mantığımın ve kalbimin ardında kalıyorum

Merhabalar,

Farklı kültürlerden gelmenin getirdiği ailevi baskılar, bir yandan sevdiğin adamın okul hayatındaki ağır zihinsel yorgunluğu, diğer yandan da aranızdaki o yıpratıcı kavga-barışma döngüsü seni duygusal olarak çok yormuş gibi görünüyor. Ne yapacağını bilememen, "Ayrılmalı mıyım yoksa devam mı etmeliyim?" ikilemi arasında sıkışıp kalman çok normal.

Onun adına bir tedavi yöntemi belirlemek ya da ona "Sakinleştirici ilaç almalısın" şeklinde yaklaşmak ilişkide ters tepebilir. Çünkü tıp eğitimi almamış kişilerin birbirine ilaç önermesi hem tıbbi olarak doğru değildir hem de karşı tarafta "Bende bir sorun var, beni kusurlu görüyor" düşüncesini tetikleyerek öfkesini daha da artırabilir.

Sorunu onun sinirliliği olarak değil, okul stresinin ona ve ilişkiye verdiği zarar olarak konumlandırmalısın. Ona "Okulunun seni çok yorduğunu, beyninin bittiğini görebiliyorum. Bu stresle tek başına baş etmek zorunda değilsin. Ruh sağlığını ve bizi korumak için bir psikologdan ya da psikiyatristten profesyonel bir destek almayı düşünür müsün? Ben de bu süreçte yanındayım" şeklinde yaklaşmak çok daha yapıcı ve profesyonel bir zemin hazırlar.

Sürekli kavga edip hemen ardından barışıyor olmanız, aranızdaki sorunların aslında çözülmediğini, sadece halının altına süpürüldüğünü gösterir. O anki öfke patlaması geçince sevgi ağır basıyor ve barışıyorsunuz, ancak öfkeye sebep olan kök neden (okul stresi, aile baskısının yarattığı gerginlik vb.) değişmediği için ilk kıvılcımda sistem yeniden patlıyor.

Kendine şu soruyu sormanı isterim: "Ben onun şu anki halini mi seviyorum, yoksa stresli olmadığı zamanlardaki potansiyel halini mi?" Eğer sadece düzelme ihtimalini seviyorsan, bu durum seni bitmek bilmeyen bir tahammül sürecine sokar.

Hemen "Ayrılmalı mıyım?" sorusuna kesin bir yanıt vermek yerine, ilişkine son bir şans tanımak ve durumu test etmek için söylediklerimi uygulayabilirsin.

O çok sinirli olduğunda veya tartışma büyümeye başladığında onunla inatlaşmayı bırak. "Şu an ikimiz de çok gerginiz, beynin de çok yorgun. Bu konuyu yarın sakin kafayla konuşalım" de ve konuşmayı orada kes. Onun öfkesine senin de öfkeyle karşılık vermen yangına körükle gitmektir. Eğer mola kuralına rağmen sana saldırmaya veya saygısızlık yapmaya devam ediyorsa, bu durum stresin ötesinde bir sınır problemidir.

Sakin bir anınızda onunla açıkça konuş: "Seni çok seviyorum ama bu sürekli kavga hali benim ruh sağlığımı ve hayata olan enerjimi tüketiyor. Okulunun zor olduğunu biliyorum ama bu durumun faturasının bana kesilmesini kabul edemiyorum. İlişkimizin devam etmesi için bu stresle baş etme konusunda somut bir adım atmana (terapi, profesyonel destek vb.) ihtiyacım var."

Türkmenistan ve Pakistan kültürlerinin aile dinamikleri, evlilik ve ilişki beklentileri birbirinden farklı olabilir. Ailenin bu ilişkiyi istememesi sende gizli bir "Gelecekte zaten olamayacağız" kaygısı yaratıyor olabilir. Bu kaygı da seni ilişkide daha alıngan veya baskıcı yapabilir. Kendine ve partnerine karşı dürüst olmalısın. Ona şunu sorabilirsin: "Biz tüm bu kültürel zorluklara ve aile baskılarına karşı, birbirimizi yıpratmadan, sağlıklı bir şekilde yan yana durabiliyor muyuz?"

Ona doğrudan ilaç veya sakinleştirici önermek yerine, yaşadığı yoğun zihinsel yorgunluk için bir uzman desteği almasını nezaketle teklif et. Ardından, yukarıda bahsettiğim mola kuralını ve sınır çizme konuşmasını uygula. Eğer partnerin senin bu çabana rağmen stresini yönetmek için hiçbir adım atmıyor, profesyonel desteğe yanaşmıyor ve seni öfke boşaltma alanı olarak görmeye devam ediyorsa; o zaman onun sevgisinden emin olsan bile kendi ruh sağlığını korumak adına ayrılık seçeneğini ciddi şekilde masaya yatırmalısın. Sevgi tek başına bir ilişkiyi sağlıklı yürütmeye yetmez; saygı ve duygusal olgunluk da gerekir.

Daha fazla soru sormak istersen buradayız

Sevgilerle