Kaygı

Anksiyeteyi nasıl yenerim ?

Gizli Kullanıcı3 Ağustos 2025 12:36

Anksiyetimi yenmeme yardımcı olur musunuz lütfen insanlarla konuşurken sürekli gülüyorum utaniyorum kimseyle konuşmak istemiyorum anksiyetimi yenemiyorum her şeye gülüyorum biriyle konuşurken sesim titriyor bembeyaz kesiliyorum asla bunu yenemiyorum bir ay sonra okullar açılacak böyle devam edemem bunu yenmem gerek lütfen yardımcı olun yoksa ben yapamıyorum her şeye gülmek istiyorum kısa süre de bu anksiyetimi yenmek istiyorum yardımcı olursanız çok iyi olur teşekkür ederim

Bu soru 5 Ağustos 2025 07:47 tarihinde Psikolog Fatma Gizem Bitgen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,

Paylaştıklarınızdan  bir yandan insanlarla iletişim kurmaya dair isteksizlik, diğer yandan gülme tepkisiyle bu sıkışmışlığı hafifletmeye çalışmanızın sizi ne kadar yorduğunu çok net bir şekilde hissettim. Şimdi yaşadığınız duruma ve ve bu durumda neler yapabileceğinize birlikte bakalım isterim.

Sevgili danışan, yaşadıklarınız aslında sandığınız kadar garip değil. İçinde bulunduğunuz ergenlik döneminde beden ve beyin pek çok değişimden geçiyor. Bu da sizi daha hassas, daha gergin ve daha kolay utanabilir hâle getirebiliyor. Pek çok genç, sizin gibi sesinin titremesinden, kızarmaktan, gülmekten ya da yanlış bir şey söylemekten endişe duyuyor. Bu yaşta böyle hissetmek çok normal.

Diğer yandan özellikle topluluk önünde ya da yabancılarla konuşurken, insan kendini rahat hissetmediği için bedeni farklı sinyaller verebiliyor. Bazen eller titrer, bazen yüz kızarır, bazen istemsiz gülme gibi tepkiler gelişebilir. Bir ay sonra okulun açılacak olması, şu an kaygınızı daha da tetikliyor olabilir. İnsan bazen zaman daraldıkça kendisinden çözümü hemen bulmasını bekliyor ama zihnimiz öyle kolayca ‘hadi toparlan’ deyince toparlanmıyor. Bu noktada işlevsel adımlarla değişim mümkün ancak bu noktada kendinize zaman tanımanız gerekiyor.

Peki ne yapabilirsiniz?

Uzun vadede anksiyeteyi yenmenizi sağlayacak en önemli yaklaşım. anksiyetinize eşlik eden olumsuz otomatik düşünceleri fark etmeniz ve gerçekçi alternatif düşüncelerle değiştirmeniz olacak. Örneğin “Gülersem beni aptal sanacaklar.” yerine “Aslında çoğu insan birinin utandığında güldüğünü anlayabilir.” ya da “Sesim titriyor, beni zayıf sanacaklar.” yerine “Titreyen ses, utanmak ya da heyecanlanmak insan olmanın bir parçasıdır.” gibi. Bu egzersizi not alarak yapmanız ve düşüncelerinize eşlik eden duygularınızı da not etmeniz farkındalığınızın artması adına etkili bir yaklaşım olacaktır.

İkinci olarak anksiyetenize eşlik eden bedensel belirtileri nasıl kontrol altına alabilirsiniz, üzerine konuşalım. Bu noktada kas gevşetme egzersizleri bedeninizin rahatlamasını, 4-7-8 gibi nefes çalışmaları sakinleşmenizi, sosyal bir ortamda “Şu an sadece konuşuyorum. Herkes zaman zaman heyecanlanır. Bu geçici bir an.” gibi bir iç konuşma rutinleri yaşadığınız durumu normalleştirmenize yardımcı olabilir.

Son olarak sosyal ortamlara kademeli bir şekilde maruz kalmanızı ve kendinize küçük hedefler belirlemenizi isteyeceğim. Bu ilk hafta ayna karşısında kendine selam vermek, ikinci hafta evde bir aile üyesiyle göz teması kurarak 2-3 dakikalık sohbet etmek ve üçüncü hafta markette kasiyere kısa bir soru sormak, kütüphanede çalışırken yanınızdakine kısacık bir ‘merhaba’ demek gibi adımları içerebilir.

Bu belirtiler okul açıldığında da şiddetli bir şekilde devam ederse okul rehberlik servisinden destek isteyebilir, bir yol haritası çizebilirsiniz. Bu süreçte bizlere her zaman yazabilirsiniz.

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.