Ayrılık kaygısını nasıl atlatabilirim?

Merhabalar,

Çocuğunuzun 3 yaşında gösterdiği ayrılık kaygısı tepkileri gecikmeli ya da yeniden aktive olmuş bir bağlanma tepkisi olabilir. Bu noktada öncelikle bir ebeveyn olarak sakinliğinizi korumanız önemli. Çocuğunuzun yaz tatilinde yani siz evdeyken ayrılık kaygısı tepkisi göstermesi ani ve uzun süreli yakın temas sonrası çocuğun güvenli bağlanma dengesini yeniden sarsmış olabilir. Sürekli birlikte olmanın getirdiği güven ile çocuğunuz “Annem artık hep yanımda olabilir” gibi bir beklenti içine giriyor ve uzaklaşmanızı bile kriz gibi algılıyor olabilir. Misafirden kaçma, size yapışma gibi davranışları ise bağımsızlaşmaya çalışırken yeniden regrese (gerileme) olma arasındaki davranışların göstergesi gibi görünüyor.

Diğer yandan çocuğunuzun size bu kadar düşkün olması, sizinle olan bağının ne kadar güçlü olduğunu gösterir. Şu anki yoğun bağlılık biraz tatil süreciyle şekillenmiş gibi görünüyor. Ama bu, güvenli bir şekilde ayrılığı öğretemeyeceğiniz anlamına gelmez. Küçük adımlarla bu süreci yönetebilirsiniz.

Peki ne yapabilirsiniz?

Bu noktada ilk olarak kızınızın duygularını suçlamadan adlandırmanız ve duygularını ifade etmesine “Anneye çok alışmış olabilirsin, onun yanından ayrılmak zor geliyor olabilir. Bu çok normal.” gibi bir ifade ile olanak tanımanız duygularını düzenlemesinde önemli bir adım olacaktır. Misafir geldiğinde ise “Seni anlıyorum, misafirler biraz fazla gelebilir, istersen burada bekleyelim” gibi cümlelerle duygusunu görünür kılmak etkili bir adım olacaktır.

İkinci olarak başta 5-10 dakikalık ayrılıklarla başlayıp, ayrılık süresini ve mesafesini yavaş yavaş artırarak çocuğunuzun toleransını güçlendirerek kademeli ayrılık denemeleri yapabilirsiniz. Bu başka odaya geçip “Şimdi mutfakta biraz işim var, sen burada oyuncaklarınla oynayabilirsin.” gibi aşamaları içeren kısa ayrılıklar olabilir. Bu noktada “Şimdi okula gidiyorum ama öğlen seni almaya geleceğim.”, “Annen gitse de her zaman geri döner.” gibi ifadelerle net ve güven verici olmanız, vedalaşmayı kısa tutmanız önem taşımakta.

Son olarak bu süreçte kendinizi suçlamamanızı, her ebeveynin zaman zaman böyle zorluklar yaşayabileceğini kendinize hatırlatmanızı ve kendinize küçük mola alanları yaratmanızı rica edeceğim.

Kızınıza okuyabileceğiniz kitap önerilerim de olacak: Avucundaki Öpücük, Görünmez İp

Bu süreçte bizlere her zaman yazabilirsiniz. Cevabımın faydalı olmasını umuyor, sağlıklı günler diliyorum.

Psikolog Fatma Gizem Bitgen