Arkadaşlik

kendimi cok yalniz hissediyorum arkadaslik kurmayi cok seviyorum sevecen ve arkadas canlisi biri oldugumu dusunuyorum ama hep sonunda yalniz kaliyorum birseyler tera gidiyir surekli ve kendimi savunmaya geçiyorum cogu zaman kavga edincede yalniz kaliyorum birisiyle kavga ettigimde onunla sorunum olmayan arkadasim benden soguyor halbuki onunla bir sorunum olmasa bile cok fazla bu durunu yasadim kendimi sakinlestirmeye de calistim ama hep kendimi ayni durumda buluyorum bi huzursuz hissediyorum kendimi sanki kucuk gorulmus gibi bu yuzdende agzimi tutamiyorum ve sonrasinda yalniz kaliyorum okul hayatim boyunca hic yalniz kalmadim ama sosyal ortamlar bitince okul kapaninca hicbirkimse kalmiyor