Kaygı

Ailemle hiç anlaşamıyorum

Buseee25 Ağustos 2025 10:06

Ailemle sürekli tartışıp kavga ediyoruz ve her seferinde konuyu evliliğe getiriyorlar. ‘Sen evlenince böyle rahat olamayacaksın el oğlu seni böyle rahat bırakmaz sen çok çekeceksin ama Bir daha bu kapıya gelme’ her seferinde küfür ve beddua ediyorlar. Ve evden ayrılmayı düşünüyorum. Ayrı bir eve çıkmayı düşünüyorum. Ailem erkek arkadaşını istemiyor. Annem erkek arkadaşımı kızımın peşini bırak diye aradı oda benim onun peşinden koştuğum yok ama sen beni sürekli arayıp rahatsız edemezsin tarzında şeyler dedi. Sonra erkek arkadaşım anneme küfür etti . Annemde bana böyle küfür eden ilerde sana neler yapmaz dedi yol yakından dön diyor ama bu çocukla ben 4 senedir çıkıyorum. Benim bu konuda ne yapmam gerekiyor. Ailemi de çok seviyorum biliyorum benim kötülüğümü istemezler ama çocuğu çok seviyorum ondan vazgeçmek istemiyorum o benim her boşluğumda yanımdaydı her şeyimde bana yardımcı oluyor ne istesem alıyor yapıyor. Ama ailemi de çocuğu da kaybetmek istemiyorum. Düşünmekten kafayı yiyorum artık geceleri uyuyamıyorum. Sürekli dalgınım gülecek halim yok sürekli ağlamak istiyorum ben ne yapacağım diye. Ama onunla bir yandan güzel bir hayat düşünüyorum ama bir yandan da sonumuz olmayacak gibi yani Her şey bir anı olarak kalacak gibi Benim bu durumda ne yapmam gerekiyor. Bir büyüğüm olarak size danışıyorum lütfen bana yardımcı olun

Bu soru 26 Ağustos 2025 19:20 tarihinde Uzman Klinik Psikolog Aslı Soylu tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Öncelikle Merhabalar,


Yaşadığınız durum gerçekten size zor ve karmaşık hissettiriyor olabilir; hem ailenize duyduğunuz sevgiyi hem de ilişkinize olan bağlılığınızı aynı anda korumak istiyorsunuz ve bu, ruhsal olarak çok yıpratıcı bir ikilem yaratıyor. Sürekli tartışmalar, tehdit edici sözler ve küfürler, sizin üzerinizde büyük bir baskı oluşturuyor ve kendinizi yorgun, üzgün ve dalgın hissetmenize neden oluyor. Öncelikle şunu bilmenizi isterim: hissettiğiniz endişe, korku ve çaresizlik tamamen anlaşılır; bu duygular sizin yanlış bir şey yaptığınız anlamına gelmez. Siz hem ailenizin sevgisine hem de kendi mutluluğunuza değer veriyorsunuz ve bu çok doğal bir durum.


Ailenizle olan çatışmalar, sınırlarınızın zorlandığını ve duygusal olarak korunmanız gerektiğini gösteriyor. Bu noktada kendinize alan açmak ve sınırlar koymak, onları kaybetmek anlamına gelmez; aksine, sizin ruh sağlığınızı koruyarak ilişkinizi daha sağlıklı bir şekilde sürdürmenizi sağlar. Ayrı bir eve çıkmayı düşünmeniz de çok mantıklı ve sağlıklı bir adım; bu, hem kendi hayatınızı kurmanız hem de ilişkinizi sağlıklı bir zeminde devam ettirmeniz için gerekli bir alan yaratır. Ayrı yaşamak, ailenize karşı sevginizi azaltmaz, sadece sizin kendinizi korumanızı sağlar ve onlarla iletişiminizi daha sakin bir çerçevede sürdürme imkânı verir.


İlişkiniz, dört yıldır süren bir bağ ve sizin için çok değerli bir destek kaynağı aslında. Erkek arkadaşınızla birlikte olduğunuzda kendinizi güvende, desteklenmiş ve sevgiyle karşılanmış hissediyorsunuz. Bu, hayatınızda önemli bir alan ve ondan vazgeçmek istememeniz tamamen anlaşılır. Ancak yaşanan öfke, küfür ve tehditler karşısında, ilişkinizde de sınırlar koymanız gerekiyor. Hem sizin hem de onun sağlığını koruyacak bir iletişim şekli bulmak, uzun vadede ilişkinizin sürdürülebilir olmasını sağlar. Bütün bunların yanı sıra, kendi duygularınızı kabul etmek çok önemli. Üzgün, dalgın ve zaman zaman ağlamak isteyen bir ruh hali içinde olmanız normaldir ve kendinize bu duyguları bastırmadan hissetme izni vermelisiniz.


Kendinize şefkat göstermek, kendi mutluluğunuzu ve ruh sağlığınızı önceliklendirmek, hem ailenizle hem de ilişkinizle bağınızı daha sağlıklı bir şekilde sürdürmenize yardımcı olur. Bu süreçte bir terapist veya psikologla konuşmak, duygularınızı güvenli bir ortamda ifade etmenizi sağlayarak büyük bir rahatlama yaratabilir.

Özetle, sizin önceliğiniz kendi güvenliğiniz ve mutluluğunuz olmalı. Ailenizi kaybetmek istemiyorsunuz ama ilişkiyi de sürdürmek istiyorsunuz; bu ikisini bir arada yaşamak mümkün. Sınırlar koyarak, ayrı bir yaşam alanı yaratarak ve duygularınızı kabul ederek hem ailenizle bağınızı koruyabilir hem de ilişkinizi sağlıklı bir şekilde sürdürebilirsiniz. Bu süreç zaman alacak, belki zor olacak, ama kendinize izin verirseniz, hem ailenize hem de sevdiğiniz insana karşı sağlıklı ve dengeli bir yol bulmanız mümkün.


Sevgilerimle,

Uzman Klinik Psikolog Aslı Soylu

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.