Kaygı

Aşk

Gizli Kullanıcı19 Ocak 2026 21:00

1.5 senelik bir ilişkim var ama sanki karşımdaki kişiye karşı içimde bir şeyler yok onu nasıl sevebilirim nasıl his besleyebilirim ilk başlarda seviyordum sonradan bi hissizlik oldu nasıl sevebilirim diye baya düşünüyorum ama elimden bir şey gelmiyor karşımdaki kişi beni baya seviyor bende ona karşı içimde bir şeyler var mı yok mu bilmiyorum hiç bir şeyden emin değilim, onu sevmek ona değer vermek beni sevdiği gibi onu sevmek istiyorum yardımcı olursanız sevinirim

Bu soru 20 Ocak 2026 08:09 tarihinde Psikolog Songül Çiğel tarafından cevaplandı.

  • Cevaplandı

  • Paylaş:

Merhabalar,


Öncelikle yaşadığın durumun anormal olmadığını belirtmek isterim. Uzun ilişkiye dönen ilişkilerde hissizlik, emin olamama durumu da doğaldır. İlişkiler genelde bazı dönemlerde bazı eşiklerden geçerler 6.ay, ilk 1.yıl, 2.yıl gibi ilişki ilerledikçe ilk baştaki yoğun heyecan ve merak azalabilir ve beyin o kişiye alışma evresine girer bu da doğal olarak beyin o kişiye alıştığı için “sevmiyor muyum?” Sorusunu ortaya çıkartır. Birisini sevmeyi istemen ama hissedememen seni kötü ya da bencil birisi yapmaz, öyle olduğun anlamına da gelmez.


“Ben onu sevmeliyim, çünkü o daha çok seviyor” söylemine gelirsek birini sevmek bir görev değildir. Sevgi zorlayarak, düşünerek ya da öyle olması gerektiği için oluşmaz. Birisini sevmeyi isteyebilirsin ama sevmek istemezle oluşmaz her zaman.


Hissiz hissetmeni daha detaylı konuşmamızı istersen başka bazı nedenleri de olabilir. İlk olarak ilişkide çok düşünme, yanlış mı yapıyorum baskısı, sürekli kendini sorgulaman duygusal bir tükenme oluşturabilir. Ancak bu karşı tarafla ilgili değil senin kendi ruhsal yükünle ilgilidir.

İkinci olarak belki ilişkiniz güvenli ama tutkusu düşüktür. Huzurlusunuzdur, kişi değerlidir sensin için ama duygusal çekiminiz zayıflamıştır. Bu da  “her şey çok iyi normal ama içimde bir şey yok”  düşüncesini doğurur. 

Son olarak bağlanma stillerini duymuş isen kaygılı bağlanıyor olabilirsin. Karşı taraf seni çok sevdiği için suçluluk duyuyor, onu üzmekten korkuyorsun ve ayrılırsan “kötü” birisi olacağını düşünüyorsun. Böyle olunca şunu düşünüyorsun “ sevmeye çalışmalıyım” ama bu içsel baskı duygunu daha da köreltir.


Birisini seni sevdiği kadar sevmek zorunda değilsin. Sevgi bir eşitlik değildir karşılıkta değildir.  Bir ilişkide kalmak için sevgi, içten gelen bir bağ ve istek olmalı. O seni seviyor diye devam etmem yeterli değildir.


Kendine bazı sorular sorabilirsin ben örnek olarak bir kaç tane yazacağım ve bu soruların cevaplarını düşünmeni istiyorum 

  1. Onsuz kalma fikri mi daha ağır, onunla devam etme fikri mi?
  2. Yanındayken kendim gibi miyim, yoksa rol mü yapıyorum?
  3. Onu özlüyor musun , yoksa sadece alışkanlık mı?            

 Eğer  cevapların daha çok kaçma, sıkışma, zorlanma yönündeyse bu “geçici hissizlik” değil, bir duygusal kopuş olabilir.


Sevgi yaratılmaz, çağırılmaz,zorlanmaz. Ama kendi duygularına alan açarak, baskıyı azaltarak, “sevmeliyim” düşüncesini bırakarak duygularına alan açarsın ve bazen geri gelirler bazen de gelmezler bunlar çok insanı olur. 

 

Son olarak şuan yaşadığın şey kararsızlık, kötülük ve duygusuzluk değil bu bir içsel çatışmadır. İçinde şuan kalmalıyım ve “içimde bir şey yok” diyen iki karşı kutup var ve bunların ikisi de aynı anda aktifler. Sen şuan iki taraf arasında kaldığın için hissizlik veya donakalma hali yaşıyorsun. İçsel çatışma durumunda hangi tarafın sana ait olduğunu çözümlemek gerekir. Bunun için mini bir egzersiz önerebilirim :

Kendine şu soruları sor 

• Eğer kimse üzülmeyecek olsaydı…

• Eğer suçluluk duymasaydım…

• Eğer “kötü biri” olmayacak olsaydım…

Bu ilişkide kalmak ister miydim?

Bu soruların üzerine düşünebilirsin.


Sevgi zorla olmaz, tek taraflı da olmaz ve bazen sevgiler de bitebilir. Bu insani bir durumdur. Umarım yazdıklarım sana faydalı olur ve düşüncelerindeki düğümün çözülmesine yardımcı olur.

Sevgilerle🌸

alinti

Çok başarılı bir tespit

Yasal Bilgilendirme: Bu içerik tanı ve tedavi niteliği taşımayan, genel psikolojik bilgilendirme amaçlıdır.

Cevaplanmış benzer sorular

Kaygı

Duygumdan nasıl emin olurum

Ezgi hanım merhabalar💐,aslında genel olarakta anksiyeteye yatkın birisiyim örneğin bir misafir beklediğimde herşeyin mükemmel olmasını isterim en iyisi olsun isterim zamanında yetişsin isterim ve aşırı stres yaşarım,bu benim huyum sanıyorum çünkü hiç bırakamadım yani mutlu giden ilişkimde partnerim bianda soğuk olursa ve ben bunu hissedersem yemek yiyemem ondan mesaj beklerim bütün günüm mahvolur ki partnerim içinde bu böyle trip atıyorsam o hatalıysa gerçekten moralim düzelene kadar onunda morali bozuluyo beni o yüzle görmek istemiyormuş. Aslında benim duygusal ihtiyaçlarım bu ilişkide daha önceden çok daha karşılanıyordu ama yaklaşık 5-6 aydır bu eksik yeterince iletişim kuramıyoruz işlerinden kaynaklı ve ben haliyle bu duruma bozuluyorum çünkü en ufak bir afedersin kusura bakma konuşması yapmıyor direk benim hayatıma devam etmemi istiyor ve ben bunu kabul edemiyorum,zorundaymışım gibi bi tavır olarak görüyorum bu durumu ve kimse hiçbişeye zorunda değil. Ben naz yapmak istiyorum trip biz kadınların en doğal hakkıyken ben bundan da nasibimi alamıyorum yani ben bişey yapmadım kusura bakma diyo ki buluşma ayarlayamayan partnerim bu durumda. Yani şuanda daha öncede sizinle paylaştığım üzere de gelgitli bir dönemdeyim ama şununda farkındayım duygusal bir olgunluk yaşadım bunu çok zor geçirdim aşırı zor geçirdim yani kaç defa sizlere yazdım bilmiyorum ama çocuk gibi severken şimdi olgun gibi seviyorum bu bana yeni gelen bi duygu evet heyecan var ama o eski çocuksu şeyler yok daha olgun tavırlar ve düşüncelerdeyim daha kadın olduğumu hissediyorum. Evliliğe adım atmama sebebimde babamla yaşayamadığım anlar ve vakitler şuanda emekli oldu ve tamamen bizimle bu zamanların tadını çıkartmak istiyorum çünkü zaman çok kısa evet belki bizim içinde kısa ama bilemiyorum:(. Geçmişte yaşadığım hiçbir kaygım yok açıkçası en uzun ilişkimi yaşıyorum şuanda kimseyle evlilik düşünmemiştim biz evlilik için çeyizlik eşyalarımızı bile aldık o kadar ileri gittik ama o geçmişteki bendi Buda şimdiki ben istemiyorum tamamen değil sadece evlilik olgunluğu yuva kurabilme hissiyatı bunların üstesinden gelmem için gerçekten o kıvama gelmem lazım yoksa çabuk pes ederiz. Bu ilişkiye gerçekten çok değer veriyorum kendimi huzurlu hissettiğim mutlu hissettiğim sayısızca an var ve olmaya devam edeceğini düşünüyorum bilemiyorum tabiki ama henüz konuşamadık partnerimle iyi sonuçlanırsa inşallah böyle devam eder:). Ailemle ilişkimi hiç kıyaslamadım aslında Ezgi hanım çünkü burası çoğunluk ve alışılmış bir düzen diğer tarafta sadece ikimiz ve çok sakin bir ortam,ailemle beraberken herkes kendi düzenindeyken ben partnerimle beraber oluyorum yani mesajlaşıp konuşuyoruz her zaman hep beraber olamayız babam tv izlerken kardeşim ders çalışıyor ve ben tek kalıyorum kendisi de o durumda öyle tabi ama o tek çocuk evi kalabalık değil oda annesini bırakmak istemiyor benim gibi evlerimizde çok uzak şimdi o yakın istiyor annesine bende babama yakın istiyorum hatta alt katında yaşasak nasıl mutlu olurum ama bu süreç biraz zor olucak gibi görünüyor.