arkadaşsızlıktan evden çıkmamaya başladım

Sevgili danışan,

uzun süredir gerçek bir arkadaşlığın olmaması, geçmiş ilişkilerde kendinizi ifade edememiş ya da anlaşılmamış hissetmek gerçekten insanı yorabilir. Bu duruma sosyal ortamlarda yaşadığınız yoğun kaygı da eklendiğinde dışarı çıkmak daha da zorlayıcı bir hal almış gibi görünüyor. Bu durumda kendinizi geri çekmeniz ve sadece güvende hissettiğiniz biriyle -bu kişi sevgiliniz oluyor- sevgilinizle dışarı çıkabilmeniz oldukça anlaşılır.

Sosyal anksiyete yaşayan kişilerde sıkça şu döngü görülür kişi dışarı çıktığında bana bakıyorlar mı, nasıl görünüyorum, yanlış bir şey yapar mıyım gibi düşünceler artar. Bu düşünceler vücudunuzda gerginlik yaratır, kişi rahatsız olur ve ortamdan en kısa sürede kaçınmak ister. Kaçtıkça kısa vadede rahatlama olur ama uzun vadede kaygı ve kaçınma daha da güçlenir. Yani bu durum sizin zayıf olmanızla değil zihnin sizi bildiği şekliyle korumaya çalışmasıyla ilgilidir.

Güzelim ama kendimi çirkin göstermeye çalışıyorlar demeniz de önemli. Bazen kişi geçmişte yaşadığı eleştiriler ya da dışlanma deneyimlerinden dolayı farkında olmadan kendini geri planda tutmaya başlayabilir. Bu durum dikkat çekmeyeyim, eleştirilmem gibi bir koruma mekanizmanız olabilir.

Burada küçük ama önemli bir nokta var şu an yaşadığınız durum kalıcı değil değişebilir bir süreç. Ama genelde bir anda değil, küçük adımlarla değişir. Belki şu şekilde başlayabilirsiniz:

1. Tek başınıza hemen kalabalık ortamlara girmek yerine, çok kısa ve basit bir hedef koymak (örneğin 5-10 dakika yalnız yürümek)
2. Yürürken sadece yere değil, kısa kısa etrafa bakmayı denemek
3. “Herkes bana bakıyor” düşüncesi geldiğinde, bunun bir düşünce olduğunu fark etmek ve insanlar gerçekten bana mı odaklı, yoksa ben mi kendime çok odaklanıyorum? diye kendinize bir sormak

Arkadaşlık konusunda ise şunu söylemek önemli geçmişte yaşanan çatışmalar kişinin “hep ben kötü oldum” gibi bir genelleme yapmasına neden olabilir. Ancak ilişkiler genelde karşılıklıdır hem sizin hem karşı tarafın payı olabilir. Bunu suçlamak için değil kendinizle ve karşınızdakiyle daha sağlıklı ilişkiler kurabilmek için anlamak önemlidir.

Eğer sosyal kaygı bu kadar günlük hayatınızı kısıtlıyorsa bir psikolog ile çalışmak bu süreci ciddi şekilde kolaylaştırabilir. Özellikle sosyal anksiyete, doğru destekle oldukça iyi ilerleme kaydedilebilen bir alandır.

Bu durumdan rahatsızsınız ve değişmesini istiyorsunuz. Bu en önemli başlangıç noktasıdır. Belki de ilk adım kendinize şu soruyu sormak olabilir bugün kendimi biraz daha özgür hissetmek için atabileceğim en küçük adım ne olabilir.

Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Sevgilerimle, Psikolog Büşra Arslan