Anksiyetemin altında yatan sebebi tamamen bitirmek istiyorum
Merhaba ben kaygılı biriyim. Lisede sınıfta kalmamla başladı bu durum her sabah okula giderken öğürerek gidiyordum. Çünkü başarısız olmuştum. Hiç arkadaşım kalmamıştı. Bu üniversitede de devam etti. Ailemden ayrılmak şehre alışmamak arkadaşsızlık ortamın bana uygun olmayışı vs. O dönemki sevgilim bana hep yalan söylüyordu içimden hep bu konuyu nasıl çözeceğim yalnız kalacağım kimse benimle olmayacak arkadaşım yok asla arkadaş grubum olmayacak böyle düşüncelerle bunaltıyordum kendimi. 10 senelik bir ilişkiydi ve bitti. Biterken çok zorlandım. Çünkü arkadaşım her şeyim o olmuştu. Sonra bir başka ilişki yaşadım o da bana travma yaşattı resmen eski ilişkisini unutamamıştı ve ayrıldıktan sonra da beni manipüle etti şarkılarla dön diye sonra ben aradım onu hiçbir şey olmamış gibi davrandı resmen. O an şok oldum. Bu mide bulantıları kimseye yine alışamayacağım yalnız kaldım düşünceleri çok var çünkü yalnızım 30 yaşındayım arkadaşım başka şehirde burada kimsem kalmadı işe gidemiyorum çünkü kaygı seviyem çok yüksek. Stresli bir durumda asla yerimde duramıyorum hemen hızlı hızlı yürüyorum midem yanıyor o an uzun süre aç kalıyorum yataktan çıkamıyorum düşünmekten kendimi açıklamaktan alıkoyamıyorum. Midem yanarak devam ediyorum o güne ve öğürerek bu benim artık ezberlenmiş bir deneyimim oldu. Terapi alacak param yok. Ben bunu nefesle geçiremiyorum. Kendime çok üzülüyorum. Koca bir ömrü böyle heba ettim. Boş insanlar yüzünden.
Bu soru 25 Kasım 2025 19:05 tarihinde Psikolog Ömer Bilgiç tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhabalar,
Çok uzun zamandır süren bir kaygı probleminiz olduğundan bahsetmişsiniz. Lisede yaşanan bir “başarısızlık” ile başlayan ve farklı zorlu yaşam olaylarını yaşadığınız bazı dönemlerde yeniden açığa çıktığından, “öğürme” ve mide bulantıları gibi çok yoğun bedensel tepkilere de neden olan bir kaygı deneyiminiz var. Şuan bu kaygınız artık çok üst bir seviyede, işe dahi gidemiyorsunuz. Yaşamınızı heba ettiğinizi düşünüyor ve çok üzgün hissediyorsunuz. Sosyal destek alabileceğiniz kaynaklarınızın zayıf olması, orada yalnız olmanız da durumunuzu daha da zorlaştırmış. Bunları okumak inanın beni de üzdü. Böyle zamanlarda kendimizi açabilmek zorlayıcı olabiliyor, bu yüzden öncelikle bunu başarabildiğiniz için sizi takdir ediyorum, umarım şimdi yazacaklarım size yardımcı olur.
Şu döneminizde sürekli olarak düşündüğünüzden bunu yapmaktan kendinizi alıkoyamadığınızdan bahsediyorsunuz. Ruminasyon diye bir şey duymuş muydunuz daha önce ? Sürekli olarak benzer olumsuz şeyleri tabiri caizse geviş getirir gibi düşünmek anlamına gelen bir kavramdır, sizin yazdıklarınızı okurken aklıma ilk gelen kavram bu oldu. Endişeli zamanlarda yapılan işlevsiz bir düşünme biçimidir.
Sizin mevcut sorununuz da bu işlevsiz davranışı sürdürmek ve endişenizi kontrol altına alamak diyebiliriz sanırım. Peki bunu neden yapıyorsunuz ? İşe yarıyor mu ?
Kaygı diğer tüm duygular gibi insana hizmet eder, insanın iyiliği için vardır. Eğer kaygılanmasaydık muhtemelen başımıza gelecekte gelebilecek kötü şeylerden kendimizi koruyamazdık fakat kaygı yersizce ortaya çıktığında, artık bizi ketleyen ve işlevselliğimizi azaltan bir yere götürüyor. Karşıdan karşıya geçerken hiç kaygısı olmayan birisi dikkatsizce yoldan araba gelip gelmediğine bakmadan karşıya geçmeye çalışması nasıl bir istenmedik bir soruna yol açabileceğini tahmin edebilirsiniz. Diğer taraftan aşırı kaygılı birinin de hiç araba yokken dahi karşıya geçmesinin ne derece güç olabileceğini, onun yaşantısını nasıl zorlayacağını da lütfen tahmin edin. Şimdi kendi deneyimlerinizi düşünün. Yoğun bir endişe haline hareketin ne derece güç olduğunu, hayatınızı ne derecede zorlaştırdığını fark edin. Endişeyle başa çıkmak için yaptığınız ruminasyonlarınız ne derecede fayda sağlıyor ? Eğer fayda sağlamıyorsa ne yapılabilir. Kendi kendine geçmeyeceğini görmek için de yeterli bir süre bunu deneyimlemişsin. Bu zamana kadar elinizden geleni yaptığınıza eminim fakat elinizden gelen bazen sorunların çözümünde yetersiz kalır. Dilerseniz ben önerilerimi sunayım.
Yaşadığınız problemin uzun süredir devam etmesi, gösterdiğiniz fiziksel semptomlar ve işlevselliğinizdeki bozulmaları değerlendirdiğimde bunların çok ciddi olduğunu görebiliyorum ve bu bahsettiğiniz durum ne yazık ki kendi kendine geçmeyecektir. Geçmişte ne gibi yöntemlere başvurdunuz bilmiyorum fakat nefes egzersizi yapmak yaşadığınız kaygı probleminizi geçirebilecek nitelikte bir tedavi yaklaşımı değildir. Yaşadığınız acıları en iyi siz biliyorsunuz, durumunuzun ciddiyetine uygun bir tedavi almayı kendinizden esirgemeyin. Tüm bilgi birikimim ile size önerebileceğim ilk şey bir psikiyatri hekimine gitmeniz olacaktır.
İkinci tavsiyem psikonet yayınlarından çıkan kendine yardım kitaplarına göz gezdirmeniz. Bu kitaplar çalışma kitabıdır, bir türlü kendi başınıza bu süreçte Kaygı ve Endişe konulu kitabı okuyarak bir yol alabilmeniz de mümkün. Eğer bir terapi sürecine girmek, profesyonel bir destek almak istiyor ve maddi durumunuz buna engel oluyorsa da size nasıl yardımcı olabileceğim konusunda bana aşağıdaki adreslerden ulaşabilirsiniz.
Hoşça kalın.
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.
