Anne-kız ilişkisinde anneden kaynaklı saygısızlık ve değersizlik

Merhaba sevgili danışan,

Anne kız ilişkisindeki bu tür çatışmalar gerçekten çok yıpratıcı ve can yakıcı olabiliyor. Çünkü dünyaya geldiğimiz ilk andan itibaren gözlerimizi açtığımızda ilk tanıştığımız bakım verenimiz anne figürü oluyor ve bağlanma stillerimizi yüksek oranda belirleyen o kişi de annemiz oluyor. Bağlanma stillerinden kastım, güvenli-güvensiz-kaygılı gibi olan bağlanma stilleri. Ebeveynlerimizin bizi yetiştirme şekline göre ortaya çıkan bu stiller tüm insan ilişkilerimizi etkiliyor. Örneğin güvensiz bağlanan bir birey tüm ilişkilerini güvensiz bağlanarak sürdürme eğiliminde olabiliyor. Veya kaygılı bağlanan bir birey tüm ilişkilerinde kaygılı-kaçınan ve kaybetme korkulu şekilde sürdürme eğiliminde olabiliyor.

Bunlardan hangisine sahip olduğumuz bir terapist eşliğinde terapide ortaya çıktığında daha doğru ve sağlıklı ilerlenme sağlayacaktır.

Annenizin size kötü davranması bir çok ilişkinizi şekillendirir. İlk etapta insan şunu bile düşünebiliyor, 'beni annem bile sevmiyorken kim sever?' ama durum böyle değil. Anne kendi içindeki kavga ve çatışmalardan ötürü sizi dışlama eğiliminde olabilir. Babanız ile ilişkisiniz bu noktada ele almak da önemli. Mesela babanızla sağlıklı bir ilişkileri mi var ? Veya kardeşleriniz varsa onlara da mı aynı davranıyor ? Bunlar önemli noktalar çünkü.

İlk adım olarak annenizle hisleriniz ve düşüncelerinizi paylaşmak faydalı olabilir. 'Anne ben sen böyle yaptığında üzgün ve yorgun hissediyorum, ben seni çok severken sen neden bana böyle davranıyorsun? bilmeden seni kırdım veya üzdüm mü?' gibi sakin bir yaklaşımla durum konuşulabilir.

Sen annen sayesinde dünyaya geldin evet, ancak annenle olan sevgi bağının kuvvetlenmemesi senin hatan değil. Belli ki annenin geçmişte gördüğü maumele ona doğru gelen bir muamele ve onu sana karşı kullanmayı tercih ediyor. Yani muhtemelen kendisi de böyle büyüdü ve çocukluğuyla olan kavgasını istemeden sana yansıtıyor.

Anne ve baba yani kısaca bakım veren tüm ebeveynler kendilerini değiştirmeyi istemedikleri sürece bir çocuğun onu değiştirmesi çok zordur. Bu nedenle onları olduğu gibi kabul et ve onlaral kavga etmemeye çalış.

Seni anlıyorum bu durum o kadar da kolay bir durum değil ve baş etmesi gerçekten zor yıpratıcı ve üzücü. Ama şöyle düşün sen biriciksin, sen kendine gereken şefkati verebilirsin ve emin ol o şefkati sana verecek bir sürü insanla da karşılaşabilirsin.

Yalnız hissetme, öyle değilsin. Sen varsın. Önce o şefkatli eli kendine uzat, kendine sığın ve onu kucakla. Çocukluğunla barış, annenin çocukluk hatalarını gün yüzüne çıkarması hiçbir şekilde seni hatalı bir çocuk yapmaz. Annen öyle görmek istediği çiin öyle bakıyor ama durum böyle değil. Tamamen bakış açısının farklılığından kaynaklınıyor bu nokta.

Annenin sensiz dışarı çıkamaması noktasına gelirsek de muhtemelen nazını sana geçirebildiği için güvensiz hissettiği noktada yine seni tercih ediyor olabilir.

Sevgili danışan, sen özelsin bunu hiç unutma ve senden bir tane daha yok. Kendi değerini ancak sen belirleyebilirsin.

Sana iyi geleceğini düşündüğüm mini bir egzersizi ekte ekledim. Küçük şükür molası ile kendinin ve var olan her şeyin farkına varman kolaylaşacaktır.

Bu konuda veya daha farklı bir konuda soru sormak istersen her zaman buradayız. Yeni soru sorma kısmından bize ulaşabilirsin.

Sevgilerle