Annem babam ayrı ne yapabilirim?
Annem babam ayrı ve kötü hissediyorum evde tekim babamla anne yok kardeş Kerim yok ev sesiz Hergün daha kötü olıyom kardeşim arıyım üzülüyor napcam bilmiyorum barışmıcaz diyorlar babamoda bırakmak istemiyorum annemde 25 km uzaklıkta gir gel yapamam işim burda yardım et bana nolur annem yazıyım gelmiyor babam da gelmesin diyo ufak kardeşim özledim annem nası yapcam babam nası yapacak hele hele ben nası yapcam bana bi fikir ver
Bu soru 27 Mart 2026 16:26 tarihinde Klinik Psikolog Şevval Kurnaz Ünyılmaz tarafından cevaplandı.
- Paylaş:
Merhaba sevgili danışan,
Babanın yanında kalıp onu bırakmak istememen, aslında içindeki o ailenin son kalesini koruma içgüdüsünden geliyor. Babanın gelmesin demesi, muhtemelen onun da yaşadığı ağır öfke ve hayal kırıklığının bir dışavurumu. Ancak unutma; sen anne ve babanın arasındaki o duygusal savaşın askeri değilsin. Onların kararları onların sorumluluğundadır. Senin babanın yanında olman kıymetli, ama bunu bir borç ya da vicdan azabı gibi yaşarsan, kısa sürede tükenirsin.
Evdeki o sessizlik sana sürekli "her şey bitti" diyor. Bu algıyı kırman lazım. Evin içinde yeni bir düzen kurmalısın. O sessizliği televizyonla değil, sevdiğin müziklerle, podcast'lerle veya o evde daha önce hiç yapmadığın yeni uğraşlarla doldurmaya çalış. Evin enerjisini ayrılık mekanı olmaktan çıkarıp, senin ve babanın yeni yaşam alanı haline getirmelisin.
Babanla oturup açıkça konuş. "Ben buradayım, seni bırakmıyorum ama annemi ve kardeşlerimi görmem gerekiyor, bu benim hakkım ve ihtiyacım" de. Onun onayını bekleme, sadece bu durumun senin için ne kadar zor olduğunu anlat. Belki o sert duruşunun altında o da çok korkuyordur ve bu yüzden hırçınlaşıyordur.
25 km her gün gidilmez ama haftada bir veya iki gün oraya gidip, bir gece kalıp sabah oradan eve veya işe geçebilirsin. Bu git-gel hali sana hareket katacak ve o hapsolmuşluk hissini kıracaktır.
Annenle konuştuğunda ona suçlayıcı değil, ihtiyaç duyan bir yerden yaklaş. "Kardeşim üzülüyor, ben burada çok yalnızım, en azından hafta sonları bir yolunu bulup görüşmeliyiz" diyerek çözüm odaklı bir kapı arala.
"Ben nasıl yapacağım?" sorusu şu an çok devasa görünüyor. Bunu parçalara böl. Sadece "Bugün nasıl geçecek?" diye sor kendine. Yarının ya da bir ay sonrasının yükünü bugünden omuzlarına alma.
Sen herkesi toparlamaya, herkesin mutluluğunu sağlamaya çalışırken kendini o sessizliğin içinde unutuyorsun. Sen iyi olmazsan, ne kardeşine ne babana faydan dokunur.
Bu akşam babanla yemek yerken, sadece havadan sudan, işinden ya da gündelik bir şeyden konuşmayı dener misin? O ayrılık gündeminden beş dakika bile olsa uzaklaşmak, o evin içindeki kasvetli havayı biraz olsun dağıtabilir.
Daha fazla soru sormak istersen burada oluyor olacağız.
Sevgilerle
Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.