Uzm. Kl. Psk. Şevval Kurnaz Ünyılmaz

Merhabalar sevgili danışan,Partnerimizin geçmişi her ne kadar geçmişte kalmış gibi görünse de bazen bizim için aşılamaz bir duvar olabiliyor. Senin yaşadığın durum da tam da buna benzer aslında. Sevgilini seviyorsun, her şey mükemmel ancak geçmişi senin için zihninde bir engel. Evet ayrılmak istemiyorsun belki ama bu düşüncelerle ilerlemek de seni yoruyor. Zihin kurcalamayı çok sever, özellikle bizi gafil avalyacağını bildiği noktalardan olumsuz düşünceleri ve kafada kurma dediğimiz noktayı çok sık yapar çünkü alışmış ve öğrenmiş olduğu şey budur,bunu sürdürmek ister. Onun için kolay olan yol alışılmışın dışına çıkmamaktır. Ama zihin yönetimi de tam olarak burada başlar, onu alışılmışlığın dışına çıkartarak yani. Sevgilinle ilişkin güzel, herhangi bir sorun yok ama sen geçmişindeki kişilerle olan ilişkilerini unutamıyorsun. Bu durumu onunla konuşmak nasıl hissettirir ? Belki ona duygularını ve düşüncelerini açıkça ifade edersen sana destek olmak adına düşüncelerini mutlaka rahatlatacaktır. Eminim senden önceki ilişkilerini seni tanıyacağını bilseydi o da yaşamak istemezdi ancak bazen geçmişimiz bizim silemeyeceğimiz bir gerçek olarak kalabiliyor. Burada sevgilinin hatası yok aslında, sana dürüst olmuş her şeyi tüm şeffaflığı ile anlatmış ve sen de kabul etmişsin. Ama yine de bir noktada tıkanıklığını aşamıyorsun. Dilersen yukarıda bahsettiğim gibi önce sevgilinle duygu ve düşüncelerini paylaşmakla başlayabilirsin. Sonrasında ise zihin yönetimi dediğimiz noktayı başarmak gerekiyor. Aklına her bu düşünceler geldiğinde onları kovalamak yerine onları çürütmeye çalış. Sevgiline güvendiğini, onu sevdiğini onun da seni sevdiğini kendine hatırlatarak, şu an sevgilinin hayatında sadece sen olduğun gerçeğini zihnine bastırarak söyleyerek bu adımı da halledebilirsin. Evet ilk etapta belki işe yaramıyor gibi gelecek ama düşüncelerimizi aksi düşüncelerle çürütmediğimiz her zaman daha fazla yaralanırız. O nedenle lütfen kendini ve sevgilini düşünmeye çalış, ilerideki evliliğinize odaklanmaya çalış. Beraber daha fazla aktivite yapmaya çalışın. Düşüncelerin aklına geldiği an sevgilini ne kadar sevdiğini düşün, mümkünse yanına git ve fiziksel bir temasta bulunmaya çalış. Siz artık birsiniz ve geride kalanların aranıza girmesine müsaade etmemeye çalış. Zor olacak ama olmayacak bir şey asla değil bunu unutma olur mu?Daha fazla soru sormak istersen buradayız. Sevgilerle

Merhaba sevgili danışan,Bu durum aslında dışarıdan bakıldığında bir eksiklik gibi görünse de, psikolojik perspektiften bakıldığında tamamen senin kişisel sınırların, değerlerin ve duygusal olgunlaşma sürecinle ilgili. Ailenin baskısı, toplumun belli yaşlarda belli şeyler yaşanmalı şeklindeki kalıplaşmış beklentilerinden kaynaklanıyor; ancak bu beklentiler senin gerçeğinle örtüşmek zorunda değil. Hiç aşık olmamış olman, kalbinin kapalı olduğu anlamına gelmez. Belki de sen, sadece birisi olsun diye değil, gerçekten zihinsel ve ruhsal bir bağ kurabileceğin, derinliği olan birini bekliyorsun. 