istediğinizi hissediyorum. Bu zaten iyi bir ebeveynlik göstergesidir.
Öncelikle şu noktayı söyleyeyim
29 aylık bir çocukta: kelimeleri tekrar ederek konuşma, bazı şeylere yoğun itiraz,seçici yemek,alt değiştirmeye direnç, tuvalet söylememe, sosyal oyuna ilgisizlik tek başına patoloji göstergesi değildir. Ama birkaçının bir arada olması gelişimsel takip gerektirebilir. Bu, “kesin bir sorun var” demek değildir.Ama “yakından izleyelim ve destek verelim” demektir.
Bu yaşta görülen tekrarlar çoğunlukla: Dil gelişimi hızlandığında olur. Çocuk düşüncesi kelimelerden daha hızlı gider. Beyni: “çok şey söylemek istiyorum” der. Ama kelime üretimi ise daha yavaş kalır.O yüzden: “anne anne anne…”, “bu bu bu…” şeklinde konuşur
Bu çoğu zaman kekemelik değil, gelişimsel akıcısızlıktır.
Kekemelikten şu şekilde durumlarda şüphe edilir eğer:
• Ses uzatmaları varsa (“aaaaaannne”)
• Konuşurken yüz kasılıyorsa
• Konuşmaktan kaçınmaya başlıyorsa
• Söylemek istediğini bırakıyorsa
Bunlar yoksa eğer genelde geçici olur.
Bağırmanız çocuğunuzu etkiler mi?
Evet, etkileyebilir.Ama bu “siz kötü annesiniz” demek değildir.
Bağırmanız çocukta stres oluşturur. Stres ise konuşma akıcılığını bozar ve aynı zamanda çocuğunuzun agresyonunu artırır.Yani sorun bağırmanız değil,yalnız kalmanız, yorulmanız ve destek eksikliğiniz.
29 ay “Ben varım” dönemidir.Bu yaşta çocukların sloganı şudur:“Hayır.”, “Ben yapacağım.”, “İstemiyorum.”
Bu gelişimin normal bir parçasıdır.Ama:
• çok ağlama
• her şeye direnç
• sosyal oyuna ilgisizlik
• sınırlı yiyecek
• iletişimde zorlanma
birlikteyse destek faydalı olur.
Şu 3 değerlendirmeyi yaptırmanız size netlik kazandırır:
Çocuk gelişim uzmanı
Dil ve konuşma terapisti
Gelişimsel pediatri kontrolü
Bu, “problem var” demek için değil, erken destek almak için yapılır. Erken destek alan çocuklar çok hızlı ilerler.
Televizyon vermeli misiniz kısmına gelirsek doktorunuzun dediği gibi tamamen yasak olması gerekmez.Günde: 15–20 dakika birlikte izlenen ve konuşmalı içerikler zarar vermez.Hatta yalnızlıktan daha az zararlı olabilir. Ama TV asla çocuğun bakıcısı olmamalı.
Evde neler yapabileceğinize dair birkaç öneri verebilirim:
Konuşması için
• Onu düzeltmeyin
• Cümlesini tamamlamayın
• Yavaş konuşun
• Göz teması kurun
• Sabırla dinleyin
Örneğin : “Doğru söyle” ısrarı yerine “Seni dinliyorum.” Diyebilirsiniz
Agresyon için: Çocuk bağırınca bağırmayın.
Ama sınır koyun. Örneğin şunu söylebilirsiniz
“Bağırmana izin veremem. Ama üzgün olduğunu görüyorum.”
Bu cümle çocukta güven oluşturur.
Oyun bilmiyor diyorsunuz Çünkü oyun oynamayı öğretmek gerekir. Şunlarla başlayın:
• top yuvarlama
• araba sürme
• kukla ile konuşma
• kaplara su doldurma
• çamaşır katlama oyunu
Oyunlar karmaşık olmak zorunda değil.
Sosyallik için Her gün çıkmanız gerekmez.
Ama haftada 3 kez:
• park
• market
• akraba ziyareti yeterli olur
Çocuklar insan görmeden sosyal olamaz.
En önemli kısım sizsiniz ve siz gördüğüm kadarıyla tükenmişsiniz. Annelik en zor rollerden biridir. Ve tükenen anne sabırsız olur.
Bu normaldir.Kendinize kızmayın.
Destek almadan kimse bu süreci mükemmel yönetemez.
Sevgilerle 🌸
Psikolog Songül Çiğel
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
