görünmemek ve değer alamamak
ben liseye giden bir öğrenciyim ve son yarım dönemdir kendimi çok kotu hissediyorum. kendi arkadas grubum vardi ancak bu yıl sınıfların birlesmesiyle baska kisilerle takilmistim ama onlari da unutmamis ve yaşadığım cogu seyi onlara anlatırdım ama onlar bi anda onlara yeterli ilgi gostermedigimi soylediler ve arkamdan da birisine insanlarin ozel konulariyla dalga gectigimi iddia etmisler ama ben boyle birsey asla yapmadim. sonra onlarla konusmadim yeni takilmaya basladigim gruba yoneldim, birinin kendisiyle cok celisen birisini ogrendigimde ve aramizda birsey oldugunu ima eden davranislar sergilediginde konusmayi biraktim ve yanimda sadece bir kiz var, onunla da gercek bagimiz varmis gibi hissedemiyorum ilk tanıştığımız gunle simdiki gun arasinda farklar var gibi. sonra baska grupla sıkıntı yaşadım ve yaptiklari sey disiplin sucu olan birseydi bende bunu ilgilendiren kisiye soyledim sonucta ona yapilan birseydi, onlarda biz sana guvendik diye benimle konusmayi kestiler. ben aslinda yaptiklarimin yanlis oldugunu dusunmuyorum ama aklima kurcalaniyor. bi de ayriyeten ben basarili bir ogrenciyim ama beni sene içerisinde hicbir program yarisma ya da etkinlige almadilar, ben gidip katilmak istiyorum da diyemiyorum cunku hocalar seciyor ve gecen sene secildigim bir program vardi ve iptal olmustu, bu sene ayni programa beni secmediler, hem mudurler basarimdan bahsedip reklam yapmak isterken hem de benim basarimi gozardi edip hep o dersi ciddiye almayan kisiler seciliyor, ben bu adaletsizlikten mutsuzum, durduk yere sinirlenip etrafa catik kaslarimla bakiyorum. gorunmez olmak istemiyorum, eski sosyalligim geri gelmesini istiyorum ve ben yeni ortama gecis yapicam bunun icin cok onemli. biraz uzun oldu ama icimde biriken cok sey varmis demek ki.
Bu soru 12 Mayıs 2026 15:21 tarihinde Uzman Psikolog Gizem Yıldırım tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan, söylediğiniz şey çok kıymetli “görünmez olmak istemiyorum”. Güven kırılması, dışlanmışlık hissi ve emeklerinin görülmemesinin üstüne bir de kendini açıklamak zorunda hissetmek. Siz ilişkilerde dürüst ve net davranmaya çalışıyorsunuz. Bazı insanlar “bize sadık kalmadın” diye bakar, bazıları “doğru olanı yaptı” diye bakar. Yani burada tek bir mutlak sosyal kural yok. Ama lisede insanlar çoğu zaman doğruluktan çok “grup bağlılığına” önem verebiliyor. Bu yüzden siz kötü biri olduğunuz için değil, grubun dinamiğine uymadığınız için dışlanmış olabilirsiniz.
Bir diğer yandan da bu dedikodu… Bu öyle bir noktaya gelmiş ki, olayları anlatırken “ben yanlış bir şey yapmadım ama yine de aklıma takılıyor” demiş olmanız burada özellikle dikkat çeken şey. Bir dedikodu sürekli konuşulmaya başlandığında bir yerden sonra insan kendinden bile şüphe edebilecek boyuta gelebilir. Yani şu anda yaşadığınız “acaba ben mi yanlışım?” hissi biraz da buradan kaynaklanıyor.
Gördüğüm kadarıyla sizin burada canınızı acıtan tek şey arkadaşlık konusu değil, aynı zamanda “Çalışıyorum, emek veriyorum, iyi bir öğrenciyim ama fark edilmiyorum” hissi. Okulda başarılıyken sosyal hayatta yalnız kalma hissi çok yorucu bir durum. Öğretmenlerinizle ilgili bahsettiğiniz durum da bu hissinizi tetikleyici bir durum. Sürekli aynı öğrencileri seçmeleri sizin kendinizi gösterme şansınızın elinizden alınıyor gibi hissetmenize sebep oluyor olmalı.
Ancak gördüğüm kadarıyla yeni bir ortama geçeceksiniz, her şeyin farkında olarak, kötü tecrübeleri ders niteliğine çevirerek ilerlemeyi denemelisiniz. Size ufak birkaç tavsiye vermek istiyorum:
- İlk haftalarda tek bir gruba kapanmayın. İnsanlarla küçük küçük bağlar kurun.
- Hemen “en yakın arkadaş” aramaya çalışmak yerine, ilk olarak güvenilir insanları gözlemlemeye çalışın ki kontrollü ilerleyin.
- Bu gözlemlemeyi yaparken de kendinizi tamamen geri çekip sessizleşmeyin. Gündelik sohbetlere katılmak ortama alışmanızı ve insanları tanımanızı sağlayacak.
- Başarılarınızın farkında olun, Aşırı övgü de değil, tamamen yok saymak da değil, sadece kendinizin farkında olarak ilerlemeye çalışın.
- Ve son olarak canınızı sıkan bir durum olduğunda içinizde büyütmek yerine hemen çözümcü bir şekilde konuşmayı deneyin.
- Öğretmenlerinizin sizi görmezden gelmesi konusunda tamamen sessiz kalmak zorunda değilsiniz, elbette kavga gibi değil ama hakkınızı da aramayı denemelisiniz. Mesela uygun bir zamanda:
- “Hocam geçen yıl da bu programa ilgim vardı, bu yıl değerlendirilmediğimi görünce biraz motivasyonum düştü. Gelecek etkinliklerde ben de yer almak isterim.” demek çok doğal bir şey. Kendini istemek kibir değildir.
Umarım her şey gönlünüzce olur. Danışmak istediğiniz başka bir konu olursa sorunuzu ismimi kullanarak sorabilirsiniz. Başarılar dilerim. Sevgilerimle…
Uzm. Psk. Gizem Yıldırım
teşekkür ederim cevabınız için, elimden geleni yapabilirim inşallah
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
