Kaygı

Anksiyeteyle nasıl başa çıkarım

Gizli Kullanıcı4 Ağustos 2025 00:05

Daha önce anksiyete panik atak böyle bir sorunuz olmuyordu hiç 21 yaşındayım ve büyük aile sorunları yaşıyorum küçüklüğümden beri de devam ediyor. Babamın aldatma, içki, huzursuzluk her şeyine şahit oldum ve şiddetli kavgalara ben dahil oldum en son büyük bir sinir krizi geçirdim ve ondan sonra geceleri uyumakta zorluk çekiyorum daha doğrusu uykuya dalamıyorum dalacağım an nefesim kesiliyor gibi, boğazımda büyük bir şey var gibi daha çok yeniyken ilaç kullanmadan bunu nasıl atlatabilirim

Bu soru 5 Ağustos 2025 12:17 tarihinde Psikolog Fatma Gizem Bitgen tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,

Paylaştıklarınızdan küçüklüğünüzden beri devam eden aile problemlerinin ağırlığının ve son dönemde yaşadığınız sinir krizinin hem bedeninizde hem de ruhunuzda sizi ne kadar yorduğunu çok net bir şekilde hissettim. Özellikle böylesine çalkantılı bir ortamda büyümüş olmak, çoğu kez farkında olmadan biriken stresin zamanla patlak vermesine neden olabilir. Bu durumda yaşadığınız duruma ve bundan sonrası için neler yapabileceğinize birlikte bakalım isterim.

Aile kaynaklı çocukluk travmalarınızın etkileri hem psikolojik hem de fizyolojik olarak varlığını gösteriyor gibi görünüyor. Özellikle son yaşadığınız sinir krizi sonrası başlayan uykuya dalamama, boğuluyormuş gibi hissetme, boğazda düğümlenme gibi somatik belirtiler travma kaynaklı anksiyete ile uyumlu. Yaşadığınız olaylar, bedeniniz ve zihniniz için büyük yükler olmuş. Şu anda verdiğiniz tepkiler, aslında sizin dayanma biçiminiz olabilir. Uyumakta zorlanmak, boğuluyor gibi hissetmek… Bu noktada belirtmek isterim ki bunların hiçbiri sizin hatanız değil; bedeniniz hala güvende olup olmadığını anlamaya çalışıyor olabilir.

Geçmişe dair travmatik anılarınızın son yaşadığınız kriz ile bedensel anlamda sizde zorlu deneyimlere sebep olmasının ardından ele almamız gereken ilk konunun bedensel tepkileri azaltmaya yönelik egzersizler olacağını belirtmek isterim. Uykuya dalarken nefes almakta zorlanmak, boğazda düğüm gibi bir baskı hissetmek… Bunlar, vücudunuzun yaşanan yoğun duygusal stresi ve belki de bilinçaltına itilen korku ya da endişeleri somutlaştırma şekli olabilir.

Bu noktada ayakta dururken ayak tabanlarınızı yere bastırarak “şu an buradayım” demeniz, ellerinizi göğsünüzün üzerine koyarak hafifçe bastırmanız ve gözlerinizi kapatıp derinliksiz bir nefesle "şu an güvendeyim" tekrarları yapmanız, avuç içlerinizi ovuşturmanız, yüzünüzü yavaşça okşamanı, kulak memelerinize masaj yapmanız gibi bedensel farkındalık egzersizleri bedeninizde yeniden güven alanları oluşturmanıza yardımcı olabilir.

Uykuya geçişinizi kolaylaştırmak için ise akşamları ekrandan uzaklaşmanız, ılık bir duş, lavanta yağı, hafif müzik ile uyku öncesi ritüeller ile sakinleşmeniz faydalı olabilir. yatmadan 10 dakika önce “Şimdi bunlar geliyor. Zorlayıcı, evet ama sürüp gidecek diye bir şey yok,” temalı bir yazı/duygu boşaltma günlüğü tutmanız içinizdeki baskıyı hafifletmenize yardımcı olabilir.

Diğer yanda en çok etkilendiğiniz olayları, bu olaylara dair tekrarlayan düşüncelerinizi veya kabuslarınızı, bunlara eşlik eden bedensel tepkileri not etmeniz yaşadığınız duruma daha farkındalıkla yaklaşmanızı sağlayacaktır.

Son olarak bu etkilerin şiddeti artarsa ve günlük işlevselliğinizi bozacak noktaya gelirse uzman desteği almaktan çekinmeyiniz. Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen



Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.