Ailemle sıkıntı yaşıyorum

Merhaba, ben 27 yaşındayım ve annem ve babam boşandı. Annem ve kardeşimle yaşıyorum. Küçüklüğümden beri hiçbir hareketim beğenilmezdi, sabahları genelde gergin uyanan birisiyim, küçüklüğümden beri ‘’bu ne sinir, dikkat çekmek için böyle yapıyosun” tarzında söylemlere maruz kaldım. Hasta olduğumda bile kızılırdı neden hasta oldun diye, ve bu sadece annem babam değil, teyzelerim tarafından da yapılıyordu. Kısacası sürekli dışlanıyordum gibi hissediyordum. Ve ben ne yapsam haksızdım, kardeşim ve kuzenlerim daha kötü şeyler yapsa da onlara hiçbir şey söylenmezdi. Bunlar tabii ki yıllarca içimde birikti ve bende kimseyi sevmeme ve saygı göstermeme gibi bir şey oluştu. Şu an yaşadığım her şeyde annemi suçluyorum, babam bir yerden sonra çok değişti ve daha ılımlı oldu, fakat annem hiç değişmedi. Her konuda, erkek arkadaşlarım konusunda, arkadaşlarım konusunda hangi sıkıntımı anlatsam hep beni suçlu buldu ve bana küçükken “benim gibi birisinden nasıl senin gibi bir çocuk çıktı” dedi. Büyüdüğümde ise yine benzer söylemler devam etti her tartışmamızda. Ben bir sıkıntımı anlattığımda bana “salak mısın” da dedi, dinlemediği de oldu. Şu an iş bulamıyorum, ve sınava hazırlanıyorum ve güzel giden bir ilişkim var, geçen gün sohbet ederken bunları konuşuyorduk ve bana “evlenmeyi düşünüyorsan sınavı kazanmalısın, erkek arkadaşın da bunu bekliyordur evlenmek için” dedi. Zaten sınav ve iş bulamama stresi beni sarmışken, bu daha da üstümde baskı oluşturuyor. Bir yanım annemi sevse de, onu suçlamaktan da geri duramıyorum. Elimde olsa muhtemelen asla görüşmem. Ne yapacağımı nasıl bir yol izleyeceğimi bilmiyorum