Uzm. Psk. Gizem Yıldırım

Merhaba sevgili danışan, Anlattıklarınızdan hem sizin hem de partnerinizin uzun zamandır oldukça zorlayıcı bir süreçten geçtiğini hissedebiliyorum. Yıllarca yaşanan belirsizlikler, ailelerin tutumu, gelecek kaygısı ve iş yaşamıyla ilgili yaşadığı yetersizlik hisleri onun üzerindeki yükü giderek artırmış gibi görünüyor. Bu süreçte yanında olmanız, onu desteklemeniz ve yalnız hissettirmemeye çalışmanız elbette çok kıymetli. Ancak anlattıklarınızda dikkatimi çeken en önemli nokta; yoğun değersizlik duyguları, umutsuzluk, gelecekle ilgili hayal kuramama ve özellikle ölüm düşüncelerinden bahsetmesi oldu. Bu belirtiler profesyonel destek gerektirebilecek kadar önemli olabilir. Bu nedenle önceliğiniz, onu bir psikologdan destek almaya teşvik etmek olmalıdır. Yapılacak değerlendirme sonrasında ihtiyaç görülürse bir psikiyatri uzmanının da sürece dahil olması oldukça faydalı olabilir. Bazı dönemlerde yoğun kaygı ve çökkünlük belirtileri kişinin duygularını düzenlemesini ciddi ölçüde zorlaştırabilir ve bu durumda psikoterapiye ek olarak psikiyatrik değerlendirme de tedavi sürecinin önemli bir parçası olabilir. İlişkinizin geleceğiyle ilgili kararları ise, partnerinizin bu yoğun ruhsal yükü biraz daha hafifledikten sonra değerlendirmek çok daha sağlıklı olacaktır. Şu an öncelikli konu ilişkinizin nasıl ilerleyeceğinden çok, onun ruh sağlığının desteklenmesi gibi görünüyor. Siz de bu süreçte tüm sorumluluğu tek başınıza üstlenmeye çalışmayın. Destek olmak çok kıymetlidir; ancak bir partnerin görevi tedavi etmek değil, gerektiğinde profesyonel desteğe ulaşması konusunda yanında olmaktır. Size bu süreçte sabır ve güç diliyorum. Sağlıklı günler dilerim. Uzm. Psk. Gizem YILDIRIM

Merhaba,Yazdıklarınızdan çok karışık duygular içerisinde olduğunuzu fark ettim. Bu anlattığınız durumda zorlayıcı olan nokta, yaşananlardan sonra iki farklı mesaj almış olmanız gibi görünüyor. Bir tarafta sarhoşken söylenen ve yakınlık içeren duygular var; ancak bir diğer yandan da alkolün etkisi geçtiğinde bunların kontrol dışı olduğu ve başka bir ilişkinin varlığını ifade eden cümleler var. Böyle bir durumda duygularınızın ve kafanızın karışmış olması olağan bir durum. Fakat her ne kadar duygularınız karışmış olsa da, arkadaşınız sorumluklarını, ilişkisini vurgulamış ve kontrolünü kaybettiğinden bahsetmiş. Bilinçli bir şekilde bunları ifade etmesi, var olan ilişkisini sürdürmek istediğini gösterir. Alkol bazen duygusal olarak zor zamanlar geçirirken kişiye mantık dışı davranışlar yaptırabilir. Bu noktada arkadaşınızla tekrar konuşup duygularınızı ifade etmeyi tercih ederseniz belki size kısa süreli bir rahatlama sağlayabilir. Ancak arkadaşınızın ilişkisinin devam ediyor oluşu karşılık alma ihtimalinizi düşürmekle birlikte sizi daha kötü hissettirebilir. Şu sıralar aklınızda sürekli bu kişi ve yaşananlar dolaşıyorsa, bu süreçte kendinize sorabileceğiniz bazı sorular önerebilirim:Karşı taraf gerçekten ulaşılabilir biri mi, yoksa ulaşılmaz olması duygularınızı daha da yoğunlaştırıyor olabilir mi?Bu ilişki ihtimali olmasaydı, yine de bu kadar yoğun hisseder miydiniz?Şu an ihtiyacınız olan şey bu kişiyi kazanmak mı, yoksa yaşadığınız belirsizliği sonlandırmak mı? Duygularınızı yargılamadan kabul etmeniz önemli. Fakat aynı zamanda, arkadaşınızın var olan ilişkisini de göz ardı etmemelisiniz. Duygular her zaman kontrol edilemeyebilir; fakat bu duygular doğrultusunda nasıl hareket edileceğiniz sizin kendi seçiminizdir. Bu nedenle, karar verirken yalnızca hislerinize değil, mevcut gerçekliğe de yer vermeniz daha sağlıklı olacaktır. SevgilerimleUzm. Psk. Gizem Yıldırım

Merhaba, anlattıklarınıza göre oğlunuz hem "kendilik algısı" hem de "kaygı" ile zorlanıyor gibi görünüyor. Özellikle "Kimse beni sevmiyor. ", "Keşke ben olmasaydım. " gibi ifadeler ile okulda "utanıyorum", "kalbim çarpıyor" demesi (kalp çarpıntısı bir kaygı belirtisidir), sosyal ortamlarda yoğun kaygı yaşadığını ve kendisini olumsuz değerlendirdiğini gösterebilir. Bu nedenle bu söylemleri "çocuk sözü" diyerek geçiştirmemek önemlidir. Oğlunuzun evde sinirli olmasını şu şekilde değerlendirmeliyiz: Okulda yaşadığı bütün içsel sıkıntılarını, gösteremediği tepkilerinin evde yani güvenli alanında dışa vurumudur. Özgüvenini destekleyebilmek adına yaşadığı olumsuz duygularında duygularını hemen değiştirmeye çalışmak yerine önce onu anlamaya odaklanmanız faydalı olacaktır. Örneğin "Öyle düşünme, seni herkes seviyor. " demek yerine, "Bunu söylediğinde çok üzgün hissettiğini fark ediyorum. Sana bunu düşündüren ne oldu?" gibi açık uçlu sorularla duygularını ifade etmesine alan açabilirsiniz. Şu anda tek bir arkadaşı olduğundan ve onun da zorbalık yaptığından bahsettiğinizi görüyorum. "Kimse benimle arkadaş olmaz. " diye düşünmesi, özgüveninin de etkilendiğini düşündürüyor. "Keşke ben olmasaydım" ifadesi mutlaka ciddiye alınması gereken bir ifadedir. Aynı yetişkinlerde olduğu gibi çocukluk çağı depresyonu dediğimiz bir durum vardır. Bunun sizin çocuğunuzda da olup olmadığının aciliyetle netlik kazanması gerekir. Yoğun değersizlik duygusuna eşlik eden bu cümle, her zaman kendine zarar verme düşüncesi anlamına gelmese de, bir çocuk tarafından sıklıkla bu düşüncenin dile getirilmesi ayrıntılı bir değerlendirme gerektiğini gösterir. Bu nedenle vakit kaybetmeden bir çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanı ya da çocuklarla çalışan bir psikolog tarafından değerlendirilmesini öneririm. Erken dönemde alınacak destek, kaygının ve olumsuz benlik algısının güçlenmesini önlemede oldukça önemlidir. Bir sonraki mesajınızda size daha sağlıklı yönlendirme yapabilmek için birkaç bilgi daha öğrenmek isterim:Bu ifadeleri yaklaşık ne zamandır söylüyor?Okulda veya evde onu etkileyebilecek önemli bir değişiklik (taşınma, okul değişikliği, kayıp, aile içi stres vb. ) oldu mu?Öğretmenleri sınıf içindeki durumu hakkında neler söylüyor?"Keşke ben olmasaydım. " dediğinde bunun nedenini açıklayabiliyor mu, yoksa sadece bu cümleyi söyleyip konuyu kapatıyor mu?SevgilerimleUzm. Psk. Gizem Yıldırım

Merhaba, yazdıklarınızdan sizi en çok yoran şeyin sadece arkadaşlıklarınızın bitmiş olması değil de; güvendiğiniz insanların güveninizi boşa çıkarması olduğunu hissettim. Verdiğiniz emeklerin karşılığını almak istemeniz çok insani bir durum. Bu beklentileriniz karşılanmadığı ve üstelik yara aldığınızı da düşünecek olursak, güveninizin sarsılması da çok normal. Yazdıklarınızda dikkati çeken bir diğer nokta ise, yaşadığınız bu olumsuz deneyimlerden sonra "Ben insan seçemiyorum. " sonucuna varmanız. Böyle hissetmeniz anlaşılır olsa da, birkaç kötü deneyim yaşamanız her zaman doğru insanları seçemeyeceğiniz anlamına gelmez. Bazen yalnız kalmaktan korkup, sadece bir gruba ait olma ihtiyacı o kadar ağır basabilir ki, bu da bize uygun olmayan ilişkilerin içinde çok daha uzun süre kalmamıza sebep olabilir. İnsanların sizi sevip sevmediğini anlamanın yolu aslında bir çok seçenekten oluşur. Ama en başta karşınızdaki kişinin davranışlarında ve sizin hislerinizde saklıdır. Örneğin;Yanınızda olmadığınız zamanlarda da size saygıyla yaklaşırlar. Sadece ihtiyaç duyduklarında değil, iyi ve zor zamanlarınızda da sizinle iletişim kurarlar. Sizi küçük düşüren şakalardan veya dedikodulardan kaçınırlar. Sınırlarınızı önemser ve "hayır" dediğinizde bunu kişisel algılamazlar. Kendinizi onların yanında olduğunuz gibi hissedebilir, sürekli kendinizi kanıtlamak zorunda kalmazsınız. Yanlış anlaşılma kaygısı olmadan duygularınızı ve düşüncelerinizi rahatlıkla söyleyebilirsiniz. Onlar için yaptığınız ufacık bir şeyde bile gözlerinden ve sözlerinden o içten teşekkürü hissedebilirsiniz. İlişkilerde sözlerin yanında davranışların da tutarlı olması gerekir. Eğer dilerseniz ilerleyen süreçlerde bunu daha iyi anlayabilmek için şu soruların cevaplarını birlikte değerlendirebiliriz: Geçmişte biri size saygısız davrandığında ya da sizi kırdığında bunu o kişiye söyleyebiliyor muydunuz, yoksa ilişkinin bozulmaması için daha çok sessiz kalmayı mı tercih ediyordunuz?SevgilerimleUzm. Psk. Gizem Yıldırım