15 günlük flört deneyimini de muhtemelen o derinliği veya samimiyeti bulamadığın için kestin. Bu bir başarısızlık değil; ne istediğini bilmek ve zamanını boşa harcamamaktır. Ailenin "bakım yapmıyorsun" eleştirisine karşılık senin "kendim için yapıyorum" duruşun aslında çok sağlıklı bir psikolojik gösterge. Bir başkasını etkilemek için değil de, aynadaki görüntünden kendin memnun olduğun için öz-bakım yapmak, öz-saygının yüksek olduğunu gösterir. Aileler genelde kendi zamanlarındaki sosyal normları çocuklarına yansıtırlar. Onlar için evlilik veya ilişki, hayatın akışında bir güvence gibidir. Seni eleştirirken aslında kendi kaygılarını yansıtıyorlar. "Sen nasıl evleneceksin?" sorusu, senin yetersizliğinle değil, onların belirsizliğe karşı duydukları korkuyla ilgili. Neden hiç aşk olmadı peki ?Bunun sebebi birçok şey olabilir. Belki şu an odağın kendin, eğitimin veya kariyerindir. Zihin başka bir yerde olduğunda duygular o kanala akmaz. Kendi dünyanda mutlu ve huzurluysan, dışarıdan birini bu dünyaya dahil etme ihtiyacı hissetmiyor olabilirsin. Belki de çevrendeki ilişkilerin toksik yanlarını görüp bilinçaltında buna gerek yok diyorsun. Şu an hayatında birinin olmaması seni eksik kılmaz; aksine, birine muhtaç olmadan da tam olabildiğini gösterir. Daha fazla soru sormak istersen buradayız. Sevgilerle

Merhabalar sevgili danışan,Görmememiz gereken şeylere şahit olduğumuzda üzerimizde bir ağırlık hissederiz. Bu ağırlıktan da bir an evvel kurtulmayı dileriz. Annenin arkadaşının eşinin telefonunda gördüğün durumu annenin arkadaşına bahsetmek istememen çok anlaşılır bir durum, zira söylediğin gibi bu durum senin başına kalabilecek bir durum. Burada yapman gereken en doğru şey bu olayı görmemiş gibi yapmak olacaktır çünkü bu durum seni aşacak bir noktada bulunuyor gibi duruyor. Yine de her şeye rağmen söylemek istersen eğer elinde bir kanıt ve delille bunu yapmanı öneririm. Zira onun haricinde yalancı konumuna dahi konabilirsin. Babanın anneni aldattığından bahsetmişsin. Annen bu durumu kabullenmiş gibi görünüyor ancak sen ona nazaran kabullenememiş bir noktadasın ve haklı bir noktadasın da. Eminim bu durumu kabullenmek annen için de çok zor olmuştur ancak çocuklara bu durum her zaman daha yıpratıcı olarak yansır. Anne ve baba en güvenmemiz gereken kişilerken, onlarda güven sarsıcı bir darbe görmek herkese olan güvenimizi etkiliyor. Babanın anneni aldatması belki de erkeklere karşı genel bir güvensizliğe bile itebilir seni. Ancak durumu sadece buradan ele almamak lazım. Sınav senendesin, senin önceliklerin başka şeyler olmak zorunda. Sınavın ve derslerin gibi. Evet farkındayım bunların zihnine gelmesi canını sıkıyor ve bunlarla sınavlarına, derslerine odaklanmak senin için çok zor ancak eğer kendini durdurmayı başaramazsan bu düşünceler geleceğini ele geçirmiş olacak, onlara izin vermemeyi seçmelisin. Aklına düşünceler geldikçe onları ertelemeyi dene, 'sizi şu an değil, yatmadan önce düşüneceğim. ' diyebilirsin. ve gerçekten de yatmadan önce bir süre düşünüp ondan sonra uyumalısın. örneğin aklına hep bu gerçekler geldiğinde kendine 'bunlar beni ilgilendiren konular değil, annemi ve arkadaşını ilgilendiriyor. ben sınav senemdeyim ve çalışmak çaba göstermek zorundayım. ' gibi telkinlerde bulunmaya çalış. Çok bunaldığında temiz bir havada yürüyüşler yap. Babanın yaptığı şey meşrulaştırılacak gibi değil ancak senin sorunun da değil. Baban bunu yapmayı tercih etti ve annen de bunu kabul etmeyi tercih etti. Eğer baban anneni aldatmaya devam edecekse bu annenin problemi olmalı senin değil o nedenle bunlara zaman harcamamaya çalış ve derslerine odaklanmaya çalış. Daha fazla soru sormak istersen buradayız. Sevgilerle

Merhabalar sevgili danışan,Anlaşılmadığını hissetmek insanı gerçekten yoran ve yıpratan bir durum. Senin anlattıklarına bakıldığında da eşinin seni anlamadığı için tükenmiş hissettiğini gözlemliyorum. Sen aslında kendince bir şeye ihtiyaç duymadığın için belki de o paraya ve hakka tutulmadın ama eşin de hakkını aramanı istediği için muhtemelen çok öfkeli hareket ediyor. Burada gerçekten arada kalmışlık söz konusu. Öncelikle bu durumun hangi noktası aslında seni etkiledi ? Yani sence eşinin seni anlamaması mı yoksa bu tarz şeylere müdahale etmesi mi ? Bu sorulara cevap vermen çok kıymetli. Eğer seni anlamadığı için tükenmiş hissediyorsan eğer bunu eşinle sakince konuşabilmek, kendini ifade edebilmek gerekir. Örneğin birlikte baş başa bir akşam yemeği planı yapın ve bu konuyu orada konuşun ama eşine bu konuyu konuşacağınızdan bahsetme, yemekte bu konuyu aç. ''Seninle duygularım ve hislerim hakkında konuşmak istiyorum. '' gibi bir girişle kendini ifade edebilirsin. Eşini suçlayıcı yaklaşmamaya çalış (eğer yapıyorsan), bu onu daha çok püskürtecektir. Onun yaptığı fedakarlıkları gördüğünü, bildiğini ve bunlara ne kadar kıymet verdiğini dile getiren bir yaklaşımla ona yaklaşmaya çalış. Ama ailesel işlere karışması canını sıkıyorsa da burada şunu anlamak lazım sevgili danışan, artık eşin de senin ailen ve iyiliğini (kendince) düşündüğü için sana muhtemelen yanlış yollardan da olsa yardımcı olmaya çalışıyor. Burada yaklaşımını meşrulaştırmıyorum, tabiki seni bu hale getirmesi hoş ve doğru olmayan bir şey. Ancak muhtemelen senin hakkını savunma kısmını kendi üstlendiği için öfkesini çok yükseklerde yaşıyor. Her şey senin yüzünden oluyormuş gibi hissedebilirsin ama öyle değil. Sen ne istiyorsan o olmalı ve o olacak zaten bunu sadece eşin de zamanla kavrayacak. Eş ve aile arasında sıkışıp kalmak çok yorucu oluyor seni anlayabiliyorum ama aslında eşin de senin ailen bu yüzden sanki arada kalmış gibi değil de aile arası bir tartışma çıkmış ve çözülmesi gerekiyormuş gibi bakmaya çalış. Kendini bu noktada çok yalnız ve çaresiz hissediyorsan belki bir uzmandan destek almak sana iyi gelebilir. Anksiyeteniz gerçekten varsa eğer bunun ilerlememesi için bu adımı atmak çok kıymetli olacaktır. Gündemi değiştirmeye çalış, eşinle kendinize odaklanmaya çalış sanki tüm bunlar olmamış gibi bakmaya çalış. Her şey dört dörtlük gibi bakmaya çalış, zor olacak farkındayım ama bakış açımızı değiştirmekle başlar her şey. .Sana anksiyete anında yapabileceğin bir nefes egzersizini aşağı bırakıyorum, mutlaka denemelisin iyi geleceğine eminim. Daha fazla soru sormak istersen burada oluyor olacağız. Sevgilerle