ailemle nasıl düzelteceğimi bilmiyorum ne yapmalıyım

Merhaba,

Yaşadıklarınızı okurken yoğun bir tükenmişlik ve çaresizlik hissi görüyorum. Sınav yılı zaten yüksek performans beklentisi, belirsizlik ve gelecek kaygısı nedeniyle psikolojik olarak zorlayıcı bir dönemdir. Bu sürecin içinde bir de aile içi çatışma, eleştirilme ve sürekli suçlanma deneyimi varsa sinir sisteminizin alarmda olması çok anlaşılır. Şu an verdiğiniz tepki uzun süreli stres altında olmanın doğal sonucudur aslında.

Öncelikle değinmek istediğim konu şu: Evdeki tartışmaların ve gerginliğin sorumluluğunu sistematik biçimde üzerinize alıyor gibisiniz. Oysa aile bir sistemdir. Sistem içindeki çatışmalar tek bir kişinin hatasıyla oluşmaz. Ancak bazen aileler bilinçdışı şekilde bir üyeyi sorun taşıyıcısı konumuna yerleştirir. Bu kişi genellikle daha duyarlı, daha sorumluluk alan ve ilişkileri korumaya çalışan kişidir. Bu durum sizin değersiz olduğunuzu değil çoğu zaman daha hassas ve farkındalığı yüksek olduğunuzu gösterir.

“Kendimi sevmiyorum ama kendimi sevmek istiyorum” demeniz çok önemli. Bu cümle öz-şefkat kapasitenizin tamamen kaybolmadığını gösteriyor. Kendini sevebilmek bir süreçtir aslında. İlk adım içsel eleştirel sesi fark etmektir. Ailenizden duyduğunuz suçlayıcı dili zamanla kendi içinizde tekrar ettiğinizi fark etmek yani. Bunu yakaladığınızda durup kendinize şu soruyu sorun bu cümle gerçekten bana mı ait yoksa bana öğretilmiş bir şey mi diye sorun.

Her hatada sevdiğiniz şeylerin elinizden alınması insanın içinde derin bir güvensizlik ve kayıp hissi yaratabilir. Çünkü mesele sadece o şeyin alınması değildir arka planda “Hata yaparsam sevgiden uzaklaştırılırım” gibi bir anlam oluşabilir. Bu durum zamanla kaygıyı artırır hata yapma korkusunu büyütür ve kişinin kendine karşı daha sert olmasına neden olur. Oysa hata yapmak gelişimin doğal bir parçasıdır özellikle sınav yılı gibi stresli dönemlerde herkes daha kırılgan olabilir.

Sizin zorlanmanız çabalamanıza rağmen hata yapmanız insan olmanın bir parçası. Bu noktada kendinize şefkatle yaklaşmanız çok önemli: Bir davranışınız yanlış olabilir ama bu sizin değerinizi azaltmaz.

Ayrıca şunu net söylemek isterim: Sürekli suçlanmak kişinin öz-değer algısını aşındırır. Bu sizin gerçekten yetersiz olduğunuz anlamına gelmez tekrarlanan mesajların içselleştirilmesinin sonucudur. Öz-değer performansa ya da hatasız olmaya bağlı değildir.

Ek olarak ailenizde sürekli bir huzursuzluk olduğundan bahsetmişsiniz. Bu durumun sizin için katlanılmaz bir durum oluşu ve sizi olumsuz etkiliyor oluşu zaten stresli olduğunuz bir dönem olması açısından oldukça beklenir bir durum. Ne yazık ki aile içinde yaşanan şeyler sizin elinizde olan sizin değiştirebileceğiniz dinamikler değil. Aile bireylerinin birbirine karşı olumsuz tutumunu engellemek mümkün değil. Fakat sizin kendinize daha huzurlu ve kafa dinleyebileceğiniz bir alan yaratmanız en azından dışarıdaki kaostan uzaklaşmanıza yarayacaktır. Bu bazen bir yürüyüş olabilir bazen kendi kendinize bir aktivite olabilir bazen arkadaş buluşmaları olabilir. Bazen sadece bir arkadaşınız ile sohbet etmek bile size rahatlayabileceğiniz bir alan sunar.

Eğer mümkünse bir okul psikolojik danışmanından ya da bir psikologtan destek almanız çok faydalı olur. Bu dönem tek başınıza taşımak zorunda olduğunuz bir dönem değil. Yoğun stresle baş ettiğiniz için kendinizi boğulmuş hissetmeniz artık dayanamıyor oluşunuz çok doğal. Fakat doğal olmasının yanında ciddiye alınması da gereken bir durum bu. Eğer böyle bir imkanınız bulunmuyorsa buradan da bize ulaşabilir, kendinizi anlatabilir, içinizi dökebilirsiniz.

Konuşmak isterseniz tekrardan burada olacağım. Umarım yazdıklarım sizin için faydalı olmuştur.