Çocuk ve Ergen

3 yaşında oglum var öz babasını hıc bılmıyor

Gizli Kullanıcı26 Nisan 2026 20:17

Merhabalar, 3 yaşında bir oğlum var. Öz babasını hiç görmedi, hayatımda bir yıl birlikte olmuştu. Onunla gayet iyi anlaşıyordu, ama ayrılmak zorunda kaldık. Şimdi başka biri var, ama oğlum diğerine karşı davranmıyor. Yaklaşmak istediğinde ağlıyor, sarılmak istediğinde de ağlıyor. Birlikte yerleri geliyor, oyun oynuyorlar, ama çoğu zaman oğlum ağlıyor ya da kaçıyor. Çocuk beni istemiyor, sevmiyor diye sinirleniyor. Yalandan kucağına almaya çalışsa sanki bir şey olmuş gibi korktuğunu söylüyor veya ağlıyor. Elimden geldiğince kısa kısa ve kapıda bırakıyorum ikisini, ya da evde az da olsa oynuyorlar. Yaklaşmak istediğinde, hayatımdaki insan oğluma ağlıyor, ben de hemen 'Annen, baban, sevecek, kucaklayacak ya da oyun oynayacaksınız. Korkulacak hiçbir şey yok, ben buradayım, yanına oturabilirsin' diyorum. Ama bazen oluyor ki, sadece onünden geçse oğlum kaçıyor. Oğlum gerçekten kızgın, öfkeli değil, dikkat ediyorum; sadece yanlış bir şey yaptığında 'Hayır, babacım, o olmaz ya da onu yapamazsın' diyor. Ufak sert bir tavırla ona bile çığlık atarak ağlıyor. Anlamıyorum neden böyle olduğunu. Hayatımdaki insanla şu an ayrılma eşiğindeyiz. Ben onu seviyorum, ama oğlum beni sevmiyor, yanına oturmak bile istemiyor. Nasıl olacak bilmiyorum, hera bir türlü ısınamadı. Ben kucağıma alıp döndürü şeyi denedik amyordum, gülüyordu, ama üvey babası alınca korktu. Yüksekten korktuğunu söylüyor. En basiti, hayatımdaki insana da bakıyorum nasıl davranıyor, ne yapıyor diye, ama onun verdiği tepkiyi verecek hiçbir şey yapmıyor.

Bu soru 12 Mayıs 2026 13:38 tarihinde Uzman Psikolog Gizem Yıldırım tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Psikoloğun Videolu Cevabı

Video Transkripti

Merhaba sevgili danışan. Öncelikle belirtmek isterim ki oğlunuzun verdiği tepki her zaman kötü bir şeyin var olduğunu göstermez. Özellikle 3 yaş dönemi ilk ergenlik olarak adlandırılır. Ve bu dönemde duygu regulasyonu yani duygu kontrolü gelişmeye başlar.

Bu evrede bazı çocuklar yeni bir yetişkine temas kurmak, ona adapte olmakta zorlanabilirler. Dikkatini çeken şey oğlunuzun daha çok korku ve geri çekilmeyi gösteriyor olması. Yani yakınlık gösterme durumu onu rahatsız ediyor gibi görünüyor. Bilinçli bir reddetme ya da bir öfke duygusu görünmüyor.

Şu aşamada oğlunuzu yakınlaşmak için zorlamamanız gerekir. Sarılmak, kucağı almak, yanına oturtmak gibi girişimler iyi niyetli gibi görünse de çocuk kendini daha çok baskı altında hissedebilir. Güven duygusu genellikle çocuğun zorlanmadığını hissettiği zamanlarda oluşur.

Ayrıca hayatımızdaki kişinin asıl görevi baba olmaya çalışmak olmamalı. Asıl olması gereken güvenilir ve sakin bir yetişkin profil olmaktır. Aynı ortamda bulunmak, oğlunuzun arasında sadece eşlik etmek, çocuğunuzun yakınlaşmasını beklemek daha sağlıklı ilerlemenizi sağlar.

Hayatımızdaki kişinin yaşadığı tedirginlik çocuğunuza da yansıyor olabilir. Özellikle bu kadar küçük yaştaki çocuklar çevrelerindeki duyguları fazlasıyla hissederler. Bu da çocuğunuzun daha çok geri çekilmesine neden olabilir. Sadece biraz zamanı bırakmalısınız.

Çocuğunuz akışta olduğunu hissettiğinde ve etrafındaki kişilerin de sakinliğini gördüğünde daha kolay bir şekilde adapte olabilir.

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular