Anlamdıramadığım bir durum içerisindeyim

Merhaba sevgili danışan. İşte bu aşırı fedakârlık konusu danışanlarımda gördüğüm gibi sizi de yıpratmış gibi görünüyor. Söz konusu sevgi olunca insan kendinden ne kadar da çok şey feda edebiliyor değil mi? Üstelik bu fedakarlıkları yapmanıza rağmen samimiyetinizin ve duygularınızın sorgulanması da en çok yaralayan şey olmuş olmalı.

İlişkilerde fedakârlık eşit düzeyde olduğunda yapıcıdır, fakat tek taraflı olduğunda hayal kırıklığı olur ve insan aynı sizin sorgulamanız gibi “Ben gerçekten sevildim mi?” diye de sorgulatır. Sizin ilişkinizde de hep çabalayan taraf siz olmuşsunuz ama karşınızda sizin yaptıklarınızı görüp karşılık veren biri olmamış diye görüyorum. “Kurtarıcı beklediğim iddia edildi, sessiz kaldım çekingen denildi, öfkemi kusunca hadsiz kıskanç denildim…” dediğinizi görüyorum. Duygularınızı saklayıp alttan almaya çalışsanız da kendinizi savunsanız da eleştiri almış olmanız da kendinize olan güveninizi sarsmış. “Ben mi sorunluyum, ben mi beceremedim, bencil miyim?” diye düşünmeniz çok anlaşılır.

Ancak bu ilişki sağlıklı bir düzeyde görünmüyor. Çünkü sevgi, sürekli sınanılan, test edilen, kanıt istenen bir şey olduğunda ilişkide güven kalmaz. Siz bulunduğunuz duygusal bir ilişkide veya herhangi bir arkadaşlık veya iş ilişkisinde bile değer görmediğiniz takdirde, size saygı duyulduğunu hissetmediğinizde tek başınıza ne kadar çabalarsanız çabalayın o dinamiği tek başınıza ayakta tutamazsınız. Çünkü bu yalnızca sizi yıpratan bir deneyim olur. Size önerim önceliği arkadaşlık ve aşk ilişkilerinizi değerlendirmeniz olacaktır. O ilişkilerinizde de benzer durumlar yaşanıyor muydu? Eğer öyleyse biraz daha derinleri de değerlendirilmesini tavsiye ederim. İnsanlar genellikle çocukluğunda deneyimlediği ilişki dinamiklerini yetişkinlik hayatında da yaşar. Bu dinamikleri değiştirmenin yolu da geçmişi fark etmekle başlar.

Ancak çok güzel bir gelişme var sizin adınıza bu konuda: “Ama şundan eminim, yalnız olsam da kendi hayatıma dönmek istiyorum.” İşte burası, iyileşmenin başladığı yer. Artık “Ben” demeye başladığınız noktaya gelmişsiniz. Belki de bu yaşananlar sizin için bir dönüm noktası olacaktır. Yani yalnızlık olarak adlandırdığınız bu dönem sizin için bir dönüşüm süreci olabilir. Bunca fedakarlığı bencil bir insan yapamaz, siz yalnızca hak ettiğiniz değeri görmeye çabaladınız. Sadece doğru bir yol olmamış, bu da sizin için bir deneyim olmuş oldu. Danışanlarıma da dediğim gibi, sizi iyi hissettiren insanlarla bir arada kalın. Aşırı fedakarlık yalnızca kişinin kendisini yıpratır.

Sevgilerimle

Uzm. Psk. Gizem Yıldırım