Aile

Ailemin özel hayatına şahitlik etmek sağlıklı mi?

Gizli Kullanıcı5 Ağustos 2026 10:33
Ben 20 yaşındayım. Bu yıl üniversiteye başladım ilk senem bitti. 5-6 yaşlarından beri anne babamın yatak odası ilişkisine şahit oluyorum. 1 kere yine 6 yasindayken basmiştım onları. Başlarda ne olduğunu ne yaptıklarını anlamiyordum ama büyüdükçe anlamaya başladım maalesef. Maalesef sadece yatak odasi da degil evin her yerinde yakınlasiyorlar. Kendimi evde guvende hissetmiyordum.Lise sonda sınava hazırlanırken gece ders çalışmak için biraz geç yatıyordum ama onların sesi yüzünden ders de çalışamıyordum. Okula sınavlara hep uykusuz gittim. İlk sene istediğim yer gelmeyince 1 sene daha kaldım çalıştım ve yine benzer şeyleri yaşadım. Sınav günümde bile uykusuzum çünkü yine gece onlar yüzünden uyuyamamistim doğru düzgün. Benim onlari fark ettiğimi biliyorlardı çünkü ben onlara sahit olunca biraz ters konuşuyordum her defasında bana seni de göreceğiz gibi şeyler diyorlardı. Onlardan kaçmak için istemediğim bir bölümü yazdım ve şu an bölümümü seviyorum ama aklımda hep acaba böyle olmasaydı şu an nerde ne yapıyor olurdum gibi bir düşünce var. Yaz tatilinde eve geldim yine aynı şekilde devam ediyorlar. Hâlâ fark edince sinir oluyorum uykum kaçıyor. 20 yaşındasın saçmalama normal demeyin lütfen. Cinselligin normal olduğunu biliyorum ama bunu çocuklarına belli etmek zorundalar mı. 2 tane kardeşim var ve en küçüğü onlarla ayni odada kalıyor. Yoruldum artık ne yapacağım bilemiyorum. Tiksiniyorum onlardan.

Bu soru 5 Ağustos 2026 20:47 tarihinde Psikolog Fatma Gizem Bitgen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,

Yazdıklarınızı okurken yıllardır maruz kaldığınız bu durumun hayatınızın neredeyse her alanını olumsuz etkilemesinin sizde bıraktığı yıkıcı etkiyi çok net bir şekilde hissettim. Öncelikle belirtmek isterim ki paylaştığınız durum "20 yaşındasın, gayet normal." diyeceğimiz bir yerde bulunmuyor. İçinde bulunduğunuz durumda ebeveynleriniz uzun yıllar mahremiyetinizi ve sınırlarınızı ihlal etmiş görünüyor.

Kendinizi en güvende hissetmeniz gereken yerde böyle bir duruma uzun yıllar maruz kalmanız, ebeveynlerinizin fark edildiklerini bildiği halde bu duruma devam etmesi, sınav dönemlerinizde yaşadıklarınız, uykusuz geceleriniz... Tüm bunlar bir çocuk olarak yaşınızın çok üstünde yükler ve hisleriniz çok anlaşılır.

Peki hayatınızın geri kalanında bu duruma yönelik nasıl bir yaklaşım belirleyebilirsiniz?

Bu noktada ilk olarak evde olduğunuz süre boyunca kendinize güvenli alanlar oluşturmanızı isteyeceğim. Örneğin eğer mümkünse bu kulak tıkacı, beyaz gürültü, rahatlatıcı müzikle uyumaya çalışmak olabilir. Ev dışında kendinizi rahat hissettiğiniz kütüphane, kafe, arkadaş ortamı, spor salonu, gönüllülük faaliyetleri gibi ortamları artırarak kendinize yeni alanlar açıp içinde bulunduğunuz duruma karşı sürekli tetikte olma durumunuzu azaltabilir.

İkinci olarak öfkenizi bastırmak yerine evet belki anne babanıza karşı değil ama duygu günlüğü tutarak, yazı yazarak, fiziksel egzersiz yaparak farklı ifade yolları ile yaşamanız zihninizde bir sınır çizmenin ilk adımı olabilir: “Ben bunları hak etmedim. Benim de saygı ve mahremiyet hakkım var.”

Son olarak belirtmek istediğim bir nokta var ki o da tüm yaşadıklarınıza rağmen kendi hayatınızı kurma yolunda farkındalığınızı artırıp geleceğiniz için attığınız adımın çok kıymetli olduğu. Bu noktada geçmişi düşünüp "acaba böyle olmasaydı, ne olurdu" demek yerine tercih ettiğiniz bölümle ilgili istikrarlı ilerlemeniz çok daha sağlıklı olacaktır. Bu noktada şu sorular geleceğinizi düşünme konusunda size yardımcı olabilir. Mezuniyet sonrası nerede yaşamak istiyorum?, Ekonomik bağımsızlığımı nasıl sağlayabilirim?, Kendi yaşam alanımı kurmak için bugünden neler yapabilirim?

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular