Geçmişi unutamama problemi

Merhabalar sevgili danışan,

19 yaşında, hayatının en büyük değişim sancılarını yaşadığın bir dönemdesin. Bu hissettiklerin hem biyolojik olarak büyümenin bir parçası hem de duygusal dünyanda güvenli liman olarak gördüğün geçmişe duyduğun derin bir tutunma ihtiyacı.

Zihnin şu an geçmişi filtreleyerek hatırlıyor. Eski arkadaşlıklarını veya ortamlarını düşünürken sadece güzel anları, o anki heyecanını ve hissettiğin aidiyeti hatırlıyorsun. Bu, zihninin sana oynadığı bir oyun; geçmişi olduğundan daha mükemmel, bugünü ve geleceği ise daha gri görmene sebep oluyor. Özlem duyduğun o eski insanları veya ortamları düşündüğünde, tablonun tamamına bakmaya çalış. O ilişkiler neden bitti? Seni kıran, eksik hissettiren veya o ortamdan uzaklaşmana neden olan şeyler nelerdi? Geçmişi bir müze gibi değil, tüm gerçekliğiyle hatırla.

"Yeni insanlar eskilerin yerini doldurmuyor" demen çok doğal, çünkü kimse kimsenin yerini doldurmak için gelmez. Her ilişki nevi şahsına münhasırdır. Eskilerin yerini doldurmaya çalışmak, aslında yeni gelenlere bir rol biçmektir ve bu da hayal kırıklığı yaratır.

Yeni insanları bir yedek parça gibi değil, yeni bir hikayenin başlangıcı olarak görmeyi dene. Onlar eskilerin boşluğunu kapatmayacak, senin hayatında yeni ve farklı boşluklar açıp onları dolduracaklar.

Rüyalarına girmeleri, senin bilinçaltında bu meseleyi hala çözülmemiş bir dosya olarak tutmandan kaynaklanıyor. Unutulmuş olmak veya küçük duruma düşmek gibi düşünceler senin öz değer algını zedeliyor. Ancak unutma; rüyalar senin isteğinle gelmez, sadece zihninin temizlik yapma çabasıdır. Onlara direnme, geliyorlar ve geçiyorlar diye bak.

Geçmişi silip atamazsın, çünkü o senin bir parçan. Ama geçmişin bugünkü enerjini emmesini engelleyebilirsin:

Yazmak, yüzleşmenin en iyi yoludur. O insanlara söylemek isteyip de söyleyemediğin, seni geçmişe bağlayan her şeyi bir kağıda dök. Sonra o kağıdı yırt veya yak. Bu, zihnine bu dosya kapandı sinyali vermenin sembolik bir yoludur.

Eğer hala o insanların hayatlarını takip ediyorsan, bu yarayı sürekli kaşımak demektir. Onları görmek, zihnindeki yas sürecini her seferinde başa sarar. Dijital bağları koparmak, duygusal bağları koparmanın ilk adımıdır.

Geçmişe her gittiğinde kendine şunu sor: "Şu an, bu odada, bu dakikada ne yapıyorum?" Beş duyuna odaklan. Gördüğün 5 şey, duyduğun 4 ses, dokunduğun 3 doku... Bu seni geçmişin hayali dünyasından bugünün gerçekliğine çeker. (aşağıda bunun için bir egzersiz bırakacağım.)

19 yaş, çocukluğun bitişi ve yetişkinliğin o belirsiz kapısından giriş dönemidir. Belki de özlediğin o insanlar değil, o insanların yanındaki kaygısız ve korunmuş halindir. Geleceğin belirsizliği seni korkuttuğu için geçmişe sığınıyor olabilirsin.

Kendine karşı şefkatli ol. Takıntılıyım veya küçük düşüyorum gibi sert etiketler yapıştırma. Sadece sevgi dolu ve vefalı bir kalbin var, bu bir kusur değil. Ama bu kalbi artık orada olmayanlar için değil, burada olanlar ve henüz tanışmadıkların için kullanma vakti geldi. Hayat, dikiz aynasına bakarak sürülemeyecek kadar değerlidir; eğer sadece aynaya bakarsan önündeki yolu kaçırırsın. Küçük adımlarla, bugünde kalmaya odaklan.

Daha fazla soru sormak istersen buradayız.

Sevgilerle